Kąt zatokowo-oponowy


Kąt zatokowo-oponowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kąt zatokowo-oponowy, (kąt Citelli'ego) – jeden z punktów topograficznych w chirurgii ucha i kości skroniowej wykorzystywany jako punkt orientacyjny przez laryngologów podczas operacji otochirurgicznych. Kąt ten staje się widoczny w trakcie frezowania kości skroniowej podczas np. antromastoidektomii. Zawarty jest on pomiędzy linią przechodzącą przez powierzchnie podstawy środkowego dołu czaszki, na którym spoczywa płat skroniowy oraz linią przechodzącą przez powierzchnię podstawy tylnego dołu czaszki nad zatoką esowatą. Kąt swoim wierzchołkiem zwrócony jest ku tyłowi i ku górze.

Bibliografia | edytuj kod

  • Joseph B. Nadol, Harold F. Schuknecht: Surgery of the ear and temporal bone. New York: Raven Press, 1993. ISBN 0-88167-803-1.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Kąt zatokowo-oponowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy