Kali (postać literacka)


Kali (postać literacka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kali – jedna z drugoplanowych postaci powieści W pustyni i w puszczy Henryka Sienkiewicza. Jest to Murzyn z plemienia Wa-Hima, uratowany i uwolniony z rąk muzułmanów przez Stasia; towarzyszył chłopcu, małej ośmioletniej dziewczynce Nel i czarnoskórej kobiecie - Mei, aż do spotkania się z kapitanem Glenem i dr Clarym. Staś w trakcie podróży próbował wykształcić europejski sposób myślenia u Kalego, co owocowało wieloma zabawnymi sytuacjami. Kali był bardzo przesądny i wierzył, że każda zła sytuacja jest spowodowana tym, że „złe Mzimu” się zdenerwowało. Był wierny, oddany i posłuszny Stasiowi oraz wierzył we wszystkie jego słowa.

Kali posługiwał się charakterystycznym sposobem mówienia – wszystkie czasowniki umieszczał w bezokoliczniku, zaś w kontekście samego siebie używał trzeciej osoby liczby pojedynczej.

Do języka potocznego wszedł zwrot moralność Kalego. Oznacza podwójny system oceny uczynków, w zależności od tego, kto ich dokonuje. Cytat z powieści[1]:

Jeśli ktoś Kalemu zabrać krowy (...) to jest zły uczynek (...). Dobry, to jak Kali zabrać komu krowy.

Kali, cytat z książki

Przypisy | edytuj kod

  1. Henryk Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, s. 324. ISBN 83-216-0571-0.
Na podstawie artykułu: "Kali (postać literacka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy