Kaganat


Kaganat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kaganat, chaganat – dawna, wschodnia forma monarchii, w której panujący władca nosił tytuł kagana, zwanego chanem chanów lub wielkim chanem[1]. Nazwa jest pochodzenia mongolskiego i dotyczy konfederacji – związku plemion, ludów lub państw (podległych lub podbitych). Pierwsze świadectwa dokumentujące używanie terminu kaganat pochodzą z V wieku z Chin i mówią o koczowniczym plemieniu Rouran. Państwo zorganizowane w kaganat, w przeciwieństwie do chanatu, w swojej pierwotnej formie (Rouran, Turkuci) nie budowało miast[2].

Kaganaty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Mongolia. Historia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2019-01-02] .
  2. a b c Ludwik Bazylow: Historia Mongolii. Wrocław: Ossolineum, 1981, s. 43, 45-52, 99. ​ISBN 83-04-00608-1
  3. WojciechW. Szymański WojciechW., ElżbietaE. Dąbrowska ElżbietaE., Awarzy, Węgrzy, Wrocław: Ossolineum, 1979, s. 25, 32-63, 81-89, 100-102, ISBN 83-04-00246-9, OCLC 749795454 .
Na podstawie artykułu: "Kaganat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy