José del Castillo (malarz)


José del Castillo (malarz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

José del Castillo (ur. 14 października 1737 w Madrycie, zm. 5 października 1793 tamże) – hiszpański malarz neoklasyczny, uprawiał również grawerstwo.

Współpracował z Królewską Manufakturą Tapiserii Santa Bárbara malując kartony do tapiserii – wzory do produkcji gobelinów[1].

Karol III był opiekunem jednej z największych świątyń w Madrycie – Kościoła San Francisco el Grande. Korzystający z protekcji króla Zakon franciszkanów zamówił siedem obrazów mających zdobić ołtarze świątyni, a ich wykonanie zlecono siedmiu znanym malarzom epoki. Wśród wyróżnionych niewątpliwym zaszczytem artystów znalazł się również Castillo oraz: Francisco Goya, Mariano Salvador Maella, Francisco Bayeu, Andrés de la Calleja, Antonio González Velázquez i Gregorio Ferro. Malowidła powstały w latach 1781–83[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. José Enrique García Melero: Arte español de la Ilustración y del siglo XIX: En torno a la imagen del pasado. Encuentro, 1998, s. 113. ISBN 84-7490-478-1.
  2. Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. WAB, 2006, s. 108-109. ISBN 83-7414-248-0.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "José del Castillo (malarz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy