Julian Medyceusz (1453–1478)


Julian Medyceusz (1453–1478) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Julian Medyceusz (wł. Giuliano de' Medici, ur. 1453, zm. 26 kwietnia 1478 we Florencji) – drugi syn Piotra Medyceusza „Podagryka” i Lukrecji Tornabuoni, wnuk Kosmy Medyceusza zwanego „Starszym”. Był bliskim współpracownikiem swego starszego brata Wawrzyńca, niekoronowanego władcy Florencji.

Interesował się sztuką, zamówił także parę własnych obrazów. Był bardzo przystojny i wysportowany. Został zamordowany we florenckiej katedrze Santa Maria del Fiore (Duomo) przez Franciszka Pazziego i Bernarda Bandiniego w czasie tzw. spisku Pazzich. Ugodzony kilkanaście razy sztyletem przez Bandiniego, zmarł natychmiast.

Jego kochanka urodziła mu nieślubnego syna-pogrobowca, który został później papieżem (Klemensem VII) i na cześć ojca nadała mu imię Julian. Julian starszy spoczywa u boku swego brata Wawrzyńca, w kaplicy Medyceuszów w kościele San Lorenzo. Ich grób jest ozdobiony ornamentem Madonny z Dzieciątkiem Michała Anioła.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ivan Cloulas: Wawrzyniec Wspaniały. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988. ISBN 83-06-01455-3.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Julian Medyceusz (1453–1478)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy