KHL (2010/2011)


KHL (2010/2011) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sezon KHL 2010/2011 – trzeci sezon ligi KHL. W rozgrywkach brały udział 23 zespoły z czterech państw: Rosji, Łotwy, Białorusi oraz Kazachstanu. Pierwszy mecz sezonu odbył się 8 września 2010, zaś ostatni mecz rozgrywek rozegrano 16 kwietnia 2011 roku.

Spis treści

Kluby uczestniczące | edytuj kod

Uczestnicy | edytuj kod

W rozgrywkach sezonu 2010/11 brało udział 23 drużyny z czterech państw: Rosji, Łotwy, Białorusi oraz Kazachstanu.

Zmiana liczby drużyn w porównaniu do poprzedniego sezonu wiązała się z wykluczeniem z rozgrywek klubu Łada Togliatti, przyjęcia nowego zespołu – dwukrotnego mistrza Wyższej ligi z lat 2009 i 2010 – Jugra Chanty-Mansyjsk oraz zatwierdzenia klubu OHK Dinamo (powstałego w wyniku fuzji MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa)[1].

W sezonie 2010/2011 po raz drugi wprowadzono podział zespołów według kryteriów geograficznych (według wzoru zaczerpniętego z rozgrywek NHL). Tym razem zmieniono jednak ulokowanie drużyn w każdej dywizji. Spowodowane było to przede wszystkim zmianami drużyn uczestniczących w lidze. Jedyna drużyna, mająca przynajmniej roczny staż gry w KHL, a przesunięta do innej dywizji, to Dynama Mińsk, która z Dywizji Bobrowa została przeniesiona do Dywizji Tarasowa.

Legenda: PS – Pałac Sportowy, PSZ – Pałac Sortów Zimowych, PZ – Pałac Zimowy, PL – Pałac Lodowy

Kluby starające się o angaż | edytuj kod

W listopadzie 2009 roku chęć gry w KHL od sezonu 2010/11 wyraził szwedzki klub ze Sztokholmu, AIK Ishockey (występujący wówczas w drugiej lidze szwedzkiej – Allsvenskan). Ostateczna decyzja uzależniona była od wypełnienia wymagań finansowych oraz wyrażenia zgody przez szwedzką federację[2], która jednak odmówiła klubowi uczestnictwa w lidze KHL. Drużyna AIK ostatecznie została przyjęta do ekstraklasy szwedzkiej, Elitserien.

W grudniu 2009 roku pojawiły się pierwsze informacje, że kolejnym klubem występującym w KHL miałby być czeski HC Hradec Králové[3]. W marcu 2010 roku poinformowano, iż Czesi podpisali już z władzami KHL porozumienie w tej sprawie (w umowie określono warunki, które muszą być spełnione, aby drużyna z Czech przystąpiła do rozgrywek od sezonu 2010/2011, przede wszystkim odpowiednie gwarancje finansowe)[4].

W wyznaczonym terminie 1 kwietnia 2010 roku, sześć nowych drużyn z czterech różnych krajów zgłosiło chęć uczestnictwa w sezonie KHL 2010/11: Jugra Chanty-Mansyjsk oraz Gazowik Tiumeń z Rosji, HK Budiwelnyk Kijów z Ukrainy, Lev Hradec Králové z Czech oraz Vėtra Wilno z Litwy[5][6]. Mimo że wszystkie zgłoszenia miały być oceniane w ciągu kwietnia 2010 roku, na wstępie poinformowano, że realistyczną szansę na grę w KHL miały mieć jedynie kluby Budiwelnyk oraz Jugra[7]. 18 maja poinformowano, że w nowym sezonie zagrają Jugra Chanty-Mansyjsk oraz HK Budiwelnyk Kijów[8].

Do przetasowań doszło także wśród dotychczasowych uczestników KHL. Z powodu niesprostania stawianym wymogom finansowym z rozgrywek została usunięta drużyna Łada Togliatti. Ponadto nastąpiła fuzja klubów MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa[9]. Oba kluby połączyły się i stworzyły nową drużynę pod nazwą OHK Dinamo.

Pomimo wstępnego ustalenia składu ligi, 26 czerwca 2010 poinformowano, iż klub HK Budiwelnyk Kijów nie wystartuje w sezonie KHL 2010/11. Przyczyną były problemy z halą w Kijowie, w której miały być rozgrywane mecze[10]. Wolne miejsce w lidze zajęła następnie czeska drużyna HC Hradec Králové, której czeska federacja hokejowa pierwotnie nie zezwoliła na udział w KHL. Klub jednak przeniósł swoją siedzibę do słowackiego miasta Poprad, po czym został przyjęty do KHL[11]. W lidze miał występować formalnie jako klub słowacki, pod nazwą HC Lev Poprad, jednak ostatecznie słowacka federacja (SZLH) nie dopuściła do występów klubu Lev w KHL, żądając, aby Lev został przyjęty do Federacji Hokeja Rosyjskiego (FHR) – pomimo faktu, iż generalnie żaden klub rosyjski występujący w KHL nie przynależy do niej. Sytuacja nie została pozytywnie zakończona i w związku z tym do rozgrywek przystąpiły 23 kluby.

Jednocześnie prezydent KHL zasugerował, iż w przyszłości w KHL możliwe jest uczestnictwo drużyn z Włochy (przypuszczalnie z Mediolanu) bądź nawet z Bliskiego Wschodu (Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie)[12].

KHL Junior Draft 2010 | edytuj kod

 Osobny artykuł: KHL Junior Draft.

4 czerwca 2010 roku w Moskwie odbył się drugi w historii draft. Kluby występujące w lidze mogły w nim wybrać zawodników w wieku od 17 do 21 lat. Z numerem pierwszym wybrany został Czech Dmitrij Jaškin, pochodzący z klubu Slavia Praga. Napastnik ten został wybrany przez drużynę Sibir Nowosybirsk. Łącznie zostało wybranych 188 graczy.

Sezon regularny | edytuj kod

Sezon regularny rozpoczął się 8 września 2010, a zakończył Zakończenie 20 lutego 2011 roku. W rundzie zasadniczej każdy zespół rozegrał 54 spotkania (po cztery mecze z drużynami z tej samej dywizji oraz po 2 z zespołami z pozostałych dywizji).

Zaplanowane zostały przerwy w rozgrywkach przeznaczone na mecze międzypaństwowe (w listopadzie i grudniu 2010) oraz Mecz Gwiazd (w lutym 2011)[13].

Puchar Otwarcia | edytuj kod

8 września 2010 roku odbył się po raz trzeci w historii Puchar Otwarcia, w którym zmierzyły się drużyny Ak Bars Kazań oraz OHK Dinamo[13][14]. Spotkanie rozegrano w Tatneft Arena w Kazaniu i zakończyło się zwycięstwem OHK Dinamo 3:1. Pierwszego gola nowego sezonu strzelił zawodnik OHK, Michaił Bałandin w 15 min. 39 sek. meczu.

Mecze z drużynami NHL | edytuj kod

W formie prestiżowej zorganizowano dwa towarzyskie mecze pomiędzy klubami występującymi w KHL a drużynami występującymi w północnoamerykańskiej lidze NHL[15]. 4 października 2010 SKA Sankt Petersburg rozegrała spotkanie z Carolina Hurricanes (mecz zakończony wynikiem 5:3 dla Rosjan[16]). 6 października 2010 spotkały się Dinamo Ryga z Phoenix Coyotes (mecz zakończony wynikiem 1:3 dla drużyny amerykańskiej[17]).

Mecz Gwiazd | edytuj kod

Weekend wraz z Meczem Gwiazd KHL odbył się w dniach 5-6 lutego 2010 w Sankt Petersburgu. Do rywalizacji przystąpiły dwa zespoły: „Drużyna Jaszyna” skupiająca wybranych graczy z Konferencji Zachód (dowodził nimi Aleksiej Jaszyn) oraz „Drużyna Jagra” (na ich czele stał Czech Jaromír Jágr), do której wybrano graczy z Konferencji Wschód. Współzawodnictwo składało się z rywalizacji umiejętności oraz Meczu Gwiazd.

Tabela | edytuj kod

Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, ZD – zwycięstwa po dogrywce, ZK – zwycięstwa po rzutach karnych, PD – porażki po dogrywce, PK – porażki po rzutach karnych, P – porażki, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty     = lider dywizji,     = awans do playoff

Statystyki indywidualne | edytuj kod

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 621 meczach rundy zasadniczej[20].

Zawodnicy z pola łącznie
Obrońcy
Bramkarze
Pozostałe

Faza play-off | edytuj kod

Rozstawienie | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna Awangard Omsk uzyskała najlepszy wynik punktowy w lidze, zdobywając 118 punktów w 54 spotkaniach – tym samym nagrodzona została Pucharem Kontynentu. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: Ak Bars Kazań, Łokomotiw Jarosław oraz OHK Dinamo.

Puchar Gagarina
Konferencja Wschód
  1. Awangard Omsk – mistrz Dywizji Czernyszowa i Konferencji Wschód w sezonie zasadniczym, zdobywca Pucharu Kontynentu oraz 118 punktów
  2. Ak Bars Kazań – mistrz Dywizji Charłamowa, 105 punktów
  3. Saławat Jułajew Ufa – 109 punktów (38 zwycięstw)
  4. Mietałłurg Magnitogorsk – 100 punktów (33 zwycięstwa)
  5. Jugra Chanty-Mansyjsk – 87 punktów (28 zwycięstwa)
  6. Sibir Nowosybirsk – 83 punkty (28 zwycięstwa)
  7. Barys Astana – 77 punktów (24 zwycięstwa)
  8. Nieftiechimik Niżniekamsk – 75 punktów (25 zwycięstwa)
Konferencja Zachód
  1. Łokomotiw Jarosław – mistrz Dywizji Tarasowa i Konferencji Zachód w sezonie zasadniczym oraz 108 punktów
  2. OHK Dinamo – mistrz Dywizji Bobrowa, 96 punktów
  3. SKA Sankt Petersburg – 96 punktów (32 zwycięstwa)
  4. Atłant Mytiszczi – 91 punktów (32 zwycięstwa)
  5. Siewierstal Czerepowiec – 89 punkty (30 zwycięstw)
  6. Spartak Moskwa – 82 punkty (26 zwycięstw)
  7. Dynamo Ryga – 81 punktów (27 zwycięstw)
  8. Dynama Mińsk – 74 punkty (25 zwycięstw)

Drzewko play-off | edytuj kod

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpoczęła się walka o mistrzostwo ligi toczona w fazie play-off, która rozgrywana jest w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym, ma przywilej roli gospodarza ewentualnego siódmego meczu w rywalizacji. Przy tym zdobywca Pucharu Kontynentalnego (w tym wypadku Awangard Omsk) jest zawsze gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formule do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, co oznacza, że klub wyżej rozstawiony rozgrywa w roli gospodarza mecze nr 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa w swojej hali mecz trzeci, czwarty i ewentualnie szósty.

W razie braku rozstrzygnięcia po regulaminowych 60 minutach meczu, rozgrywana jest dogrywka aż do uzyskania w niej zwycięskiego gola. W przeciwieństwie do sezonu zasadniczego, dogrywka trwa 20 minut (w sezonie regularnym 5 minut). Brak rozstrzygnięcia w dogrywce skutkuje zarządzeniem kolejnych 20 minut (druga dogrywka) itd., aż do wyłonienia zwycięzcy meczu. Tym samym w fazie play-off nie obowiązuje rozstrzygnięcie meczu w drodze rzutów karnych (w sezonie zasadniczym rzuty karne zarządza się w razie braku rozstrzygnięcia po 5-minutowej dogrywce).

Faza play-off rozpoczęła się 23 lutego 2011, a zakończyła 16 kwietnia 2011.

Ćwierćfinały konferencji | edytuj kod

Wschód

Awangard Omsk – Nieftiechimik 4:3 (1:2d., 1:0d., 2:3, 3:1, 1:4, 3:2, 7:3)
Ak Bars Kazań – Barys Astana 4:0 (1:0, 3:0, 6:1, 4:2)
Saławat Jułajew Ufa – Sibir Nowosybirsk 4:0 (5:2, 3:1, 6:2, 5:0)
Mietałłurg Magnitogorsk – Jugra Chanty-Mansyjsk 4:2 (4:2, 1:2, 3:4, 2:1, 4:3d., 4:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dynama Mińsk 4:3 (7:4, 1:4, 1:4, 4:2, 2:1d., 3:5, 6:1)
OHK Dinamo – Dinamo Ryga 2:4 (1:2d., 8:4, 1:5, 1:2d., 3:1, 1:2d.)
SKA Sankt Petersburg – Spartak Moskwa 4:0 (4:3d., 4:3d., 5:2, 4:3)
Atłant Mytiszczi – Siewierstal Czerepowiec 4:2 (3:2d., 2:5, 1:2, 8:1, 2:1, 1:0)

Półfinały konferencji | edytuj kod

Wschód

Awangard Omsk – Mietałłurg Magnitogorsk 3:4 (2:4, 3:4d., 6:3, 3:2d., 4:3d., 1:2, 0:2)
Ak Bars Kazań – Saławat Jułajew Ufa 1:4 (2:3d., 1:3, 1:2d., 4:0, 0:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dinamo Ryga 4:1 (4:2, 3:5, 8:4, 6:2, 5:4d.)
SKA Sankt Petersburg – Atłant Mytiszczi 3:4 (5:3, 1:3, 3:0, 2:1d., 1:3, 1:2, 1:2d.)

Finały konferencji | edytuj kod

Wschód

Saławat Jułajew Ufa – Mietałłurg Magnitogorsk 4:3 (4:3, 4:0, 1:2d., 4:2, 3:4, 3:5, 1:0)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Atłant Mytiszczi 2:4 (1:6, 2:3d., 1:3, 4:2, 3:2d., 2:8)

Puchar Gagarina | edytuj kod

Saławat Jułajew Ufa – Atłant Mytiszczi 4:1 (2:1d., 3:1, 3:2, 0:4, 3:2)

Statystyki indywidualne | edytuj kod

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 86 meczach fazy play-off[21].

Zawodnicy z pola łącznie
Obrońcy
Bramkarze
Pozostałe

Skład triumfatorów | edytuj kod

Skład zdobywcy Pucharu Gagarina – drużyny Saławatu Jułajew Ufa – w sezonie 2010/11:

Nagrody, trofea i wyróżnienia | edytuj kod

Trofea drużynowe | edytuj kod

Zawodnicy miesiąca i etapów | edytuj kod

Nagrody indywidualne | edytuj kod

Podczas uroczystości w dniu 20 maja 2011 wręczono 20 nagród (Nagroda Wsiewołoda Bobrowa oraz indywidualne wyróżnienia):[30]

  • Złoty KijNajbardziej Wartościowy Gracz (MVP) sezonu regularnego: Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa)
  • Mistrz Play-off – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) fazy play-off: Konstantin Barulin (Atłant Mytiszczi)
  • Nagroda dla najskuteczniejszego strzelca sezonu: Czech Roman Červenka (Awangard Omsk) – 31 goli w sezonie zasadniczym.
  • Nagroda dla najlepiej punktującego zawodnika (punktacja kanadyjska): Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa) – w sezonie regularnym uzyskał 80 punktów (20 goli i 60 asyst).
  • Nagroda dla najlepiej punktującego obrońcy: Czech Karel Rachůnek (Łokomotiw Jarosław) – uzyskał 46 punkty (11 goli i 35 asyst).
  • Nagroda „Sekundy” (dla strzelca najszybszego i najpóźniejszego gola w meczu):
    • Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa) – strzelił bramkę w 6. sekundzie meczu Saławat-Jugra Chanty-Mansyjsk 10.10.2010.
    • Andriej Pierwyszyn (Awangard Omsk) – w fazie play-off podczas trzeciej dogrywki meczu uzyskał gola w 109. minucie 11. sekundzie spotkania Awangard Omsk-Mietałłurg Magnitogorsk 15.03.2011.
  • Nagroda Walentina Sycza (przyznawana prezesowi, który w sezonie kierował najlepiej klubem): Nikołaj Kuriapow (Saławat Jułajew Ufa).
  • Nagroda Andrieja Starowojtowa (Złoty Gwizdek) (dla najlepszego sędziego sezonu): Eduard Odins z Rygi.
  • Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) Sezonu (dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji „+,-” po sezonie regularnym): Aleksiej Morozow (Ak Bars Kazań) – uzyskał wynik +27 w 53 meczach.
  • Żelazny Człowiek (dla zawodnika, który rozegrał najwięcej spotkań mistrzowskich w ostatnich trzech sezonach): Iwan Tkaczenko (Łokomotiw Jarosław) – 220 rozegranych meczów.
  • Najlepsza Trójka (dla najskuteczniejszego tercetu napastników w sezonie regularnym): Matt Ellison, Ryan Vesce, Charles Linglet (Torpedo Niżny Nowogród) – razem zgromadzili 58 goli.
  • Najlepszy Trener Sezonu: Czech Miloš Říha (Atłant Mytiszczi).
  • Nagroda za Wierność Hokejowi (dla największego weterana hokejowego za jego cenny wkład w sukces drużyny): 41-letni napastnik Siergiej Fiodorow (Mietałłurg Magnitogorsk).
  • Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka sezonu KHL im. Aleksieja Czeriepanowa: Pawieł Zdunow (Mietałłurg Magnitogorsk).
  • Dżentelmen na Lodzie (dla jednego obrońcy i jednego napastnika – honorująca graczy, którzy łączą sportową doskonałość z nieskazitelnym zachowaniem): obrońca Witalij Nowopaszyn (Barys Astana, 53 mecze, 5 gole, 13 asysty, +22 punkty i 22 minuty kar) oraz napastnik Siergiej Moziakin (Atłant Mytiszczi, 77 mecze, 35 gole, 47 asysty, +8 punkty i 14 minut kar).
  • Najlepszy Bramkarz Sezonu (w wyniku głosowania trenerów): Konstantin Barulin (Atłant Mytiszczi).
  • Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu):
  • Nagroda dla najlepszego komentatora TV sezonu: Oleg Mozaliew (KHL-TV) i Andriej Jurtajew (Rossija 2).
  • Tytuł najlepszego kanału telewizyjnego: stacja 100-TV (Petersburg).
  • Nagroda Dmitrija Ryżkowa (dla najlepszego dziennikarza hokejowego): Pawieł Łysenkow (korespondent gazety Sowietskij Sport).

Ostateczna kolejność | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojciech Święch: KHL: Zmiana trenera w Metallurgu, fuzja Dynama Moskwa z lokalnym rywalem (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  2. Stockholm will in die KHL, sport1.de [dostęp 2017-11-24]  (niem.).
  3. Hradec Králové dál sní o KHL. Potřebuje na ní patnáct milionů eur | Hospodářské noviny (IHNED.cz), hn.ihned.cz [dostęp 2017-11-24]  (cz.).
  4. KHL: Czeski klub podpisał umowę, pożegnania w Torpedo - WP SportoweFakty, sportowefakty.pl [dostęp 2017-11-24]  (pol.).
  5. Vetra signs agreement | KHL
  6. Завершен прием заявок от клубов, желающих вступить в КХЛ : Новости : Континентальная Хоккейная Лига (КХЛ), khl.ru [dostęp 2017-11-24] .
  7. Владимир Шалаев: Серьезно рассматриваем только «Югру» и «Будевельник», sovsport.ru [dostęp 2017-11-24] .
  8. The new KHL clubs (ang.). khl.ru. [dostęp 18 maja 2010].
  9. http://www.gzt.ru/topnews/sport/-popechiteljskii-sovet-dinamo-soglasen-objedinitj-/300926.html?from=indexshortnews
  10. Растислав Станя: Я люблю играть чаще : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-24] .
  11. Hradec Kralove przeniósł się do Popradu by wystąpić w KHL! - eurosport.interia.pl, sport.interia.pl [dostęp 2017-11-24]  (pol.).
  12. Kontynentalna Liga Hokejowa na Bliskim Wschodzie? - WP SportoweFakty, sportowefakty.pl [dostęp 2017-11-24]  (pol.).
  13. a b Календарь 2010/2011 (ros.). khl.ru. [dostęp 29 lipca 2010].
  14. Kazaň a OHK Dinamo otvoria novú sezónu 8. septembra (słow.). hokej.sk. [dostęp 7 maja 2010].
  15. Hurricanes and Coyotes to play Russian clubs (ang.). nhl.com. [dostęp 28 maja 2010].
  16. Hurricanes przegrali w Rosji (pol.). hokej.net. [dostęp 2010-10-04].
  17. „Kojoty” zwycięskie w Rydze (pol.). hokej.net. [dostęp 2010-10-06].
  18. Yashin 4-3 Jagr Superskills competition (ang.). khl.ru. [dostęp 5 lutego 2011].
  19. Jagr 18-16 Yashin (ang.). khl.ru. [dostęp 5 lutego 2011].
  20. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  21. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  22. September’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 października 2010].
  23. October’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 3 listopada 2010].
  24. November’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2 grudnia 2010].
  25. January’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 lutego 2011].
  26. February’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 marca 2011].
  27. March’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 4 kwietnia 2011].
  28. SITA: Barulin, Koľcov a Fiodorov hráčmi finále konferencií (słow.). hokej.sk. [dostęp 7 kwietnia 2011].
  29. Players of the Final (ang.). khl.ru. [dostęp 19 kwietnia 2011].
  30. The League’s Finest (ang.). khl.ru. [dostęp 2011-05-23].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "KHL (2010/2011)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy