Kamień runiczny z Rö


Kamień runiczny z Rö w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kamień runiczny z Rö

Kamień runiczny z Rö (Bo KJ73 U) – kamień runiczny pochodzący z Rö na wyspie Otterö w szwedzkiej prowincji Bohuslän. Obecnie znajduje się w zbiorach Statens historiska museum w Sztokholmie, w miejscu jego odkrycia postawiono natomiast kopię[1][2].

Głaz ma 1,7 m wysokości, 0,65 m szerokości i grubość 0,2 m[1]. Datowany jest na V wiek[3]. Miejsce jego pierwotnej lokalizacji nie jest znane. Został odkryty w 1919 roku, stanowił wówczas część muru[2].

Kamień zachował się w złym stanie, jego powierzchnia jest mocno wytarta, co sprawia poważne trudności przy rekonstrukcji zapisanego na nim tekstu[3][4]. Napis, wyryty w fuþarku starszym, biegnie w czterech liniach[4]. Proponowany odczyt:

ek hra/R/aR satido /s/tain/a/ swabaharjaR anaxxxr s/a/irawidaR /ek/ stainawarijaR fahido

co tłumaczy się jako:

Ja, Hrarr postawiłem (ten) kamień na (tym miejscu/brzegu?). Swabaharjar pokryty ranami (zdradzony?). Ja Steinarr malowałem[3].

Imię Swabaharjar oznacza dosłownie „swebskiego wojownika”, natomiast Steinarr „posiadacza/strażnika kamieni” i prawdopodobnie określało kamieniarza/rytownika run[4]. Głaz był przypuszczalnie kamieniem nagrobnym, wystawionym ku czci jakiegoś swebskiego dostojnika lub kupca, który wpadł w zasadzkę i zginął[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b RAÄ-nummer Tanum 1059:2 (szw.). fmis.raa.se. [dostęp 2015-06-20].
  2. a b c Röö-stenen Otterön, Grebbestad (szw.). vastsverige.com. [dostęp 2015-06-20].
  3. a b c Paulina Horbowicz, Gert Kreutzer, Witold Maciejewski, Dominika Skrzypek: Runy. Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2011, s. 77. ISBN 978-83-7436-259-7.
  4. a b c Tineke Looijenga: Texts and Contexts of the Oldest Runic Inscriptions. Leiden: Brill, 2003, s. 334-335. ISBN 90-04-12396-2.
Na podstawie artykułu: "Kamień runiczny z Rö" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy