Kabalistyczny zapis dat


Kabalistyczny zapis dat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kabalistyczny zapis dat stosowano, podobnie jak chronostych, w okresie baroku.

Ten typowo barokowy pomysł nawiązywał do kabały, w której literom hebrajskim przypisane były liczby. W tym wypadku litery alfabetu łacińskiego odpowiadały następującym liczbom[1]:

Datę oblicza się sumując wszystkie liczby odpowiadające kolejnym literom tekstu. Zapis stosowano w drukach i rękopisach. W przypadku druków najczęściej podawano pod poszczególnymi słowami sumę liczb ich liter. Autorzy trudzili się nad stworzeniem tekstu, z którego daje się odczytać datę.

czyli rok 1722.

Niektórzy twórcy potrafili połączyć chronostych z zapisem kabalistycznym:

Mentes eDoCtas seCtata es LeX sata sorte

Tak datował Szymon Banaczkowski swe dzieło Honor philosophicus, wydane w Krakowie w roku 1760 (datę można odczytać zarówno jako chronostych, jak i w zapisie kabalistycznym)[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Szymański 2012 ↓, s. 146.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kabalistyczny zapis dat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy