Johannes Reuchlin


Johannes Reuchlin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Johannes Reuchlin (ur. 29 stycznia 1455 w Pforzheim, zm. 30 czerwca 1522 w Stuttgarcie) – niemiecki filozof, humanista, poeta i hebraista epoki renesansu.

Jego najpopularniejsze dzieła to:

  • De verbo mirifico (1498)
  • De arte predicanti (1503)
  • De arte cabbalistica (1517)

Jako pierwszy połączył kabałę z wiarą chrześcijańską. Wynikiem jego przemyśleń były dzieła: De verbo mirifico i De arte cabalistica. W związku z tym podjął temat imienia Bożego uznając za jego najdoskonalszą formę tetragram – JHWH. Uzupełniał tetragram o literę szin tak by przyjmował formę JHWSzH, co było wokalizowane jako Jehoszua = Jezus, centralna postać chrześcijaństwa[1].

W 1506 wydał gramatykę języka hebrajskiego, która umożliwiła głębsze badanie Biblii hebrajskiej. Dziesięć lat później Erazm z Rotterdamu opublikował krytyczne wydanie tekstu Nowego Testamentu. Obaj uczeni, zarówno Reuchlin jak i Erazm, walnie przyczynili się do badań nad oryginalnymi językami Biblii.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Bogdan Kos: kabała chrześcijańska. W: Żydowski Instytut Historyczny [on-line]. jhi.pl. [dostęp 2019-09-21].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Johannes Reuchlin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy