Jules Massenet


Jules Massenet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jules Émile Frédéric Massenet (ur. 12 maja 1842 w Saint-Étienne, zm. 13 sierpnia 1912 w Paryżu)[1]francuski kompozytor i pianista.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jego ojciec był przemysłowcem, matka pianistką i pierwszą nauczycielką muzyki. W 1848 został przyjęty do paryskiego Konserwatorium; studiował tam grę fortepianową u A. Laurenta, grę na organach u F. Benoista oraz kompozycję u A. Thomasa, którą ukończył w 1859 zdobywając główną nagrodę w konkursie absolwentów Konserwatorium. W trakcie studiów okazjonalnie grał zarobkowo na perkusji w orkiestrach Théâtre Lyrique i Opéra de Paris. W 1863 otrzymał stypendium Prix de Rome za swą kantatę David Rizzio[1].

Podczas pobytu w Rzymie Massenet poznał Franciszka Liszta, u którego przez kolejne trzy lata pobierał nauki, doskonaląc swe umiejętności pianistyczne. W 1866 powrócił do Paryża, gdzie zaczął odnosić sukcesy dzięki swym operom takim jak La grand'Tante, Don César de Bazan, Marie-Magdeleine i Le Roi de Lahore. W 1878 został profesorem Konserwatorium Paryskiego; wykładał kontrapunkt, fugę i kompozycję[2].

Kawaler (1876), oficer (1887) i komandor (1899) Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)[3].

Twórczość | edytuj kod

Wpływ na muzykę Masseneta mieli Giuseppe Verdi i Ryszard Wagner, zaś wpływy muzyki Masseneta można odnaleźć w twórczości włoskich werystów, Ruggero Leoncavalla i Pietro Mascagniego.

Massene skomponował 25 oper, które stanowią trzon jego dorobku artystycznego. Najbardziej znaną jest Manon (1884), z librettem H. Meilhaca i Ph. Gille’a wg powieści ojca Prévosta Historia Manon Lescaut i Kawalera de Grieux[2]. Komponował także kantaty, oratoria, suity i pieśni.

Ważniejsze opery | edytuj kod

(podano rok premiery)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Konieczna 2000 ↓, s. 124.
  2. a b Konieczna 2000 ↓, s. 125.
  3. Jules Emile Frédéric Massenet (LH/1778/38). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr)

Bibliografia | edytuj kod

  • Aleksandra Konieczna: Massenet Jules. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 6: M część biograficzna. Kraków: PWM, 2000, s. 124-127. ISBN 83-224-0656-8. (pol.)
  • Józef Kański: Przewodnik operowy, Warszawa: PWM, 1978

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jules Massenet" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy