Julius Jacob von Haynau


Julius Jacob von Haynau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Julius Jacob von Haynau (ur. 14 października 1786 w Kassel, zm. 14 marca 1853 w Wiedniu) – baron, generał (Feldzeugmeister) armii austriackiej.

W czasie powstania węgierskiego w lecie 1849 był głównodowodzącym armii austriackiej na terenie Węgier. Dzięki pomocy, w ramach Świętego Przymierza, armii generała Iwana Paskiewicza pokonał honvédów 9 sierpnia 1849 pod Temeszwarem (dzisiejsza Timișoara). Po stłumieniu powstania i kapitulacji Węgrów pod Világos zasłynął jako okrutny namiestnik Węgier i Siedmiogrodu, m.in. każąc powiesić 13 węgierskich generałów (męczenników z Arad) wziętych przez Rosjan do niewoli.

Odznaczenia[1][2]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Östreichische Militärische Zeitschrift. T. 3. Wiedeń: Unton Strauss, 1849, s. 286, 289, 291 (niem.)
  2. Karl Freiherr von Schönhals: Biografie des k. k. Feldzeugmeisters Julius Freiherrn von Haynau. Graz: August Hesse, 1853, s. 131-132 (niem.)
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Julius Jacob von Haynau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy