Joseph-Ernest van Roey


Joseph-Ernest van Roey w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Joseph-Ernest van Roey (ur. 13 stycznia 1874 w Vorsselaer, zm. 6 sierpnia 1961 w Mechelen) – belgijski duchowny katolicki, kardynał, arcybiskup Mechelen, prymas Belgii.

Życiorys | edytuj kod

Święcenia kapłańskie przyjął 18 września 1897. Był wykładowcą uniwersytetu w Louvain, kanonikiem w Mechelen, wikariuszem generalnym Mechelen. W 1925 został mianowany arcybiskupem Mechelen, w 1927 kardynałem prezbiterem Santa Maria in Ara Coeli; dwukrotnie uczestniczył w konklawe (1939 i 1958).

Wykorzystując swoje stanowisko stawił czoło kryzysowi, w jakiej znalazł się jego kraj podczas II wojny światowej. Opowiadał się za neutralnością Belgii, a kiedy takie rozwiązanie zawiodło, był rzecznikiem abdykacji króla w maju 1940. Podczas okupacji starał się uchronić Kościół i szkoły przed wpływami nazistów. Organizował domy-kryjówki dla dzieci żydowskich i osób starszych. W liście pasterskim z czerwca 1943 wezwał ludność do zaprzestania ataków na żołnierzy niemieckich z uwagi na krwawy odwet, z jakim się spotykały. Publicznie protestował przeciwko alianckim bombardowaniom powodującym ofiary wśród ludności cywilnej i burzącym jej zaufanie do sprzymierzonych[1].

Zmarł 6 sierpnia 1961, został pochowany w katedrze w Mechelen.

Przypisy | edytuj kod

  1. Joseph-Ernest van Roey wp39.pl → Za: John Keegan: „Kto był kim w II wojnie światowej”. Wydawnictwo Znak.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Joseph-Ernest van Roey" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy