John Wayne Gacy


John Wayne Gacy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

John Wayne Gacy Jr (ur. 17 marca 1942 w Chicago, zm. 10 maja 1994 w Crest Hill) – amerykański seryjny morderca i gwałciciel działający w Chicago w latach 1972-1978. Jego ofiarami stało się w sumie 33 młodych mężczyzn i chłopców. Słynął z tego, że występował charytatywnie jako klaun. Aresztowano go w 1978, skazano na śmierć w 1980, a wyrok wykonano 10 maja 1994[1].

Spis treści

Biografia | edytuj kod

Mieszkał na przedmieściach Chicago wraz z rodzicami i dwójką sióstr[potrzebny przypis]. Jego dziadkowie pochodzili z Polski pod zaborami (oryginalne nazwisko Gatza lub Gaca). Dzieciństwo Gacy'ego nie przebiegało spokojnie – jego ojciec nadużywał alkoholu i często bił swoje dzieci; chłopiec padł także ofiarą molestowania seksualnego[2]. John w wieku 11 lat został uderzony huśtawką prosto w głowę, co spowodowało u niego krwiaka mózgu, wykrytego dopiero pięć lat później[potrzebny przypis].

Gacy był przenoszony ze szkoły do szkoły, gdyż miał problemy z nauką. W pewnym momencie rzucił szkołę i przeniósł się do Las Vegas. Tam zatrudnił się w zakładzie pogrzebowym. Parę miesięcy później niezadowolony ze swojej pracy wrócił do Chicago, gdzie ukończył studia menedżerskie. Wkrótce znalazł pracę w jednej z dobrze prosperujących firm odzieżowych.

W 1964 ożenił się ze współpracownicą Marilyn Myer. W niedługim czasie para przeprowadziła się do Waterloo w stanie Iowa, gdzie John dostał pracę w restauracji teścia (należącej do sieci Kentucky Fried Chicken [2]), którą zresztą później otrzymał na własność. Tym sposobem John stał się jednym z najbardziej szanowanych obywateli miasta[2].

Sielskie życie nie trwało długo. Już w 1968 miał problemy z tytułu molestowania seksualnego dzieci. Było to dużym zaskoczeniem dla jego żony, z którą miał już dwójkę potomstwa. Został uznany winnym zachowań homoseksualnych (ang. sodomy) i skazany na pobyt w więzieniu na 10 lat, ale w nagrodę za dobre sprawowanie zwolniono go po 18 miesiącach[3].

W 1975 John założył własne przedsiębiorstwo budowlane i ponownie się ożenił, tym razem jego wybranką była koleżanka z czasów szkolnych. Para przeprowadziła się do Des Plaines na przedmieściach Chicago. Gacy miał talent do interesów – doskonale prowadził firmę, oszczędzał mnóstwo pieniędzy zatrudniając młodych chłopców (pięciu z nich padło później jego ofiarą). W wolnych chwilach przebierał się za klauna i dawał przedstawienia dla dzieci w okolicznych szpitalach, udzielał się również charytatywnie i należał do Partii Demokratów. Organizował ponadto polonijną paradę w Chicago[2].

W marcu 1976 druga żona wystąpiła o rozwód – mąż odmawiał bowiem współżycia z nią, realizując się seksualnie z męskimi prostytutkami[2].

Zbrodnie | edytuj kod

Obraz klauna autorstwa Gacy'ego

12 grudnia 1978 zaginął Robert Piest, którego ostatni raz widziano w towarzystwie Johna. Policja dowiedziała się, że Gacy już kilka razy był aresztowany za napaść na młodych chłopców, dlatego też szybko dostała pozwolenie na rewizję jego domu[2]. Na terenie posesji znaleziono 29 rozkładających się ciał; policjanci odkryli również sygnet należący do zaginionego Piesta. Wobec coraz większej liczby dowodów John zaczął zeznawać oraz postanowił pokazać, gdzie leży reszta ciał.

Śmierć z jego rąk poniosły prawdopodobnie 33 osoby. Większość ciał zakopał na terenie swojej posesji, a część wrzucił do pobliskiej rzeki. Sześć z nich było w tak zaawansowanym stopniu rozkładu, że nie zidentyfikowano ich. Ofiarami Gacy'ego były głównie męskie prostytutki, ale zwabił też kilkoro dzieci z przystanków autobusowych.

Większości ofiar zakładał kajdanki pod pretekstem pokazania sztuczek magicznych, potem je ogłuszał, gwałcił i brutalnie mordował. Gacy utrzymywał, że ma trzy oblicza: John Klaun, John Biznesmen oraz John Morderca, zwany Jackiem Harleyem. Utrzymywał również, że jest chory psychicznie, jednak lekarze uznali, że podczas popełniania zbrodni był w pełni świadomy swych czynów.

Proces i egzekucja | edytuj kod

Proces rozpoczął się 6 lutego 1980. Powołano 100 świadków. Obrońca Johna zgłaszał niepoczytalność klienta, jednak ława przysięgłych odrzuciła tę wersję. W ciągu dwóch godzin udowodniono mu winę. Morderca nie wyraził skruchy; stwierdził, że nie przywróciłby życia żadnej ze swoich ofiar. Przed wykonaniem wyroku (zastrzyk trucizny) powiedział strażnikowi, że „może go pocałować w dupę”[2].

W dniu egzekucji Gacy'ego miały miejsce w USA demonstracje, podczas których ludzie cieszyli się, że morderca został stracony. Po stwierdzeniu zgonu z czaszki zabójcy usunięto mózg i przekazano go pracownikom naukowym. Chcieli oni sprawdzić, czy mózg seryjnego mordercy różni się w jakiś sposób od zwyczajnego. Faktu takiego jednak nie stwierdzono.

Ofiary Gacy'ego | edytuj kod

Chicago Lokalizacja Chicago na mapie Stanów Zjednoczonych

Za jedną z ofiar Gacy'ego uznawany był przez lata Harold Wayne Lovell, który zaginął w maju 1977, jednak odnalazł się w roku 2011[4].

Nawiązania w kulturze | edytuj kod

Postaci mordercy poświęcone były filmy:

  • amerykański film biograficzny Złapać mordercę (To Catch a Killer) z 1992, w reżyserii Erica Tilla[5][6].
  • amerykański film biograficzny Gacy (2003), w reżyserii Clive'a Saundersa[7].
  • "Szanowny panie Gacy" (2010)

Biografię Gacy'ego przedstawił Sufjan Stevens w utworze John Wayne Gacy Jr z płyty Illinois (2005), wyprowadzając jego zbrodnicze skłonności od okresu dzieciństwa. Postać mordercy jako klauna w czerwono-białym kostiumie znajduje się też w ilustracjach do płyty[8].

Postać Gacy'ego była też inspiracją dla kilku bohaterów w serialu American Horror Story: Freak Show (klaun Twisty)[9] oraz Hotel (postać samego Gacy'ego)[10]. W obie postaci wcielił się John Carroll Lynch[11].

Jeden z pierwszych muzyków zespołu Marilyn Manson (zespół muzyczny) Stephen Gregory Bier Jr. przybrał pseudonim artystyczny "Madonna Wayne Gacy". Powstał on z połączenia imienia gwiazdy muzyki pop oraz nazwiska seryjnego mordercy, co jest charakterystyczne dla członków tego zespołu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Long-delayed Execution Set For John Wayne Gacy (ang.). Orlando Sentinel, 1993-12-18. [dostęp 2017-02-21].
  2. a b c d e f g Nicolas Büchse. Der Clown. „der Stern CRIME”. Wydanie 18. Gruner + Jahr. ISSN 2364-7930 (niem.). 
  3. David Lohr: Boy Killer: John Wayne Gacy (ang.). An Encyclopedia of Crime. [dostęp 30 stycznia 2017].
  4. Przez 34 lata myśleli, że zabił go seryjny morderca (www.tvn24.pl). TVN24, 2011-10-28. [dostęp 2017-01-30].
  5. Złapać mordercę / To Catch a Killer. [dostęp 2017-01-30].
  6. To Catch a Killer. Brian Dennehy, Michael Riley, Margot Kidder, Meg Foster 1992-05-15. [dostęp 2017-01-30].
  7. Gacy. Mark Holton, Adam Baldwin, Tom Waldman, Charlie Weber 2003-05-13. [dostęp 2017-01-30].
  8. Dan Caffrey: Rock History 101: Sufjan Stevens’ “John Wayne Gacy, Jr.”. Consequence of Sound, 2009-05-03. [dostęp 2017-01-30].
  9. American Horror Story: Freak Show. [dostęp 2017-03-01].
  10. American Horror Story: Hotel. [dostęp 2017-03-01].
  11. John Carroll Lynch. IMDb. [dostęp 2017-03-01].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "John Wayne Gacy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy