Jukon (rzeka)


Jukon (rzeka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jukon – największa rzeka w północno-zachodniej Ameryce Północnej. Ponad połowa jej biegu jest na Alasce, natomiast górna część płynie w większości przez kanadyjskie terytorium Jukon, które tej rzece zawdzięcza nazwę. Rzeka ma długość 3185 km i wpływa do Morza Beringa w delcie Jukon-Kuskokwim. Powierzchnia dorzecza wynosi 840 000 km², z czego 323 800 znajduje się w Kanadzie. Jukon zamarza na około 8 miesięcy. Jest żeglowny do miasta Whitehorse.

Jukon był używany jako główna droga transportu w czasach gorączki złota nad Klondike trwającej w latach 1896-1903. Łopatkowo-wiosłowo-sterowe łodzie rzeczne kursowały regularnie po rzece aż do lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy wybudowano drogę do Klondike.

Jukon znaczy „wielka rzeka” w języku gwich’ińskim używanym przez indiańskie plemię Gwich’in. Rzeka była nazywana Kwiguk lub „wielki strumień” w językach jupickich używanych przez eskimo-aleuckie plemiona Jupik.

Spis treści

Bieg | edytuj kod

Ogólnie przyjmowanym źródłem Jukonu jest Lodowiec Llewellyn na południowym końcu jeziora Atlin w Kolumbii Brytyjskiej. Inni sugerują, że źródłem rzeki jest jezioro Lindeman przy północnym końcu szlaku Chilkoot.

Dopływy | edytuj kod

Główne dopływy: White River, Tanana (lewe), Porcupine, Koyukuk (prawe).

Terytorium Jukon | edytuj kod

Alaska | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (rzeka):
Na podstawie artykułu: "Jukon (rzeka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy