José Sabogal


José Sabogal w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

José Arnaldo Sabogal Diéguez (ur. 19 marca 1888 w prowincji Cajabamba, zm. 15 grudnia 1956 w Limie) – peruwiański malarz i eseista, twórca indygenizmu w malarstwie peruwiańskim.

Życie prywatne | edytuj kod

Urodził się w metyskiej rodzinie w Cajabambie na północy Peru. Jego rodzicami byli Matías Sabogal del Castillo i Manuela Diéguez de Florencia. W 1922 roku ożenił się z poetką i pisarką Maríą Wiesse Romero (1894–1964), córką Carlosa Wiesse Portocarrero, badacza historii peruwiańskiej[1]. Z tego małżeństwa urodziła się dwójka dzieci: José Sabogal Wiesse (1923–1983) i Rosa Teresa Sabogal Wiesse (1925–1985).

Praca i dzieło | edytuj kod

Po ukończeniu studiów na Akademii Sztuk Pięknych w Buenos Aires pracował jako nauczyciel sztuki w San Salvador de Jujuy na północy Argentyny. Od 1932 do 1943 był dyrektorem Akademii Sztuk Pięknych w Limie. Razem z Luisem Eduardo Valcárcelem stworzył Muzeum Kultury Peruwiańskiej w tym mieście.

José Sabogal zapoczątkował indygenizm w malarstwie peruwiańskim. Wzniósł Indianina do rangi tematu artystycznego, co wywołało skandal, gdy wystawił swoje namalowane w Cuzco płótna po raz pierwszy w Limie w 1919 roku[2]. Jego najbardziej znanymi uczniami byli Camilo Blas, Enrique Camino Brent, Julia Codesido, Cota Carvallo, Jorge Segura, Aquiles Ralli, Gamaniel Palomino, Pedro Azabache, Andrés Zevallos i Eladio Ruiz.

Wystawa w Krakowie | edytuj kod

W 1998 roku wystawiono obrazy José Sabogala w galerii Klubu Garnizonowego przy ul. Zyblikiewicza w Krakowie. Organizatorem wystawy był Fernando Málaga, mąż Isabel Sabogal-Málagi, wnuczki malarza[2].

Eseje | edytuj kod

  • Mates burilados: arte vernacular peruano ("Mates burilados": peruwiańska sztuka ludowa), Lima, 1945[3]
  • Pancho Fierro, estampas del pintor peruano (Pancho Fierro, ryciny peruwiańskiego malarza), Lima, 1945[4]
  • El toro en las artes populares del Perú (Byk w peruwiańskiej sztuce ludowej), Lima, 1949[5]
  • El "kero", vaso de libaciones cusqueño de madera pintada ("Kero", cuzqueński kubek do libacji z malowanego drzewa), Lima, 1952[6]
  • El desván de la imaginería peruana (Poddasze religijnej sztuki peruwiańskiej), Lima, 1956, 1988[7]
  • Del arte en el Perú y otros ensayos (O sztuce peruwiańskiej i inne eseje), Lima, 1975[8]

Przypisy | edytuj kod

  1. María Wiesse, José Sabogal, el artista y el hombre, Lima 1957
  2. a b Maria Ziemianin, Malować świat, Gazeta Krakowska, 18 sierpnia 1998, ISSN 1898-3138
  3. Mates burilados: arte vernacular peruano
  4. Pancho Fierro, estampas del pintor peruano
  5. El toro en las artes populares del Perú
  6. El "kero", vaso de libaciones cusqueño de madera pintada
  7. El desván de la imaginería peruana
  8. Del arte en el Perú y otros ensayos

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "José Sabogal" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy