Juan Manuel Fangio


Juan Manuel Fangio w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Juan Manuel Fangio (ur. 24 czerwca 1911 w Balcarce, zm. 17 lipca 1995 w Buenos Aires) – argentyński kierowca Formuły 1, pięciokrotny mistrz świata. Odnosił sukcesy nie tylko na torze, ale także w wyścigach drogowych.

W 2013 roku został wybrany najlepszym kierowcą wszech czasów, według czasopisma „Autosprint”.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Fangio karierę zaczynał startując w lokalnych wyścigach drogowych. W 1940 i 1941 został wyścigowym mistrzem Argentyny. Do Europy po raz pierwszy przybył dopiero w 1947 i po serii startów dostał angaż w ekipie Alfa Romeo. W wyścigach Formuły 1 rywalizował w latach 1950-1951 oraz 1953-1958. Startował w zespołach Alfa Romeo (1950-1951), Ferrari (1956), Maserati (1954, 1957-1958) oraz Mercedesa (1954-1955). Tytuły mistrzowskie zdobywał w latach 1951 i 1954-1957. Wycofał się w trakcie sezonu 1958, w wieku 47 lat. Łącznie w 58 wyścigach odniósł 24 zwycięstwa, a pod względem liczby zdobytych tytułów mistrza świata ustępuje tylko Michaelowi Schumacherowi. Jest on najstarszym w historii mistrzem świata Formuły 1: swój ostatni, piąty tytuł mistrzowski zdobył mając 46 lat i 41 dni.

W lutym 1958, podczas pobytu w Hawanie, został porwany przez kubańskich rebeliantów i po kilkudziesięciu godzinach wypuszczony przez nich na wolność.

Wyniki | edytuj kod

Podsumowanie | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Juan Manuel Fangio" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy