Kamienica Józefa Skalskiego w Warszawie


Na mapach: 52,244618°N 21,013761°E/52,244618 21,013761

Kamienica Józefa Skalskiego w Warszawie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kamienica Józefa Skalskiego[1] – kamienica znajdująca się przy ul. Krakowskie Przedmieście 45 w Warszawie.

Opis | edytuj kod

W 1655 roku budynek należał do mieszczanina Bischoffa. W 1700 roku właścicielem kamienicy był kuśnierz Kazimierz Ziomecki, a w latach 1743–1767 spadkobiercy niejakiego Gebla[1]. Obecna kamienica zaprojektowana oraz zbudowana w latach 1774–1777 według projektu Efraima Schroegera dla lekarza króla Stanisława Augusta, Józefa Skalskiego.

Do momentu wybuchu II wojny światowej działała tam. W czasie powstania warszawskiego w 1944 roku kamienica została zniszczona[2]. Ocalała jedynie fasada. Kamienicę odbudowano w latach 1948–1949 według projektu Mieczysława Kuźmy. W 1999 r. w budynku zostało zaadaptowane poddasze skryte w mansardowym dachu, co spowodowało pojawienie się w zadaszeniu facjatki[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 7 - Krakowskie Przedmieście. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, 2001, s. 118. ISBN 83-88372-14-9.
  2. Warszawa której już nie ma: Krakowskie Przedmieście 45 - kamienica Skalskiego. dawnawarszawa.blogspot.com. [dostęp 2015-10-18].
  3. Warszawa - Kamienica Józefa Skalskiego. Atrakcje turystyczne Warszawy. Ciekawe miejsca Warszawy. www.polskaniezwykla.pl. [dostęp 2015-10-18].
Na podstawie artykułu: "Kamienica Józefa Skalskiego w Warszawie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy