Kaiserschlacht


Na mapach: 50°00′10″N 2°39′10″E/50,002778 2,652778

Kaiserschlacht w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 15 maj 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kaiserschlacht (niem. Bitwa Cesarza), inne nazwy: ofensywa wiosenna 1918 oraz ofensywa Ludendorffa – seria ataków wojsk niemieckich na zachodnim froncie I wojny światowej, rozpoczynająca się 21 marca 1918 roku. Celem ofensywy było przełamanie frontu i pokonanie aliantów przed przybyciem wojsk amerykańskich.

Kaiserschlacht podzielony został na cztery operacje o kryptonimach Michael, Georgette, Gneisenau oraz Blücher-Yorck, które miały być wprowadzane w takiej kolejności. Główną operacją był Michael – miał on na celu okrążenie i zniszczenie sił Brytyjczyków, w wyniku czego front od Sommy do kanału La Manche zostałby właściwie pozbawiony obrońców, co umożliwiłoby wdarcie się wojsk niemieckich w głąb terytorium Francji, omijając trzon wojsk francuskich, zajęcie Paryża i zmuszenie Francji do podpisania pokoju. Pozostałe operacje miały na celu odwrócenie uwagi od tej głównej.

Ofensywa rozpoczęła się 21 marca 1918 roku uderzeniem około 750-tysięcznej armii z 6 tysiącami dział na długości 60 kilometrów frontu zachodniego (Operacja Michael)[1]. Początkowo wojska niemieckie odnosiły sukcesy. Posuwano się na zachód dość szybko, brano jeńców i zdobywano dobra materialne[1]. Niektóre oddziały zdobywały nawet 40 kilometrów dziennie. Wyniki podobne do tych zdarzyły się tylko w 1914, na początku wojny. Mimo sukcesów, ofensywa nie osiągnęła żadnego celu[1]. Pod koniec maja Niemcy przystąpiły do ofensywy na froncie francuskim (Operacja Blücher-Yorck). I tutaj były sukcesy militarne, ale nie przełożyły się one na konsekwencje polityczne[1]. Ostatnia próba przerwania frontu miała miejsce 15 lipca nad Marną (bitwa nad rzeką Marną). Wstrzymano ją już 17 lipca, a dzień później kontrofensywę rozpoczęły armie pod dowództwem francuskim i amerykańskim[4]. 14 sierpnia 1918 roku dowódca generał Erich Ludendorff doniósł o porażce[4].

Ofensywa skończyła się formalnym sukcesem Niemców, jednak z powodów logistycznych (braki w zaopatrzeniu przez rozciągnięcie linii transportowych) nie zostały zrealizowane cele ostateczne. W sierpniu nastąpiła aliancka kontrofensywa (ofensywa stu dni) przy wsparciu wojsk amerykańskich, co ostatecznie zmusiło Niemcy do rokowań pokojowych.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Mann 2007 ↓, s. 355.
  2. a b c Churchill The World Crisis... ↓, s. 963.
  3. Bligny, Marne – Italian Great War Cemetery
  4. a b Mann 2007 ↓, s. 356.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kaiserschlacht" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy