Juliusz Kulesza


Juliusz Kulesza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 17 gru 2019. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Juliusz Kulesza okładka książki "Z Tasiemką na czołgi", wydanie III Warszawa: PWPW S.A., 2014 r. Projekt: Tomasz Turek, rysunek: Jacek Krumholc.

Juliusz Kulesza (ur. 19 maja 1928 w Warszawie) – polski grafik i pisarz, strzelec, uczestnik powstania warszawskiego, autor książek opowiadających o przeżyciach okupacyjnych i dokumentujących wydarzenia II wojny światowej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wychował się na Starym Mieście i Żoliborzu. Jego rodzice w okresie międzywojennym pracowali w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych. Okupację spędził w Warszawie jako uczeń tajnych kompletów gimnazjalnych i wieczorowej szkoły poligraficznej. W latach 1942–1944 praktykant-rysownik w PWPW (ówczesna Staatsdruckerei). W powstaniu warszawskim walczył na Starym Mieście. Żołnierz Armii Krajowej w samodzielnej grupie PWB/17/S (Podziemna Wytwórnia Banknotów), uczestnik bojów o redutę PWPW[1], odznaczony Krzyżem Walecznych. Nosił pseudonim „Julek”. Po Powstaniu uciekł z obozu Dulag 121 w Pruszkowie.

W latach 1945–1948 mieszkaniec Łodzi, gdzie otrzymał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. Gabriela Narutowicza. Latem 1948 wrócił do Warszawy. Student Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, a od 1950 Akademii Sztuk Pięknych – po połączeniu obu uczelni. W 1954 uzyskał dyplom ASP na wydziale grafiki (pracownia prof. Tadeusza Kulisiewicza). Członek Związku Polskich Artystów Plastyków, uczestnik krajowych i zagranicznych wystaw, w tym kilku indywidualnych. W latach 1956–1958 członek grupy artystycznej „Korekta”. Przez ponad 30 lat projektant grafiki użytkowej dla wydawnictw (około 800 projektów zrealizowanych drukiem). W latach 1966–1972 grafik telewizyjnego magazynu „Refleksje”. Prowadził zajęcia pt. „Grafika współczesnej prasy” ze studentami wydziału dziennikarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

W latach 70. XX w. zajął się historią powstania warszawskiego. Jest autorem i współautorem licznych książek oraz artykułów na ten temat, a także kilkunastu haseł w „Encyklopedii Powstania Warszawskiego”.

Pojawił się w kilku filmach dokumentalnych związanych z powstaniem warszawskim.

W latach 1946–1947 był piłkarzem łódzkiego KS „Spójnia”, od 1938 jest kibicem piłkarzy KS „Polonia” Warszawa. Jest także autorem publikacji poświęconych podziemnym rozgrywkom piłkarskim w Warszawie w okresie okupacji.

W 2002 awansowany do stopnia porucznika, a w 2018 roku awansowany do stopnia kapitana Wojska Polskiego. Członek Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Związku Powstańców Warszawskich i Polskiego Towarzystwa Historycznego. Przez całe życie bezpartyjny.

Publikacje | edytuj kod

  • Z Tasiemką na czołgi, Warszawa: Czytelnik, 1979, 1984, Warszawa: PWPW S.A., 2014.
  • Reduta PWPW, Warszawa: PAX, 1989.
  • Sierpień przez całe życie, 1994.
  • Batalion DZIK w Powstaniu Warszawskim, opracowanie zbioru dokumentów, 1994.
  • Przeciw konfidentom i czołgom (wspólnie z Robertem Bieleckim, wyróżniona nagrodą "Nike"), 1996.
  • Starówka. Warszawskie Termopile 1944, 1999.
  • W murach Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych, 2003.
  • Garłuch. 7 pułk piechoty AK, 2004.
  • Bohaterowie dwóch miast, Warszawa: Instytut Historii PAN, 2006.
  • Powstańcza Starówka. Ludzie i ulice, 2007.
  • Bankowe szańce (wspólnie z Edmundem Baranowskim), Warszawa: Askon, 2009
  • Między Baranem a Narutowiczem. Zapiski warszawskiego łodzianina, 2010.
  • Żyrafa przeciw panterom. IV Zgrupowanie żoliborskiego Obwodu AK w Powstaniu Warszawskim, 2010.
  • Warszawskie gry wojenne. Wspomnienia z lat wojny, okupacji i Powstania Warszawskiego (wspólnie z Edmundem Baranowskim), Warszawa: WIS, 2011.
  • Podziemny futbol 1939-1944, Warszawa, 2012.
  • Zakazane gole. Futbol w okupowanej Warszawie, Warszawa: Instytut Wydawniczy Erica, MPW, 2014.
  • Z wyroku Polski Podziemnej, Warszawa: Mireki, 2015.
  • Sen o Rybakach, Warszawa: PWPW S.A., 2015

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Powstańcze Biogramy - Juliusz Kulesza. www.1944.pl. [dostęp 2019-05-08].
  2. M.P. z 2001 r. nr 39, poz. 635.
  3. Wręczenie Nagród IPN Kustosz Pamięci Narodowej. ipn.gov.pl, 2015-05-22. [dostęp 2018-03-01].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Juliusz Kulesza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy