Jusuf Siddik


Jusuf Siddik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jusuf Siddik (ur. 1910, zm. 1975) - egipski wojskowy i polityk, uczestnik ruchu Wolnych Oficerów i rewolucji 1952.

Życiorys | edytuj kod

Naukę w Akademii Wojskowej w Kairze ukończył w 1933. Służył w piechocie[1]. W końcu lat 40. XX wieku związał się z Komunistycznym Demokratycznym Ruchem Wyzwolenia. Najpóźniej w 1951 przystąpił także do ruchu Wolnych Oficerów[2]. Według innego źródła Wolni Oficerowie zaprosili go do swojej organizacji dopiero kilka miesięcy przed swoim wystąpieniem, mając nadzieję na wykorzystanie jego kontaktów i umiejętności w czasie przewrotu. Jusuf Siddik był wówczas pułkownikiem-porucznikiem[1].

W czasie przewrotu Wolnych Oficerów działania Siddika w znacznej mierze zadecydowały o powodzeniu zamachu stanu. To dowodzone przez niego oddziały zmotoryzowane zajęły siedzibę sztabu generalnego armii egipskiej na godzinę przed czasem wyznaczonym przez spiskowców (być może w wyniku pomyłki). Jak przyznawał później Gamal Abdel Naser, gdyby nie działania Siddika, Wolni Oficerowie mogli zostać aresztowani, a ich zamach stanu udaremniony, o ich planach dowiedział się bowiem minister obrony[1].

Po udanym przewrocie Siddik wszedł do Rady Rewolucyjnych Dowódców[1]. Szybko jednak znalazł się w opozycji do decyzji tegoż organu. W sierpniu 1952 zaprotestował przeciwko skazaniu na śmierci dwóch robotników kierujących strajkiem w Kafr ad-Dawar[1]. O organizację protestu rząd oskarżył komunistów, w końcu tego samego roku rozpoczął aresztowania przywódców organizacji o tym profilu (w pierwszych miesiącach po rewolucji Wolnych Oficerów mogli oni działać legalnie w ramach Partii Demokratycznej). Siddik, który nadal sympatyzował z komunizmem, w 1953 został wykluczony z Rady. Następnie zmuszono go do wyjazdu z Egiptu, a gdy nielegalnie wrócił do kraju, trafił do aresztu i pozostał w więzieniu do 1956[3]. Według innych źródeł Siddik przebywał początkowo w areszcie, następnie karę zamieniono mu na areszt domowy[1]. Nie wznowił już działalności politycznej[1].

W ostatnich pięciu latach życia otrzymywał emeryturę państwową na mocy specjalnej decyzji prezydenta Anwara as-Sadata (również uczestnika ruchu Wolnych Oficerów), został również pochowany z pełnym ceremoniałem wojskowym[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h All the revolution's men
  2. Stępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 104-105. ​ISBN 978-83-89899-58-3​.
  3. Stępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 111. ​ISBN 978-83-89899-58-3​.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Jusuf Siddik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy