Kalkin


Kalkin w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kalkin

Kalkin (dewanagari कल्कि, trl. kalki, biały koń ) – przyszłe, dziesiąte i ostatnie wcielenie Wisznu. Kalkin pojawią się w treści puran: Padmapurana, Wisznupurana, Bhagawatapurana, Agniarpurana a także w upapuranie Kalika.

Spis treści

Etymologia | edytuj kod

Sanskryckie słowo kalka oznacza brud lub obrzydliwość, a kalkin tego, który je niszczy.

Nowa era | edytuj kod

Kalkin to postać mesjanistyczna, której nadejście będzie zwiastować koniec obecnej kosmicznej ery zła, kalijuga, i rozpoczęcie nowego złotego wieku, czyli satjajugi. Według puran objawi się on jako wojownik na białym koniu z mieczem aby zniszczyć zło [1] oraz oddać ziemię „dwakroć urodzonym" dwidźa [2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Appearance of Kalki Avatar yoga-philosophy.com. Dostęp 11.04.2010
  2. Andrzej M. Kempiński: Słownik mitologii ludów indoeuropejskich. Poznań: SA WW, 1993, s. 215. ISBN 83855066918.
Na podstawie artykułu: "Kalkin" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy