Kamil Stoch


Kamil Stoch w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kamil Wiktor Stoch (ur. 25 maja 1987 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu KS Eve-nement Zakopane, reprezentant Polski i czterokrotny olimpijczyk. Trzykrotny indywidualny mistrz olimpijski (dwa tytuły w 2014 i jeden w 2018), drużynowy brązowy medalista olimpijski z 2018, indywidualny mistrz świata z 2013 i wicemistrz z 2019, drużynowy mistrz świata z 2017, dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata (2013 i 2015), indywidualny srebrny i drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2018, dwukrotny drużynowy wicemistrz świata juniorów (w 2004 i 2005), dwukrotny zdobywca Pucharu Świata (w sezonach 2013/2014 i 2017/2018), raz drugi (2016/2017) i dwa razy trzeci (2012/2013 i 2018/2019) w klasyfikacji generalnej cyklu. Zwycięzca 65. i 66. Turnieju Czterech Skoczni oraz turniejów: Raw Air 2018, Willingen Five 2018 i Planica 7 2018. W Letnim Grand Prix dwukrotnie sklasyfikowany na drugim miejscu (w 2010 i 2011) oraz raz na trzecim (2016). Triumfator Letniego Pucharu Kontynentalnego w 2010. Zdobywca dwudziestu siedmiu medali na zimowych i letnich mistrzostwach Polski, w tym dziesięciu złotych[2]. Aktualny rekordzista Polski w długości skoku narciarskiego (251,5 m uzyskane w Planicy w 2017). Dwukrotnie wybierany najlepszym polskim sportowcem w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (w 2014 i 2017). Kawaler Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski i Medalu Holmenkollen.

W sezonie 2017/2018 jako drugi zawodnik w historii (po Svenie Hannawaldzie w sezonie 2001/2002) odniósł zwycięstwa we wszystkich czterech konkursach Turnieju Czterech Skoczni podczas jednej edycji. Jest jednym z trzech zawodników (obok Svena Hannawalda i Helmuta Recknagela), którzy wygrali pięć konkursów TCS z rzędu[3].

Jako trzykrotny mistrz olimpijski jest najbardziej utytułowanym polskim sportowcem w historii zimowych igrzysk olimpijskich, a trzecim – po Robercie Korzeniowskim oraz Irenie Szewińskiej – najbardziej utytułowanym Polakiem pod względem złotych medali na letnich i zimowych igrzyskach.

Pierwsze pucharowe punkty zdobył 11 lutego 2005 w Pragelato po zajęciu 7. miejsca. Po raz pierwszy na podium PŚ stanął 23 stycznia 2011, zwyciężając w rodzinnym Zakopanem. W ramach PŚ zwyciężył w 33 konkursach i 66 razy stawał na podium.

Cechuje go wysoka estetyka przy ułożeniu ciała w trakcie lotu i lądowaniu, za które często otrzymuje wysokie oceny sędziowskie, w tym najwyższe „20”[4][5]. Skacze na nartach marki Fischer i w kasku firmy Uvex[6].

Spis treści

Życie prywatne | edytuj kod

Kamil Stoch jest synem Krystyny, pracującej w Urzędzie Miasta w Zakopanem, i Bronisława, psychologa sądowego i klinicznego[7]. Ma dwie siostry – Annę (ur. 1983), psycholog z wykształcenia, w przeszłości pracującą w przedszkolu na Cyprze, mieszkającą w Zakopanem, oraz Natalię (ur. 1985), która w młodości trenowała biegi narciarskie[8], prawniczkę z wykształcenia, pracującą w firmie prawnej w Krakowie, mieszkającą w Bielsku-Białej[9]. Jego dziadek Franciszek w czasie II wojny światowej był więziony w niemieckim obozie Plaszow, skąd uciekł i pieszo dotarł do Zakopanego. W czasie okupacji zajmował się przemytem[7].

Stoch wychowywał się i uczył w miejscowości Ząb. Jest absolwentem Zespołu Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem. W maju 2006 zdał maturę. Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie[10], a w październiku 2012 został magistrem wychowania fizycznego[11]. 7 sierpnia 2010 w kościele oo. Paulinów na Bachledówce we wsi Czerwienne zawarł związek małżeński z Ewą Bilan[12] , artystką fotografem z wykształcenia pedagog, absolwentką Krakowskich Szkół Artystycznych, która przyjęła dwuczłonowe nazwisko (Bilan-Stoch)[13].

Przebieg kariery | edytuj kod

Początki | edytuj kod

Na nartach zaczął jeździć w wieku trzech lat[14], a pierwsze skoki na skoczniach budowanych wspólnie z kolegami oddał w wieku lat czterech[7]. Pierwszymi zawodami narciarskimi, jakie oglądał na żywo, był konkurs skoków w ramach Zimowej Uniwersjady 1993 w Zakopanem[9]. W tym samym roku dostał od swego wujka pierwsze narty skokowe. W wieku ośmiu lat zapisał się do klubu LKS Ząb[1], gdzie opiekowali się nim m.in. Mieczysław Marduła[7] i Jadwiga Staszel[15]. Początkowo trenował kombinację norweską. Jako uczeń szkoły podstawowej w sezonie 1995/1996 zadebiutował w lidze szkolnej i wygrał siedem konkursów w kategorii „1986 i młodsi”. Ponadto w styczniu wziął udział w Małym Memoriale płk. Franciszka Wagnera, który ukończył na szesnastym miejscu w kategorii „1984 i młodsi”[16].

W 1996 regularnie stawał na drugim stopniu podium letniej edycji ligi szkolnej, zwyciężył także w jednym z konkursów. W grudniu wygrał eliminacje do Mistrzostw Makroregionu Małopolska, a następnie zwyciężył główne zawody na skoczni K-30 w kategorii „1987 i młodsi”. W tej samej grupie zwyciężył wszystkie konkursy tamtego sezonu ligi szkolnej, w których brał udział. W Mistrzostwach PZN Młodzików był trzydziesty. W letniej lidze szkolnej 1997 pięciokrotnie stanął na podium, w tym dwukrotnie wygrał (w kategorii 1986-1987). Tamtego lata zadebiutował też w zawodach Pucharu McDonald’s gdzie zajął ósme miejsce. W krajowych eliminacjach do FIS Schüler Grand Prix zajął trzecie miejsce, a w „Nadziejach Beskidzkich” w Szczyrku był czwarty (kategoria 1986 i młodsi). W październiku wystąpił w letnich mistrzostwach Polski juniorów, gdzie uplasował się na 18. miejscu w konkursie na Maleńkiej Krokwi i na 44. na Małej Krokwi (w szerszej kategorii wiekowej). W grudniu na pierwszym z tych obiektów wygrał Mistrzostwa Makroregionu Małopolska w kategorii 1986-1987. W zimowej edycji ligi szkolnej trzykrotnie wygrał, a raz był drugi[16][a].

1998/1999 | edytuj kod

W 1998 wygrał konkurs skoków w Lomnicy nad Popelkou. W sierpniu tamtego roku wystąpił w zawodach nieoficjalnych mistrzostw świata dzieci w Garmisch-Partenkirchen (FIS Schüler Grand Prix). W kategorii do lat 12 zajął szóste miejsce[17], a w konkursie drużynowym był trzeci[18][b]. W Polsce wygrał wszystkie sześć konkursów letniej ligi, w których brał udział (w kategorii 1987-1988)[16]. Uplasował się na drugiej pozycji w Pucharze McDonald’s (kategoria 1987 i młodsi), będąc jednak najlepszym z Polaków[19]. W LMP juniorów na Małej Krokwi zajął 14. miejsce w kategorii 1983 i młodsi[16][a]. We wrześniu wygrał konkurs do lat 13 w niemieckim Klingenthal[20].

W zimie również uzyskiwał dobre rezultaty. 19 grudnia stanął na najniższym stopniu podium w konkursie o Mistrzostwo Beskidzkiego Okręgowego Związku Narciarskiego w Szczyrku. Był to konkurs Open, a przegrał w nim ze starszymi zawodnikami – Wojciechem i Tomisławem Tajnerem, będąc najmłodszym zawodnikiem w czołowej „dziesiątce”[21]. W zawodach dla młodzików na mniejszym obiekcie był drugi, przegrywając ze Stefanem Hulą[22]. Na mistrzostwach makroregionu zajął pierwsze i drugie miejsce (na Maleńkiej Krokwi przegrał z Janem Mąką[23]). Podczas Mistrzostw TZN zajął dziesiąte miejsce w konkursie juniorów na skoczni K-85. W dodatkowej klasyfikacji juniorów młodszych był czwarty. Natomiast w konkursie młodzików na obiekcie K-65 zwyciężył. Podczas Pucharu SMS był czternasty w otwartym konkursie juniorów na Średniej Krokwi, natomiast zwyciężył rywalizację juniorów młodszych na mniejszym obiekcie. Wygrał też Puchar Ferii na obiekcie K-30 w kategorii 1987-1988[a]. W lutym brał udział w dwóch konkursach w Szczyrku – w Mistrzostwach Śląska w kategorii 1985 i młodsi przegrał jedynie ze Stefanem Hulą[24], a w konkursie o Puchar Prezesa PZN Młodzików wygrał. Poza tym w tamtym sezonie wygrał trzy konkursy ligi szkolnej, a w jednym był drugi[16]. 21 marca 1999, w wieku 12 lat, występował jako przedskoczek podczas zawodów Pucharu Świata w kombinacji norweskiej na zakopiańskiej Wielkiej Krokwi i osiągnął odległość 128 m[25]. Żaden z kombinatorów biorących udział w zawodach nie przekroczył 125 m. Stocha nazwano „nadzieją polskich skoków” i następcą Stanisława Bobaka[14]. Ważył wtedy 28 kg i miał 138 cm wzrostu. Grupę trenujących w Zakopanem zawodników odwiedzili wkrótce potem dziennikarze Telewizji Polskiej. Stoch udzielił im wywiadu, w którym opowiedział o początkach swej kariery i marzeniach sportowych[26].

1999/2000 | edytuj kod

31 lipca 1999 został mistrzem świata młodzików, oddając skoki na 43,5 m i 40 m oraz wyprzedzając o pół punktu srebrnego medalistę Matevza Sparoveca[27]. Drużynowo ponownie był trzeci[c][28]. W sierpniu zajął drugą lokatę w Pucharze McDonald’s oraz Letnich Mistrzostwach Makroregionu. W obu przypadkach przegrał ze Stefanem Hulą[29][30]. W październiku wygrał Ogólnopolskie Spotkania UKS w kategorii 1986-1987. Ponadto tamtego lata zwyciężył w trzech konkursach letniej ligi szkolnej[16][a].

18 września w Klingenthal odniósł podobnie jak rok wcześniej zwycięstwo w konkursie do lat 13, obsadzonym głównie przez niemieckich juniorów[20]. W grudniu w mistrzostwach makroregionu ponownie przegrał tylko z Hulą[31]. Na Mistrzostwach TZN w konkursie na Małej Krokwi w kategorii „1984 i młodsi” zajął trzecie miejsce, a na Maleńkiej Krokwi w niższej kategorii wygrał. W styczniu odbyły się Mistrzostwa Śląska w Szczyrku. Wziął udział w czterech konkursach, a najlepszy rezultat – drugie miejsce, za Mateuszem Rutkowskim – uzyskał w konkursie na skoczni 30-metrowej dla rocznika 1986 i młodszych. W rywalizacji open na większym obiekcie był 30. W lutym w Karpaczu zajął 16. miejsce w otwartym konkursie o Puchar Burmistrza tego miasta. Wygrał też konkursy marcowych Mistrzostw SMS-ów w Zakopanem na obiektach K-65 i K-85 w kategorii „1984 i młodsi”. Ponadto pięciokrotnie stawał na podium ligi szkolnej, trzykrotnie zwyciężając[16]. W marcu stanął jeszcze na najniższym stopniu podium w Ogólnopolskich Spotkaniach UKS na Maleńkiej Krokwi (za Rutkowskim i Hulą)[32]. Wygrał też towarzyski Puchar RMF FM[33].

2000/2001 | edytuj kod

Zdobył brązowy medal podczas sierpniowych mistrzostw do lat 14 w Ga-Pa, natomiast drużynowo był dwunasty[20][d]. W gimnazjum w Zakopanem trenował w grupie razem z Mateuszem Rutkowskim, a w liceum z Piotrem Żyłą. Codziennie rano Stoch jechał na trening, potem udawał się do szkoły, a do domu wracał około godziny 20[34]. Był bardzo impulsywny i często płakał po porażkach; nawet już podczas seniorskiej kariery[34].

W sierpniu 2000 zajął czwartą lokatę w klasyfikacji rocznika w Pucharze McDonald’s. We wrześniu zwyciężył w dwóch konkursach letniej ligi szkolnej oraz w Mini Pucharze Beskidów w Wiśle na skoczni 40-metrowej (w kategorii 1987-1988)[16]. Ponadto wziął udział w dobrze obsadzonym przez czeską czołówkę konkursie w Harrachovie, gdzie był 43[36]. W październiku zajął trzecie miejsce w Spotkaniach UKS-ów. Zadebiutował w letnich mistrzostwach Polski, na Średniej Krokwi zajmując szesnaste miejsce, a trzecie w klasyfikacji juniorów, po dwóch skokach na odległość 72 m[16].

W sezonie 2000/2001 zadebiutował w zawodach Pucharu Kontynentalnego. W styczniu nie zakwalifikował się do obu konkursów w Brotterode. Na mistrzostwach świata juniorów w Karpaczu, na skoczni K-85 wystąpił w konkursie drużynowym, gdzie Polska zajęła ósme miejsce[e][20]. Skoczył tam 77,5 m i 68,0 m[37]. Następnie w konkursie indywidualnym skoczył 75,0 m i 76,0 m, zajmując 41. miejsce[14][38]. 27 lutego 2001 po raz pierwszy wystartował w zimowych seniorskich mistrzostwach Polski. Podczas zawodów w Szczyrku zajął 37. miejsce po skoku na 62,5 m[16]. W marcu wystartował w zawodach PK Zakopanem. Do pierwszego konkursu nie uzyskał kwalifikacji[20], a w drugim zajął 68. miejsce[39].

Do końca marca wystartował jeszcze w konkursach krajowych w Zakopanem, w kategorii 1987-1988. Zajął 1. i 3. miejsce w Mistrzostwach SMS, wygrał dwa konkursy ligi szkolnej[16] i zdobył srebro na Mistrzostwach Województwa, ulegając tylko Piotrowi Żyle[40].

2001/2002 | edytuj kod

W następnym sezonie wziął udział w mistrzostwach Polski seniorów, gdzie znalazł się na 11. miejscu na normalnej skoczni w Zakopanem. Podczas VIII Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w Zakopanem, reprezentując klub LKS Poroniec Poronin, zdobył dwa złote medale, wyprzedzając w konkursie na skoczni K-65 Stanisława Świdra i Mateusza Rutkowskiego, a na skoczni K-85 Stefana Hulę i Krzysztofa Styrczulę[41].

2002/2003 | edytuj kod

Od sezonu 2002/2003 Stoch reprezentował barwy klubu LKS Poroniec Poronin.

W sierpniu 2002 po raz ostatni wystąpił w FIS Schüler Grand Prix. W konkursie indywidualnym kategorii do lat 16 zajął szóste miejsce[42], podobnie w drużynie[43][f]. We wrześniu wziął udział w rozgrywanych na Średniej Krokwi letnich mistrzostwach Polski seniorów, gdzie po oddaniu dwóch skoków na odległość 70,5 m był 23[44]. W rywalizacji juniorów zajął 10. miejsce[33]. Tamtego lata wygrał cztery konkursy letniej ligi szkolnej[16].

26 grudnia wziął udział w mistrzostwach Polski seniorów na dużej skoczni. Skoczył 108,0 m i 101,5 m, ostatecznie zajmując 13. miejsce[45]. Wziął również udział w mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego. W kategorii juniorów młodszych na Małej Krokwi zdobył złoty medal[33]. W konkursie na Średniej Krokwi był piąty wśród juniorów, a siedemnasty w klasyfikacji open. Natomiast na dużym obiekcie po skokach na 107,5 m i 99 m zajął siódme miejsce w kategorii juniorów, a 21. w sumie[16].

W Pucharze Kontynentalnym 2002/2003 wystąpił w dwóch konkursach – na początku stycznia w austriackich Seefeld i Bischofshofen – zajmując odpowiednio 40. i 66. lokatę[46]. Wziął też udział w Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2003 w Bledzie. Był tam 15. indywidualnie, po skokach na 87 m i 92 m[20], a drużynowo – 7.[47][g].

Na mistrzostwach świata juniorów odbywających się w szwedzkim Sollefteå reprezentacja Polski, ze Stochem w składzie, zajęła 6. miejsce w konkursie drużynowym, a on oddał skoki na 103,5 m i 93,5 m[48][h]. W pierwszej serii konkursu indywidualnego oddał skok na 92,5 m, w drugiej zaś skoczył metr dalej i zajął 26. lokatę[49].

16 lutego zdobył brązowy medal w otwartym konkursie o Puchar Burmistrza Karpacza[16]. Dwa dni później na IX Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży zdobył srebrny medal w kategorii wiekowej juniorów młodszych na obiekcie K-85 w Lubawce. Skoczył wówczas na odległość 91 m i 86,5 m[50]. Zdobył też złoty medal w Karpaczu (w klasyfikacji zawodów uplasował się przed Fabianem Malikiem i Pawłem Urbańskim)[51][52].

W marcowych mistrzostwach Polski zajął siódme miejsce w drużynie[i],a w konkursie indywidualnym w Skalitem był piętnasty[16]. Wystartował jeszcze w wojewódzkich mistrzostwach juniorów, gdzie był piąty oraz w kilku konkursach Ogólnopolskich Spotkań UKS, z których wygrał jeden, a ponadto zwyciężył w dwóch konkursach ligi szkolnej[16]

2003/2004 | edytuj kod

Stoch podczas debiutu w Pucharze Świata w Zakopanem

W czerwcu 2003 wziął udział w konkursie o Puchar Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego. Sklasyfikowany został na 14. miejscu, po skokach na 76,5 m i 78,5 m[53]. W lipcu uplasował się na 24. miejscu w otwartym konkursie o Puchar Lata na Średniej Krokwi[16]. 9 sierpnia 2003 zajął 2. miejsce w Pucharze McDonald’s[54].

We wrześniu w letnich mistrzostwach Polski juniorów zdobył brązowy medal, po skokach na 85,5 m i 84 m[55]. W rywalizacji seniorów zajął 20. pozycję, skacząc na 71,0 m i 78,0 m[56].

W grudniu wystąpił w dwóch konkursach Alpen Cup 2003/2004 w Predazzo, gdzie był 7. i 34[57]. 26 grudnia wystartował w konkursie mistrzostw Polski na dużej skoczni w Zakopanem, gdzie 26 grudnia 2003 zajął 13. miejsce, przy skokach 116,0 m i 120,5 m[58].

W Pucharze Kontynentalnym 2003/2004 wziął udział w czterech konkursach. Sezon rozpoczął 27 grudnia w Engelbergu, gdzie zajął 47. miejsce, następnie w Seefeld znalazł się na końcu siódmej dziesiątki (69. pozycja). W Planicy pierwszy raz w karierze zdobył punkty w Pucharze Kontynentalnym, dzięki 20. miejscu w konkursie, zdobytym po skokach na 94,5 m i 91,5 m[59]. W zawodach Alpen Cup w Hinterzarten był z kolei 39.

W tym sezonie po raz pierwszy wystąpił w Pucharze Świata – 17 stycznia 2004 zakwalifikował się do konkursu w Zakopanem. W pierwszej serii wykonał skok na odległość 105,5 m i ukończył konkurs na 49. miejscu[60].

29 stycznia w Karpaczu zajął szóste miejsce podczas rywalizacji Mistrzostw Polski na normalnej skoczni[61]. Dwa dni później na Wielkiej Krokwi w Zakopanem znalazł się na tej samej pozycji[62].

5 lutego 2004 zdobył swój pierwszy (srebrny) medal na zawodach rangi mistrzowskiej, na Mistrzostwach Świata Juniorów 2004 w konkursie drużynowym w norweskim Strynie – startując w pierwszej grupie, skoczył na 87,0 m i 92,5 m. W drużynie lepszą notę uzyskał od niego jedynie Mateusz Rutkowski, późniejszy indywidualny mistrz[63][j].

Dwa dni później podczas konkursu indywidualnego skoczył 89,0 m i 87,5 m – zajął 16. miejsce, ex aequo ze Sandro Steinerem[64].

W mistrzostwach Tatrzańskiego Związku Narciarskiego zdobył brązowy medal w klasyfikacji seniorów[65] i złoty w klasyfikacji juniorów[66]. Wziął też udział w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży, gdzie zdobył dwa złote medale na normalnej skoczni w Szczyrku[67][68] oraz drużynowo brązowy[69].

Wystąpił jeszcze pod koniec sezonu w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Kuopio, gdzie nie punktował (zajął 42. miejsce). Z dorobkiem 11 punktów zdobytych w Planicy ukończył sezon na 109. miejscu[59].

Na koniec sezonu wygrał na Średniej Krokwi Puchar Zespołu Szkół Mistrzostwa Sportowego[70].

2004/2005 | edytuj kod

Sezon rozpoczął od zajęcia 15. miejsca w Pucharze Prezesa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego, osiągając 76,5 m i 77,5 m[71]. Podczas letnich mistrzostw Polski 9 października skoczył na Wielkiej Krokwi 107,0 m w pierwszej serii i o sześć metrów dalej w drugiej, dzięki czemu zajął siedemnaste miejsce, tracąc 101,5 pkt do zwycięzcy – Adama Małysza. Następnego dnia na normalnej skoczni po skokach na 88,5 m i 83,5 m uplasował się na siódmej lokacie, tracąc do ponownego zwycięzcy, Małysza, 44,0 pkt. W 2004 po raz pierwszy wziął udział w Letnim Grand Prix, nie dostał się jednak do zakopiańskiego konkursu i na tym zakończył rywalizację w tamtej edycji[20].

Startował w Pucharze Kontynentalnym 2004/2005 przez pierwszą połowę sezonu – zanotował udział w 17 konkursach. Rozpoczął od występu w Rovaniemi, gdzie zajął 15. miejsce po skokach na odległość 93,5 m i 88,0 m. W następnym konkursie w tym samym miejscu spadł na 35. pozycję, w Lahti zaś nie punktował, znajdując się w szóstej i siódmej dziesiątce. 18 grudnia w czeskim Harrachovie skoczył 130,5 m i 111 m, dzięki czemu zajął 24. miejsce. Następnego dnia zajął 35. miejsce[72]. Po tym konkursie plasował się na 36. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu[73].

26 grudnia w szwajcarskim St. Moritz stanął na swoim pierwszym w karierze podium w Pucharze Kontynentalnym – zajął 3. miejsce. Skoczył wówczas 89,5 m i 94,0 m. Dzień później w Engelbergu ponownie zyskał punkty, kończąc konkurs na 13. pozycji, po skokach na 119 m i 125,5 m i awansował na 23. miejsce w klasyfikacji generalnej[74].

W dwóch kolejnych konkursach zajmował miejsca poza pierwszą trzydziestką (był 42. w drugiej odsłonie rywalizacji w Engelbergu i 62. w Seefeld), jednak od tamtego czasu zdobywał punkty we wszystkich kolejnych konkursach, w których wystąpił. Uplasował się na 21. i 13. pozycji w Planicy oraz na 12., 19. i 17. miejscu w Sapporo. Po raz ostatni w tamtym sezonie Pucharu Kontynentalnego pojawił się na skoczni w Bischofshofen, w pierwszym konkursie skacząc 122 m i 115 m i zajmując 22. miejsce, w drugim zaś, przy skokach na 122,5 m i 124 m, miejsce 23. Sezon ukończył na 38. miejscu w końcowej klasyfikacji generalnej[72].

W Pucharze Świata 2004/2005 wystąpił czterokrotnie, oprócz tego trzykrotnie nie zakwalifikował się do konkursu. Ten sezon PŚ rozpoczął od występu w Zakopanem, gdzie znalazł się w ostatniej dziesiątce, na 44. miejscu[75]. Do drugiego z polskich konkursów nie zakwalifikował się[20].

11 lutego w Pragelato, w 33. rocznicę zdobycia przez Wojciecha Fortunę złotego medalu olimpijskiego, zdobył pierwsze w karierze punkty w PŚ – skoczył 118,5 m i 121,5 m, zajmując dzięki temu 7. miejsce. Adam Małysz (9. pozycja w konkursie) po raz pierwszy od grudnia 2000 nie był najwyżej sklasyfikowanym Polakiem w zawodach o Puchar Świata[10][76][77]. Dzień później wraz z reprezentacją był czwarty w jednoseryjnym konkursie drużynowym[20][k].

W mistrzostwach świata seniorów zadebiutował 20 lutego podczas zawodów w Oberstdorfie, w trakcie konkursu drużynowego na skoczni normalnej. Polska (ze Stochem w składzie) zajęła 6. miejsce, a on skakał na 86,5 m i 82 m[l]. Wcześniej, na skoczni normalnej, nie przebrnął kwalifikacji, w których był 53. Podczas jedynej serii w konkursie indywidualnym na dużej skoczni w Oberstdorfie oddał skok na odległość 117,5 m i zajął 37. miejsce[75]. W konkursie drużynowym na tej samej skoczni skoczył o pół metra gorzej. Polska nie zakwalifikowała się do drugiej serii, zajmując 9. miejsce[m].

Nie przebrnął także kwalifikacji do konkursów Turnieju Nordyckiego 2005 w Lahti i Kuopio. W Lillehammer zajął 40. miejsce ze skokiem na 109 m. W Oslo skoczył 114 m i znalazł się na 34. miejscu. Cykl turniejowy ukończył na 54. pozycji[79]. Sezon 2004/2005 w PŚ zakończył na 53. miejscu z 36 punktami zdobytymi we Włoszech[80].

Podczas konkursu drużynowego mistrzostw świata juniorów oddał skoki na odległość 95,5 m i 101,5 m. Był najlepszy w drużynie złożonej oprócz niego z: Piotra Żyły, Pawła Urbańskiego i Wojciecha Topora. Do zwycięskiej Słowenii stracili oni tylko 4 pkt[81]. W konkursie indywidualnym zajął 8. miejsce. W pierwszej serii skoczył 95 m i przegrywał tylko z Joonasem Ikonenem, jednak w drugiej nie ustał skoku na odległość 96 m, co kosztowało go brak medalu[82]. Był to jego ostatni występ na mistrzostwach globu w tej grupie wiekowej.

W mistrzostwach Polski zdobył dwa medale: brązowy na skoczni normalnej, gdzie w jednoseryjnym konkursie stracił do mistrza Polski Adama Małysza ponad 10 punktów i zajął 3. miejsce[83] (był to jego pierwszy medal seniorskich MP) i dwa tygodnie później medal srebrny – na dużej skoczni, po skokach na 113,5 m i 120,5 m (stracił 40,3 pkt do zwycięzcy, Adama Małysza)[84].

2005/2006 | edytuj kod

W czerwcowym Pucharze Doskonałego Mleka uplasował się na 5. pozycji, po skokach na 117,0 m i 130,0 m[85]. W letnich mistrzostwach Polski zajął 7. miejsce na dużej skoczni – Wielkiej Krokwi w Zakopanem, skacząc 121,5 m i 131,5 m oraz 5. miejsce na Średniej Krokwi, ze skokami 81,0 m i 91,5 m. Odnotował dobre występy w Letnim Grand Prix 2005[33] – wystartował w siedmiu z ośmiu zawodów, punktując we wszystkich. Nie pojawił się jedynie na starcie w Hinterzarten. 12 sierpnia w Einsiedeln zajął trzecie miejsce w kwalifikacjach[86]. Dzień później odbył się konkurs główny. Po pierwszej serii, w której uzyskał 110 m, był szósty. W drugiej skoczył o metr krócej i zajął jedenaste miejsce[87].

Już kolejnego dnia rozegrano zawody w Courchevel. Po skokach na 122,5 m i 124,5 m był ósmy, tym samym po raz pierwszy znajdując się w pierwszej dziesiątce. W rodzinnym Zakopanem odnotował najsłabszy w tym sezonie na igelicie występ, kończąc zawody na 24. pozycji. W Predazzo i Bischofshofen znajdował się w drugiej dziesiątce (odpowiednio 12. i 15. lokata). Najlepszy wynik osiągnął 10 września w japońskiej Hakubie. Po pierwszym skoku (na 120 m) zajmował trzecie miejsce[88], by ostatecznie po drugiej próbie o długości 117,5 m uplasować się na piątej pozycji, ze stratą 8,5 pkt do podium[89]. Dzień później w tym samym miejscu zajął 13. pozycję[90]. Grand Prix ukończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 166 punktów[91]. Była to najwyższa pozycja wśród reprezentantów Polski[92].

Kamil Stoch podczas drugiego z konkursów PŚ w Zakopanem w 2006

Pierwszy konkurs Pucharu Świata sezonu 2005/2006 odbył się 26 listopada w Kuusamo – skoczył tam w jedynej, pierwszej serii 120,5 m i zajął 26. miejsce. Jeszcze tego samego dnia został zorganizowany drugi konkurs, w którym uzyskał odległość 88,5 m i zajął 43. miejsce. Na początku sezonu plasował się na 32. pozycji w klasyfikacji[93]. W Lillehammer znalazł się w czwartej dziesiątce – na 35. i 33. miejscu. W Harrachovie punktował, skacząc 120,5 w pierwszej serii i o metr dalej w serii drugiej – znalazł się na 25. pozycji. W drugim konkursie w tym czeskim mieście został zdyskwalifikowany. W szwajcarskim Engelbergu znalazł się na 41. miejscu po skoku na 113 m[94]. Przed Turniejem Czterech Skoczni znajdował się na 42. miejscu w klasyfikacji generalnej[95].

Podczas Świątecznego Konkursu skoków, rozgrywanego 26 grudnia 2005 w Zakopanem, zajął 2. lokatę, przegrywając z Adamem Małyszem o 22,3 punktu[96].

Podczas zawodów 54. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie przegrał z przydzielonym mu do pary Martinem Kochem. Ukończył konkurs na 49. miejscu, ze skokiem na 97 m. W Garmisch-Partenkirchen rywalizował w pierwszej parze z Balthasarem Schneiderem. Pokonał go w rundzie KO skokiem na 109,0 m i był 29. W finałowej serii wylądował metr bliżej i utrzymał pozycję[97], awansując na 32. miejsce w klasyfikacji łącznej TCS[98]. W Innsbrucku po skoku z telemarkiem na 128,5 m zajął drugie miejsce w kwalifikacjach, przegrywając jedynie z Ahonenem[99]. Skok został uznany w mediach za sensacyjny, a sam Polak uznał go za najlepszy w dotychczasowej części sezonu[100]. W konkursie głównym skoczył 116,0 m i uzyskał notę o 3,1 pkt niższą niż jego przeciwnik Michael Uhrmann. Znalazł się na 41. pozycji[101] i spadł o jedną lokatę w klasyfikacji generalnej[102]. W Bischofshofen przegrał z Noriakim Kasaim – zajął 33. miejsce przy skoku na 124,5 m[94]. Ukończył Turniej na 34. miejscu z dorobkiem punktowym 486,1[103] i spadł na 45. pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[104].

Stoch na zawodach w Holmenkollen

Stoch został powołany na pierwsze w karierze Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2006 w Kulm. Na oficjalnych treningach plasował się w pierwszej piętnastce, uzyskując odległości 191,5 m i 187 m[105]. W kwalifikacjach oddał skok na 185,5 m i zajął w nich 20. miejsce[106]. W serii próbnej przed rozgrywanym 13 stycznia konkursem głównym skoczył 157,5 m[107]. W pierwszej rundzie konkursowej uzyskał 170 m, jednak została ona odwołana. Po skokach 15 zawodników zajmował czwartą lokatę[108]. W powtórzonej serii oddał skok na odległość 152,0 m i nie zakwalifikował się do kolejnych serii – zajął 35. miejsce[109]. W konkursie drużynowym startował w trzeciej grupie[n]. Przed jego próbą Polska była siódma. Na oddanie swojego skoku musiał czekać kilkanaście minut ze względu na trudne warunki atmosferyczne. Ostatecznie uzyskał odległość 137,5 m. Polska nie awansowała do finału, zajmując ostatnie, dziewiąte miejsce i tracąc 82,9 pkt do ósmych Czechów[110].

Stoch nie startował w konkursach PŚ w Sapporo i spadł na 59. miejsce w klasyfikacji generalnej tego cyklu[112]. Do rywalizacji powrócił podczas zawodów w Zakopanem 28 stycznia. Po pierwszej kolejce, w której uzyskał 125,5 m był ósmy. W finałowej serii wylądował pół metra dalej i ostatecznie zajął piętnaste miejsce[113]. Dzień później był 19. po skokach na 123,5 m i 126,5 m[94]. Powrócił dzięki temu na 45. miejsce w klasyfikacji generalnej[114], które utrzymał[115] po absencji polskiej kadry w Willingen (przygotowywała się ona wówczas w Ruhpolding do nadchodzących igrzysk[116]).

7 lutego odczytał tekst ślubowania olimpijskiego[117]. 11 lutego rozpoczęła się rywalizacja w ramach Zimowych Igrzysk 2006 w Turynie. Zawody skoków rozgrywano w Pragelato. Po oficjalnych treningach, w których plasował się pomiędzy 26. a 55. miejscem[118], w kwalifikacjach na skoczni normalnej skoczył na 99 m i zajął 19. lokatę[119]. Następnego dnia, w serii próbnej był 19. ze skokiem na odległość 96,5 m[120]. W pierwszej rundzie konkursu głównego lądował na 100. metrze i był piętnasty, ex aequo z Romørenem. W finałowym skoku uzyskał odległość 98,5 m i ostatecznie zajął szesnastą pozycję[121].

Podczas oficjalnych treningów na dużej skoczni najlepszym rezultatem Stocha było dziesiąte miejsce po skoku na 129,5 m[122][123]. W kwalifikacjach zajął 42. miejsce, uzyskując 110 m i awansował do głównego konkursu jako jeden z trzech reprezentantów Polski[124]. W serii próbnej uzyskał 118,5 m[125]. W pierwszej kolejce konkursowej osiągnął 116,5 m i awansował z ostatniego, 30. miejsca. Otwierając drugą rundę, wylądował na 121. metrze zeskoku i przesunął się na 26. lokatę[126]. W konkursie drużynowym skakał w drugiej grupie[o]. W otwierającej serii uzyskał 122 m i pozwolił drużynie na awans z 9. na 8. pozycję. Po pierwszej serii Polacy byli piąci. W drugiej rundzie lądował 2,5 m dalej. Polska ostatecznie zajęła piątą lokatę w gronie szesnastu drużyn[127].

Po zakończeniu igrzysk rozegrano w Polsce krajowe mistrzostwa. Na Wielkiej Krokwi Stoch zdobył brązowy medal po skokach na 128,5 m i 126 m[128]. Na średnim obiekcie zdobył drugie w karierze srebro, po skokach na 88,5 m i 87,5 m tracąc do zdobywcy tytułu, Małysza, 7,5 pkt[129].

4 marca od konkursu drużyn w Lahti rozpoczął się Turniej Nordycki 2006. Stoch startował w otwierającej grupie[p]. Oddał skoki na 120 m i 124 m, przy czym w drugiej serii upadł. Reprezentacja zajęła ósme miejsce[130]. W rywalizacji indywidualnej zajął 40. miejsce. Nie punktował także w następnych konkursach turnieju: Kuopio był 34., w Lillehammer 34. (tu skakał jednak w bardzo niekorzystnych warunkach[131]), a w Oslo zajął 44. pozycję[94]. W końcowej klasyfikacji TN znalazł się na 38. lokacie[132].

Do przedostatniego konkursu sezonu PŚ na Velikance nie awansował, uzyskując po skoku na 177,5 m 46. miejsce w kwalifikacjach[133].

W sumie wziął udział w szesnastu konkursach tego sezonu PŚ, punktując w pięciu z nich. Oprócz tego raz nie zakwalifikował się do konkursu i raz został zdyskwalifikowany. Uplasował się na 45. miejscu w klasyfikacji generalnej, z dorobkiem 41 pkt, ex aequo z Dienisem Korniłowem[134].

2006/2007 | edytuj kod

Stoch w locie podczas PŚ w Zakopanem Stoch po nieudanym skoku podczas PŚ w Zakopanem Kamil Stoch po zawodach w Lahti

14 października na letnich mistrzostwach Polski zajął 6. pozycję na dużej skoczni[135], a na normalnej zdobył pierwszy krajowy medal na igelicie, zajmując 3. miejsce, dzięki skokom na odległość 86 m i 87 m[136]. Wcześniej, z notą 221,6 pkt., stanął na podium zawodów o Puchar Doskonałego Mleka, zajmując 3. miejsce (oddał skoki na 123,0 m i 114,0 m)[137].

Letnie Grand Prix 2006 rozpoczął 8 sierpnia występem w konkursie drużynowym w Hinterzarten, gdzie oddał skoki na 97,5 m i 99,5 m, a jego drużyna zajęła piąte miejsce[138][q]. Dzień później indywidualnie był 45. W Predazzo także nie awansował do II serii – ukończył konkurs na 35. pozycji. W Einsiedeln po pierwszym skoku na 106 m był ósmy[139], jednak po drugiej, o półtora metra krótszej próbie spadł na szesnaste miejsce[140]. Po zdobyciu pierwszych w sezonie punktów pojawił się w klasyfikacji łącznej na 35. pozycji[141]. W Courchevel awansował do drugiej serii z szesnastym wynikiem po skoku na 113,5 m[142]. W niej lądował na 119. metrze i ostatecznie był 22[140]., przesuwając się o cztery lokaty w górę klasyfikacji generalnej[143]. W Zakopanem zajął 21. miejsce, uzyskawszy odległości 120,5 m i 125 m[140] i był 29. w klasyfikacji generalnej[144]. Swój najlepszy wynik w tamtym sezonie letnim uzyskał 2 września w słoweńskim Kranj, oddając skoki na 101 m i 102 m i plasując się na ósmym miejscu[145]. Po pierwszej serii był dziewiąty, ex aequo z Andreasem Küttelem[146]. W klasyfikacji generalnej był 21[147]. Na zawody w Hakubie nie pojechał, w Klingenthal nie zakwalifikował się, a w Oberhofie nie wystąpił. Grand Prix zakończył na 37. pozycji w klasyfikacji generalnej, o 26 miejsc niżej niż w sezonie poprzednim[140].

Puchar Świata 2006/2007 rozpoczął się od zawodów w Kuusamo. Skoczył tam 98 m, co uniemożliwiło mu awans do drugiej serii – znalazł się na 46. miejscu. W następnych konkursach, w Lillehammer był 40. i 26. (po skokach na 124,5 m i 114,5 m)[148]. Po tym występie zajmował 45. miejsce w klasyfikacji generalnej[149]. Nie zakwalifikował się do zawodów w Engelbergu.

Wziął za to udział w rozgrywanych tam zawodach Pucharu Kontynentalnego – 27 lutego zajął 10. miejsce. Następnego dnia po raz drugi w karierze stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, uzyskując na skoczni Gross-Titlis-Schanze 131,0 m i 131,5 m i zajmując trzecią lokatę[150].

W zawodach 55. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie znalazł się w parze z Roarem Ljøkelsøyem. Przegrał tę rywalizację po skoku na 123,5 m, zdobywając o 10,1 pkt mniej od konkurenta. Awansował jednak do drugiej serii jako ostatni z lucky loserów, plasując się na 24. lokacie. W finałowej serii skoczył gorzej, na 116,5 m i zajął 29. miejsce[151]. W Ga-Pa odbyła się tylko jedna seria, skoczył 116,5 m i znalazł się na 21. miejscu[148]. W klasyfikacji łącznej Turnieju przesunął się na 26. miejsce[152]. W Innsbrucku oddał pierwszy skok na odległość 120,0 m i pokonał przydzielonego mu Nikołaja Karpienkę. Plasował się na piętnastej pozycji, którą utrzymał po próbie o długości 115,5 m w drugiej serii[153]. W turniejowej tabeli awansował o trzy pozycje[154]. W Bischofshofen konkurował z Thomasem Morgensternem i przegrał, znów jednak zakwalifikował się do serii finałowej jako lucky loser. Ze skokiem na 126,5 m zajmował szesnaste miejsce[155]. Drugi skok, o osiem metrów dłuższy zagwarantował mu dziewiąte miejsce, najlepsze w tamtym sezonie Pucharu Świata[148]. Turniej ukończył na 15. pozycji[156]. W klasyfikacji PŚ był wtedy 24. zawodnikiem z 62 zdobytymi punktami[157].

Po powrocie z TCS wziął udział w zawodach PŚ w lotach w Vikersund. Po pierwszej serii był 28., uzyskując odległość 164,5 m. W drugiej kolejce wylądował dziesięć metrów dalej i awansował na 25. miejsce[158]. Następnie wystąpił w Zakopanem, gdzie nie punktował – zajął 36. miejsce[148]. W klasyfikacji generalnej spadł na 29. lokatę[159]. W Oberstdorfie zajął 50. i 41. miejsce. W pierwszym z konkursów w Titisee-Neustadt był siedemnasty, awansując z zajmowanego po pierwszej kolejce miejsca dwudziestego piątego[160]. Oddał wówczas skoki na 125 m i 133,5 m. Dzień później był 34[148]. W Klingenthal oddał skoki na 125 m i 124,5 m, które dały mu 24. miejsce[148]. Nie skakał w Willingen i przed Mistrzostwami Świata spadł na 34. pozycję w PŚ, posiadając 89 pkt[161].

17 lutego, na mistrzostwach Polski na normalnej skoczni zdobył srebrny medal, tracąc do zwycięzcy, Adama Małysza, 32 pkt[162]. Dzień wcześniej ze swoją drużyną, LKS Poroniec Poronin, w konkursie drużynowym zajął 4. miejsce[163].

Stoch brał udział w Mistrzostwach Świata 2007 w Sapporo. W oficjalnych treningach na skoczni dużej plasował się w trzeciej dziesiątce i niżej (z wyjątkiem pierwszej serii, w której był siódmy)[164][165]. W rozegranych 23 lutego kwalifikacjach do konkursu indywidualnego zajął po skoku na 134,5 m drugie miejsce, przegrywając w nich jedynie z Małyszem[166]. W serii próbnej uzyskał 124,5 m za co sklasyfikowano go na ósmym miejscu[167]. W pierwszej rundzie konkursowej osiągnął odległość 117,5 m i plasował się na dziesiątej lokacie. W finałowej kolejce wylądował na 121 m i ostatecznie uplasował się na trzynastym miejscu[168]. Trener Kruczek wypowiedział się, iż Stoch „wywalczył to na co liczyli”[169].

25 lutego rozegrano konkurs drużyn na dużym obiekcie. W serii próbnej Stoch skoczył 120 m i zajął 20. miejsce, najniższe z reprezentantów Polski[170]. W głównym konkursie startował w otwierającej grupie. W pierwszej serii uzyskał 129 m i jego reprezentacja plasowała się na drugiej pozycji. Na koniec serii była czwarta, tracąc 3 pkt do trzeciej Japonii. W drugiej lądował dziewięć metrów bliżej, a reprezentacja Polski ostatecznie zajęła piąte miejsce[r][171]. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej był trzynasty (uzyskał 92 m)[172]. Konkurs główny rozegrano 3 marca. W serii próbnej był dwudziesty, po skoku na 90 m[173]. W pierwszej z liczonych serii uzyskał 92,5 m, co dawało mu trzynaste miejsce na półmetku rywalizacji. W drugiej kolejce oddał skok o pół metra dłuższy i awansował na jedenaste[174].

W Turnieju Nordyckim 2007, podczas dwóch konkursów w Finlandii, w Lahti i Kuopio, lokował się w drugiej dziesiątce z 12. i 17. miejscem. W Oslo skoczył 106 m i zajął 45. miejsce, a następnego dnia w tym samym miejscu znalazł się na 19. lokacie. Turniej ukończył na 21. pozycji[175].

Podczas trzech ostatnich zawodów sezonu rozgrywanych w Planicy był kolejno 24., 36. i 11. (w trzecim konkursie ustanowił swój nowy rekord życiowy skokiem na 210,5 m w jedynej rozegranej serii)[148]. W końcowej tabeli PŚ zajął 30. pozycję ze 168 pkt, co było drugim wynikiem wśród Polaków[176]. W tamtym sezonie Pucharu Świata wystąpił w dwudziestu jeden zawodach, punktował trzynastokrotnie, raz znalazł się w pierwszej dziesiątce.

2007/2008 | edytuj kod

Wystąpił w dwóch konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2007 – obydwa odbyły się w Villach. 15 września zajął 12. miejsce po skokach na 88 m i 95 m. Następnego dnia znalazł się na 16. pozycji, skacząc 90,5 m oraz 92,5 m. W klasyfikacji końcowej cyklu zajął 46. lokatę[177].

W trzeciej edycji Pucharu Doskonałego Mleka w jedynej rozegranej serii konkursowej skoczył 101,5 m i zajął 12. miejsce[178]. Zawody o Puchar Solidarności, po skokach na 132,5 i 121,5 m, ukończył na 2. miejscu[179]. W letnich mistrzostwach Polski na dużej skoczni zdobył brązowy medal, gdzie skoczył 121,0 m i 128,5 m[180] oraz srebrny na małej, skacząc 85,0 m i 87,5 m[181].

Letnie GP rozpoczął od niskiej 39. pozycji w Hinterzarten. W Courchevel odnotował lepszy występ – zajął 14. miejsce. W Pragelato i Einsiedeln kończył zawody odpowiednio na 29. i 19. pozycji. W klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów zajął 19. miejsce. W Zakopanem ze skokami na 113 m i 120 m był 27[182]. Do LGP, po nieobecności w drugich zawodach w stolicy polskich Tatr i w japońskiej Hakubie, powrócił pod koniec sezonu – 3 października w Oberhofie po raz pierwszy w karierze zwyciężył w konkursie Grand Prix. Po raz pierwszy od dłuższego czasu w zawodach tej rangi wygrał inny polski skoczek niż Adam Małysz[33]. W pierwszej serii skoczył 135 metrów i został wyprzedzony tylko przez Jerneja Damjana. Za nim plasowali się: Wolfgang Loitzl, Matti Hautamäki i Thomas Morgenstern. Ten ostatni w II serii zawodów skoczył 139,5 m i objął prowadzenie, jednak Stoch oddał skok o pół metra dłuższy, będący zarazem najdłuższym skokiem konkursu[183]. Polski skoczek zdobył tego dnia tytuł Man of the Day[184].

W Klingenthal odnotował słabszy występ, jednak znalazł się w pierwszej dziesiątce – na 5. miejscu[182]. Cykl ukończył ostatecznie na 12. pozycji[186].

Na początku zimowego sezonu, w Kuusamo, zabrakło go w konkursie głównym, w pięciu kolejnych zawodach nie punktował – w Trondheim był 34. i 35., w Villach dwukrotnie 34., w pierwszych zawodach w Engelbergu 41. Lepsza forma nadeszła dopiero podczas drugiego ze szwajcarskich konkursów – znalazł się tam na 18. pozycji, skacząc 119 m i 126 m[187].

Przed Turniejem Czterech Skoczni zajmował 47. lokatę w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 13 punktów[188].


W pierwszym konkursie Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie, okazał się lepszy od przydzielonego mu do pary Martina Cikla – Polak zajął wtedy 22. lokatę, skacząc 119,5 m i 126 m. Zawody w Ga-Pa odbyły się bez użycia systemu KO – Stoch ukończył je na 23. pozycji, ze skokami na odległość 125,0 m i 122,5 m. W dwóch konkursach w Bischofshofen zajął 25. i 35. pozycję[187]. Cały TCS ukończył na 21. pozycji[189]. Po zakończeniu turnieju zajmował 35. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, mając na koncie 36 punktów[190].

Różne fazy skoków Stocha podczas PŚ w Zakopanem 2008

12 stycznia wystąpił w Predazzo, gdzie zajął po raz pierwszy w sezonie miejsce w pierwszej dziesiątce – 6., skacząc 122,5 m, a następnego dnia miejsce 19. Zawody w Harrachovie ukończył na 12. pozycji. W Zakopanem również punktował – w swoim rodzinnym mieście zajął 21. i 25. miejsce. W Sapporo znalazł się na końcu stawki (44. pozycja), po skoku na odległość 104 m. Następnego dnia w tym samym miejscu zamknął drugą dziesiątkę[187]. Do pierwszych z dwóch zawodów w Libercu nie zakwalifikował się, w drugim z nich zajął 24. miejsce. W Willingen nie awansował do I serii, a w klasyfikacji pucharowej był wówczas ze 144 pkt umiejscowiony na 27. lokacie[191].

Na mistrzostwach świata w lotach, w konkursie indywidualnym rozgrywanym w dniach 22-23 lutego w niemieckim Oberstdorfie zajął 34. miejsce – skakał tylko w jednej serii, w której trakcie uzyskał 174 m[192]. W zawodach drużynowych Polska zajęła 10. pozycję i nie zakwalifikowała się do drugiej serii – Stoch skoczył 167,0 m[193][s].

W 2007 r. wziął także udział w mistrzostwach kraju, gdzie po raz pierwszy zdobył złoty medal za tytuł mistrzowski – na dużej skoczni oddał skoki na odległość 130,0 m i 128,0 m[194]. W kolejnych mistrzostwach, rozgrywanych na dużej skoczni 18 marca 2008, znalazł się zaraz za podium, tracąc niecałe cztery punkty do brązowego medalisty, Krzysztofa Miętusa[195]. Dwa dni później zajął 14. miejsce na skoczni normalnej po skokach na odległość 87 m i 79,5 m[196].

W Turnieju Nordyckim zajął w klasyfikacji generalnej 36. pozycję. Uzyskał 23. i 32. miejsce w konkursach w Kuopio, 35. w Lillehammer i 30. w Oslo. Łącznie zdobył 446 punktów[197]. Po Turnieju Nordyckim był na 29. miejscu w klasyfikacji generalnej PŚ, ze 153 zdobytymi punktami[198]. 16 marca w finałowych zawodach PŚ na Letalnicy w Planicy zajął 29. miejsce, podobnie jak dwa dni wcześniej na tej samej skoczni[187].

Wziął udział w sumie w 24 konkursach Pucharu Świata 2007/2008 – punktował w 15 spośród nich. Zdobył 157 punktów i w klasyfikacji generalnej zajął 30. miejsce[199].

2008/2009 | edytuj kod

W trakcie lipcowego zgrupowania doznał przewrotki po lądowaniu i zwichnął obojczyk. Jego lewy[200] bark został odrutowany i wkręcono w niego śrubę[1][201]. W związku z kontuzją nie brał udziału w cyklu LGP 2008 ani w LPK 2008.

Początek sezonu zimowego znów był dla niego słaby. Nie punktował w trzech pierwszych zawodach PŚ – w Kuusamo (48. pozycja) i Trondheim (46. i 47. lokata)[202]. Nie wziął udziału w zawodach w Pragelato. Następnie powtórzyła się sytuacja sprzed roku – do konkursu w Engelbergu nie zakwalifikował się, natomiast wziął udział w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego organizowanych w tym miejscu. Zajął miejsca w pierwszej dziesiątce: w pierwszym konkursie ósme po skokach na 123,5 m i 129 m, a w drugim – siódme, skacząc na 126,5 m i 131 m. W klasyfikacji końcowej PK zajął 75. miejsce z 68 pkt[203].

W związku ze startami w Szwajcarii, w otwierającym 57. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie nie wystartował. W Garmisch-Partenkirchen skakał w pierwszej parze, z Ilją Roslakowem[204]. Skoczył wówczas 110,5 m i zajął 47. miejsce. W klasyfikacji turnieju był 57[205]. W Innsbrucku osiągnął lepszy wynik – w fazie KO po osiągnięciu 116 m przegrał z Markusem Eggenhoferem o 2,2 pkt, jednak awansował jako ostatni z lucky loserów i 24. spośród wszystkich zawodników[206]. W drugiej serii skoczył 3,5 m dalej i ostatecznie zajął 27. lokatę. Awansował na 39. miejsce w turniejowej klasyfikacji łącznej[207]. W Bischofshofen rywalizował z Harrim Ollim – Polak po skoku na 126 m posiadał notę o 17,3 pkt gorszą od Fina i zajmował 27. miejsce, kwalifikując się ponownie jako „szczęśliwy przegrany”. Po drugim skoku na odległość 121,5 m spadł o jedną pozycję[202]. W klasyfikacji generalnej TCS znalazł się na 36[208]. miejscu, a w PŚ po zdobyciu pierwszych tamtej zimy punktów na 46. miejscu[209].

Na obiekcie Kulm w Tauplitz się nie pojawił, przez co spadł na 53. miejsce w tabeli PŚ[210]. Wziął udział dopiero w zawodach pucharowych w Zakopanem. Pierwszy z konkursów rozegrany został 16 stycznia. W otwierającej serii uzyskał 119,5 m i został po swojej próbie liderem konkursu, do czasu wyprzedzenia przez Adama Małysza[211]. Po pierwszej serii zajmował siódmą lokatę, ex aequo z Andreasem Küttelem[212]. Po drugim skoku na 115 m zajął ostatecznie jedenaste miejsce[202]. Dzień później, w pierwszej kolejce osiągnął 116 m i był 20. wraz z dwoma innymi skoczkami[213]. Następnie wylądował dziesięć metrów dalej i skończył zawody na czternastym miejscu[202]. Awansował w klasyfikacji generalnej na 36. miejsce[214]. Stoch podkreślił znaczenie współpracy z psychologiem reprezentacji Kamilem Wódką w osiągnięciu dobrych wynikach w domowych konkursach[215].

W dniach 24-25 stycznia w Vancouver, podczas dwóch konkursów – prób przedolimpijskich – także punktował, sklasyfikowany został na 19. miejscu (126 m i 127 m) i 24. miejscu (120,5 m i 123,5 m)[202]. Przesunął się na 36. miejsce w łącznej punktacji[216]. Ostatniego dnia stycznia wziął udział w konkursie PŚ w Sapporo. W pierwszym skoku lądował na 102. metrze i plasował się na 22. miejscu[217]. Po drugim skoku na 108,5 m sklasyfikowano go na trzynastej pozycji[202]. Awansował o kolejne cztery miejsca w tabeli PŚ[218]. Potem przyszedł gorszy okres – nie awansował do II serii konkursu FIS Team Tour 2009 w Willingen i ukończył zawody na 35. miejscu. Podobnie było w Klingenthal, gdzie znalazł się na 41. pozycji[202]. Na skoczni mamuciej w Oberstdorfie nie wystąpił i w klasyfikacji PŚ zajmował wówczas 34. miejsce[219].

Stoch podczas kwalifikacji przed PŚ w Zakopanem 2009

14 lutego 2009 roku zdobył mistrzostwo Polski na skoczni w Wiśle-Malince – skoczył 113,5 m w pierwszej serii, a w drugiej ustanowił nowy zimowy rekord obiektu – 132 m[220].

Stoch został powołany na Mistrzostwach Świata 2009 w Libercu. Na pierwszych oficjalnych treningach na skoczni normalnej plasował się w pierwszej piątce[221]. 21 lutego w kwalifikacjach zajął piąte miejsce, po skoku na 95,5 m[222]. Tego samego dnia odbył się konkurs główny na skoczni K-90, w którym zajął czwarte miejsce. Wygrał wtedy m.in. z Thomasem Morgensternem, Martinem Schmittem, Andreasem Küttelem, Takanobu Okabe i Adamem Małyszem. Po pierwszej serii, w której osiągnął 99,5 m był dziewiąty, jednak w drugiej serii uzyskał najdłuższą ustaną odległość – 100,5 m. Brązowy medal przegrał ze Szwajcarem Simonem Ammannem o 4,5 pkt[223]. Po pierwszych, mglistych treningach na skoczni dużej uznał obiekt za „trudny”[224]. Plasował się tam w pierwszej „dwudziestce”, przekraczając za każdym razem 120. metr[225]. Następnego dnia podczas lądowania w treningowym skoku, zakantowała mu narta i stłukł prawy bark, jednak kontuzja okazała się niegroźna[200].

W kwalifikacjach zajął drugie miejsce, po skoku na 123,5 m przegrywając jedynie z Kasaim[227]. W konkursie głównym zajął 24. miejsce, po oddanym w złych warunkach w jedynej serii skoku na 119,5 m[228]. W anulowanych następnych seriach uzyskiwał 113,5 m i 111 m[229]. W konkursie drużynowym Stoch startował w pierwszej grupie. Po jego skoku na 123 m drużyna była piąta, a na koniec I serii znajdowała się na trzeciej lokacie. W drugiej kolejce uzyskał trzy metry więcej, a polski zespół spadł na czwarte miejsce, które utrzymał do końca konkursu, przegrywając medal o 9,1 pkt. z Japończykami[230][231][t].

Do pierwszego konkursu Turnieju Nordyckiego 2009 w Lahti nie awansował. W Kuopio znalazł się na 45. pozycji, a w Lillehammer na 42. miejscu[202]. Do zawodów w Vikersund nie zakwalifikował się. Ukończył turniej na 55. miejscu, zdobywając 143,2 punktów[232]. Po Turnieju Nordyckim znajdował się na 36. miejscu w klasyfikacji generalnej[233].

21 marca 2009 roku odbył się drużynowy konkurs w Planicy. Stoch wystartował jako pierwszy z Polaków – uzyskał 205,5 m, a reprezentacja jego kraju po pierwszej kolejce skoczków była czwarta[234]. Finalnie Polska zajęła drugie miejsce, za Norwegami, a Kamil Stoch po raz pierwszy stanął na podium Pucharu Świata[t].

Dzień wcześniej indywidualnie był dziesiąty, w jedynej serii osiągając 188,5 m. Natomiast w kończącym sezon 2008/2009 konkursie zajął najlepsze tamtej zimy, ósme miejsce, awansując z zajmowanego po pierwszej kolejce jedenastego. Oddał skoki na 195,5 m i 206,5 m[202]. Łącznie wziął udział w 17 konkursach z cyklu PŚ, punktował w dziewięciu z nich. Skończył sezon po raz trzeci z rzędu na 30. miejscu z dorobkiem 146 punktów[235], a w klasyfikacji lotniczej był 22[236].

2009/2010 | edytuj kod

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2009 wziął udział jedynie w zawodach w Słowenii. W Velenje był 19., skacząc 89 m i 86 m. W Kranj zajął 22. i 32. pozycję. Puchar ukończył na 66. miejscu w klasyfikacji generalnej z 21 punktami na koncie[237].

Na początku września wystartował w Pucharze Solidarności, uzyskując odległości 118,0 m i 121,5 m, i zajmując 4. lokatę w klasyfikacji konkursu[238]. 10 października na Średniej Krokwi po skokach na 83,5 m i 86,5 m zdobył trzeci brązowy medal na letnich mistrzostwach Polski[239]. Dzień później zajął 6. miejsce na dużej skoczni[240].

Letnie Grand Prix 2009 było dla Stocha gorsze niż poprzednie. Rozpoczął je od siódmej pozycji w drużynowym konkursie w Hinterzarten[u]. Indywidualnie zajął tam 24. miejsce, a do konkursu w Pragelato nie zakwalifikował się po raz pierwszy od 2006. W Courchevel zajął 24. pozycję, w Einsiedeln i Zakopanem zajmował miejsca w drugiej dziesiątce (kolejno 16., 16. i 17.) Na zawodach w Hakubie nie pojawił się, a w Klinghental zajął 40. miejsce[241], nie punktując w konkursie LGP po raz pierwszy od początku sezonu 2007. Zajął 32. miejsce w klasyfikacji generalnej GP[242] i 21. w klasyfikacji Turnieju Czterech Narodów[243].

Kamil Stoch podczas treningu w Zakopanem w sezonie 2009/2010

Sezon 2009/2010 Pucharu Świata rozpoczął, w odróżnieniu od poprzednich sezonów, dobrze[244]. Inauguracyjne zawody odbyły się w Kuusamo. W rywalizacji drużynowej polska drużyna była piąta, a Stoch oddał skoki na 133 m i 111 m[v][245]. W konkursie indywidualnym był 24., po skokach na 121 m i 129,5 m. 5 grudnia odbył się konkurs w Lillehammer. Po pierwszej serii, w której uzyskał 123 m, zajmował jedenaste miejsce[246]. W drugiej skoczył o 3,5 m dalej i znalazł się na 20. pozycji. Dzień później po pierwszej kolejce, gdzie uzyskał 129,5 m, był ósmy ex aequo z Michaelem Uhrmannem[247]. W drugiej osiągnął 128 m i awansował o jedną lokatę, będąc najwyżej sklasyfikowanym Polakiem[248]. Po zawodach w Norwegii awansował na czternaste miejsce w klasyfikacji łącznej[249].

Od 18 grudnia rozgrywano konkursy PŚ w Engelbergu. W pierwszym z nich był dziesiąty, po skokach na odległość 128,5 m i 123,5 m. W następnym zajął siedemnaste miejsce, tym razem po próbach o długości 120,5 m i 121 m. W obu tych konkursach był najlepszym reprezentantem Polski. W ostatnim z trzech konkursów w tej szwajcarskiej miejscowości był jedenasty, w jedynej serii osiągając 125,5 m[250]. Po tych występach plasował się na 13. miejscu w generalnej klasyfikacji PŚ[251].


W konkursie Mistrzostw Polski 2009 w Szczyrku zdobył srebrny medal, po skokach na 102 m i 94,5 m przegrywając z Małyszem o 13 pkt[252].

Do otwierającego 58. Turniej Czterech Skoczni konkursu w Oberstdorfie nie zakwalifikował się. W Ga-Pa znalazł się w parze z Norwegiem Bjørnem Einarem Romørenem – skoczył gorzej od niego (na odległość 129,5 m, przegrywając o 4,2 pkt) jednak zakwalifikował się do drugiej serii jako trzeci lucky loser, z 14. miejsca[253]. Po uzyskaniu 125 m w finałowej serii, zajął ostatecznie 23. miejsce[250] i przesunął się na 36. miejsce w klasyfikacji turnieju[254]. W Innsbrucku był 19. ze skokami na 116,5 m i 118,5 m (ze względu na problemy z wiatrem i konieczność przeniesienia kwalifikacji organizatorzy postanowili zrezygnować w tym konkursie z systemu KO). W Bischofshofen do pary przydzielony mu został Czech Lukáš Hlava. Stoch zajął 44. miejsce, nie punktując jedyny raz w tamtym sezonie[w][250]. W tabeli końcowej turnieju znalazł się na 30. pozycji[255].

Kamil Stoch podczas sobotniego konkursu w ramach PŚ w Zakopanem 2010 Kamil Stoch na igrzyskach olimpijskich, luty 2010

Po Turnieju Czterech Skoczni znajdował się na 19. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, tracąc do jej lidera, Simona Ammanna, 522 punkty[256]. Do konkursów na Kulm nie uzyskał kwalifikacji, w Sapporo nie wystąpił. Wziął natomiast udział w zawodach rozgrywanych na Wielkiej Krokwi w Zakopanem w dniach 22-23 stycznia. W pierwszym był 27. (osiągnął 117,5 m i 119 m), a w drugim uplasował się o jedną lokatę niżej (przy skokach na 116,5 m i 112,5 m)[250]. Zabrakło go w zawodach PŚ z cyklu FIS Team Tour, przez co spadł w klasyfikacji generalnej na 26. pozycję[257].

Na igrzyskach w Vancouver podczas pierwszego dnia oficjalnych treningów na normalnej skoczni plasował się w okolicach środka stawki[258], a dzień później klasyfikowano go w drugiej dziesiątce[259]. W serii kwalifikacyjnej do konkursu olimpijskiego na skoczni normalnej wylądował na 103. metrze i zajął dwunaste miejsce[260]. W pierwszej serii konkursu głównego Stoch skoczył na 98,5 m i był 22. W finałowej wylądował trzy metry bliżej, co pozwoliło mu uzyskać 27. miejsce[261].

20 lutego odbył się konkurs na skoczni dużej. W pierwszej kolejce osiągnął 126 m i plasował się na trzynastym miejscu. Drugi skok był o 2,5 m krótszy i ostatecznie Polak został sklasyfikowany na 14. miejscu[262]. W konkursie drużynowym Polska zajęła pozycję 6. – Kamil Stoch skoczył 126,5 i 134,5 m[263].

W Pucharze Kontynentalnym 2009/2010 wystartował w jednym konkursie – 27 lutego w Wiśle, gdzie skoczył 122,5 m i 119,0 m. Zajął 3. miejsce – było to także jego trzecie podium w Pucharze Kontynentalnym w karierze[264].

Został powołany na Turniej Nordycki 2010. W otwierającym rywalizację jednoseryjnym konkursie drużynowym w Lahti polscy skoczkowie zajęli czwarte miejsce, a Stoch oddał skok na 122,5 m[x]. Strata do podium wyniosła 1,3 pkt. Indywidualnie był osiemnasty. Po pierwszej serii, gdzie uzyskał 120,5 m, był szósty[265], jednak druga próba o długości 114,5 m spowodowała spadek w klasyfikacji. W Kuopio był 21. po skokach na odległość 104 m i 113 m. W Lillehammer po pierwszej kolejce (gdzie osiągnął 119,5 m) był szesnasty, a ostatecznie, po drugim skoku na odległość 130 m, zamknął pierwszą dziesiątkę[266]. W Oslo wygrał kwalifikacje[267], zaś w konkursie znalazł się na 22. pozycji (uzyskał odległość 123 m w pierwszej rundzie i o metr krótszą w drugiej). Turniej ukończył na 15. miejscu[268]. Zajął 24. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata – wziął udział w piętnastu konkursach[269].

Stoch został powołany na rozpoczynające się 18 marca Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2010 w Planicy. W treningach uzyskiwał odległości 190 m[270] i 202,5 m[271]. Zajął trzecie miejsce w serii kwalifikacyjnej, oddając skok na 201,5 m[272]. W pierwszej serii konkursu indywidualnego skoczył 186,5 m i był 22. W drugiej serii przekroczył o 7,5 metra granicę dwustu metrów, dzięki czemu został tymczasowym liderem konkursu. Zawodnikiem, któremu jako pierwszemu udało się pokonać zakopiańczyka, był Matti Hautamäki, który wylądował na 204 metrze i za sprawą przewagi punktowej z pierwszej rundy wyprzedził Stocha o 9,1 punktu. Ogólnie Polak awansował jednak na siedemnaste miejsce[273]. Następnego dnia, w trzeciej próbie Stoch uzyskał 203,5 m, co przy długiej próbie Johana Remena Evensena spowodowało spadek Polaka o jedną pozycję. W ostatniej rundzie skoczek z Zębu poprawił o 7,5 metra swój rekord życiowy, lądując na 218 metrze i obejmując prowadzenie z przewagą 24,3 punktu nad dotychczas przewodzącym stawce skoczków Niemcem Uhrmannem. Ostatecznie zajął 16. miejsce w klasyfikacji konkursu indywidualnego[274][275].

W konkursie drużynowym był pierwszym skoczkiem, który wylądował za punktem konstrukcyjnym umieszczonym na 185 metrze – uzyskał 197,5 metra. W drugiej serii skoczył na najdalszą odległość – uzyskał 222,5 metra, co było jego nowym rekordem osobistym. Dobry skok Stocha dał jego reprezentacji szansę na medal, którą jednak straciła przez słabą próbę Łukasza Rutkowskiego. Polska zajęła 4. miejsce[276][t].

2010/2011 | edytuj kod

Stoch znalazł się w kadrze A reprezentacji Polski na sezon 2010/2011, prowadzonej przez Łukasza Kruczka[277]. W trakcie przedsezonowych treningów został uznany przez trenera za najlepiej dysponowanego, obok Stefana Huli[278]. Narty, których używał były o osiem centymetrów krótsze niż te w poprzednim sezonie[279].

Wygrał cykl Letniego Pucharu Kontynentalnego 2010, mimo że zabrakło go w ponad połowie konkursów. Na najwyższym stopniu podium nie znalazł się tylko w inauguracyjnych zawodach, 2 lipca w Kranj (2. miejsce), gdzie po skokach na 105,5 m i 108,5 m przegrał o 1 pkt z Andreasem Strolzem. W drugim z konkursów w tej słoweńskiej miejscowości zwyciężył, uzyskując odległości 107,5 m i 111 m. Dzień później na normalnym obiekcie w Velenje ponownie triumfował, po skokach na 93,5 m i 90 m. Uznał te zawody za szczególnie trudne, ze względu na nierówny zeskok obiektu i dużą wysokość lotu[279]. Następnie wygrał jednoseryjny konkurs w Ga-Pa po próbie o długości 138 m, a później kolejny w tym niemieckim mieście – skoczył na odległość 134 m i 132,5 m[280]. Był liderem LPK, ze 154 pkt przewagi nad drugim Strolzem[281].

Podczas letnich mistrzostw Polski, rozgrywanych w lipcu w Szczyrku i w Wiśle, zdobył dwa indywidualne srebrne medale, dwukrotnie ustępując Adamowi Małyszowi[282][283] i, jako zawodnik AZS Zakopane, złoty medal drużynowy (oddał skoki na odległość 108,0 m i 101,0 m)[284].

Po występach w LPK i przerwie spowodowanej zawarciem małżeństwa wystartował w zawodach z cyklu Letniej Grand Prix w Wiśle. Wcześniej opuścił pierwsze cztery konkursy tej serii. 19 sierpnia wygrał kwalifikacje, wyrównując rekord obiektu (134,5 m)[285]. Zwyciężył także pierwszą serię konkursową, w której lądował dwa metry bliżej. Prowadził o 1,1 pkt z Adamem Małyszem[286]. W finałowej rundzie osiągnął 129,5 m i ostatecznie był drugi, przegrywając z rodakiem o 0,6 pkt[287]. W drugim dniu zawodów w Wiśle zwyciężył, uzyskując 131 i 129 m. W punktacji łącznej pojawił się na szóstej lokacie[288]. 28 sierpnia po skokach na odległość 127 m i 131,5 m zajął trzecie miejsce w konkursie LGP w Hakubie. Dzień później był już najlepszy, wygrywając po skokach na odległość 129,5 m i 130,5 m[289]. Awansował na czwartą pozycję w klasyfikacji generalnej, tracąc 190 punktów do lidera, Daiki Itō i 5 pkt do wyprzedzającego go Dawida Kubackiego[290].

Pod koniec września, po absencji w sześciu konkursach LPK, po raz ostatni w sezonie wystąpił w zawodach tej rangi. Zwyciężył oba konkursy rozegrane w Ałmaty – na dużej skoczni, gdzie osiągnął 137 m w pierwszej i o pół metra mniej w drugiej serii oraz na normalnej, gdzie skakał na odległość 102,5 m i 103,5 m.

1 października w czeskim Libercu, znalazł się na podium Letniego Grand Prix, zajmując trzecie miejsce i przegrywając jedynie z Małyszem i Tomem Hilde. Oddał skoki 123 m i 125 m[289] Stwierdził, że w pierwszym skoku jego odbicie było zbyt krótkie[291]. W punktacji łącznej wyprzedził zdyskwalifikowanego w konkursie Kubackiego i był trzeci, z dorobkiem 400 pkt[292]. Dwa dni później odbył się zamykający cykl konkurs w niemieckim Klingenthal. Po pierwszej kolejce, w której skoczył na 133,5 m był czwarty i tracił do prowadzącego Thomasa Morgensterna ponad 13 pkt. W finałowej serii pobił rekord obiektu, uzyskując odległość 143,5 m[293]. Zwyciężył konkurs[289].

Sezon letni zakończył na 2. miejscu w klasyfikacji generalnej[295], ze stratą 30 punktów do zwycięzcy, Japończyka Daikiego Itō. Przed rozpoczęciem Pucharu Świata prezes PZN Apoloniusz Tajner zapowiedział, że Stoch może być „czarnym koniem” następnej zimy[296].

Sezon zimowy rozpoczął od 5. miejsca w drużynowym konkursie Pucharu Świata w fińskim Kuusamo. Oddał skoki na odległość 122,5 m i 126 m[y]. Indywidualnie zajął 34. miejsce po skoku na 122 m. Była to jedyna sytuacja w tamtym sezonie, kiedy nie awansował do finałowej serii. W kolejnych zawodach, rozgrywanych w Kuopio był 20. Po pierwszym skoku na 115,5 m był szesnasty (wraz z Freundem[297]) jednak druga, o pół metra dłuższa próba spowodowała spadek w klasyfikacji. W Lillehammer był 22. (130 m i 119 m). i 16. (125 m i 128 m). Po pierwszych czterech indywidualnych konkursach znalazł się na 21. miejscu w łącznej punktacji[298].

Po odwołaniu skoków w Harrachovie, 17 grudnia w szwajcarskim Engelbergu udało mu się wygrać kwalifikacje do zawodów. W pierwszym z zaplanowanych tam konkursów zajął dziewiąte miejsce, ex aequo z Rune Veltą, w jedynej rozegranej kolejce lądując na 128. metrze[299]. Uznał próbę z tego konkursu za jedną z najlepszych w sezonie[300]. Następnego dnia, po pierwszym skoku na 131,5 m był szósty[301] a ostatecznie, po drugiej próbie o długości 125 m zajął dwunastą lokatę. Ostatni ze szwajcarskich konkursów odbył się 19 grudnia. Po pierwszej rundzie Stoch zajmował 21. miejsce (ze skokiem na 120,5 m)[302]. Druga próba, o długości 132 m wywindowała go na dziewiątą lokatę[303]. Przed rozpoczęciem TCS w klasyfikacji generalnej PŚ był sklasyfikowany na 17. miejscu[304].

26 grudnia w Zakopanem zdobył tytuł wicemistrza Polski, po skokach na odległość 123,5 i 126 m[305][306].


W pierwszym konkursie 59. Turnieju Czterech Skoczni w Oberstdorfie był 25. W serii otwierającej oddał bardzo spóźniony na progu skok o długości 118 m, ale jego rywal w systemie KO, Norweg Rune Velta został zdyskwalifikowany[307]. W drugiej kolejce skoczył na 122,5 m[303]. W Garmisch uplasował się na 8. miejscu, po skoku w jedynej serii na 131,5 m. W klasyfikacji generalnej turnieju awansował na 21. lokatę[308]. W Innsbrucku był rozstawionym zawodnikiem w 21. parze. W rundzie KO uzyskał czternastą lokatę, po skoku na 124,5 m posiadając notę o 19,7 pkt lepszą od Marco Grigoliego[309]. W drugiej serii odbił się zbyt późno z progu, przez co miał niską pierwszą fazę lotu[310] i wylądował na 116. metrze. Spadł przez to na 21. pozycję[303]. W klasyfikacji łącznej cyklu przesunął się na piętnaste miejsce[311]. W ostatnim z konkursów, w Bischofshofen znalazł się w dziesiątej parze, jako nierozstawiony skoczek. W pierwszej serii wylądował na 122. metrze i był 23., pokonawszy o 3,9 pkt Anssiego Koivurantę[312]. W finałowej rundzie osiągnął 131 m i był ostatecznie piętnasty[303], tę samą pozycję zajmując w klasyfikacji generalnej[313]. W PŚ nadal zajmował 17. lokatę[314].

8 stycznia rozegrano pierwszy konkurs Pucharu Świata w lotach 2010/2011. Po skoku na 186,5 m w pierwszej serii Stoch był piętnasty[315]. W drugiej wylądował dziewięć metrów bliżej i ostatecznie był szesnasty[303]. Kolejnego dnia latał na odległość 193,5 m i 180,5 m i był czternasty[303]. W klasyfikacji lotników plasował się na siedemnastym miejscu[316], a w generalnej awansował na piętnaste miejsce, posiadając 212 pkt[317]. Na konkursy do Japonii nie poleciał i spadł na osiemnaste miejsce w tabeli, będąc wyprzedzonym przez Freunda, Ito i Koudelkę[318].

Dalsza rywalizacja w PŚ odbywała się w Zakopanem. Pierwszy z trzech zaplanowanych konkursów odbył się 21 stycznia. W pierwszej kolejce Stoch trafił na trudne warunki wietrzne i po spóźnionym odbiciu uzyskał niską parabolę lotu[319]; lądował na 121. metrze. Wraz z trzema innymi zawodnikami plasował się na 20. pozycji. W drugim skoku lądował o 7,5 m dalej i awansował na 17. miejsce[320]. Kolejnego dnia był siódmy po skokach na 133,5 m i 127,5 m[303].

Stoch po zwyciężeniu Pucharu Świata w Zakopanem Stoch w Zakopanem, po raz pierwszy indywidualnie na podium Pucharu Świata

W niedzielę – 23 stycznia 2011 roku – po raz pierwszy w karierze wygrał konkurs Pucharu Świata, jednocześnie po raz pierwszy stanął na podium w tym cyklu[321]. Prowadził już po I kolejce, kiedy to oddał 123-metrowy skok i miał 3,7 pkt przewagi nad drugim Tomem Hilde. Zwycięstwo zapewnił mu drugi skok na odległość 128 m, dzięki któremu powiększył przewagę do 4,5 pkt[322]. W obu przypadkach miał mocniejszy wiatr w plecy niż większość bezpośrednich konkurentów[323]. Przyznał jednak, że lubi skakać w trudnych warunkach[324]. Został wówczas czwartym Polakiem w historii, który zwyciężył w zawodach Pucharu Świata, po Stanisławie Bobaku, Piotrze Fijasie i Adamie Małyszu[325] (który upadł w trakcie tego konkursu). Tego dnia zdobył także tytuł Man of the Day[326]. W klasyfikacji generalnej po domowych konkursach przesunął się na jedenaste miejsce, posiadając 362 pkt[327].

Tydzień później rozpoczął starty w FIS Team Tour 2011. Cykl ten otworzył konkurs drużynowy w Willingen. Stoch skakał jako pierwszy w zespole. Oddał skok na 139 m i po jego grupie polska drużyna była liderem. Na koniec pierwszej serii byli drudzy. W finałowej serii uzyskał 130 m, a reprezentacja Polski ostatecznie stanęła na trzecim stopniu podium[s][328]. Kolejnego dnia odbył się konkurs indywidualny. Po pierwszym skoku na 133,5 m Stoch był dziesiąty. Następnie oddał najdłuższy skok drugiej rundy (141 m) i awansował na szóstą lokatę[329]. 2 lutego po raz drugi wygrał konkurs Pucharu Świata, tym razem w Klingenthal[330]. Po pierwszej serii, po skoku na 132 metr zajmował 4. miejsce. W drugiej kolejce oddał 136,5-metrowy skok, dzięki któremu stanął na najwyższym stopniu podium pomiędzy drugim Thomasem Morgensternem i trzecim Simonem Ammannem[331]. Zwycięstwo to dało mu awans na 9. pozycję w klasyfikacji pucharowej[332], najwyższą w tamtym sezonie. Na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie był jedenasty, po skokach na 185,5 m i 207,5 m[333]. W klasyfikacji PŚ w lotach Stoch awansował z 17. na 11. lokatę[334]. Ostatnią częścią FIS Team Tour był konkurs drużynowy na tym samym obiekcie. Stoch oddał w nim skoki na 196,5 m i 185,5 m, a Polacy zajęli szóste miejsce[335][s], a w końcowej tabeli turnieju byli czwarci[336].

12 lutego w konkursie na nowo otwartej skoczni mamuciej Vikersundbakken w Vikersund Stoch zajął jedenaste miejsce. Po pierwszej serii, w której uzyskał 183,5 m był osiemnasty, jednak drugi, o piętnaście metrów dłuższy skok zapewnił mu awans[337]. Skoczek stwierdził, że ma problemy z dostosowaniem się do profilu obiektu, który jest „bardzo trudny”[338]. W drugim z konkursów na największej skoczni świata także był jedenasty, tym razem uzyskując 188 m i 198,5 m[303]. W generalnej klasyfikacji PŚ spadł z 9. na 10. miejsce, będąc wyprzedzonym przez Schlierenzauera[339]. Tę samą lokatę zajmował w klasyfikacji lotniczej[340].

19 lutego podczas Mistrzostw Polski 2011 w Szczyrku na skoczni Skalite, po raz trzeci zdobył tytuł mistrzowski. Oddał dwa skoki na odległość 101,5 metra. Nie startował jednak najwyżej sklasyfikowany w PŚ Małysz[341].

Stoch w rozmowie z dziennikarzami podczas MŚ 2011 Adam Małysz oraz Kamil Stoch z pucharem za 6. miejsce na mistrzostwach świata Piotr Żyła, Stefan Hula, Adam Małysz i Kamil Stoch – czwarta drużyna MŚ w Oslo

Został powołany na swoje czwarte w karierze, Mistrzostwa Świata 2011 w Oslo. W pierwszym dniu treningów przed konkursem indywidualnym na skoczni normalnej skakał na odległości 102 m i 102,5 m[342]. Następnego dnia plasował się w czołówce (2. i 3. miejsce) po skokach na 105,5 m i 102,5 m[343]. W kwalifikacjach nie wystartował, jednak był prekwalifikowany[344]. Konkurs główny odbył się 26 lutego. W serii próbnej był jedenasty po skoku na 100 m[345]. Po pierwszej serii konkursowej, w której uzyskał 94 m, był dziesiąty. W drugiej skoczył na odległość 101 m i ostatecznie był szósty, tracąc 11,7 pkt do brązowego medalisty, Małysza[346], o dwa miejsca gorzej niż na poprzednim turnieju. Następnego dnia odbyła się rywalizacja drużynowa. W serii próbnej Stoch był czwarty po skoku na 103 m[347]. Skakał jako pierwszy z Polaków i w pierwszej kolejce uzyskał 101 m. Dawało to czwarte miejsce po otwierającej grupie, utrzymane do końca konkursu. W drugiej serii uzyskał o półtora metra więcej[s][348].

Podczas pierwszego dnia treningów na dużym obiekcie plasował się pomiędzy 9. a 19. miejscem[350]. W kwalifikacjach uzyskał odległość 126,5 m[351]. W pierwszej serii konkursu indywidualnego osiągnął odległość 131 m i po swojej próbie znajdował się na trzeciej pozycji, za dwoma Norwegami. Ostatecznie na koniec pierwszej rundy był szósty i tracił 0,9 pkt do trzeciego zawodnika. W swoim finałowym skoku popełnił błąd na progu – jak sam to określił, „poszedł za płasko do przodu” – a następnie zbytnio wyłożył się na nartach. Podczas lądowania na 124. metrze i 50. centymetrze zeskoku upadł[352]. Spowodowało to spadek na 19. lokatę[353].

Konkurs drużynowy na dużym obiekcie odbywał się w trudnych warunkach atmosferycznych. Po skoku Stocha na 113,5 m w pierwszej grupie, Polska była ósma. Po zakończeniu pierwszej serii polska drużyna była piąta, a drugiej nie rozegrano[354][s]. Stoch skrytykował decyzję o odwołaniu drugiej rundy, twierdząc, że została odebrana jego reprezentacji szansa na realną walkę o medal[355].

12 marca podczas konkursu drużynowego PŚ w Lahti na skoczni Salpausselkä wraz z kolegami z reprezentacji stanął na najniższym stopniu podium. Startował w trzeciej grupie i po skoku na 127 m i wyprowadził Polaków z ósmej na piątą lokatę. Na zakończenie pierwszej serii byli trzeci. W finałowej rundzie lądował o pół metra dalej i pozwolił drużynie na awans z czwartej na trzecią lokatę, którą utrzymali po skoku Małysza w ostatniej grupie[z][356]. Nazajutrz w zawodach indywidualnych był 9., po skokach na 123,5 m i 128,5 m[303].

Sezon kończyła rywalizacja na skoczni Letalnica w Planicy. W otwierającej serii piątkowego konkursu uzyskał 206,5 m i był dziewiąty[357]. W drugiej lądował siedem metrów dalej i awansował na siódmą pozycję[303]. W sobotę w serii próbnej przed konkursem drużynowym ustanowił swój nowy rekord życiowy (226 m)[358]. W pierwszej serii konkursowej uzyskał 206,5 m, dzięki czemu jego zespół awansował z piątej na trzecią lokatę. Na koniec rundy był on czwarty, przegrywając ze słoweńskim o 3 pkt. W drugim skoku Stoch osiągnął odległość 197,5 m, a reprezentacja Polski zajęła czwarte miejsce[359][aa].

20 marca w ostatnim konkursie sezonu zimowego po raz trzeci w karierze triumfował w konkursie Pucharu Świata. W jedynej rozegranej serii skoczył na odległość 215,5 m[303]. Trzeci raz w historii[ab], a po raz pierwszy od ponad 31 lat na podium stanęło dwóch Polaków (trzeci był kończący karierę Adam Małysz). Niektórzy dziennikarze i kibice odebrali to jako kolejną „zmianę warty”, podobnie jak 15 lat wcześniej, kiedy ostatni konkurs sezonu 1995/1996 wygrał Małysz, a karierę kończył Jens Weißflog[360][361]. Reprezentacja polskich skoczków została sklasyfikowana na 3. miejscu w Pucharze Narodów, a sam Stoch znalazł się na 10. miejscu w generalnej klasyfikacji indywidualnej[362].

Stoch na benefisie Adama Małysza, 26 marca 2011

Po zakończeniu sezonu wziął jeszcze udział w Adam’s Bull’s Eye, benefisie Adama Małysza[364]. Choć konkurs skoków do celu się nie odbył, Stoch był jednym z jedenastu skoczków, którzy wykonali niemierzony skok, mimo niekorzystnych warunków atmosferycznych[365].

2011/2012 | edytuj kod

Sezon rozpoczął od udziału w pierwszej edycji Lotos Poland Tour, zaliczanego do cyklu Letniego Grand Prix. W inauguracyjnym konkursie w Wiśle zajął dziewiąte miejsce, po skokach na 124,5 m i 125,5 m[366]. W Szczyrku stanął na najniższym stopniu podium. W pierwszej serii skoczył 100 m i zajmował siódme miejsce, w drugiej osiągnął odległość 103,5 m i awansował na trzecią pozycję[367]. 23 lipca podczas konkursu drużynowego w Zakopanem, Stoch był uważany przez media za lidera polskiej kadry[368]. Skoczył 111 m i 103 m – najgorzej z polskich reprezentantów, a także wszystkich skoczków, którzy zakwalifikowali się do drugiej serii. Jego drużyna zajęła szóste miejsce[ac][368]. Słaby skok w pierwszej serii wytłumaczył zbyt późnym wybiciem z progu, a w drugiej zetknięciem się nart[369].

Dzień później wziął udział w konkursie indywidualnym, w którym uplasował się na trzeciej pozycji po skokach na 127 m i 123,5 m[370]. Tym samym zakończył cykl Poland Tour na trzecim miejscu[371], wysuwając się też na tę pozycję w klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix[372].

Kolejne letnie zawody odbywały się w Hinterzarten na skoczni Adlerschanze. W rywalizacji drużynowej Polska zajęła 2. pozycję, za reprezentacją Austrii[ad]. Stoch lądował na 101 m i 103 m[373]. W rozgrywanym następnego dnia konkursie indywidualnym był 2., skacząc 107,5 m i 103,5 m i plasując się za Thomasem Morgensternem[374]. Ten wynik pozwolił mu awansować na drugie miejsce w klasyfikacji generalniej Letniej Grand Prix[375]. W następnych zawodach, we francuskim Courchevel, Stoch zajął trzecie miejsce. W pierwszej serii skoczył 126,5 m i był trzeci, w drugiej wylądował na 137 m i pobił rekord Tremplin Le Praz, zajmując ostatecznie trzecie miejsce, ustępując Richardowi Freitagowi i Thomasowi Morgensternowi[376]. Serię zawodów w krajach alpejskich kończyła rywalizacja w Einsiedeln na skoczni Andreas Küttel-Schanze. Odbyła się tylko jedna seria, w której Stoch skoczył 118 m i pokonał Morgensterna i Rune Veltę[377].

17 września na LMP 2011 wywalczył swój pierwszy indywidualny tytuł letniego mistrza Polski. Na Wielkiej Krokwi uzyskał odległości 130 m i 119,5 m, a jego łączna nota wyniosła 253,4 pkt[378].

W październiku wziął udział w dwóch konkursach kończących sezon letni. W Hinzenbach był 15. (86 m i 90 m). Natomiast w finale LGP w Klingenthal zwyciężył, po skokach na odległość 140,5 m i 135,5 m. Pozwoliło mu to na awans na drugą pozycję w finalnej klasyfikacji generalnej Letniej Grand Prix[379].

W wywiadzie dla Przeglądu Sportowego w listopadzie 2011 stwierdził, że jego głównym celem na sezon zimowy jest miejsce w pierwszej szóstce klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[380].

Podczas odbywającego się 27 listopada, otwierającego sezon Pucharu Świata 2011/2012 jednoseryjnego konkursu drużynowego w Kuusamo, Polacy ze Stochem w składzie uplasowali się na 7. pozycji. Skoczek z Zębu skoczył 128 m, co było najlepszym rezultatem w jego reprezentacji[381][ae]. W pierwszym zimowym konkursie indywidualnym, również w tym fińskim mieście, zajął 4. pozycję, po skokach na 132 m i 129,5 m[382]. Następnie wystartował w konkursie na normalnej skoczni w Lillehammer. W pierwszej serii, po skoku na 90 m, zajął 11. pozycję. W finałowej skoczył 96 m i zapewnił sobie najniższy stopień podium w konkursie. Tym samym po raz pierwszy w karierze awansował na trzecią pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[383]. Następnego dnia w konkursie na skoczni K-123 odpadł już po pierwszej serii, zajmując po skoku na 101 m 48. pozycję. Powodem tak słabego wyniku było złe wybicie, skierowane zbytnio do przodu. W tabeli generalnej spadł na 8. lokatę[384][385].

Podczas pierwszego konkursu indywidualnego w Harrachovie, 9 grudnia uplasował się na 15. miejscu, po skokach na 122,5 m i 128 m[386]. Dzięki zdobytym 16 punktom awansował na 7. pozycję w klasyfikacji generalnej, kosztem kontuzjowanego Romana Koudelki. Dzień później odbył się konkurs drużynowy. Zębianin skakał w czwartej grupie – po skoku na 131,5 m zagwarantował biało-czerwonym awans do drugiej serii. W niej skoczył na odległość 128,5 m, a Polska zajęła 5. miejsce[af][387]. W niedzielnych zawodach indywidualnych Stoch był 13. Oddał skoki na odległość 124 m i 130 m[388].

17 grudnia 2011, na pierwszym konkursie w Engelbergu uplasował się na 12. miejscu, po skokach na odległość 125,5 m i 124,5 m (awansował po pierwszej serii o dwa miejsca)[389]. W niedzielnych zawodach osiągnął 129 m w pierwszej serii, co dało mu 9. pozycję. W finałowej serii osiągnął 137 m i awansował na drugie miejsce[390].

26 grudnia 2011 w Wiśle-Malince odbyły się mistrzostwa Polski. W pierwszej serii Stoch skoczył 123,5 m i zajmował drugie miejsce, za Piotrem Żyłą. W drugiej oddał skok na odległość 136 m, czym ustanowił nowy rekord obiektu i zdobył złoty medal[391].


Podczas kwalifikacji do pierwszych zawodów 60. Turnieju Czterech Skoczni na Schattenbergschanze Stoch osiągnął 103 m, wynik który nie dałby mu awansu do konkursu, gdyby nie prekwalifikacja[392]. W związku z tym jego rywalem w parze został pierwszy Andreas Kofler[393]. W pierwszej serii konkursowej oddał skok na odległość 127 m, co było najlepszym wynikiem wśród lucky loserów, a szóstym wśród wszystkich zawodników. W finałowej serii spadł na 23. miejsce, po oddanych w słabych warunkach skoku na 107 m[394]. Podczas konkursu w Ga-Pa skakał w pierwszej parze z Martinem Kochem[395]. Oddał skok na odległość 132 m i dzięki rekompensacie punktowej za niekorzystny wiatr i wyższym notom pokonał Austriaka, który skoczył 134,5 m. Dało mu to 7. miejsce w klasyfikacji. W drugiej serii skoczył 137,5 m, dzięki czemu awansował na 4. miejsce ex aequo z Taku Takeuchim[396]. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni również awansował, na 9. miejsce z łączną notą 489,1 pkt[397].

Podczas konkursu w Innsbrucku prowadził po pierwszej serii, w którym skoczył na odległość 132,5 m[398]. W drugiej zaś wiał mocny wiatr z tyłu, w dodatku popełnił błąd przy wyjściu z progu[399]. Skoczył na 108 m i spadł na dziewiąte miejsce[398]. W kończącym Turniej jednoseryjnym konkursie w Bischofshofen był ponownie 9. ze skokiem na 129 m. W całym TCS zajął 8. lokatę[400]. Występy w turnieju nie zmieniły jego pozycji w klasyfikacji łącznej PŚ – nadal był siódmy, z dorobkiem punktowym 364 pkt i stratą 2 pkt do wyprzedzającego go bezpośrednio Freunda[401].

Kamil Stoch podczas wygranych zawodów PŚ w Zakopanem Kamil Stoch podczas wygranych zawodów PŚ w Zakopanem Stoch na najwyższym stopniu podium PŚ w Zakopanem

15 stycznia 2012 odbyły się pierwsze dwa konkursy w lotach, otwierające Puchar Świata w lotach narciarskich 2011/2012. W pierwszym z nich, jednoseryjnym, Kamil Stoch oddał skok na odległość 193 m, będąc jednym z kilku zawodników skaczących z obniżonej platformy startowej. Odległość ta pozwoliła mu zająć 6. miejsce, ze stratą 0,7 pkt. do piątego Skletta[402]. Awansował dzięki temu na szóstą pozycję w klasyfikacji generalnej[403]. W pierwszej serii drugiego, popołudniowego konkursu skoczył na odległość 191,5 m, co dawało mu 7. miejsce. W drugiej poleciał dziesięć metrów krócej i początkowo sklasyfikowano go na 4. pozycji, jednak po dyskwalifikacji Schlierenzauera za problemy z kombinezonem awansował na miejsce dające mu najniższy stopień podium[404]. Dzięki temu ponownie awansował o jedną pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ[405] i przesunął się na 5. lokatę w klasyfikacji lotów[406].

20 stycznia 2012 roku odbył się pierwszy z dwóch konkursów Pucharu Świata w Zakopanem. Po skoku na odległość 125,5 m w pierwszej serii zajmował drugą pozycję. W drugiej zaś skoczył 135 m, co było najdłuższą odległością w konkursie. Prowadzący Severin Freund uzyskał 113 m, co dało polskiemu skoczkowi czwarte w karierze zwycięstwo, drugie na Wielkiej Krokwi[407]. W pierwszej serii drugiego konkursu skoczył 122 m i zajmował 17. pozycję. Potem oddał jednak jeden z najdłuższych skoków drugiej serii – 133,5 m, co dało mu awans na siódme miejsce w konkursie[408], jednak przy podium Richarda Freitaga oznaczało to spadek na szóstą lokatę w klasyfikacji generalnej. Jego drużyna awansowała za to na szóstą pozycję w Pucharze Narodów[409].

Podczas treningów przed zawodami w Sapporo plasował się w trzeciej dziesiątce[410], w kwalifikacjach oddał skok na odległość 107,5 m (ich zwycięzca, Sklett skoczył 137 m)[411]. Stwierdził, że brak dobrej dyspozycji był wynikiem zmiany stref czasowych i ogólnym zmęczeniem oraz specyfiką skoczni[412]. Jednak następnego dnia, po wygraniu serii próbnej[413] w pierwszym konkursie uzyskał odległości 130 m i 127 m i stanął na najniższym stopniu podium[414]. Pierwszą serię niedzielnego konkursu na Ōkurayamie ukończył na pozycji lidera, po skoku na 131,5 m. W finalnej rundzie oddał skok na tę samą odległość, jednak zwycięzca zawodów Daiki Itō uzyskał 137 m, co spowodowało spadek Polaka na drugie miejsce[415]. Dzięki zdobytym w Japonii 140 punktom, powrócił na piątą pozycję w klasyfikacji generalnej, z przewagą 54 punktów nad Freitagiem i stratą 34 do Morgensterna[416].

W pierwszym konkursie w Predazzo, po lądowaniach na 123,5 m i 126 m, uplasował się na 7. miejscu, ze stratą 4,2 pkt. do podium. W obu seriach skakał w niekorzystnych warunkach wietrznych[417]. Następnego dnia zawodów na Trampolino Dal Ben w pierwszej serii skoczył na 125,5 m i był trzeci. Druga próba o długości 131,5 m zapewniła mu drugie w sezonie zwycięstwo, przed Schlierenzauerem i Bardalem[418]. Pozwoliło mu to także wyprzedzić w klasyfikacji generalnej Thomasa Morgensterna i przesunąć się na 4. miejsce[419].

Stoch po nieudanym skoku w odwołanej później serii konkursowej

Zawody w Willingen zainagurowały FIS Team Tour 2012. W sobotnim konkursie drużynowym Polska była siódma, Stoch skakał na odległość 133 m i 134,5 m[420][ag]. Dzień później indywidualnie zajął miejsce piąte, skacząc na 139 m i 144 m[421]; była to ostatnia punktowana lokata, której dotąd nigdy nie zdobył[422]. Po odwołaniu konkursu w Klingenthal, kolejne zawody przeprowadzono w Oberstdorfie na skoczni do lotów. Po pierwszej rundzie Stoch był dziewiąty, skacząc na 197,5 m[423]. W drugim skoku wylądował na 216. metrze i ostatecznie był szósty[424]. Dzień później, w konkursie drużynowym w jedynej serii oddał skok na 196 m, zdobył najmniej punktów z reprezentantów swojego kraju, a Polska uplasowała się na szóstej pozycji[425][ag]. Po zakończeniu Turnieju Drużynowego pozostał na czwartej lokacie w klasyfikacji generalnej i zmniejszył swoją różnicę do trzeciego zawodnika do 100 punktów, zaś powiększył przewagę nad piątym, Morgensternem z dwóch do czterdziestu jeden punktów. Zmniejszył też stratę do drugiego Schlierenzauera o 36 oczek[426]. W klasyfikacji lotników spadł na szóste miejsce, będąc wyprzedzonym przez Kocha[427].

Na Mistrzostwami Świata w Lotach Narciarskich 2012 wyjechał jako jeden z faworytów, będąc wszechstronnym skoczkiem i lotnikiem[428]. Podczas oficjalnych serii treningowych na Vikersundbakken Stoch oddał skoki na odległość 204 m[429] i 205 m[430]. W sesji kwalifikacyjnej skoczył na 153 m, przy mocnym tylnym wietrze, jednak był prekwalifikowany[431].

24 lutego, w pierwszej serii konkursowej skakał jako trzydziesty piąty. Przed jego próbą nastąpiła przerwa w oczekiwaniu na poprawę warunków atmosferycznych. Po kilkuminutowym oczekiwaniu otrzymał zgodę na oddanie skoku, jednak po wyjściu z progu uderzył w niego silny podmuch wiatru, co uniemożliwiło mu daleki lot i zmusiło do ratowania się przed upadkiem. Plasował się na trzydziestej drugiej pozycji, z odległością 152,5 m (najkrótszą w konkursie). Po nim nastąpiła kolejna przerwa w rywalizacji, a ostatecznie podjęta została decyzja o anulowaniu wszystkich dotychczasowych wyników. Jednocześnie w zamian za odwołane serie konkursowe, postanowiono przeprowadzić dodatkową serię dnia następnego[432][433].

W pierwszej serii sobotniego konkursu indywidualnego skoczył 191 m i uplasował się na 12. miejscu. W drugiej oddał skok na 211,5 m i finalnie zajął, najlepsze w dotychczasowej karierze na tej imprezie, dziesiąte miejsce, ze stratą 54,8 pkt. do zwycięzcy, Roberta Kranjca[434]. W rywalizacji drużyn Polska była 7., a Stoch skoczył 208 m i 196,5 m[ag].

Kolejne pucharowe konkursy rozegrano w Lahti na skoczni normalnej Salpausselkä K90. Zawody drużynowe Polacy ukończyli na trzeciej pozycji, tracąc 0,6 punktu do drugich Niemców[ah]. Stoch, który był najlepszy w swojej kadrze, lądował na 92,5 m i 89,5 m[435]. Dzień później niespodziewanie nie awansował do drugiej serii. W trudnych warunkach oddał skok na 79,5 m i zajął 39. pozycję[436]. Na zawodach w Trondheim uplasował się na 6. miejscu, osiągając 132,5 m i 135,5 m[437]. Jednocześnie spadł w klasyfikacji Pucharu na 5. pozycję, o 15 punktów za Daikiego Itō[438].

Stoch pod skocznią w Oslo, 11 marca 2012

W pierwszej serii konkursu na Holmenkollbakken w Oslo Stoch oddał skok na 113 m, co było trzecim wynikiem spośród Polaków (na trzeciej pozycji w zawodach plasował się Piotr Żyła, a na siódmej Maciej Kot). W drugiej skoczył 124 m, co zapewniło mu awans na 11. miejsce. Przy czwartym miejscu Ito oznaczało to zmniejszenie szans na podium w końcowej klasyfikacji generalnej. Stoch powiększył za to przewagę punktową nad szóstym Morgensternem, który nie zakwalifikował się do drugiej serii[439].

W dniach 16-18 marca rozegrano finał Pucharu Świata na Letalnicy w Planicy. W pierwszym konkursie indywidualnym zawodnik uplasował się na 9. miejscu, skacząc na 205,5 m i 213 m i będąc najlepszym z pięciu Polaków, którzy zakwalifikowali się do drugiej serii[440]. W konkursie drużynowym Polska była piąta, Stoch latał na odległość 209,5 m i 203,5 m[ai][441]. W niedzielnych, jednoseryjnych, zawodach oddał skok na 199 m, co dało mu jedenastą pozycję w konkursie[442].

Sezon 2011/2012 ukończył na najlepszym w swojej dotychczasowej karierze, piątym miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z dorobkiem 1078 punktów, a stratą 247 punktów do zdobywcy Kryształowej Kuli, Andersa Bardala[443]. Stoch w tym sezonie stawał na podium siedmiokrotnie – zwyciężał dwa razy, dwukrotnie był drugi i trzykrotnie trzeci. W klasyfikacji lotów był szósty, co również było jego najlepszym wynikiem. Stracił 162 punkty do najlepszego lotnika sezonu, Roberta Kranjca, stawał na podium jednego konkursu lotów – był trzeci w Tauplitz.

W dniach 24–25 marca w Zakopanem przeprowadzono dwa konkursy o mistrzostwo kraju. W rywalizacji drużynowej najlepszy okazał się AZS Zakopane ze Stochem w składzie (zawodnik ten osiągnął dwukrotnie 131 m)[444]. Następnego dnia pewnie został indywidualnym mistrzem kraju, skacząc 135 m i 133 m i z notą 285,9 pkt., wyprzedził drugiego Bartłomieja Kłuska o 34,4 pkt[445].

2012/2013 | edytuj kod

Stoch został powołany do prowadzonej przez Łukasza Kruczka pierwszej grupy kadry A Reprezentacji Polski w sezonie 2012/2013[446]. Do pierwszego konkursu Letniego Grand Prix 2012 był prekwalifikowany, jednak wziął udział treningowo w kwalifikacjach w Wiśle – skoczył na odległość 109 m[447]. W konkursie drużynowym otwierającym rywalizację w LGP oddał skok na odległość 122,5 m, a druga seria została odwołana. Polska zajęła drugie miejsce[448][aj]. Następnego dnia w konkursie indywidualnym po skoku na 128 m w pierwszej rundzie znajdował się na trzecim miejscu w klasyfikacji, jednak w drugiej serii oddał skok na 124,5 m, który spowodował jego spadek na siódmą lokatę[449]. Po zawodach trener Kruczek podkreślił, że Stoch wykonał duży postęp w ostatnim okresie przygotowań przed LGP, a dyspozycja tego zawodnika jeszcze kilka dni przed pierwszym oficjalnym treningiem była daleka od tej zaprezentowanej w konkursach[450]. Również Stoch przyznał, że trener obdarzył go dużym zaufaniem[451].

Letnie mistrzostwa Polski na Malince zakończyły się dla niego trzecim miejscem i brązowym medalem, po skokach na 122,5 m i 120 m. Stracił 0,8 pkt do srebrnego medalisty Krzysztofa Bieguna i 21,7 pkt do zwycięzcy, Macieja Kota[452]. Po absencji w kilku konkursach LGP spadł w klasyfikacji tej serii na 41. miejsce[453]. Powrócił do rywalizacji w tym cyklu w Hinzenbach, gdzie konkurs odbył się 30 września. Po pierwszej serii był piętnasty ze skokiem na 87 m. W finałowej kolejce wylądował metr dalej i awansował na dziewiąte miejsce[454]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na trzydziestej pozycji[455]. W Klingenthal zajął trzecie miejsce w kwalifikacjach[456]. Po pierwszej serii konkursowej był siedemnasty (uzyskał 129,5 m), a ostatecznie zajął jedenaste miejsce po osiągnięciu 133 m w finale[457]. W klasyfikacji generalnej cyklu był ostatecznie 25 z dorobkiem 89 pkt, co było trzecim rezultatem wśród reprezentantów Polski w LGP.

6 października zwyciężył w zawodach o Puchar Solidarności na Wielkiej Krokwi, skacząc na 127,5 i 125 m. Pokonał Macieja Kota o 0,1 pkt[459].

Stoch był w tamtym sezonie jednym z Polaków startujących w PŚ 2012/2013. Jego celem było zajęcie miejsca na podium klasyfikacji generalnej[458]. W pierwszym konkursie Pucharu Świata, 24 listopada na skoczni normalnej w Lillehammer, Stoch uplasował się na ostatnim punktowanym, trzydziestym miejscu, po skokach na 91,5 m i 87,5 m. Zdobył 220 pkt, tracąc 48 pkt. do zwycięzcy[460]. W kwalifikacjach do następnych zawodów, na dużej skoczni zajął 36. miejsce, skacząc na 129 m[461]. W konkursie głównym oddał skok o pół metra krótszy i uplasował się również na 36. pozycji[462]. Po zakończeniu pucharowej rywalizacji w Norwegii znajdował się na 40. pozycji w klasyfikacji generalnej[463]. Podczas kwalifikacji do konkursu w Kuusamo po raz pierwszy od stycznia 2010 nie wywalczył awansu do głównego konkursu, zajmując w nich 50. miejsce[464]. W konkursie drużynowym oddał skok na 104,5 m. Zdobył zaledwie 75 pkt, a Polska zajęła ostatnie, 11. miejsce[465]. Wobec słabych wyników na starcie sezonu sztab szkoleniowy podjął decyzję o wysłaniu Stocha do austriackiego Ramsau, by ten poprawił tam swoją formę sportową i psychiczną. Nie wziął przez to udziału w pucharowych konkursach na Krasnej Polanie. Tydzień później pojawił się na starcie zawodów PŚ w Engelbergu. Po pierwszej serii Polak był liderem, po skoku na 132,5 m. Jego próba w drugiej kolejce była o 1,5 m dłuższa, jednak Stoch spadł na miejsce drugie, ustępując zwycięzcy, Andreasowi Koflerowi o 0,1 pkt[466]. Następnego dnia na tej samej skoczni był 14. – w pierwszej serii oddał skok na 131 m i plasował się na 7. miejscu, jednak w drugiej osiągnął tylko 123,5 m[467]. Wyniki te wywindowały reprezentanta Polski na 18. pozycję w generalnej tabeli całego cyklu[468].

26 grudnia zwyciężył w Konkursie Świątecznym w Wiśle. Oddał wówczas skoki na odległość 126,5 m i 134 m[469].


W kwalifikacjach do konkursu w Oberstdorfie otwierającego 61. Turniej Czterech Skoczni oddał skok na 131 m i zakwalifikował się z 16. pozycji[470]. W systemie KO został przyporządkowany Jace Hvali. Polak oddał skok na 132,5 m i uzyskał 140,6 pkt., co dało mu piątą lokatę, zaś Hvala awansował jako lucky loser ze skokiem o pięć metrów krótszym. W drugiej serii czołówka skakała z obniżonego rozbiegu. Stoch jako jedyny z niej skoczył poniżej 130 m – na 125 m i został sklasyfikowany na czternastej pozycji z notą 264,3 pkt., ze stratą 44,3 pkt. do zwycięzcy, Andersa Jacobsena. Po dyskwalifikacji Koflera awansował jednak o jedno miejsce[471]. Po tych zawodach spadł o jedną pozycję w generalnej tabeli Pucharu Świata[472].

W kwalifikacjach do konkursu w Ga-Pa uplasował się na piątym miejscu po skoku na 130,5 m[473], a jego konkurentem w systemie KO został Simon Ammann[474]. W pierwszej serii konkursowej oddał skok na 142 m, lądując bez telemarku. Ammann skoczył 124 m i odpadł z rywalizacji. Stoch plasował się na drugim miejscu, ex aequo z Tomem Hilde. W drugiej serii skoczył na 131,5 m i zajął szóste miejsce, wraz z Dmitrijem Wasiljewem, będąc wyprzedzonym m.in. przez partnera zespołowego, Macieja Kota[475]. Po konkursie przesunął się na siódme miejsce w klasyfikacji turnieju[476] i na siedemnaste w Pucharze Świata[477].

W serii kwalifikacyjnej do zawodów w Innsbrucku zajął, wraz z Maciejem Kotem i Andersem Jacobsenem, drugą pozycję, skacząc na 125 m. Nie licząc wyników prekwalifikowanej dziesiątki, razem z Kotem zwyciężył w kwalifikacjach. Jego konkurentem w systemie KO został Anton Kaliniczenko[478]. Polak plasował się na czwartej pozycji po pierwszej serii – skoczył na 124,5 m i pokonał Kaliniczenkę o 30,7 pkt. W drugiej oddał skok na 123 m, co przy krótszych próbach wyprzedzających go po pierwszej rundzie Jacobsena i Bardala, poskutkowało awansem Polaka na drugą pozycję, ze stratą 12,8 pkt. do zwycięzcy Schlierenzauera[479]. Po tym konkursie awansował na szóstą pozycję w klasyfikacji Turnieju[480] i na dziesiąte w klasyfikacji Pucharu Świata[481].

Stoch z drużyną, z którą stanął na podium PŚ w Zakopanem Stoch podczas skoku w indywidualnym konkursie PŚ w Zakopanem

W kwalifikacjach do konkursu w Bischofshofen Stoch zajął drugie miejsce, po skoku na 136 m[482]. Jego rywalem w systemie KO został Vegard Swensen. W pierwszej serii konkursu oddał skok na 131 m i plasował się na piątym miejscu. O 25,6 pkt. pokonał Norwega, który osiągnął 118,5 m. W finałowej serii wylądował o pół metra dalej niż w pierwszym skoku, co pozwoliło mu na zajęcie czwartego miejsca – do trzeciego Stefana Krafta stracił 1,1 pkt[483]. Zdaniem Stocha jego druga próba była bardzo spóźniona[484].

Tym samym uplasował się na czwartym miejscu w klasyfikacji końcowej Turnieju Czterech Skoczni, tracąc 2 pkt. do trzeciego Toma Hilde i 73 pkt. do zwycięzcy, Gregora Schlierenzauera. Jego łączna nota wyniosła 1027,2 pkt[485]. Stwierdził, że „przegrał podium o metr[484]” (jeden metr to na skoczni dużej 1,8 pkt). Po TCS awansował na ósme miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[486] (przed jego rozpoczęciem był osiemnasty).

W rozgrywanym 9 stycznia konkursie w Wiśle Stoch plasował się po pierwszej serii na miejscu piętnastym, skacząc na 122 m po spóźnionym odbiciu i zbytnim skierowaniu ciała do przodu[487]. W drugiej osiągnął 124,5 m i zajął miejsce siódme, ex aequo z Dmitrijem Wasiljewem[488]. Kolejne zawody PŚ odbywały się na Wielkiej Krokwi. Najpierw rozegrano na zakopiańskiej skoczni konkurs drużynowy. W pierwszej jego serii Kamil Stoch, który startował jako ostatni w swoim zespole, oddał skok na 133 m przy dużym wietrze pod narty. Jego reprezentacja prowadziła po pierwszej serii z przewagą 25,7 pkt. nad Słowenią. Przed jego skokiem w drugiej serii Polska plasowała się na miejscu drugim, za zespołem słoweńskim – utraciła prowadzenie po bliskim skoku Krzysztofa Miętusa na 108 m. Stoch skoczył na odległość 130 m, jednak mimo wylądowania na 123,5 m Jurija Tepeša nie wystarczyło to na zwycięstwo w konkursie, a Polska uplasowała się na drugim miejscu[ak][489]. Dzień później odbył się konkurs indywidualny. Skok Polaka w inauguracyjnej serii został wylądowany na 133. metrze zeskoku, co dało mu pozycję lidera po skończeniu pierwszej kolejki. W finałowej rundzie osiągnął sześć metrów mniej i uplasował się na trzecim miejscu, będąc wyprzedzonym przez reprezentantów Norwegii – Jacobsena i Bardala[490]. Po konkursach w ojczyźnie był klasyfikowany na siódmym miejscu w klasyfikacji Pucharu Świata, tracąc 455 punktów do lidera, Schlierenzauera[491].

Następne konkursy rozegrano w japońskim Sapporo. Stoch w pierwszym konkursie oddał skoki na 127,5 m i 129 m i uplasował się na dziewiątym miejscu. W drugim skakał na 133 m i 127,5 m, co dało mu piątą pozycję[492]. Awansował też na piąte miejsce w tabeli PŚ[493].

Podczas pierwszych lotów w sezonie, na skoczni Vikersundbakken, zajął piąte miejsce. Po pierwszej serii plasował się na trzecim miejscu, po skoku na 213,5 m. W drugiej oddał próbę na odległość 232,5 m, bijąc swój rekord życiowy i wyrównując rekord Polski należący do Piotra Żyły[494]. W drugim konkursie na największej skoczni świata został sklasyfikowany na siódmej pozycji, skacząc na 207 m i 222 m[492]. Po raz kolejny awansował w generalnej klasyfikacji Pucharu Świata – zajmował piąte miejsce, ze stratą 460 pkt. do lidera[495], zaś w klasyfikacji lotów był o jedno miejsce niżej, tracąc 79 pkt[496].

Na mamucim obiekcie w czeskim Harrachovie rozegrano dwa konkursy jednego dnia – sobotni ze względu na złe warunki atmosferyczne został przesunięty na niedzielę. Po pierwszej serii przełożonych zawodów Stoch był sklasyfikowany na dwunastym miejscu, skacząc na 181,5 m. Ze względu na niską belkę, z której oddał swój skok, wyprzedził wielu zawodników, których próby były dużo dłuższe. W drugiej lądował 5,5 metra dalej i zajął dziewiąte miejsce[497]. Drugi konkurs składał się tylko z jednej serii, w której Polak był ósmy, skacząc na 177,5 m[498]. W tabeli Pucharu Świata w lotach spadł na ósme miejsce[499].

W konkursie drużynowym w Willingen podczas FIS Team Tour oddał skoki na 139,5 m i 140 m, a jego reprezentację sklasyfikowano na piątym miejscu[500][al]. Zawody indywidualne zostały odwołane. Podczas konkursu w Klingenthal Stoch plasował się po pierwszej serii na miejscu osiemnastym, po oddaniu skoku na 125,5 w. W finałowej serii osiągnął 131 m i awansował do pierwszej dziesiątki, jednak został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, przez co przesunięto go na trzydzieste miejsce[501]. W kończących FIS Team Tour zawodach w Oberstdorfie nie wziął udziału.

Stoch pod skocznią K-95 w Predazzo

Kamil Stoch znalazł się w polskim składzie na Mistrzostwa Świata 2013 w Val di Fiemme. Podczas treningów przed konkursami na normalnej skoczni plasował się na następujących pozycjach: 16., 19., 5., 16., 7., 9. W kwalifikacjach oddał skok na 99,5 m, co było trzecią pod względem długości próbą w gronie prekwalifikowanych skoczków[502]. Polak uzyskał najwyższą notę w serii próbnej przed zawodami, skacząc na 103 m[503]. W pierwszej serii konkursowej skoczył na odległość 102 m i plasował się na drugiej pozycji, tracąc 2,8 pkt do lidera, Andersa Bardala. W drugiej osiągnął 97 m, ze słabym lądowaniem i spadł na ósme miejsce[504]. Stoch w pokonkursowych wywiadach stwierdził, że jest bardzo niezadowolony z uzyskanego rezultatu – mimo odprężenia popełnił błąd podczas skoku.

Podczas pierwszego dnia serii treningowych przed konkursem indywidualnym na skoczni dużej zajmował miejsca: 7., 2., 1. Drugiego dnia treningów nie skakał, a w serii przed kwalifikacjami był siedemnasty. W nich oddał skok na 125 m[506].

Kamil Stoch po zwycięstwie w Val di Fiemme na rękach Dawida Kubackiego i Piotra Żyły Kamil Stoch ze złotym medalem mistrzostw świata w Val di Fiemme

W serii próbnej przed odbywającymi się 28 lutego zawodami był drugi, po skoku na 127,5 m – przed nim uplasował się tylko Vincent Descombes Sevoie[507]. W pierwszej serii konkursowej oddał najdłuższy skok, na 131,5 m. Uzyskał wysokie noty za styl, w tym „20” od szwajcarskiego sędziego. Był liderem po zakończeniu pierwszej kolejki, wyprzedzając drugiego Petera Prevca o 5,1 pkt. W finałowej serii, podobnie jak większość konkurentów z czołówki startował z obniżonej na prośbę trenera, dziewiętnastej belki. Osiągnął 130 m, ponownie nie uzyskując żadnej noty sędziowskiej poniżej „19” i zdobył złoty medal, mając o 6,1 pkt. więcej od drugiego Prevca, a o 6,7 od trzeciego Jacobsena[508]. Zaraz po zawodach Stoch i Prevc byli zagrożeni dyskwalifikacją za zdjęcie kombinezonów. Przepis ten miał być wprowadzony dzień wcześniej, ostatecznie anonimowy protest został przez sędziów odrzucony[509]. Złotą „śnieżynkę” FIS-u Stoch odebrał dzień później w Cavalese. Mistrzem świata został w ten sam dzień, w który dokonał tego Adam Małysz dekadę wcześniej w tym samym miejscu.

Stoch podczas konkursu drużynowego na MŚ 2013 Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła i Maciej Kot, brązowa drużyna MŚ 2013

Stoch wziął udział w konkursie drużynowym na dużej skoczni, w którym zgłoszony był do czwartej grupy zawodników. Przed jego pierwszą próbą Polska klasyfikowana była na piątym miejscu. Oddał on skok na 134 metr i po zakończeniu pierwszej kolejki Polska zajmowała czwarte miejsce, przegrywając o pięć punktów z trzecimi Niemcami. W drugiej startował, na prośbę trenera Łukasza Kruczka, z obniżonej o dwie pozycje belki i osiągnął 130 metrów. W pierwotnych wynikach zawodów jego drużyna zajęła czwarte miejsce, jednak po ponownym podliczeniu punktów na prośbę Niemców uplasowali się na miejscu trzecim (błędnie obliczona była nota Andersa Bardala, przez co Norwegia znajdowała się przed Polską). Tym samym Polacy z Kamilem Stochem w składzie zdobyli brązowy medal, przegrywając o 0,8 pkt. z reprezentacją Niemiec[511][ad].

Stoch uzyskał najlepsze rezultaty w obu treningach i serii próbnej przed konkursem drużynowym w Lahti odbywającym się 9 marca. Jego przewaga nad drugim zawodnikiem w tych seriach wynosiła kolejno: 15,4 pkt.[512], 13,2 pkt.[512] i 9,4 pkt.[513] W pierwszej serii konkursowej, po trzech grupach Polska znajdowała się na czwartej pozycji, tracąc 7,2 pkt. do trzecich Austriaków. Wtedy swój skok oddał Stoch, jako jedyny skacząc ze skróconego o dwa stopnie rozbiegu. Osiągnął 121,5 m i zmniejszył stratę do 2,3 pkt. Przed jego próbą w drugiej kolejce Polacy również byli czwarci, a ich strata do trzeciej pozycji wynosiła 8,1 pkt. Podobnie jak w swojej pierwszej próbie, był jedynym zawodnikiem oddającym skok z niższej belki. Osiągnął 124 m, a Polska awansowała na trzecią pozycję, przegrywając drugie miejsce o 2,6 pkt., a do zwycięskiej reprezentacji Niemiec tracąc 43,3 pkt[514][am].

W próbnej serii przed konkursem indywidualnym uzyskał najlepszy rezultat, skacząc na 126,5 m[515]. W pierwszej kolejce konkursowej osiągnął 124 m i plasował się na drugim miejscu, tracąc sześć punktów do prowadzącego Freitaga. W finałowej serii skoczył pół metra krócej, co spowodowało jego spadek na piątą pozycję – do podium stracił 0,7 pkt.[516] Jego strata w klasyfikacji generalnej do sklasyfikowanego na czwartej pozycji Freunda wzrosła do 112 punktów, a jego przewaga nad szóstym zawodnikiem (którym został Freitag) zmalała do pięciu punktów[517]. Po zawodach Stoch stwierdził, że w jego skokach pojawiły się minimalne błędy oraz, że odbicie nie było tak „płynne i czyste”, jak w niektórych próbach oddanych na tym obiekcie. Podkreślił też, że awans do czołowej trójki Pucharu Świata nie jest jego głównym celem[518].

W następnym konkursie, w Kuopio, Stoch odniósł pewne zwycięstwo, oddając skoki na 135 m i 129 m. Zawody były rozgrywane w trudnych warunkach – w pierwszej serii kilku zawodników startujących bezpośrednio przed nim plasowało się na dalekich lokatach. Polak oddał zaś skok o pół metra krótszy od rekordu obiektu. Jego przewaga nad drugim zawodnikiem, Ito, wyniosła 10,9 pkt.[519] Polak utrzymał się na piątym miejscu w klasyfikacji PŚ, zmniejszając stratę do czwartego zawodnika (Jacobsena) do 45 pkt., a zwiększając przewagę nad szóstym Freitagiem do 102 pkt.[520]. Trzy dni później w Trondheim wygrał po raz siódmy w karierze. Po pierwszej serii był trzeci, po skoku na odległość 131 m, w drugiej wylądował na 140 m. Jednocześnie było to 50. w historii Pucharu Świata zwycięstwo reprezentanta Polski. Stoch przesunął się także na trzecie miejsce w tabeli PŚ. Kolejne pucharowe zawody, w Oslo, zakończyły się dla Stocha miejscem czwartym. Po pierwszej kolejce był drugi ze stratą 1,6 pkt do przewodzącego stawce Kranjca i przewagą 2,9 pkt. nad trzecim Piotrem Żyłą. W drugiej próbie, z obniżonego, po prośbie trenera, rozbiegu skoczył za krótko i wypadł z podium. Cały konkurs wygrali Żyła i Schlierenzauer[521]. Stoch umocnił się w pierwszej „trójce” generalnej klasyfikacji.

Ostatnią część Pucharu rozegrano tradycyjnie w Planicy. W piątkowym konkursie indywidualnym Stoch dwukrotnie wylądował na 200. metrze, co dało mu 11. pozycję[522]. W klasyfikacji generalnej jego przewaga nad Freundem zmalała do 27 pkt., a nad Jacobsenem, który doznał poważnego upadku, wzrosła do 43 pkt[523].

Dzień później odbył się konkurs drużynowy. Kamil Stoch oddał skoki na 202 m i 221,5 m, a reprezentacja Polski zajęła czwarte miejsce, ze stratą 3,5 pkt. do trzecich Austriaków[ak][524]. W finałowych zawodach walczył o trzecią pozycję w klasyfikacji PŚ – w związku z kontuzją Jacobsena, jedynym konkurentem był dla niego Freund. W pierwszej serii Polak oddał skok na 205,5 m i plasował się na czwartej pozycji, mając 0,1 pkt. przewagi nad Niemcem. W drugiej skoczył o półtora metra dalej i finalnie sklasyfikowany został na ósmej pozycji, o jedną wyżej niż Freund[525].

W klasyfikacji Pucharu Świata w sezonie 2012/2013 reprezentant Polski uplasował się na trzeciej pozycji, najwyższej w dotychczasowej karierze, a o dwie lokaty wyższej niż przed rokiem. Zdobywając 953 pkt., stracił 667 pkt. do zdobywcy Kryształowej Kuli, Gregora Schlierenzauera, a 46 pkt. do drugiego Andersa Bardala. Jego przewaga nad czwartym Freundem wyniosła 30 pkt.[526] Wygrał dwa konkursy PŚ, w pięciu stawał na podium, w siedemnastu zajmował miejsce w czołowej dziesiątce.

W tabeli PŚ w lotach narciarskich zajął dziewiąte miejsce, zdobywając 198 pkt. Do zdobywcy Małej Kryształowej Kuli, Schlierenzauera, stracił 346 pkt., zaś do wyprzedzającego go bezpośrednio rodaka Piotra Żyły dwa „oczka”[527]. W stosunku do poprzedniej zimy spadł o trzy pozycje.

Kilka dni później rywalizował jeszcze na dużej skoczni w Wiśle o mistrzostwo Polski. W zawodach zespołowych jego WKS Zakopane uplasował się na 4. miejscu (Stoch nie ustał pierwszego skoku), a nazajutrz samodzielnie zdobył srebrny medal, ustępując o 0,9 pkt. mistrzowi, Maciejowi Kotowi[528].

2013/2014 | edytuj kod

Stoch znalazł się w prowadzonej przez Łukasza Kruczka kadrze A reprezentacji Polski[529]. 20 lipca wziął udział w zawodach o Puchar Prezesa PZN w Wiśle. Zajął piąte miejsce, po skokach na odległość 125,5 m i 117 m. Do zwycięzcy, Kota, stracił 26,5 pkt[530].

Kamil Stoch pod skocznią w Wiśle w sierpniu 2013

Stoch wystartował w otwierających Letnią Grand Prix 2013 zawodach w Hinterzarten. W pierwszej serii wylądował na 101,5 m i zajmował szóste miejsce. W drugiej oddał skok o pół metra dłuższy i spadł na ósmą pozycję[531]. Na skoczni w Wiśle, podczas kolejnej rundy GP, polska drużyna (ze Stochem w składzie, który w II serii wylądował na 136 m[532]) wygrała zawody drużynowe (przed Niemcami i Słoweńcami). Następnie rozegrano konkurs indywidualny. Po pierwszej serii był czwarty, lecz ostatecznie spadł na piąte miejsce. W obu rundach oddał skok na 128,5 m[533]. Awansował na szóstą lokatę w klasyfikacji generalnej[534]. Kolejny konkurs GP, tym razem w Courchevel, ukończył na miejscu czwartym – uzyskał 127,5 m i 126 m – ze stratą 0,3 pkt do podium[535]. W Einsiedeln odniósł zwycięstwo po skokach na 116 m i 113 m, wyprzedzając drugiego Macieja Kota o 1,4 pkt[536]. Dzięki temu awansował na drugą pozycję w klasyfikacji LGP, ze stratą 113 pkt. do Wellingera i przewagą 15 pkt. nad Kotem[537].

W rozegranych 2 września 2013 letnich MP w Szczyrku zajął czwarte miejsce, po skokach na 98 m i 102 m. Do dwójki srebrnych medalistów stracił pół punktu[538]. Pięć dni później wziął udział w konkursie o Puchar Solidarności na Wielkiej Krokwi. Uplasował się na ósmej pozycji po skokach na 117,5 m i 124 m[539]. W kolejnych krajowych zawodach (o mistrzostwo Polski) Stoch zajął piątą lokatę[540].

Stoch nie brał udziału w sześciu kolejnych konkursach LGP, które odbywały się w Azji i spadł na ósmą pozycję w klasyfikacji generalnej[541]. W ostatnich międzynarodowych letnich zawodach w 2013 na skoczni w Klingenthal zajął ostatnie, 50. miejsce (uzyskał 103,5 m[542]). W generalnej klasyfikacji znalazł się na dziewiątym miejscu.

Przed sezonem zimowym zakończył kilkuletnią współpracę z psychologiem Kamilem Wódką[543].

Pierwsze zimowe zawody zaliczane do Pucharu Świata 2013/14 rozegrano także w Klingenthal. W jednoseryjnym konkursie drużynowym Polska zajęła czwarte miejsce, a Stoch uzyskał 132,5 m. Drugiego dnia, w konkursie indywidualnym, toczącym się w zmiennych warunkach atmosferycznych zajął on, po skoku na odległość 117 m, 37. miejsce[544]. Tydzień później w Kuusamo zajął szesnastą pozycję w kwalifikacjach[545]. W pierwszej serii rozgrywanego jeszcze tego samego dnia konkursu głównego osiągnął odległość 126,5 m, oddając skok w niemal bezwietrznych warunkach. Plasował się na dziesiątej pozycji, którą utrzymał w drugiej serii skacząc na 129 m[546]. Po tym konkursie był sklasyfikowany na 19. miejscu klasyfikacji generalnej z dorobkiem 26 punktów, ex aequo z Gregorem Deschwandenem, tracąc 3 pkt. do wyprzedzającego ich Jana Ziobry[547]. Na normalnej skoczni w Lillehammer reprezentacja Polski zadebiutowała w pucharowym konkursie drużyn mieszanych (dwie zawodniczki i dwaj zawodnicy). Zajęła ona ostatnią, 14. pozycję, a Stoch uzyskał 88,5 m[548]. Dzień później, na tym samym obiekcie, w rywalizacji indywidualnej skoczek z Zębu został sklasyfikowany na 20. miejscu, po skokach na 91,5 m oraz 95 m[549]. W ostatnim dniu zawodów rywalizacja odbyła się na obiekcie K–123. Stoch zajmował po pierwszej serii, w której uzyskał 120 m, 30. miejsce (ex aequo z Yūtą Watasem). W drugiej poprawił się o 9 m i przesunął się w klasyfikacji konkursu na miejsce 18[550]. W generalnym rankingu PŚ znajdował się na 21. pozycji.

Stoch wygrał kwalifikacje do pierwszego z konkursów w Titisee-Neustadt, uzyskując 136,5 m[551]. W pierwszej serii konkursu głównego wylądował na 137. metrze i zajmował ósmą pozycję ze stratą 3,7 pkt. do podium. W finałowej rundzie osiągnął 141,5 m, uzyskując od sędziego niemieckiego notę 20-punktową. Pozwoliło mu to na objęcie prowadzenia, które stracił dopiero po skoku lidera, Thomasa Morgensterna. Stoch zajął drugą pozycję, tracąc do Austriaka 3,3 pkt[552]. Następnego dnia wygrał najpierw kwalifikacje[553], a później konkurs, oddając skoki na odległość 142,5 m i 138,5 m, w obydwu próbach dostając bardzo wysokie noty od sędziów (59 pkt. za pierwszy skok oraz 58,5 pkt. za drugi)[554]. Za oba występy otrzymał od organizatorów tytuł Man of the Day. W klasyfikacji pucharowej przesunął się na czwartą pozycję[555].

W Engelbergu, po otwierającej serii pierwszego konkursu Stoch zajmował siódme miejsce po skoku na odległość 129 m. W finałowej rundzie wylądował 8,5 m dalej i objął prowadzenie po swojej próbie. Ostatecznie został wyprzedzony tylko przez Jana Ziobrę, do którego stracił 6,2 pkt[556]. Była to pierwsza sytuacja od 1980, gdy na dwóch pierwszych miejscach konkursu PŚ znaleźli się reprezentanci Polski. Pozycja Stocha, przy 27. lokacie Schlierenzauera, oznaczała, że Polak został nowym liderem klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Austriaka o osiem punktów[557]. W drugim konkursie Stoch w pierwszym skoku osiągnął 132 m i tracił po pierwszej części zawodów 0,2 pkt. do przewodzącego stawce Schlierenzauera. W finale wylądował dwa metry bliżej, ale wystarczyło to do pokonania austriackiego zawodnika, który spadł na czwartą pozycję. Tym samym zakopiańczyk wygrał konkurs i umocnił się na pozycji lidera PŚ. Na podium stanęli również Andreas Wellinger i Jan Ziobro[558].

Polak znalazł się w składzie kadry na 62. Turniej Czterech Skoczni. Uznany został za głównego faworyta przez firmy bukmacherskie[560]. W kwalifikacjach w Oberstdorfie zajął szóstą pozycję, po skoku na 129 m[561] i w systemie KO przydzielony mu został Anssi Koivuranta. Polak skoczył na odległość 124 m przy tylnym wietrze, lecąc nisko nad zeskokiem[562]. Jego konkurent oddał skok o pół metra dłuższy, jednak przegrał ze Stochem o 4,2 pkt. Mimo awansu do drugiej serii próba ta została określona jako „wielkie rozczarowanie” – był 26[563]. W finałowej rundzie osiągnął 130 m i awansował na trzynastą pozycję. Jego strata do zwycięzcy, Simona Ammanna wyniosła 29,9 pkt. W kwalifikacjach w Garmisch Polak zajął drugą pozycję, przegrywając z Austriakiem Thomasem Diethartem. W konkursie, rywalizując w pierwszej rundzie z Richardem Freitagiem, uzyskał 135 m oraz 131 m i uplasował się na siódmym miejscu[564]. W tabeli Turnieju przesunął się na miejsce dziewiąte. W Innsbrucku w kwalifikacjach był szósty, a w jednoseryjnych zawodach pokonał MacKenziego Boyda-Clowesa skokiem na 126,5 m i zajął najniższy stopień podium oraz awansował w klasyfikacji TCS na 8. miejsce[565]. W ostatnim konkursie niemiecko–austriackiego cyklu Stoch po wywalczeniu 10. pozycji w kwalifikacjach skakał w parze z Christophem Stauderem. W pierwszej serii uzyskał 134 m, w drugiej wylądował pół metra bliżej, co dało mu ósmą lokatę w zawodach i siódmą w całym TCS[566].

W następny weekend na skoczni w Tauplitz odbyły się jedyne w kalendarzu tamtego sezonu PŚ zawody w lotach. W sobotnim konkursie Stoch osiągnął 180,5 m i 182,5 m. Po pierwszej kolejce był ósmy, a ostatecznie zajął szóstą pozycję[567]. W niedzielę był dziewiąty po lotach na 171 m oraz 189 m. Awansował wówczas z zajmowanego po pierwszej rundzie trzynastego miejsca[568]. W tabeli Pucharu Świata w lotach sklasyfikowano go na siódmej pozycji z dorobkiem 69 pkt.[569], natomiast w generalnej klasyfikacji PŚ pozostał na czele stawki zawodników, choć jego przewaga nad nowym wiceliderem Gregorem Schlierenzauerem zmalała do 11 punktów[570].

16 stycznia odbył się konkurs PŚ w Wiśle. W pierwszym skoku Stoch osiągnął 134,5 m z notami za styl 16-16,5 pkt. i tracąc 4,4 pkt. do lidera, Jana Ziobry, zajmował piątą pozycję[571]. W drugiej serii uzyskał 132 m i zajął drugie miejsce, przegrywając tylko o 0,9 pkt. z Andreasem Wellingerem[572]. Dwa dni później rozpoczął się Puchar Świata w Zakopanem. W zawodach drużynowych Stoch skakał w ostatniej grupie. Przed jego pierwszym skokiem Polska była trzecia. Oddał on skok na odległość 132,5 m i zmniejszył stratę do drugich Austriaków o ponad 4 pkt. Przed jego próbą w drugiej serii, reprezentacja Polski ponownie zajmowała trzecią pozycję. Tym razem Stoch wylądował na 126. metrze, co przy dalszym skoku Schlierenzauera oznaczało spadek na czwarte miejsce[573][an]. W konkursie indywidualnym, który ze względu na bardzo zmienne warunki atmosferyczne nazwano absurdalnym[574], był siedemnasty. Oddał nieco spóźniony na progu skok, jego zdaniem jednak solidny i energiczny. W końcowej fazie uderzył w niego silny podmuch wiatru, co spowodowało niestabilne lądowanie[575]. Osiągnął 126,5 m z niskimi notami za styl, tracąc do zwycięzcy 18,8 pkt.[574] Zwiększył swoją przewagę nad Schlierenzauerem w klasyfikacji generalnej do 51 pkt.[576] Tego samego dnia ogłoszono nominacje olimpijskie dla polskich skoczków, otrzymał ją m.in. Stoch[577].

Olimpijska reprezentacja Polski nie wystartowała w zawodach PŚ w Sapporo. W tamtejszych konkursach trzeci dotąd w klasyfikacji generalnej Prevc zdobył 180 punktów, a Stoch utracił żółtą koszulkę i spadł na drugie miejsce w tabeli. Strata Polaka do nowego lidera wynosiła 91 pkt[578].

1 lutego odbył się pierwszy z dwóch zaplanowanych konkursów indywidualnych PŚ w Willingen, poprzedzających igrzyska olimpijskie. W pierwszej rundzie Stoch uzyskał 139,5 m i zajmował drugą pozycję, ze stratą trzech punktów do prowadzącego Jurija Tepeša. W drugiej serii natomiast skoczył na odległość 145,5 m i odniósł swoje dziesiąte zwycięstwo w karierze[579]. Dzień później, w poprzedzających bezpośrednio drugi konkurs kwalifikacjach, oddał najdłuższą próbę wśród zawodników prekwalifikowanych (147 m)[580]. W pierwszej serii konkursowej powtórzył tę odległość i plasował się na drugiej pozycji, ze stratą 0,9 pkt. do Prevca. W finale wylądował na 145. metrze i odniósł drugie z rzędu zwycięstwo, wyprzedzając Severina Freunda o ponad 13 punktów[581]. Prevc zajął trzecie miejsce, co pozwoliło Polakowi powrócić na pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej, z przewagą 13 punktów nad Słoweńcem[582].

Skocznie olimpijskie RusSki Gorki, gdzie Stoch zdobył dwa złote medale

Stoch podczas pierwszego dnia treningów na normalnej skoczni olimpijskiej na Krasnej Polanie zajmował kolejno 20., 10. i 22. pozycję[583]. Dzień później był drugi i dwukrotnie pierwszy. W serii próbnej przed kwalifikacjami był piąty, a w samych kwalifikacjach osiągnął 100 m.

9 lutego odbył się pierwszy z dwóch indywidualnych konkursów olimpijskich. Stoch w dzień zawodów obudził się chory, ze stanem podgorączkowym. Do poprawy stanu jego zdrowia doprowadzili lekarz i fizjoterapeuta polskiej kadry[585]. W sesji próbnej reprezentant Polski wylądował na 96,5 m, co było 10. wynikiem w stawce. W konkursie oddał dwa najdłuższe skoki zarówno w pierwszej, jak i w drugiej rundzie (105,5 m oraz 103,5 m) i wyprzedził drugiego Petera Prevca o 12,7 pkt. Za swój skok Stoch w drugiej rundzie uzyskał dwie noty 20-punktowe. Tym samym zdobył on swój pierwszy olimpijski medal i został drugim, po Wojciechu Fortunie, Polakiem, który został mistrzem olimpijskim w skokach narciarskich. Jego nota – 278 pkt. – jest najwyższą w historii olimpijskich zawodów na skoczni normalnej. Dzień później w Parku Olimpijskim w Soczi z rąk Ireny Szewińskiej odebrał złoty medal[586].

12 lutego na drugim treningu na dużej skoczni Stoch upadł, w wyniku czego doznał stłuczenia i skręcenia stawu łokciowego[587]. Sklasyfikowany został na ósmym miejscu (w pierwszej sesji był czwarty). Pomimo urazu dzień później wziął udział w kolejnych treningach, w których zajmował miejsca w pierwszej trójce zawodników (kolejno 1., 2. i 3.)[588]. W serii próbnej przed rundą kwalifikacyjną osiągnął najlepszy wynik, po czym zrezygnował z udziału w kwalifikacjach. 15 lutego, podczas drugiego konkursu indywidualnego na dużej skoczni na Krasnej Polanie, zdobył swój drugi złoty medal olimpijski. Osiągnął wówczas 139 m i 132,5 m. Srebro przypadło Japończykowi Noriakiemu Kasaiemu (przegrał ze Stochem o 1,3 pkt.), a brąz zdobył Peter Prevc. Tym samym Stoch został pierwszym polskim sportowcem w historii, który zdobył dwa złote medale na jednych zimowych igrzyskach olimpijskich i czwartym, wliczając igrzyska letnie[ao]. Został też trzecim w historii skoczkiem narciarskim, który zdobył na jednej olimpiadzie dwa złote medale w konkursach indywidualnych – poprzednio dokonali tego Matti Nykänen i dwukrotnie Simon Ammann. Krążek zadedykował swojej żonie[589]. Złoty medal Kamila Stocha na dużej skoczni był 70. złotym medalem w historii startów Polaków na igrzyskach olimpijskich.

17 lutego wystąpił jeszcze w konkursie drużynowym. Jego zespół zajął czwarte, najwyższe w historii olimpijskiej rywalizacji, miejsce. Stoch skoczył 130,5 m oraz 135 m, co dało mu trzecią najwyższą notę w stawce[592].

Skoczkowie do rywalizacji w Pucharze Świata powrócili 26 lutego, kiedy to zorganizowano konkurs na skoczni Lugnet w szwedzkim Falun. Dzień wcześniej, podczas sesji kwalifikacyjnej Stoch osiągnął 129,5 m i został nowym rekordzistą zmodernizowanej skoczni[593]. Po pierwszej serii zawodów głównych Stoch zajmował 13. miejsce, uzyskawszy odległość 123 m. W drugiej rundzie ustanowił kolejny rekord obiektu – 134,5 m (poprawiony jeszcze w tych samych zawodach przez zwycięzcę, Severina Freunda). Polak uplasował się na czwartym miejscu i stracił żółty plastron lidera Pucharu Świata na rzecz Petera Prevca, który w tym konkursie był drugi. Różnica w klasyfikacji łącznej wynosiła 17 pkt. Dwa dni później skoczkowie przenieśli się do Finlandii, gdzie na skoczni Salpausselkä w Lahti przeprowadzono konkurs indywidualny, rozegrany w zastępstwie odwołanego w listopadzie konkursu w Kuusamo. Po pierwszej serii Stoch zajmował szóste miejsce po skoku na odległość 127 m. W drugiej skoczył krócej (124,5 m), jednak przy jeszcze bliższych próbach rywali (z wyjątkiem zwycięzcy Severina Freunda) dało mu to awans na trzecie miejsce. Peter Prevc przegrał ze Stochem różnicą 0,2 pkt i uplasował się na czwartej pozycji, dzięki czemu różnica w klasyfikacji generalnej pomiędzy nimi zmniejszyła się do 7 pkt. Ponadto Polak przekroczył granicę 1000 pkt w tejże klasyfikacji[594]. Następnego dnia, w sobotnim konkursie drużynowym reprezentacja Polski ze Stochem w składzie zajęła 7. miejsce. W niedzielnych zawodach indywidualnych, po pierwszej serii Stoch plasował się na drugim miejscu. Uzyskał wówczas 131 m i miał stratę 3,2 pkt do prowadzącego Freunda[595]. W drugiej osiągnął odległość 134,5 m, o metr krótszą niż rekord obiektu. Wylądował telemarkiem[596], czując ból przeciążeniowy i uznając to lądowanie za „trochę za niskie”[597]. Powrócił na pozycję lidera PŚ, z przewagą 53 punktów nad Prevcem[598]. Dwa dni później w Kuopio Polak znów wygrał, skacząc w obu seriach po 126,5 m i wyprzedzając drugiego Freunda i trzeciego Andersa Bardala[599]. Prevc był czwarty, co pozwoliło Stochowi powiększyć nad nim przewagę w klasyfikacji Pucharu do 103 punktów[600].

7 marca odbyły się zawody PŚ w Trondheim. Stoch oddał dwa skoki na 127 m i zajął ostatecznie dziewiąte miejsce, tracąc 23,7 pkt. do zwycięzcy, Bardala. Jego główny konkurent w walce o Kryształową Kulę, Peter Prevc, odpadł po pierwszej serii po zajęciu 45. pozycji i nie zdobył punktów[601]. Dwa dni później rozegrany został konkurs w Oslo. Stoch uzyskał najlepszy rezultat w serii próbnej, lądując na 128. metrze[602]. W pierwszej serii konkursowej, korzystając z wiatru pod narty o prędkości przekraczającej 0,6 m/s oddał daleki skok na 132 metry[603]. Musiał go jednak skrócić, by wylądować bezpiecznie i w rezultacie nie wykonał telemarku[604]. Uzyskał noty sędziowskie od 15,5 pkt. do 16,5 pkt. i plasował się na trzecim miejscu. W drugiej rundzie osiągnął o pięć metrów krótszą odległość, lecz utrzymał miejsce na najniższym stopniu podium[603]. Po konkursach w Norwegii przewaga Stocha nad wiceliderem klasyfikacji generalnej zwiększyła się do 168 pkt[605].

13 marca rozpoczęły się Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2014 w Harrachovie. Na oficjalnych treningach Polak oddał skoki na odległość 187 m i 200,5 m, co było kolejno: czwartym[606] i drugim rezultatem w stawce[607]. W kwalifikacjach wylądował na 200. metrze[608]. W pierwszej serii konkursowej osiągnął 186 m i zajmował szóste miejsce, tracąc 23,1 pkt. do lidera, Prevca. Według Stocha, jego wybicie z progu było spóźnione ze względu na brak równowagi na rozbiegu[609]. W drugiej rundzie uzyskał 190 m i awansował na piąte miejsce, a jego strata do lidera (którym został Freund) wzrosła do 27,2 pkt. Do podium tracił 11,8 pkt[610]. Kolejne dwie serie zostały odwołane, w związku z czym Stoch był ostatecznie piąty[611], poprawiając swój najlepszy wynik sprzed dwóch lat. Znalazł się również w składzie na konkurs drużynowy, który jednak się nie odbył[612].

21 marca odbył się konkurs indywidualny na Bloudkovej velikance w Planicy. W pierwszej rundzie Stoch uzyskał 131,5 m i plasował się na szóstej lokacie. W drugiej wylądował na 134. metrze i zakończył zawody na czwartej pozycji, tracąc 5,2 pkt. do zwycięzcy, Freunda. Tym samym zapewnił sobie zdobycie pierwszej w karierze Kryształowej Kuli[613]. Następnego dnia odbył się ostatni w sezonie konkurs drużynowy. W pierwszej serii uzyskał 127,5 m, a jego drużyna była piąta. Przed jego próbą w finałowej rundzie Polska była druga. Stoch skoczył na 134,5 m, utrzymując drugie miejsce i tym samym po raz siódmy stając na podium w konkursie drużynowym PŚ. Polacy wyprzedzili trzecich Norwegów o 0,3 pkt., a do zwycięskich Austriaków stracili 38 pkt[614][ap]. 23 marca odbył się ostatni konkurs indywidualny w sezonie. Po pierwszej serii Stoch ze skokiem na 139 m prowadził w konkursie z przewagą 0,9 pkt. nad Andersem Bardalem. W finale oddał skok na odległość 136 m, co spowodowało jego spadek na czwarte miejsce, ze stratą 0,1 pkt. do trzeciego w konkursie Bardala. Zawody wygrał Peter Prevc, wyprzedzając drugiego Severina Freunda[615].

Stoch w sezonie 2013/14 zdobył łącznie 1420 pucharowych punktów, o 108 pkt. więcej niż drugi Peter Prevc i 117 pkt. więcej od trzeciego Severina Freunda. Wygrał 6 konkursów, a 12 razy stanął na podium. Jako drugi polski skoczek – po Adamie Małyszu – i trzeci polski sportowiec (po Małyszu i Justynie Kowalczyk) wywalczył Puchar Świata pod egidą FIS. Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata zawodnik odebrał z rąk prezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego Andrzeja Kraśnickiego[616].

2014/2015 | edytuj kod

W sezonie 2014/2015 został powołany do kadry A, prowadzonej przez Łukasza Kruczka[617]. 19 lipca odbył się konkurs indywidualny Letnich Mistrzostw Polski 2014 w Wiśle. Stoch oddał w nim skoki na 134,5 m i 135 m, które zagwarantowały mu drugi w karierze indywidualny tytuł letniego mistrza kraju, z przewagą 23,1 pkt. nad zdobywcą srebrnego medalu, Piotrem Żyłą[618]. W konkursie zespołów zdobył brązowy medal. Uzyskał odległości 136 m i 133 m[aq][619].

Stoch w Einsiedeln Stoch w Einsiedeln

Pierwszą częścią rozgrywanej według nowych zasad Letniej Grand Prix 2014 była rywalizacja w Wiśle. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego skoczek uzyskał odległość 114,5 m i zajmował 47. miejsce. Zgodnie z nowymi regułami nota ta liczyła się do ostatecznej klasyfikacji konkursu[620]. Krótki skok spowodowany był skrzyżowaniem nart po wyjściu z progu[621]. W pierwszej serii oddał skok na 126,5 m. W swojej grupie był ósmy i nie awansował do finałowej rundy, jednak zdobył punkty za 26. miejsce[622]. Dzień wcześniej w konkursie drużyn odniósł zwycięstwo, oddając skoki na 133 m i 130,5 m i uzyskując najlepszy indywidualnie rezultat[623][ad]. Dzień później rozegrano w Szczyrku w loteryjnych warunkach wietrznych Memoriał Olimpijczyków, w którym zajął 20. miejsce[624].

W kwalifikacjach do konkursu LGP w Einsiedeln zajął ósme miejsce po skoku na 111,5 m[625]. W następnej rundzie uzyskał odległość 111 m i awansował z drugiego miejsca w grupie. W finałowym skoku lądował na 113. metrze i zajął ostatecznie piątą lokatę[626]. Awansował na dziewiąte miejsce w klasyfikacji łącznej cyklu, tracąc 110 pkt. do prowadzącego Piotra Żyły[627].

Stoch zwyciężył rozgrywane 15 sierpnia kwalifikacje do zawodów LGP w Courchevel skokiem na 128 m[628]. W pierwszej serii konkursu głównego uzyskał 121,5 m, dzięki czemu wygrał w swojej grupie i awansował do finałowej rundy z trzecim wynikiem. W ostatniej kolejce wylądował pięć metrów dalej i stanął na najniższym stopniu podium[629]. Dzięki temu awansował na szóste miejsce w klasyfikacji generalnej[630].

W wyniku absencji w czterech konkursach rozgrywanych w Azji, Stoch spadł na piętnaste miejsce w tabeli łącznej cyklu[631]. 28 września wziął udział w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni w Hinzenbach, rozgrywanym według klasycznych zasad. W pierwszej serii uzyskał 85,5 m i plasował się na 21. miejscu. W drugiej serii wylądował na 91. metrze i długo był liderem konkursu. Ostatecznie zajął jedenastą pozycję[632]. Przesunął się dzięki temu na 14. miejsce w klasyfikacji generalnej, zajmowane ex aequo z Władimirem Bojarincewem i Romanem Koudelką[633]. W kończącym sezon LGP konkursie w Klingenthal osiągnął 36. miejsce i ostatecznie zajął 16. lokatę w klasyfikacji łącznej cyklu, z dorobkiem 136 punktów[20].

11 października odbyły się letnie mistrzostwa kraju na skoczni normalnej w Szczyrku. Stoch zdobył srebrny medal po skokach na 106 m i 103,5 m. Przegrał o 5 pkt. z Piotrem Żyłą, a brązowego medalistę, Bartłomieja Kłuska, wyprzedził o 24 pkt[634].

Podczas treningu przed pierwszymi zawodami o Puchar Świata w Klingenthal Stoch doznał kontuzji kostki i z tego powodu nie wystartował w konkursie drużynowym, a dzień później w indywidualnym[635]. Stan zdrowia zawodnika miał się poprawić w ciągu kolejnego tygodnia, lecz okazało się, że przyczyna urazu jest poważniejsza – staw skokowy był blokowany przez narośl chrzęstno-kostną, która tworzyła się w jego stopie od dłuższego czasu. 4 grudnia Stoch przeszedł dwugodzinną operację w Nowym Targu, po której przystąpił do rehabilitacji (m.in. w sanatorium w Busku Zdroju). Kłopoty zdrowotne kosztowały go absencję w dziewięciu konkursach indywidualnych PŚ[636]. 24 grudnia, po opuszczeniu rozgrywanych dzień wcześniej mistrzostw kraju, oddał pierwsze treningowe skoki po kontuzji i został dokooptowany do składu reprezentacji Polski na 63. Turniej Czterech Skoczni[637].

W kwalifikacjach do konkursu w Oberstdorfie zajął jedenaste miejsce, najwyższe z Polaków[638]. W systemie KO znalazł się w 15. parze ze Stefanem Kraftem[639]. Konkurs główny został przeniesiony z 28 na 29 grudnia. W nim Stoch, choć po skoku na 129 m przegrał rywalizację w parze ze zwycięzcą zawodów Kraftem, to awansował do drugiej serii jako czwarty lucky loser, posiadając dwunasty wynik w klasyfikacji. Po uzyskaniu 131 m w finałowej kolejce długo był liderem, a ostatecznie zajął czwartą pozycję. Do pierwszego lidera TCS tracił 17 pkt[640]. W klasyfikacji generalnej PŚ pojawił się na 30. miejscu[641]. W Ga-Pa skakał w parze z rodakiem Klemensem Murańką. Zwyciężył z nim o blisko 28 pkt. po uzyskaniu odległości 123,5 m. Po pierwszej serii plasował się na osiemnastej pozycji. W drugim skoku przy tylnym wietrze uzyskał 126 m i ostatecznie w konkursie był piętnasty[642]. W klasyfikacji turnieju spadł na dziesiątą lokatę[643].

W Innsbrucku jego rywalem był Daniel Wenig. Polak pokonał go o 19,6 pkt. po skoku na 127 m przy tylnym wietrze. Po pierwszej serii Stoch plasował się na dziesiątej lokacie. W finałowej kolejce wylądował trzy metry dalej i ostatecznie zajął siódmą pozycję[644]. W Bischofshofen zaś jego rywalem Stocha był Marinus Kraus; Polak wygrał rywalizację o 3,8 pkt., a skok na 126,5 m dał mu trzynastą pozycję po pierwszej serii. W drugiej skoczył 124,5 m, co w końcowym rozrachunku przełożyło się na piętnastą lokatę w całym konkursie. W klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni uplasował się ostatecznie na dziesiątym miejscu[645], natomiast w tabeli łącznej Pucharu Świata sklasyfikowany był na 24. pozycji ze 118 zdobytymi punktami[646].

Następnymi konkursami w kalendarzu Pucharu Świata były loty na przebudowanej skoczni Kulm, jednak sztab trenerski podjął decyzję, by Polskę na tych zawodach reprezentowało jedynie dwóch skoczków: Piotr Żyła i Aleksander Zniszczoł. Stoch oraz reszta kadry narodowej pozostali w kraju, by przygotowywać się na zawody Pucharu Świata w Wiśle i Zakopanem[647].

Kwalifikacje do konkursu w Wiśle odbyły się 15 stycznia. Stoch uzyskał w nich 139,5 m, o pół metra więcej od ówczesnego rekordu skoczni Stefana Krafta, jednak podparł swój skok[648]. W jednoseryjnym konkursie głównym, rozegranym tego samego dnia, Polak oddał swój skok w trudnych warunkach i spóźnił wybicie na progu[649]. Uzyskał 121,5 m i uplasował się na piętnastym miejscu, najlepszym wśród reprezentantów gospodarzy[650].

17 stycznia odbył się konkurs drużynowy na Wielkiej Krokwi. Stoch skoczył w pierwszej serii 130,5 m, w drugiej wylądował pół metra bliżej, zaś Polska zajęła piąte miejsce[651][ar]. Następnego dnia w Zakopanem odbyły się kwalifikacje i konkurs indywidualny. Stoch zwyciężył w tych obu tych rywalizacjach. W kwalifikacjach oddał skok na odległość 131,5 m[652], po pierwszej serii zaś, w której uzyskał 134 m, prowadził z przewagą 2,5 pkt. nad drugim Stefanem Kraftem. W finałowej serii wylądował metr bliżej, uzyskując bardzo dobre noty za styl. Dzięki temu wygrał swój trzeci zakopiański konkurs PŚ w karierze, wyprzedzając Krafta o 2,3 pkt[653][654]. Zawodnik podkreślił, że treningi z pełnym obciążeniem wznowił tydzień przed zawodami w Polsce[655]. Po dwóch powyższych konkursach awansował z 24. na 16. pozycję w klasyfikacji generalnej PŚ, posiadając 234 punkty. Wyprzedzając Piotra Żyłę, został najwyżej sklasyfikowanym reprezentantem Polski[656].

Wobec sytuacji Stocha w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zdecydowano, że pojedzie on na konkursy do Sapporo. W piątek 23 stycznia miały zostać rozegrane kwalifikacje do sobotniego konkursu, jednak zostały one przełożone na następny dzień ze względu na niekorzystne warunki atmosferyczne[657]. Po raz pierwszy od zawodów w Klingenthal Stoch miał zapewniony start w konkursie głównym (ze względu na absencję kilku wyprzedzających go zawodników). W pierwszym konkursie Polak zajął siódme miejsce. W pierwszej serii skoczył 123 m i znajdował się po niej na jedenastej pozycji, zaś w drugiej oddał skok na odległość 127,5 m[658]. W kolejnym konkursie, rozgrywanym następnego dnia zajął drugie miejsce. Stoch po pierwszej serii prowadził dzięki oddanemu w sprzyjających warunkach skokowi na odległość 140 m. Tym samym wyrównał też rekord skoczni należący do Norwega Roara Ljøkelsøya (z 2005) i Austriaka Andreasa Koflera (z 2014). W drugiej serii osiągnął odległość 125,5 m, co uplasowało go ostatecznie na drugiej pozycji w konkursie. Lepszy okazał się od niego Roman Koudelka. Po występach w Sapporo polski skoczek awansował na dwunaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ[659].

Kolejne zawody PŚ odbywały się w niemieckim Willingen. Stoch zajął trzecie miejsce w rozgrywanych 30 stycznia i poprzedzających konkurs kwalifikacjach (skoczył 132,5 m)[660]. Konkursowy skok na odległość 147,5 m z bardzo dobrymi notami za styl, dał mu prowadzenie w zawodach o 9,5 pkt. nad drugim po pierwszej serii Norwegiem Runem Veltą. W finałowej serii Polak skoczył 142,5 m, co dało mu zwycięstwo i 14,6 pkt. przewagi nad drugim w konkursie Petrem Prevcem[661]. Było to piętnaste w karierze zwycięstwo Stocha w Pucharze[20]. Następnego dnia odbył się konkurs drużynowy. Polacy zajęli w nim ostatnie miejsce z powodu dyskwalifikacji Stocha za nieprzepisowy kombinezon[662], który okazał się być o centymetr za duży na wysokości brzucha narciarza. Podczas porannego pomiaru obwód był jednak odpowiedni[663]. W drugim z konkursów indywidualnych Stoch oddał spóźnione na progu[664] skoki na 143,5 m i 136,5 m, które dały mu siódme miejsce (w pierwszej kolejce był szósty)[665]. Po niemieckich zawodach Stoch przesunął się o kolejne miejsce w tabeli łącznej PŚ. Wyprzedził Jerneja Damjana i był jedenasty, z dorobkiem punktowym 486 pkt. i stratą 28 pkt. do zamykającego czołową dziesiątkę Richarda Freitaga[666].

Następne zawody PŚ odbyły się w dniach 7–8 lutego w również niemieckim Titisee-Neustadt na skoczni Hochfirst. Ze względu na nieobecność Simona Ammanna Stoch miał zapewniony udział w pierwszym konkursie. Tenże rozpoczął od skoku na odległość 136 m, co dało mu w pierwszej serii trzecie miejsce. W drugiej, toczącej się w trudnych warunkach atmosferycznych, przy silnym tylnym wietrze skoczył 133,5 m. Zdaniem zawodnika jego odbicie na progu było zbyt późne[667]. Ostatecznie uplasował się na czwartej pozycji[668]. Lepszy wynik osiągnął w drugim konkursie. W pierwszej serii, po długim oczekiwaniu na zielone światło oddał skok na 130 m[669]. Plasował się wówczas na dziewiątej pozycji. W drugiej próbie skoczył 137,5 m, co dało mu w klasyfikacji całego konkursu miejsce drugie. W całych zawodach zdecydowanie zwyciężył Norweg Anders Fannemel, który wyprzedził Stocha o 10,4 pkt[670]. W klasyfikacji generalnej PŚ Polak miał na swoim koncie 616 pkt. i zajmował w niej ósme miejsce. Zdobytymi w Neustadt punktami wyprzedził w niej Freitaga, Schlierenzauera i Ammanna[671].

Kolejnymi zawodami w kalendarzu były loty w norweskim Vikersundzie. Ze względu na to, że były to ostatnie zawody PŚ przed mistrzostwami świata, polska ekipa postanowiła, iż większość kadry powołanej na tę imprezę, w tym Stoch, pozostanie w Polsce[672]. Mimo absencji w tych zawodach Stoch utrzymał ósme miejsce w tabeli łącznej PŚ.

Na Mistrzostwach Świata w szwedzkim Falun Stoch na normalnej skoczni skakał w sesjach treningowych przed kwalifikacjami przeciętnie – w żadnej z sesji treningowych nie przekroczył punktu K. Mając zapewniony awans do konkursu głównego, w kwalifikacjach oddał skok na odległość 86,5 m[673]. Przed zawodami w serii próbnej skoczył 92,5 m, co było trzecim wynikiem tej serii[674]. Po pierwszej części konkursu głównego był klasyfikowany na szesnastym miejscu, po skoku na odległość 90 m. W drugiej serii skoczył o metr bliżej i ostatecznie zakończył rywalizację na siedemnastej pozycji (ex æquo z Klemensem Murańką). Najlepszym z Polaków okazał się Jan Ziobro (ósme miejsce)[675].

Na treningach na skoczni dużej Stoch prezentował się lepiej, niż na mniejszej, wygrywając dwie z sześciu serii treningowych. W kwalifikacjach nie skakał[676], a w serii próbnej przed konkursem był piąty[677]. W pierwszej serii zawodów oddał skok na odległość 125 m, co dało mu dwunastą lokatę, w drugiej zaś skoczył o pół metra krócej i utrzymał zajmowaną pozycję[678]. Po próbie Polaka pojawiły się problemy z systemem komputerowym i jego nota była korygowana[679].

W konkursie drużynowym Stoch skakał znacznie dalej. Polacy startowali w składzie: Piotr Żyła, Klemens Murańka, Jan Ziobro i Kamil Stoch. Po trzeciej grupie znajdowali się oni na piątej pozycji. Skok na 129,5 m w wykonaniu Stocha pozwolił im na awans na czwartą pozycję, ze stratą 2,6 pkt. do trzecich Austriaków. Po trzech skokach w drugiej serii (123 m Żyły, 128 m Murańki i 122,5 m Ziobry) drużyna plasowała się na drugim miejscu, tracąc ponad 30 punktów do Norwegów, a ich przewaga nad trzecią Austrią wynosiła jedynie 0,8 pkt. W ostatniej grupie Gregor Schlierenzauer uzyskał 129 m. Stoch wylądował trzy metry bliżej, starając się uzyskać jak najdłuższą odległość i w konsekwencji tracąc na notach sędziowskich[680]. Polacy zdobyli ostatecznie brązowy medal, powtarzając swe osiągnięcie z poprzedniego czempionatu, a sam konkurs kończąc z łączną notą 848,1 pkt[681].

Kolejne konkursy PŚ zorganizowano w fińskim Lahti. Na skoczni Salpausselkä odbyły się dwa konkursy: drużynowy i indywidualny. W pierwszym Stoch oddał skoki na odległość 124 m i 119 m, co dało mu łączną notę 264,1 pkt., Polska zaś zajęła czwarte miejsce z wynikiem 1019,4 pkt.[683]. W konkursie indywidualnym zaliczył znacznie gorszy występ; skok na odległość 110 m sprawił, że zajął on 45. miejsce w konkursie i nie awansował po raz jedyny w sezonie do drugiej serii. Jak się później okazało, Stoch przez cały weekend zmagał się z problemami żołądkowymi[684].

Z powodu znacznego osłabienia organizmu, spowodowanego infekcją wirusową Stoch nie wystartował w konkursie w Kuopio[685].

Podczas zawodów w norweskim Trondheim Polak był już w na tyle dobrym stanie, by wystartować. Przed konkursem oddał skok tylko w jednej serii treningowej, który dał mu siódmy wynik, a następnie opuścił kwalifikacje i serię próbną przed konkursem. Tenże odbywał się w bardzo zmiennych warunkach przy wielokrotnych zmianach belki. Stoch osiągnął w pierwszej serii odległość 132 m i zajął w niej ósme miejsce. W drugiej skoczył sześć metrów bliżej i spadł na dwunaste miejsce[686].

Kolejnymi zawodami w kalendarzu były konkursy na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Stoch miał najlepsze wyniki na dwóch pierwszych seriach treningowych przed kwalifikacjami, w których nie wystartował. W samym konkursie zajął piąte miejsce. W pierwszej serii skoczył 131,5 m, co klasyfikowało go na drugiej pozycji, tuż za liderem PŚ Severinem Freundem. W drugiej wylądował osiem metrów bliżej i spadł na piątą pozycję w tabeli zawodów[687]. Następnego dnia stanął na najniższym stopniu podium (razem ze Słoweńcem Petrem Prevcem). Polak po pierwszej serii zajmował jedenaste miejsce po skoku na odległość 124 m. W drugiej osiągnął dziesięć metrów więcej i awansował o osiem pozycji[688].

Ostatnie pucharowe zawody odbyły się w Planicy na przebudowanej mamuciej Letalnicy. W czwartkowych kwalifikacjach Stoch zajął trzecie miejsce po skoku na odległość 217 metrów, a w piątkowym konkursie zajął ósmą lokatę. W pierwszej serii skoczył 228,5 m co dało mu siódmą pozycję po pierwszej serii, w drugiej – rozgrywanej w trudniejszych warunkach – oddał skok na odległość 212,5 m i zajął ostatecznie ósme miejsce[689]. Następnego dnia, w serii próbnej przed konkursem drużynowym skoczył 238 m, bijąc o 5,5 m poprzedni rekord Polski, który należał do niego i Piotra Żyły. Same zawody z powodu silnego wiatru zostały skrócone do jednej serii. W niej Polak oddał skok na odległość 218 m, co dało mu najwyższą notę w drużynie (210,8 pkt.), zaś w całej stawce startujących zawodników był to piąty wynik. Polacy czwarte miejsce[690]. W ostatnim konkursie sezonu Stoch znalazł się na piątym miejscu. W pierwszej serii wylądował na 235 m, co plasowało go na drugim miejscu, lecz w drugiej skoczył tylko 222,5 m i spadł na piątą lokatę[691].

W końcowej klasyfikacji PŚ zajął dziewiąte miejsce. Wystąpił w osiemnastu konkursach i zgromadził 820 punktów. Do zwycięzcy Severina Freunda oraz do drugiego Petra Prevca stracił 909 punktów. W całym sezonie stanął na podium pięć razy (dwa zwycięstwa, dwa drugie miejsca i jedno trzecie)[692]. W klasyfikacji PŚ w lotach uplasował się na szesnastej pozycji, startując w dwóch z pięciu rozegranych konkursów i zebrał 268 punktów. W niej triumfował Prevc, drugi był Freund, zaś trzeci Jurij Tepeš[693].

24 marca odbył się na Wielkiej Krokwi w Zakopanem konkurs indywidualny mistrzostw Polski. Po pierwszej serii i skoku na 129 m zajmował drugie miejsce, przegrywając z Dawidem Kubackim. W drugiej kolejce osiągnął odległość 141,5 m – o metr dalej od oficjalnego rekordu obiektu Simona Ammanna – i ostatecznie zdobył swój szósty indywidualny tytuł mistrza Polski[694].

2015/2016 | edytuj kod

W sezonie 2015/2016 Stoch znalazł się ponownie w kadrze A reprezentacji Polski, po raz ostatni prowadzonej przez Łukasza Kruczka[695].

Pierwszym występem skoczka w sezonie letnim 2015 był ten w szczyrkowskim Memoriale Olimpijczyków rozegranym 17 lipca. Uplasował się w nim na osiemnastej pozycji, tracąc 50,5 pkt do zwycięzcy, Stefana Huli[696]. Dzień później zajął czwarte miejsce w konkursie mistrzostw Polski w Wiśle. Oddał na Malince skoki na odległość 125 i 127 m i do obrony tytułu zabrakło mu 12,5 pkt. Nowym mistrzem został Dawid Kubacki[697]. Do międzynarodowej rywalizacji powrócił 31 lipca podczas otwierających Letnie Grand Prix 2015 zawodów w Wiśle. W konkursie drużynowym reprezentacja Polski prowadziła po każdej grupie i wygrała z przewagą 42 pkt nad drużyną niemiecką. Stoch skakał w ostatniej grupie i po skokach na odległość 126 m i 129,5 m uzyskał piąty indywidualny rezultat (wśród Polaków wyprzedzili go Kubacki i Kot)[as][698]. Dzień później rozegrano konkurs indywidualny. Po pierwszej kolejce, w której oddał skok na odległość 128,5 m, znajdował się na trzeciej pozycji. W finale wylądował pół metra dalej i ostatecznie zajął piąte miejsce[699], najlepsze w tamtej edycji cyklu[20]. Następna runda odbyła się w Hinterzarten. Reprezentacja Polski zajęła w konkursie drużynowym drugie miejsce, tracąc 64,3 pkt do reprezentacji gospodarzy, która kontrolowała przewagę od pierwszej kolejki. Stoch oddał skoki na 99,5 m i 96 m, uzyskując najniższą notę w swoim zespole[700][as]. W konkursie indywidualnym nie punktował, plasując się na 38. miejscu[20] i spadł na jedenastą pozycję w klasyfikacji generalnej[701]. W rozegranym 14 sierpnia konkursie w Courchevel był dziewiąty po skokach na 118,5 m i 128 m[702], i na tę samą pozycję awansował w klasyfikacji łącznej cyklu[703]. W wywiadzie przyznał, że na tamtym etapie przygotowań wciąż miał problemy z pozycją najazdową[704].

Dzień później w Einsiedeln uzyskał lepszy rezultat. Po swoim skoku na 111,5 m zajmował trzecie miejsce, by na koniec kolejki być siódmy. W drugiej serii osiągnął odległość 113 m, dzięki czemu stanął na najniższym stopniu podium, przegrywając z Freundem i Prevcem[705]. Pozwoliło mu to na awans o jedną lokatę w klasyfikacji LGP[706].

Stoch w Hinzenbach, wrzesień 2015

Dwa tygodnie później rozegrano zawody LGP w Hakubie, w których nie wzięła udziału reprezentacja Polski. Stoch spadł na dziesiąte miejsce w klasyfikacji generalnej[708]. Powrócił do rywalizacji podczas zawodów w Czajkowskim. 5 września rozegrano konkurs na normalnej skoczni. Po pierwszej serii, w której uzyskał 101 m, plasował się na trzeciej pozycji[709]. Po drugim skoku o długości 99,5 m spadł na ósme miejsce[710]. Przyznał, że przy finałowej próbie zaryzykował i popełnił błąd[711]. Dzień później na dużym obiekcie zajął dziesiąte miejsce, awansując z zajmowanej po pierwszej kolejce 26. pozycji[712]. Uzyskał wówczas 116,5 m i 130 m[713]. Po tej rundzie Grand Prix awansował na siódme miejsce w klasyfikacji łącznej cyklu, będąc trzecim spośród Polaków[714]. W Ałmaty Polacy jednak nie startowali i po konkursach w Kazachstanie powrócił na dziesiątą lokatę[715]. W zamykającym sezon letni konkursie w Hinzenbach zajął szóste miejsce, po skokach na 91,5 m i 86,5 m[716].

Zdobyte w Letnim Grand Prix 232 punkty dały Stochowi dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej tego cyklu, ex aequo z Piotrem Żyłą. Do zwycięzcy cyklu, Kento Sakuyamy stracili oni 280 pkt[717].

Rywalizację w Pucharze Świata 2015/2016 rozpoczął 21 listopada konkurs drużynowy w Klingenthal. Polacy po pierwszej serii zajmowali szóste miejsce, a Stoch skoczył w niej 126 m. W drugiej rundzie, po trzech kolejkach plasowali się na piątej lokacie, jednak w ostatniej Stoch uzyskał 125 m, zaś Czech Roman Koudelka wylądował o pięć metrów dalej. To zadecydowało o zajęciu przez reprezentację Polski szóstego miejsca[718][at]. Stoch przyznał, że w trakcie rywalizacji był zestresowany, zaś jego odbicie z progu „nie było pełne”[719]. Dzień później w rywalizacji indywidualnej uzyskał w pierwszym skoku 137 m. Próba ta, oddana przy wietrze 0,83 m/s pod narty pozwoliła mu na objęcie pozycji wicelidera. Po niej skrócono rozbieg, a ostatecznie Polak zajął w pierwszej serii piąte miejsce, zapewniając sobie awans jako jedyny z reprezentantów swojego kraju. W drugiej, zdaniem trenera, zbyt szybko wychylił się nad nartami lecąc nad bulą[720], a w rezultacie wylądował 12 m krócej i uzyskał niskie noty za styl, co spowodowało jego spadek na 13. miejsce[721].

Po odwołaniu konkursu w Kuusamo, następnym konkursem PŚ był ten w Lillehammer, który został przeniesiony z dużej na normalną skocznię, a rozegrać udało się tylko jedną serię w loteryjnych warunkach wietrznych. Po wyjściu z progu skrzyżował narty i jedna obiła się o drugą, co spowodowało problemy w pierwszej fazie lotu. Uzyskał odległość 94,5 m i zajął 15. miejsce[722]. Następnego dnia zajął 47. miejsce po skoku na 87,5 m.

Po norweskich zawodach plasował się na 20. miejscu w klasyfikacji generalnej z dorobkiem 36 pkt ex aequo z Daiki Itō, wyprzedzając o 1 pkt Stefana Hulę[724].

W przeciągu sezonu zimowego tylko trzykrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Świata. Najwyższe, szóste miejsce zajął w Niżnym Tagile. Ostatecznie zajął 22. miejsce w klasyfikacji generalnej, najgorsze od sezonu 2009/2010. Zdobył brązowy medal w konkursie Mistrzostw Polski 2016. Nie zakwalifikował się do konkursu indywidualnego mistrzostw świata w lotach. W konkursie drużynowym był piąty. Problemy wynikały ze złej pozycji najazdowej i zbyt agresywnego odbicia[725].

2016/2017 | edytuj kod

W sezonie 2016/2017 Stoch został powołany do kadry narodowej A, której prowadzenie objął Stefan Horngacher[726]. Przed rozpoczęciem rywalizacji w letnich konkursach stwierdził, że tę część sezonu traktuje „bardzo treningowo”[727].

16 lipca, w otwierającym rywalizację w Letnim Grand Prix w skokach narciarskich 2016 konkursie w Courchevel Stoch zajął drugie miejsce. Po pierwszym skoku na 128,5 m plasował się już na drugiej pozycji i udało mu się ją utrzymać dzięki o pół metra krótszej próbie w drugiej kolejce. Przegrał o 5 pkt z Maciejem Kotem[728]. Wcześniej Stoch miał najlepszy rezultat w serii próbnej[729]. To podium było pierwszym w zawodach najwyższej rangi od 15 sierpnia 2015[730].

Sześć dni później rozegrano konkurs drużynowy w Wiśle, gdzie Polacy uplasowali się na szóstej pozycji. Stoch oddał skoki na 114,5 m i 119,5 m[au] [731].

W rywalizacji indywidualnej uplasował się na dziesiątym miejscu. Po pierwszej serii, w której skoczył na odległość 123 m, był dziesiąty. W finałowym skoku uzyskał 121,5 m[733]. Pozwoliło mu to zachować drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, jednak jego przewaga nad trzecim zawodnikiem – Stefanem Kraftem – zmalała do 6 pkt[734].

Następna runda odbywała się pod koniec miesiąca na normalnej skoczni w Hinterzarten. W kwalifikacjach Stoch oddał najdłuższy skok – 103,5 m[735]. W konkursie głównym uzyskał 9. miejsce po skokach na 97 m i 101,5 m[20]. Przyznał później, że skoki w Niemczech pozwoliły mu na ustabilizowanie swojej pozycji najazdowej i kierunku odbicia[736]. W klasyfikacji generalnej spadł na czwarte miejsce[737]. 6 sierpnia odbył się konkurs w Courchevel. Po pierwszej serii Stoch plasował się na drugiej pozycji, po skoku na odległość 112,5 m[738]. Udało mu się utrzymać tę pozycję po uzyskaniu 117,5 m w finałowej kolejce. Przegrał o 4 pkt z Maciejem Kotem[739]. Powrócił na drugą lokatę w klasyfikacji łącznej[740] (z której stopniowo spadał na siódmą w wyniku absencji podczas zawodów w Azji[741]).

1 października odbył się konkurs w austriackim Hinzenbach. Stoch uplasował się na trzynastej pozycji, po skokach na 86,5 m i 86 m[20]. Stwierdził, że w jego skokach pojawia się minimalny błąd za progiem, polegający na skrzyżowaniu nart, co w wyniku obijania się jednej narty o drugą wywołuje problemy w locie[742]. Dzień później odbyły się zawody finałowe w Klingenthal. Po pierwszej serii, w której uzyskał 131 m, zajmował trzecie miejsce, tracąc 1,6 pkt do drugiego Daniela-André Tandego, a o 1,2 pkt wyprzedzając Dawida Kubackiego[743]. W drugiej próbie wylądował metr dalej, co zapewniło mu awans na drugą pozycję i przegraną jedynie z Maciejem Kotem (o niemal 30 pkt)[744]. Ten rezultat pozwolił mu na zajęcie trzeciej lokaty w klasyfikacji generalnej cyklu – wyprzedził o 11 pkt Stefana Krafta, a do triumfatora (Kota) stracił 265 pkt[745]. Było to trzecie podium Stocha w klasyfikacji łącznej tego cyklu oraz pierwsze indywidualne trofeum międzynarodowe od czasu Kryształowej kuli w sezonie 2013/2014.

Przed startem w Pucharze Świata 2016/2017 razem z reprezentacją trenował na zgrupowaniu w Lillehammer. Cykl rozpoczęły natomiast konkursy w fińskim Kuusamo. W inauguracyjnych kwalifikacjach zajął piąte miejsce, po skoku na 138 m. Stwierdził, że skoki próbne były spóźnione[746]. W odbywającym się 25 listopada pierwszym konkursie sezonu uzyskał 137 m, po czym upadł[747]. Miał na to wpływ zbity śnieg na zeskoku oraz błąd popełniony przez zawodnika – przeniósł ciężar ciała zbytnio na prawą nogę, co spowodowało „złapanie kantu” przez lewą nartę[748]. Dzięki osiągnięciu odpowiedniej odległości znalazł się jednak na liście startowej finałowej serii. Uzyskał w niej 136 m, co pozwoliło mu na zdobycie punktów i zajęcie 26. miejsca[747]. Dzień później zajął 22. miejsce po skokach na 121,5 m i 124 m. Na nieduże osiągane odległości zdaniem zawodnika bezpośredni wpływ miała niska wysokość lotu nad bulą[749]. Trener stwierdził, że Stochowi nie sprzyjały warunki wietrzne[750].

Na przełomie 2016 i 2017 roku wystartował w Turnieju Czterech Skoczni. W pierwszym konkursie tego turnieju, który odbył się 30 grudnia 2016 w Oberstdorfie, Stoch zajął 2. miejsce, przegrywając jedynie z Austriakiem Stefanem Kraftem[751]. W drugich, noworocznych zawodach w Garmisch-Partenkirchen, Polak ponownie był 2., tym razem ustępując Norwegowi Danielowi-André Tandemu, jednakże objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej turnieju[752]. 4 stycznia 2017 w Innsbrucku, w rozgrywanym w niekorzystnych warunkach atmosferycznych konkursie, odbyła się tylko jedna seria zawodów. Stoch zajął 4. miejsce, a zwycięzcą ponownie został Tande, który odebrał reprezentantowi Polski prowadzenie w klasyfikacji generalnej TCS[753]. 6 stycznia w Bischofshofen rozegrano ostatnie zawody turnieju. Po pierwszej serii Stoch zajmował drugie miejsce, po skoku na 134,5 m przegrywając tylko z reprezentantem Słowenii Jurijem Tepešem (141 m), z kolei Tande był trzeci. W drugiej serii, Norweg po nieudanym skoku na 117 m stracił szansę na wygranie turnieju, natomiast Polak uzyskał 138,5 m, co dało mu wygraną w konkursie (Słoweniec skoczył 124,5 m i spadł na 7. miejsce) i całym turnieju[754].

2017/2018 | edytuj kod

Kamil Stoch rozpoczął sezon od 2. miejsca w konkursie drużynowym, który odbył się 18 listopada w Wiśle. Polacy ulegli jedynie Norwegom[755]. Takie samo miejsce zajął w Wiśle także w pierwszym konkursie indywidualnym. Na przełomie 2017 i 2018 roku wystartował w Turnieju Czterech Skoczni i wygrywając wszystkie 4 konkursy został drugim (po Svenie Hannawaldzie) zawodnikiem w historii skoków narciarskich któremu to się udało. Jest też jedynym zawodnikiem, który dokonał tego broniąc tytułu zwycięzcy TCS i jednym z trzech zawodników, obok Hannawalda i Helmuta Recknagela, mającym pięć zwycięstw w konkursach TCS z rzędu. Dzięki wygranym we wszystkich czterech konkursach turnieju Stoch wysunął się na prowadzenie także w ogólnej indywidualnej klasyfikacji PŚ.

13 stycznia podczas zawodów w lotach narciarskich na skoczni Kulm w Tauplitz zajął 23. miejsce[756], jednak po dyskwalifikacji Jerneja Damjana i Johanna André Forfanga – Słoweniec i Norweg mieli nieprzepisowe kombinezony – Stoch ostatecznie uplasował się na 21. miejscu. Zawody wygrał Norweg Andreas Stjernen[757].

20 stycznia podczas MŚ w lotach narciarskich wywalczył srebrny medal, ulegając jedynie Danielowi-André Tande[758], w rywalizacji drużynowej wywalczył brązowy medal. Lepsi okazali się Norwegowie i Słoweńcy[759].

Stoch po wygraniu Raw Air 2018

2–4 lutego w ramach Pucharu Świata odbył się turniej Willingen Five, rozgrywany w niemieckiej miejscowości Willingen, na skoczni Mühlenkopfschanze. Kamil Stoch wygrał jego premierową edycję zdobywając najwięcej punktów we wszystkich pięciu punktowanych seriach[760]. Polak w klasyfikacji generalnej wyprzedził Johanna André Forfanga, natomiast w samym konkursie zaliczanym do Pucharu Świata uplasował się tuż za Norwegiem. Za zwycięstwo w Willingen Five Kamil Stoch otrzymał nagrodę 25 tys. euro[761].

18 marca triumfował w cyklu Raw Air[762] podczas konkursu na skoczni Vikersundbakken, z przewagą 37 punktów nad drugim Robertem Johanssonem[762]. Przewagę w turnieju Kamil Stoch zdobył na skoczniach: Holmenkollbakken w Oslo, gdzie drużynowo Polacy zajęli 2. miejsce[763], a w konkursie indywidualnym Stoch był szósty[764], oraz na skoczniach Lysgårdsbakken[765] w Lillehammer i Granåsen w Trondheim[766] gdzie był najlepszy. Na obiekcie Vikersundbakken w konkursie drużynowym Polacy uplasowali się na 2. pozycji[767], a Stoch indywidualnie zajął 6. miejsce i zapewnił sobie triumf w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[762].

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów | edytuj kod

Igrzyska olimpijskie | edytuj kod

Kamil Stoch czterokrotnie startował w igrzyskach olimpijskich – w Turynie w 2006, w Vancouver w 2010, w Soczi w 2014 oraz w Pjongczangu w 2018. We Włoszech zajął 16. miejsce na skoczni K-95 i 26. miejsce na skoczni K-125. Wziął też udział w konkursie drużynowym, gdzie Polska zajęła 5. miejsce[o]. W Vancouver zaś na normalnej skoczni zanotował słabszy występ niż w Turynie – zajął 27. pozycję, jednak na dużej skoczni zakończył zawody na 14. miejscu. W konkursie drużynowym, w którym również skakał, Polska zajęła 6. miejsce[t]. W konkursie indywidualnym w Soczi na normalnej skoczni zdobył tytuł mistrza olimpijskiego. Osiągnięcie to powtórzył w konkursie indywidualnym na dużej skoczni. W zawodach drużynowych był czwarty. W Pjongczangu na skoczni normalnej zajął 4. miejsce. 17 lutego 2018 roku Stoch obronił tytuł mistrza olimpijskiego na dużej skoczni, zdobywając swój trzeci złoty medal igrzysk olimpijskich. Został jednocześnie pierwszym od czasów Mattiego Nykänena skoczkiem, któremu udało się obronić tytuł. Dwa dni później wraz z Maciejem Kotem, Dawidem Kubackim i Stefanem Hulą zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym.

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty K. Stocha na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Kamil Stoch brał udział w ośmiu mistrzostwach świata – zadebiutował w Oberstdorfie, potem występował kolejno w Sapporo, w Libercu, w Oslo, w Val di Fiemme, Falun i w Lahti. W 2013 został mistrzem świata na dużej skoczni w Val di Fiemme. W tym samym mieście oraz w Falun zdobył brązowe medale w rywalizacji zespołowej. W 2017 został drużynowym mistrzem świata.

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty K. Stocha na mistrzostwach świata – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty K. Stocha na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo | edytuj kod

Mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty K. Stocha na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo | edytuj kod

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

Drużynowo | edytuj kod

Starty K. Stocha na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo | edytuj kod

Puchar Świata | edytuj kod

Kamil Stoch zwyciężył w trzydziestu trzech indywidualnych konkursach Pucharu Świata, a na podium stawał w nich w sumie sześćdziesiąt sześć razy. Zadebiutował w sezonie 2003/2004. Wziął wówczas udział w jednym konkursie, w Zakopanem, gdzie gorszych od niego było jedynie dwóch skoczków. W następnym sezonie brał udział w czterech konkursach, w jednym z nich – w Pragelato – po raz pierwszy punktując. W sezonie 2005/2006 występował już regularnie.

Przełomowy dla niego był sezon 2010/2011[770] – zwyciężył wówczas w trzech konkursach: w Zakopanem, w Klingenthal i w Planicy. Zajął miejsce w czołowej dziesiątce klasyfikacji generalnej, której nie opuścił przez dalsze cztery sezony. Największym osiągnięciem Stocha w Pucharze Świata jest dwukrotne zdobycie Kryształowej Kuli w sezonie 2013/2014 oraz 2017/2018.

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach – noty sędziów | edytuj kod

Miejsca na podium | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Turniej Czterech Skoczni | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Turniej Nordycki | edytuj kod

Kamil Stoch podczas zawodów Turnieju Nordyckiego w Oslo, 14 marca 2010

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Raw Air | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Willingen Five | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Planica 7 | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Puchar Świata w lotach | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Letnie Grand Prix | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Kraje, w których Kamil Stoch stawał na podium Letniej Grand Prix w skokach narciarskich

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach LGP – noty sędziów | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach drużynowych LGP chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP | edytuj kod

stan na 24 sierpnia 2019

Turniej Czterech Narodów | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Lotos Poland Tour | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Puchar Kontynentalny | edytuj kod

Kraje, w których Kamil Stoch stawał na podium Pucharu Kontynentalnego i Letniego Pucharu Kontynentalnego

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego | edytuj kod

Letni Puchar Kontynentalny | edytuj kod

Miejsca w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie | edytuj kod

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie | edytuj kod

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego | edytuj kod

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich | edytuj kod

Kamil Stoch dziewięć razy zdobył indywidualny tytuł mistrza Polski seniorów w skokach narciarskich (siedem zimą i dwa latem). Jedenastokrotnie zdobywał srebro (sześć zimą) i dziewięciokrotnie brąz (cztery zimą i pięć latem). W ramach drużynowych konkursów zdobył tytuł mistrzowski latem 2010 i zimą 2012 jako zawodnik AZS Zakopane[2].

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich | edytuj kod

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich | edytuj kod

Inne sukcesy | edytuj kod

  • Mistrzostwa Polski młodzików 1999 – 1. miejsce
  • Nieoficjalne mistrzostwa Świata dzieci 1998 – 6. miejsce (indywidualnie, do lat 12), 3. miejsce (drużynowo)
  • Nieoficjalne mistrzostwa Świata dzieci 1999 – 1. miejsce (indywidualnie, do lat 13), 3. miejsce (drużynowo)
  • Nieoficjalne mistrzostwa Świata dzieci 2000 – 3. miejsce (indywidualnie, do lat 13)
  • Puchar RMF FM 2000 – 1. miejsce[33]
  • Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2002 – 1. miejsce i 1. miejsce[41]
  • Mistrzostwa Świata dzieci do lat 15 2002 – 6. miejsce[33]
  • Mistrzostwa Polski Juniorów 2002 – 10. miejsce[33]
  • Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2003 – 2. miejsce i 1. miejsce[50]
  • Mistrzostwa Polski Juniorów 2003 – 3. miejsce[55]
  • Olimpijski Festiwal Młodzieży Europy 2003 – 15. miejsce indywidualnie i 6. miejsce zespołowo[47]
  • Puchar Burmistrza Karpacza 2003 – 3. miejsce[771]
  • Mistrzostwa Tatrzańskiego Związku Narciarskiego 2004 – 3. miejsce (seniorzy)[65] i 1. miejsce (juniorzy)[66]
  • Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży 2004 – 1. miejsce[68] i 1. miejsce[67] (indywidualnie) oraz 3. miejsce (drużynowo)[69]
  • Puchar McDonald’s 2004 – 2. miejsce[54]
  • Puchar Zespołu Szkół Mistrzostwa Sportowego[70]
  • Świąteczny Konkurs skoków[ce] 2005 – 2. miejsce[96]
  • Świąteczny Konkurs skoków 2012 – 1. miejsce[469]
  • Puchar Doskonałego Mleka 2006 – 3. miejsce[137]
  • Puchar Solidarności 2007 – 2. miejsce[179]
  • Puchar Solidarności 2012 – 1. miejsce[772]

Rekordy skoczni | edytuj kod

Trenerzy | edytuj kod

Klubowi:

Reprezentacyjni:

Media, reklama, działalność sportowa i kultura masowa | edytuj kod

Fanklub Stocha podczas LGP w Zakopanem

W lutym 2011 powstała oficjalna strona internetowa Stocha i profil na portalu Facebook[783].

23 sierpnia 2011 powstał przy Stowarzyszeniu "Gniazdo − Ziemia Proszowicka" Pierwszy Oficjalny Fan Klub Kamila Stocha w Proszowicach[784][785].

Również w sierpniu zawodnik podpisał umowę promocyjną z firmą Sobiesław Zasada Automotive[786]. Współpracuje też z firmą odzieżową 4F[787] i producentem materiałów budowlanych Isover Saint-Gobain[788].

W czasie mistrzostw świata w Predazzo przeprowadzono wybory do Komisji Zawodniczej FIS na lata 2013–2015. Narodowe związki narciarskie dwunastu państw wybrały do zespołu ds. skoków Stocha i Szwajcarkę Sabrinę Windmüller[789]. Dwa lata później Polak ponownie został wybrany członkiem tej komisji (na kadencję 2015–2017), tym razem wspólnie ze słoweńską skoczkinią, Katją Požun[790].

W grudniu 2013 został honorowym ambasadorem Fundacji „Sportowcy Dzieciom”[791].

Po wywalczeniu przez Stocha drugiego złotego medalu igrzysk olimpijskich w Soczi zarząd Aeroklubu Polskiego przyznał mu honorowy tytuł Ambasadora Lotnictwa Polskiego. Była to nagroda za udekorowanie kasku biało–czerwoną szachownicą i żołnierskim moro[792].

W kwietniu 2014 Poczta Polska wydała okolicznościowy znaczek pocztowy o nominale 4,20 zł przedstawiający sylwetkę Stocha[793]. Cztery lata później PP wprowadziła do obiegu kolejny znaczek ze Stochem, tym razem o wartości 3,70 zł[794].

Jesienią 2014 założył klub narciarski KS Eve-nement Zakopane, w którym prócz sekcji seniorów prowadzona ma być szkółka dla młodych skoczków. Prezesem klubu została jego żona, a trenerem Andrzej Zarycki[795].

Od listopada 2014 jest ambasadorem charytatywnego projektu Szlachetnej Paczki[796].

W grudniu 2014 wziął udział w kampanii reklamowej sieci telefonii komórkowej Play[797].

Od stycznia 2015 sponsorem głównym Stocha pozostaje Grupa Atlas. Marka tej firmy znalazła się na kasku narciarza[798].

4 listopada 2015 Stoch został ambasadorem szwajcarskiej marki zegarków Breitling[799].

W lutym 2017 na amatorskiej skoczni K-20 w Skawicy rozegrano Mistrzostwa Amatorów w Skokach Narciarskich Południowej Polski o Puchar Kamila Stocha[800].

20 września 2017 został włączony do międzynarodowego zespołu Team Visa na igrzyska olimpijskie w Pjongczangu. Grupa sportowców składająca się wówczas z ponad 40 zawodników z 17 krajów otrzymuje od producenta kart płatniczych wsparcie materialne[801].

W czerwcu 2017 został Honorowym Obywatelem Proszowic[802], a w czerwcu 2018 Honorowym Obywatelem Miasta Zakopanego[803] oraz patronem jednej z ulic w Zębie[804].

Film | edytuj kod

W 2017 roku powstał polski serial dokumentalny Kamil Stoch. Moja historia składający się z pięciu 22 min. odcinków odc. 1 Powrót do korzeni, odc. 2 Praca u podstaw, odc. 3 Skoki narciarskie wczoraj i dziś, odc. 4 Kamil Stoch prywatnie, odc. 5 Z Wisły do Pjongczangu[805].

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Odznaczenia
Wyróżnienia

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. a b c d Jeśli nie napisano inaczej, wymienione zawody krajowe odbyły się w Zakopanem
  2. Skład zespołu: Stefan Hula, Kamil Stoch, Jan Mąka i Dawid Kowal
  3. Skład zespołu: Kamil Stoch, Stefan Hula i Dawid Kowal
  4. Skład zespołu: Kamil Stoch, Dawid Kowal i Artur Broda
  5. a b c Skład zespołu: Tomisław Tajner, Tomasz Pochwała, Paweł Kruczek, Kamil Stoch
  6. Skład zespołu: Dawid Kowal, Kamil Stoch i Stefan Hula
  7. Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Jan Ciapała i Kamil Stoch
  8. a b c Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Kamil Stoch, Andrzej Dorula, Jan Ciapała
  9. a b LKS Poroniec Poronin w składzie: Michał Żołnierczyk, Stanisław Świder, Kamil Stoch
  10. a b c Skład zespołu: Kamil Stoch, Dawid Kowal, Stefan Hula, Mateusz Rutkowski
  11. Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Kamil Stoch, Marcin Bachleda, Adam Małysz
  12. a b c Skład zespołu: Kamil Stoch, Marcin Bachleda, Adam Małysz, Robert Mateja
  13. a b c Skład zespołu: Mateusz Rutkowski, Marcin Bachleda, Kamil Stoch, Adam Małysz
  14. a b c Skład zespołu: Adam Małysz, Stefan Hula, Kamil Stoch, Robert Mateja
  15. a b c d Skład zespołu: Stefan Hula, Kamil Stoch, Robert Mateja, Adam Małysz
  16. Skład zespołu: Kamil Stoch, Stefan Hula, Robert Mateja, Adam Małysz
  17. Skład zespołu: Stefan Hula, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Adam Małysz
  18. a b c Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Robert Mateja, Adam Małysz
  19. a b c d e f g h i j k l Skład zespołu: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Stefan Hula i Adam Małysz
  20. a b c d e f g h i j k Skład zespołu: Kamil Stoch, Łukasz Rutkowski, Stefan Hula i Adam Małysz
  21. W składzie: Kamil Stoch, Maciej Kot, Marcin Bachleda, Adam Małysz
  22. Skład zespołu: Kamil Stoch, Krzysztof Miętus, Piotr Żyła, Adam Małysz
  23. Biorąc pod uwagę tylko przypadki, kiedy zakwalifikował się do konkursu głónwnego
  24. W składzie: Kamil Stoch, Łukasz Rutkowski, Stefan Hula i Adam Małysz
  25. Skład zespołu: Kamil Stoch, Marcin Bachleda, Krzysztof Miętus, Adam Małysz
  26. a b Skład zespołu: Tomasz Byrt, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Adam Małysz.
  27. Skład zespołu: Stefan Hula, Piotr Żyła, Kamil Stoch i Adam Małysz
  28. Wcześniej w sezonie 1979/1980 dwukrotnie razem na podium stawali Piotr Fijas i Stanisław Bobak
  29. Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch.
  30. a b c d e W składzie: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
  31. Skład zespołu: Krzysztof Miętus, Kamil Stoch, Jan Ziobro, Piotr Żyła.
  32. Skład zespołu: Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Piotr Żyła.
  33. a b c d e Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch, Piotr Żyła.
  34. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch.
  35. Skład zespołu: Maciej Kot, Kamil Stoch, Aleksander Zniszczoł, Piotr Żyła.
  36. a b c d W składzie: Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Maciej Kot
  37. a b c Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch.
  38. Skład zespołu: Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  39. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch.
  40. Skład zespołu: Klemens Murańka, Dawid Kubacki, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  41. Po Witoldzie Woydzie, Arkadiuszu Skrzypaszku i Robercie Korzeniowskim – tylko ten ostatni uczynił to dwukrotnie indywidualnie
  42. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Klemens Murańka, Kamil Stoch.
  43. a b WKS Zakopane w składzie: Marcin Budz, Stefan Hula), Jan Ziobro, Kamil Stoch
  44. Skład zespołu: Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  45. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Piotr Żyła, Kamil Stoch
  46. Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  47. Skład zespołu: Klemens Murańka, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Maciej Kot
  48. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  49. a b c d e f Skład zespołu: Maciej Kot, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  50. a b Skład zespołu: Piotr Żyła, Klemens Murańka, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  51. a b c d e f g Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot, Kamil Stoch
  52. a b c d e Skład zespołu: Piotr Żyła, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  53. a b Skład zespołu: Kinga Rajda, Dawid Kubacki, Kamila Karpiel, Kamil Stoch
  54. a b c Polski zespół nie awansował do II serii
  55. a b c Nie ustał tego skoku.
  56. a b Skład zespołu: Kamil Stoch, Klemens Murańka, Dawid Kubacki, Stefan Hula
  57. a b c d e Seria konkursowa została odwołana.
  58. a b Skład zespołu: Paweł Urbański, Wojciech Topór, Piotr Żyła, Kamil Stoch
  59. a b Skład zespołu: Kamil Stoch, Jan Ciapała, Mateusz Rutkowski
  60. a b Do sezonu 2003/2004 w oficjalnych zawodach jako główny parametr skoczni podawany był punkt konstrukcyjny, według którego ustalano typ skoczni. W sezonie 2004/2005 punkt K zastąpiono punktem HS, zwykle umieszczonym w pobliżu odległości sędziowskiej.
  61. a b c d e Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  62. a b c d Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  63. a b Skład zespołu: Jakub Wolny, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Piotr Żyła
  64. Skład zespołu: Andrzej Stękała, Maciej Kot, Stefan Hula, Kamil Stoch
  65. a b Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  66. Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  67. Jako drugi w historii wygrał wszystkie konkursy. Wyrównał osiągnięcie Svena Hannawalda z 50. Turnieju Czterech Skoczni.
  68. Ex aequo z Piotrem Żyłą
  69. W trakcie LGP, podczas konkursów w Wiśle, Einsiedeln i Courchevel, na łączną notę składał się również skok z kwalifikacji. Stoch uzyskał w nich 128,0 m i notę 122,5 pkt. Kolejność startowa w nowym formacie zawodów (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2014-08-15].
  70. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  71. a b c Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  72. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch, Piotr Żyła
  73. a b Skład zespołu: Piotr Żyła, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  74. W składzie: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki
  75. Skład zespołu: Piotr Żyła, Jakub Wolny, Kamil Stoch, Dawid Kubacki
  76. LKS Poroniec Poronin w składzie: Wojciech Janik, Kamil Stoch, Stanisław Świder, Michał Żołnierczyk
  77. LKS Poroniec Poronin w składzie: Andrzej Zarycki, Marcin Sitarz, Stanisław Świder, Kamil Stoch
  78. LKS Poroniec Poronin w składzie: Wojciech Skupień, Stanisław Świder, Andrzej Zarycki, Kamil Stoch
  79. LKS Poroniec Poronin w składzie: Andrzej Staszel, Adam Bryja, Andrzej Zarycki, Kamil Stoch
  80. LKS Poroniec Poronin w składzie: Mariusz Rzadkosz, Andrzej Staszel, Andrzej Zarycki, Kamil Stoch
  81. a b AZS Zakopane w składzie: Andrzej Zapotoczny, Krzysztof Miętus, Maciej Kot, Kamil Stoch
  82. WKS Zakopane w składzie: Jakub Przybyła, Stefan Hula, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  83. Znany także jako Puchar Wagrafa

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Archiwum-czat z Kamilem Stochem (pol.). Onet. [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-27)].
  2. a b Mistrzostwa Polski. Skijumping.pl. [dostęp 2019-06-22].
  3. Bartłomiej Wnuk: Stoch może wyrównać dwa rekordy jednym zwycięstwem (pol.). Przegląd Sportowy, 6 stycznia 2018 15:41. [dostęp 2018-01-07].
  4. Jan Szturc: Stoch w Planicy przypieczętuje sukces. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-03-27].
  5. Mirosław Graf dla SportoweFakty.pl: Za ten skok także dałbym Stochowi „20”. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-03-27].
  6. FISCHER WITH A FLURRY OF MEDALS AND GLISTENING GLOBES. fischersports.com. [dostęp 2014-03-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-19)].
  7. a b c d Leszek Błażyński. Pekaesem do Japonii. „Tygodnik Przegląd Sportowy”, 2013-11-27. Ringier Axel Springer Polska. 
  8. Zapis rozmowy Kamila Stocha z fanami w sklepie 4F w Krakowie. skijumping.pl, 2007-11-28. [dostęp 2011-03-31].
  9. a b Tempo. Magazyn Przeglądu Sportowego, nr 7 (18), 18-24 lutego 2015
  10. a b Stochmistrz. tvp.info, 2011-02-23. [dostęp 2011-04-07].
  11. Leszek Błażyński. „Podchodzę do nowego sezonu z dużą pewnością siebie”. „Przegląd Sportowy”, 2012-11-13. Axel Springer Polska. 
  12. Skoki Narciarskie: Kamil Stoch na ślubnym kobiercu. skijumping.pl, 2010-08-07. [dostęp 2014-02-11].
  13. Ewa Bilan-Stoch (pol.). ewabilanstoch.pl. [dostęp 2015-04-06].
  14. a b c Następca Stanisława Bobaka? – Kamil Stoch. archiwum.watra.pl, 2003-08-01. [dostęp 2011-03-31].
  15. Soczi 2014. Mistrz Stoch wskoczył do historii. sport.pl, 2014-02-09. [dostęp 2014-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-22)].
  16. a b c d e f g h i j k l m n o p q Stoch Kamil 1987 AZS Zakopane (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-01-01].
  17. Garmisch-Partenkirchen GER 1998.08.02 LMSDz (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16].
  18. Garmisch-Partenkirchen GER 1998.08.02 LMSDz Dr (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-11)].
  19. Zakopane 1998.08.09 Razem Mc Donalds (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-01].
  20. a b c d e f g h i j k l m n o STOCH Kamil – Wyniki Zawodnika (pol.). wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2014-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-15)].
  21. Szczyrk 1998.12.19 Open Mistrzostwo BOZN (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-01].
  22. Szczyrk 1998.12.19 ro1985iml Mistrzostwo BOZN (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-01].
  23. Zakopane 1998.12.29 ro1985iml Mistrzostwa Makroregionu Małopolska (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-01].
  24. Szczyrk 1999.02.08 ro1985iml Mistrzostwa Śląska (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-01].
  25. Dariusz Koźlenko: Dojrzał, by wygrywać. newsweek.pl, 2010-11-27. [dostęp 2019-01-24].
  26. Maciej Mikołajczyk: Zobacz, jak 12-letni Kamil Stoch udziela wywiadu Telewizji Polskiej! (wideo). sportowefakty.pl, 2013-02-28. [dostęp 2014-02-27].
  27. Garmisch-Partenkirchen GER 1999.07.31 LMSDz (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-11)].
  28. Garmisch-Partenkirchen GER 1999.08.01 LMSDz Dr (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-11)].
  29. Zakopane 1999.08.08 Ro1986-87 Mc Donalds Razem (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  30. Zakopane 1999.08.08 Ro1986-87 Letnie Mistrzostwa Makroregionu Małopolska (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  31. Zakopane 1999.12.11 Ro1986-87 Mistrzostwa Makroregionu Małopolska (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  32. Zakopane 2000.03.22 Ro1986-87 Ogólnopolskie spotkania UKS-ów (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  33. a b c d e f g h i j k Kamil Stoch (sylwetka, biografia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-24].
  34. a b Tomasz Kalemba: Stoch tym razem nie cofnął ręki – złoty chłopak z Zębu. eurosport.onet.pl, 2013-02-28. [dostęp 2013-11-28].
  35. Anna Szczepankiewicz: „Lubię spacerować, wyjść na Gubałówkę, popatrzeć na Tatry...” – rozmowa z Kamilem Stochem. Skijumping.pl, 2005-04-10. [dostęp 2012-07-27].
  36. Harrachov CZE 2000.09.09 MiKS (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  37. Wyniki Mistrzostw Świata Juniorów, z dnia 2001-02-01 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  38. Wyniki Mistrzostw Świata Juniorów, z dnia 2001-02-03 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  39. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2000/2001. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  40. Zakopane 2001.03.27 ro1987-88 Mistrzostwa Województwa Małopolskiego; LS (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2015-08-08].
  41. a b Medaliści VIII Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży i Mistrzostw Polski Juniorów w sportach zimowych „Małopolska 2002”. sportmlodziezowy.pl, 2002-03-01. [dostęp 2011-04-25].
  42. Garmisch-Partenkirchen GER 2002.08.03 LMSDz (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16].
  43. Garmisch-Partenkirchen GER 2002.08.04 LMSDz Dr (pol.). wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-07-16].
  44. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2002-09-29 w Zakopane (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-06].
  45. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2002-12-26 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-06].
  46. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2002/2003. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  47. a b Rutkowski Stoch i Ciapała na EYOF. skijumping.pl, 2003-02-01. [dostęp 2012-07-14].
  48. FIS Junior World Ski Championships, 06.02.2003, Solleftea (SWE). FIS-Ski – resultats. [dostęp 2014-10-26].
  49. FIS Junior World Ski Championships, 08.02.2003, Solleftea (SWE). FIS-Ski – resultats. [dostęp 2014-10-26].
  50. a b Olimpiada Młodzieży – Juniorzy Młodsi – 18.02.2003. [dostęp 2011-04-28].
  51. Początek Stochomanii, czyli Kamila Stocha droga na szczyt. sport.pl, 2011-02-03. [dostęp 2011-04-01].
  52. Medaliści IX Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży i Mistrzostw Polski Juniorów w sportach zimowych „SUDETY 2003”. sportmlodziezowy.pl, 2003-02-21. [dostęp 2011-04-25].
  53. Wyniki konkursu o Puchar Prezesa TZN. skokinarciarskie.pl, 2003-06-24. [dostęp 2011-04-26].
  54. a b Wyniki Pucharu Mcdonalda w Skokach Narciarskich – Seniorzy K-85 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-28].
  55. a b Stawy: Mistrzostwa Polski Juniorów. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-30].
  56. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2003-09-21 w Zakopane (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  57. Puchar Alp – podwójne zwycięstwo Rutkowskiego! (aktualizacja). skijumping.pl, 2003-12-21. [dostęp 2012-07-19].
  58. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2003-12-26 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  59. a b STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2003/2004. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  60. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2003/2004. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  61. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2004-01-29 w Karpacz (HS 94), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  62. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2004-01-31 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  63. FIS Junior World Ski Championships, 23.03.2005, Rovaniemi (FIN), Team HS100. FIS-Ski – resultats. [dostęp 2014-10-26].
  64. FIS Junior World Ski Championships, 25.03.2005, Rovaniemi (FIN), HS100. FIS-ski resultats. [dostęp 2014-10-26].
  65. a b Wyniki Otwartego Konkursu Pucharu TZN – 15.02.2004, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  66. a b Wyniki Otwartego Konkursu Pucharu TZN, Kategoria Juniorów – 15.02.2004, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  67. a b Wyniki II konkursu Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży na Skoczni Szczyrk-Skaliste, 22.02.2004, K85, Juniorzy. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  68. a b Wyniki Otwartego Konkursu Skoków Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży, Szczyrk 18.02.2004, K-85, Juniorzy. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  69. a b OOM: Start Krokiew Zakopane – dwa złote medale w konkursach drużynowych. Skijumping.pl. [dostęp 2004-02-20].
  70. a b Mistrzostwa SMS: Zwycięzcami Kamil Stoch, Sebastian Toczek i Jakub Kot! (pełne wyniki). Skijumping.pl. [dostęp 2012-07-23].
  71. Wyniki konkursu o Puchar TZN. skokinarciarskie.pl, 2004-06-20. [dostęp 2011-04-26].
  72. a b STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2004/2005. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  73. FIS Continental Cup Ski-Jumping (SUN 19 DEC 2004). Fis-Ski. [dostęp 2011-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-12)].
  74. FIS Continental Cup Ski-Jumping (27 DEC 2004). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-21)].
  75. a b STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2004/2005. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  76. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki triumfuje w Pragelato, Stoch siódmy!. Skijumping.pl, 11 lutego 2005.
  77. Paweł Stawowczyk: PŚ: Hautamaeki wygrywa, Stoch lepszy od Małysza. Skokinarciarskie.pl, 2007-02-11. [dostęp 2011-04-24].
  78. Barbara Niewiadomska: Potrójny sukces Kamila Stocha. Skijumping.pl, 2005-02-12. [dostęp 2012-07-26].
  79. Turniej Skandynawski 2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  80. Puchar Świata 2004/2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  81. Tadeusz Mieczyński, Bartłomiej J. Boczek: Polska ze srebrem w drużynowych MŚJ w Rovaniemi! (Pełne wyniki) (pol.). Skijumping.pl, 2005-03-23. [dostęp 2011-05-09].
  82. Bartłomiej J. Boczek: MŚJ: wygrywa Ikonen. Pech Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2005-03-25. [dostęp 2011-05-09].
  83. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2005-01-26 w Szczyrk (HS 93), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
  84. Wyniki Mistrzostw Polski, z dnia 2005-02-08 w Zakopane (HS 134), Polska. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
  85. Sensacyjny wynik Pucharu Doskonałego Mleka. skokinarciarskie.pl, 2005-06-18. [dostęp 2011-04-26].
  86. Paweł Wagner: Kwalifikacje w Einsiedeln: Morgenstern najdalej, Stoch 3! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2005-08-12. [dostęp 2014-11-08].
  87. Andrzej Mysiak: LGP: Pierwszy triumf Kranjca, Stoch jedenasty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2005-08-13. [dostęp 2014-11-08].
  88. Letnie Grand Prix 2005. 10.09.2005 – Hakuba (Japonia) K-120 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-09].
  89. Letnie Grand Prix 2005. 10.09.2005 – Hakuba (Japonia) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-09].
  90. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2005/2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  91. Letnia Grand Prix 2005. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  92. Letnie Grand Prix 2005 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-09].
  93. FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 26 NOV 2005). FIS Ski. [dostęp 2011-04-06].
  94. a b c d STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2005/2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  95. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 18 DEC 2005). FIS Ski. [dostęp 2011-04-06].
  96. a b Zakopane: Małysz przed Stochem i Mateją. skokinarciarskie.pl, 2005-12-26. [dostęp 2011-04-26].
  97. Sabina Żurawska: TCS: Janda wygrywa w Ga-Pa (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-02-01. [dostęp 2014-11-08].
  98. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2006, Garmisch-Parten. K-115 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  99. Paweł Stawowczyk: Kwalifikacje: Znakomity Stoch, 4 Polaków w konkursie! (pol.). Skijumping.pl, 2006-01-03. [dostęp 2014-11-08].
  100. Tadeusz Mieczyński, Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: „Mam nadzieję, że jutro uda mi się pokonać Michaela Uhrmanna” (pol.). Skijumping.pl, 2006-01-03. [dostęp 2014-11-08].
  101. Paweł Wagner: TCS Innsbruck: Bystoel wygrywa. Janda nowym liderem (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-04. [dostęp 2014-11-08].
  102. Turniej Czterech Skoczni 2005/2006. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2006, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  103. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2005/2006. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  104. FIS World Cup Ski-Jumping (FRI 6 JAN 2006). FIS Ski. [dostęp 2014-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-21)].
  105. Tadeusz Mieczyński: Treningi w Kulm: Wysoka forma Norwegów, fatalna Małysza (pol.). Skijumping.pl, 2006-01-12. [dostęp 2014-11-08].
  106. Paweł Stawowczyk: Kulm: 4 Polaków w konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-12. [dostęp 2014-11-08].
  107. Tadeusz Mieczyński: Seria próbna w Kulm: Dominacja Austriaków, słabe skoki Polaków (pol.). Skijumping.pl, 2006-01-13. [dostęp 2014-11-08].
  108. Barbara Niewiadomska: MŚ w Lotach: Przerwana pierwsza seria, ponowne rozpoczęcie zawodów o 15:15 (pol.). Skijumping.pl, 2006-01-13. [dostęp 2014-11-08].
  109. Paweł Stawowczyk: MŚ: Ljoekelsoey najlepszy po pierwszym dniu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-13. [dostęp 2014-11-08].
  110. Paweł Stawowczyk: MŚ w lotach: Norwegowie bronią tytułu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-15. [dostęp 2014-11-08].
  111. Patrycja Przybylska: Polscy skoczkowie o mistrzostwach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-15. [dostęp 2014-11-08].
  112. Puchar Świata 2005/2006. Klasyfikacja po konkursie: 22.01.2006, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  113. Sabina Żurawska: Fińska dominacja na PŚ w Zakopanem, Małysz 4-ty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-01-28. [dostęp 2014-11-08].
  114. Puchar Świata 2005/2006. Klasyfikacja po konkursie: 29.01.2006, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  115. Puchar Świata 2005/2006. Klasyfikacja po konkursie: 05.02.2006, Willingen K-130 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  116. Polacy trenowali w Ruhpolding (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-02. [dostęp 2014-11-08].
  117. Kamil Stoch miał łzy w oczach. „Życie Warszawy”, 7 lutego 2006. [dostęp 2011-04-09]. 
  118. Tadeusz Mieczyński: Treningi w Turynie: Niezłe skoki Małysza (pełne wyniki) (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-10. [dostęp 2014-11-08].
  119. Paweł Stawowczyk: IO: Kuettel i Kofler wygrywają kwalifikacje! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-02-11. [dostęp 2014-11-08].
  120. Paweł Stawowczyk: Pragelato: Kofler najlepszy w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-02-12. [dostęp 2014-11-08].
  121. Paweł Wagner: Pragelato K-95: Lars Bystoel mistrzem olimpijskim!!! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-02-12. [dostęp 2014-11-08].
  122. Tadeusz Mieczyński, Damian Pietrzak: Treningi na dużej skoczni w Pragelato: Rewelacyjny Morgenstern, dobry Małysz (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-14. [dostęp 2014-11-08].
  123. Tadeusz Mieczyński: Z problemami trening w Pragelato zakończony, Romoeren najlepszy (pełne wyniki) (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-17. [dostęp 2014-11-08].
  124. Tadeusz Mieczyński: IO: Thomas Morgenstern wygrywa kwalifikacje w Pragelato, trzech Polaków w konkursie (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-17. [dostęp 2014-11-08].
  125. Tadeusz Mieczyński: Seria próbna w Pragelato: Hautamaeki najdalej, ale z upadkiem (pol.). Skijumping.pl, 2006-02-18. [dostęp 2014-11-08].
  126. Paweł Stawowczyk: IO: Morgenstern mistrzem olimpijskim!!! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-02-18. [dostęp 2014-11-08].
  127. Paweł Stawowczyk: IO: Złota Austria, Polacy na 5. miejscu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-02-20. [dostęp 2014-11-08].
  128. Mistrzostwa Polski. 25.02.2006 – Zakopane (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  129. Mistrzostwa Polski. 26.02.2006 – Zakopane (Polska) K-85 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-11-08].
  130. Paweł Stawowczyk: PŚ Lahti: Austria wygrywa, Widhoelzl z rekordem (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-03-06. [dostęp 2014-11-09].
  131. Tadeusz Mieczyński: Heinz Kuttin: „Stoch miał wielkiego pecha” (pol.). Skijumping.pl, 2006-03-11. [dostęp 2014-11-09].
  132. Turniej Skandynawski 2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  133. Tadeusz Mieczyński: Kwalifikacje w Planicy: Koch najdalej, Małysz 9. (pol.). Skijumping.pl, 2006-03-17. [dostęp 2014-11-09].
  134. Puchar Świata 2005/2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  135. Mistrzostwa Polski – Zakopane, 14.10.2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  136. Mistrzostwa Polski – Zakopane, 15.10.2006. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  137. a b Puchar Doskonałego Mleka dla Małysza. skokinarciarskie.pl, 2006-06-17. [dostęp 2011-04-26].
  138. Hinterzarten (GER) 05.08.2006 Grand Prix – Men's Team HS108 (ang.). FIS. [dostęp 2014-08-17].
  139. Letnie Grand Prix 2006. 12.08.2006 – Einsiedeln (Szwajcaria) K-105. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  140. a b c d Letnia Grand Prix 2006. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  141. Letnia Grand Prix 2006. Klasyfikacja po konkursie: 12.08.2006, Einsiedeln K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  142. Letnie Grand Prix 2006. 14.08.2006 – Courchevel (Francja) K-120 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  143. Letnia Grand Prix 2006. Klasyfikacja po konkursie: 14.08.2006, Courchevel K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  144. Letnia Grand Prix 2006. Klasyfikacja po konkursie: 26.08.2006, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  145. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  146. Letnie Grand Prix 2006. 02.09.2006 – Kranj (Słowenia) K-100 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  147. Letnia Grand Prix 2006. Klasyfikacja po konkursie: 02.09.2006, Kranj K-100 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  148. a b c d e f g STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  149. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 3 DEC 2006). FIS-Ski. [dostęp 2014-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-12-05)].
  150. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2006/2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  151. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer przed Kuettelem i Małyszem (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2006-12-30. [dostęp 2014-12-24].
  152. Turniej Czterech Skoczni 2006/2007. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2007, Garmisch-Partenkirchen K-115 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-24].
  153. Paweł Stawowczyk: TCS: Jacobsen wygrywa, Małysz 6-ty, Stoch 15-ty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-01-04. [dostęp 2014-12-24].
  154. Puchar Świata 2006/2007. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2007, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-24].
  155. Sabina Żurawska: TCS: Schlierenzauer na prowadzeniu, Małysz 9-ty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-01-07. [dostęp 2014-12-24].
  156. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2006/2007. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  157. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 07 JAN 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-01-09)].
  158. Andrzej Mysiak: PŚ Vikersund: Kolejny triumf Jacobsena (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-01-13. [dostęp 2014-12-24].
  159. Puchar Świata 2006/2007. Klasyfikacja po konkursie: 20.01.2007, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-24].
  160. Puchar Świata 2006/2007. 03.02.2007 – Titisee-Neustadt (Niemcy) K-125 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-24].
  161. FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 10 FEB 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-14)].
  162. Mistrzostwa Polski – Szczyrk, 17.02.2007 – K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  163. Mistrzostwa Polski – 16.02.2007 – K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  164. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Sapporo: Ahonen i Małysz najlepsi na treningach! (pol.). Skijumping.pl, 2007-02-23. [dostęp 2014-12-25].
  165. Tadeusz Mieczyński: MŚ w Sapporo: Chaadaev, Ahonen i Kuettel wygrywają treningi (pol.). Skijumping.pl, 2007-02-21. [dostęp 2014-12-25].
  166. Paweł Stawowczyk: MŚ: Polacy na czele kwalifikacji! Wszyscy w konkursie. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-02-23. [dostęp 2014-12-25].
  167. Paweł Stawowczyk: MŚ: Wyniki serii próbnej. Małysz i Stoch w formie. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-02-24. [dostęp 2014-12-25].
  168. Pawel Stawowczyk: Ammann Mistrzem Świata, Olli drugi, Małysz czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-02-24. [dostęp 2014-12-25].
  169. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: „Rywale mieli lepszy dzień” (pol.). Skijumping.pl, 2007-02-24. [dostęp 2014-12-25].
  170. Paweł Stawowczyk: MŚ: Morgenstern najdalej w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-02-25. [dostęp 2014-12-25].
  171. Paweł Stawowczyk: MŚ: Austria zdobywa złoto (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-20-25. [dostęp 2014-12-26].
  172. Paweł Guzik: MŚ w Sapporo: Kofler i Morgenstern wygrywają kwalifikacje (pol.). Skijumping.pl, 2007-03-02. [dostęp 2014-12-26].
  173. Paweł Guzik: MŚ w Sapporo: Adam Małysz najlepszy w serii próbnej (pol.). Skijumping.pl, 2007-03-03. [dostęp 2014-12-26].
  174. Paweł Stawowczyk: MŚ: Małysz deklasuje rywali i zdobywa złoty medal! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2007-03-03. [dostęp 2014-12-26].
  175. Turniej Skandynawski 2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  176. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 25 MAR 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-12)].
  177. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  178. Adam Małysz zdobywa Puchar Doskonałego Mleka. skokinarciarskie.pl, 2007-06-24. [dostęp 2011-04-26].
  179. a b Puchar Solidarności w rękach Małysza (wyniki). skokinarciarskie.pl, 2007-09-21. [dostęp 2011-04-26].
  180. Mistrzostwa Polski na igelicie, Zakopane 13.10.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  181. Mistrzostwa Polski na igelicie, Zakopane 14.10.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  182. a b STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  183. Tadeusz Mieczyński, Marcin Hentał i Karolina Osenka: Stoch nokautuje w Oberhofie! (pol.). Skijumping.pl, 2007-10-03. [dostęp 2011-05-07].
  184. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Chcę skakać dla siebie” (pol.). Skijumping.pl, 2007-10-03. [dostęp 2011-05-07].
  185. Adrian Dworakowski: Mazoch: „Stoch ma przed sobą piękną karierę”. Skijumping.pl, 2007-10-15. [dostęp 2013-03-07].
  186. Letnia Grand Prix 2007. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  187. a b c d STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2007/2008. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  188. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 23 DEC 2007). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-20)].
  189. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2007/2008. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  190. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 06 JAN 2008). FIS-Ski. [dostęp 2011-05-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-21)].
  191. FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 17 FEB 2008). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07].
  192. FIS Ski-Flying World Championships HS213 23.02.2008 Oberstdorf (GER). FIS-Ski – resultats. [dostęp 2014-10-26].
  193. FIS Ski-Flying World Championships Team HS213 24.02.2008 Oberstdorf (GER). FIS-Ski – resultats. [dostęp 2014-10-26].
  194. Mistrzostwa Polski, Zakopane 26.12.2007. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-03].
  195. Mistrzostwa Polski – 18.03.2008, Zakopane, K-120. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  196. Mistrzostwa Polski – 20.03.2008, Zakopane, K-85. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  197. Turniej Skandynawski 2008. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  198. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 09 MAR 2008). FIS-Ski. [dostęp 2014-10-26].
  199. Puchar Świata 2007/2008. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  200. a b Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Głupi błąd” (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-25. [dostęp 2014-07-26].
  201. Kamil Stoch już skacze. Skijumping.pl. [dostęp 2011-04-10].
  202. a b c d e f g h i STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2008/2009. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-05].
  203. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2008/2009. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  204. Barbara Niewiadomska: TCS w Ga-Pa: Ammann kontra Schlierenzauer – lista startowa (pol.). Skijumping.pl, 2008-12-31. [dostęp 2014-07-26].
  205. Turniej Czterech Skoczni 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2009, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  206. Turniej Czterech Skoczni 2008/2009. 04.01.2009 – Innsbruck (Austria) K-120 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  207. Turniej Czterech Skoczni 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2009, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  208. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2008/2009. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  209. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 06 JAN 2009). FIS-Ski. [dostęp 2014-10-26].
  210. Puchar Świata 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 11.01.2009, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  211. Anna Pietrzak: PŚ Zakopane: Loitzl zwycięża, Małysz ósmy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2009-01-16. [dostęp 2014-07-26].
  212. Puchar Świata 2008/2009. 16.01.2009 – Zakopane (Polska) K-120. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  213. Puchar Świata 2008/2009. 17.01.2009 – Zakopane (Polska) K-120. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  214. Puchar Świata 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 17.01.2009, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  215. Marcin Hetnał: Łukasz Rutkowski: „Teraz pójdzie już z górki” (pol.). Skijumping.pl, 2009-01-17. [dostęp 2014-07-26].
  216. Puchar Świata 2008/2009. http://www.skokinarciarskie.pl/index.php?a=cykle&b=klas_k&cykl=ps&sezon=2008/2009&id=2709 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  217. Puchar Świata 2008/2009. 31.01.2009 – Sapporo (Japonia) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  218. Puchar Świata 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 31.01.2009, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  219. FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 14 FEB 2009). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)].
  220. Paweł Guzik i Marcin Hetnał: Kamil Stoch Mistrzem Polski z nowym rekordem skoczni! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-14. [dostęp 2011-05-05].
  221. Maciej Mikołajczyk, Tadeusz Mieczyński: MŚ w Libercu: Emmanuel Chedal najlepszy na pierwszych treningach (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-18. [dostęp 2014-07-26].
  222. Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Takanobu Okabe wygrywa kwalifikacje, 5 Polaków w konkursie (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-21. [dostęp 2014-07-26].
  223. Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Wolfgang Loitzl Mistrzem Świata! Kamil Stoch czwarty! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-21. [dostęp 2011-05-05].
  224. Marcin Hetnał: MŚ w Libercu: Polscy zawodnicy o pierwszym treningu (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-24. [dostęp 2014-07-26].
  225. Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Evensen, Olli, Kasai i Loitzl najdalej na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-24. [dostęp 2014-07-26].
  226. Wojciech Fortuna, Marcin Hetnał: Wojciech Fortuna: Typuję Kamila na Mistrza Świata (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-26. [dostęp 2014-07-26].
  227. Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Kasai wygrywa kwalifikacje, Stoch drugi! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-27. [dostęp 2014-07-26].
  228. Paweł Guzik: MŚ w Libercu: Andreas Kuettel Mistrzem Świata w jednoseryjnym konkursie! (pol.). Skijumping.pl, 2009-02-27. [dostęp 2011-05-06].
  229. Andrzej Mysiak: MŚ: Andreas Kuettel mistrzem świata! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2009-02-27. [dostęp 2014-07-26].
  230. World Ski Championships (SAT 28 FEB 2009). FIS-Ski.com, 2009-02-28. [dostęp 2014-10-26].
  231. Andrzej Mysiak: MŚ: Austria najlepsza, Polska tuż za podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2009-02-28. [dostęp 2014-07-26].
  232. Turniej Skandynawski 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  233. Puchar Świata 2008/2009. Klasyfikacja po konkursie: 15.03.2009, Vikersund K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  234. Andrzej Mysiak: PŚ: Norwegia wygrywa, Polska druga w drużynówce! PŚ: Norwegia wygrywa, Polska druga w drużynówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2009-03-21. [dostęp 2011-05-09].
  235. Puchar Świata 2008/2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  236. Puchar Świata w lotach 2008/2009 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  237. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  238. Puchar Solidarności: Passa Bachledy trwa. skokinarciarskie.pl, 2009-09-26. [dostęp 2011-04-26].
  239. Tadeusz Mieczyński/Barbara Niewiadomska: MP w Zakopanem: Małysz nokautuje i zostaje Mistrzem Polski na Średniej Skoczni. skijumping.pl, 2009-10-10. [dostęp 2011-04-06].
  240. Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Małysz Mistrzem, Rutkowski ze srebrem!. skijumping.pl, 2009-10-11. [dostęp 2011-04-06].
  241. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  242. Letnia Grand Prix 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  243. Grand Prix Czterech Narodów 2009. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  244. Jarek Gracka: Kamil Stoch – droga do sukcesu. Skokinarciarskie.pl, 2011-01-25. [dostęp 2011-04-23].
  245. Kuusamo (FIN) 27.11.2009 World Cup – Men's Team HS142 (ang.). FIS. [dostęp 2014-07-14].
  246. Puchar Świata 2009/2010. 05.12.2009 – Lillehammer (Norwegia) K-123 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  247. Puchar Świata 2009/2010. 06.12.2009 – Lillehammer (Norwegia) K-123 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  248. Puchar Świata 2009/2010. 06.12.2009 – Lillehammer (Norwegia) K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  249. Puchar Świata 2009/2010. Klasyfikacja po konkursie: 06.12.2009, Lillehammer K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  250. a b c d STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-065].
  251. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 20 DEC 2009). FIS. [dostęp 2014-07-14].
  252. Mistrzostwa Polski. 26.12.2009 – Szczyrk (Polska) K-95 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-16].
  253. Puchar Świata 2009/2010. 01.01.2010 – Garmisch-Partenkirchen (Niemcy) K-125 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  254. Turniej Czterech Skoczni 2009/2010. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2010, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-14].
  255. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2009/2010. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  256. FIS World Cup Ski-Jumping (WEN 06 JAN 2010). FIS-Ski. [dostęp 2011-04-06].
  257. FIS World Cup Ski-Jumping (SAT 06 FEB 2010). FIS-Ski. [dostęp 2014-07-14].
  258. Paweł Stawowczyk: Pierwsze treningi skoczków w Vancouver za nami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-02-11. [dostęp 2014-08-18].
  259. Paweł Stawowczyk: IO: Małysz najlepszy na treningach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-02-12. [dostęp 2014-08-18].
  260. Andrzej Mysiak: Vancouver: Uhrmann wygrywa kwalifikacje, Schlierenzauer najdalej, dobre skoki Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-02-12. [dostęp 2014-08-18].
  261. Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Ammann z olimpijskim złotem, Małysz srebrny! (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-13. [dostęp 2011-05-06].
  262. Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Ammann złotym medalistą, Małysz ze srebrem! (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-20. [dostęp 2011-05-06].
  263. Tadeusz Mieczyński: IO w Vancouver: Austria nokautuje i zdobywa złoto, Polska dopiero szósta (pol.). Skijumping.pl, 2010-02-22. [dostęp 2011-05-06].
  264. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2009/2010. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-04].
  265. Puchar Świata 2009/2010. 07.03.2010 – Lahti (Finlandia) K-116 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-16].
  266. Puchar Świata 2009/2010. 12.03.2010 – Lillehammer (Norwegia) K-123 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-16].
  267. Paweł Guzik: PŚ w Oslo: Kamil Stoch wygrywa kwalifikacje! (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-13. [dostęp 2011-05-06].
  268. Turniej Skandynawski 2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  269. Puchar Świata 2009/2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  270. Paweł Stawowczyk: MŚL Planica: Schlierenzauer wygrywa 1. trening (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-03-18. [dostęp 2014-08-18].
  271. Paweł Stawowczyk: MŚL Planica: Ammann najlepszy w 2. treningu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-03-18. [dostęp 2014-08-18].
  272. Paweł Stawowczyk: Kasai wygrywa kwalifikacje, Stoch trzeci. Romoeren i Ammann odlatują w przestworza! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-03-18. [dostęp 2014-08-18].
  273. Andrzej Mysiak: MŚ Planica: Ammann prowadzi po pierwszym dniu zawodów, Małysz blisko (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-03-19. [dostęp 2014-08-18].
  274. Paweł Guzik: MŚwL w Planicy: Złoty Ammann, Małysz poza podium (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-20. [dostęp 2011-05-06].
  275. Andrzej Mysiak: MŚ Planica: Ammann mistrzem świata w lotach, Małysz bez medalu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-03-20. [dostęp 2014-08-18].
  276. Paweł Guzik: MŚwL w Planicy: Złoto dla Austrii, Polska 4. (pol.). Skijumping.pl, 2010-03-21. [dostęp 2011-05-06].
  277. Tadeusz Mieczyński: Znamy skład kadr polskich skoczków na nowy sezon (pol.). Skijumping.pl, 2010-05-13. [dostęp 2014-07-22].
  278. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: „Najlepiej prezentują się Stoch i Hula” (pol.). Skijumping.pl, 2010-06-06. [dostęp 2014-07-22].
  279. a b Tadeusz Mieczyński: „Okazało się, że nasza forma jest wysoka” (pol.). Skijumping.pl, 2010-07-04. [dostęp 2014-07-22].
  280. STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-07].
  281. Letni Puchar Kontynentalny 2010. Klasyfikacja po konkursie: 10.07.2010, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  282. 25.07.2010 – Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2010-07-25. [dostęp 2011-05-09].
  283. 23.07.2010 – Szczyrk (Polska) K-95. Skokinarciarskie.pl, 2010-07-23. [dostęp 2011-05-09].
  284. AZS Zakopane drużynowym Mistrzem Polski!. skijumping.pl, 24 lipca 2010. [dostęp 2011-04-26].
  285. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Kamil Stoch nokautuje w kwalifikacjach! (pol.). Skijumping.pl, 2010-08-19. [dostęp 2014-07-22].
  286. Letnia Grand Prix 2010. 20.08.2010 – Wisła (Polska) K-120. Wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  287. Letnie Grand Prix 2010. 20.08.2010 – Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  288. Letnie Grand Prix 2010. Klasyfikacja po konkursie: 21.08.2010, Wisła K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  289. a b c STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Letniego Grand Prix w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-09].
  290. Letnie Grand Prix 2010. Klasyfikacja po konkursie: 29.08.2010, Hakuba K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  291. Kamil Stoch: „Mogłem skoczyć dalej” (pol.). Skijumping.pl, 2010-10-01. [dostęp 2014-07-22].
  292. Letnie Grand Prix 2010. Klasyfikacja po konkursie: 01.10.2010, Liberec K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  293. a b Andrzej Mysiak: Wygrana i rekord Kamila Stocha (pol.). skokinarciarskie.pl, 2010-10-03. [dostęp 2010-10-03].
  294. Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: „Przyjemność z tego lotu była niesamowita” (pol.). Skijumping.pl, 2010-10-03. [dostęp 2011-06-25].
  295. Letnia Grand Prix 2010. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  296. Tajner: Stoch czarnym koniem (pol.). Polska, 2010-11-24. [dostęp 2014-07-22].
  297. Puchar Świata 2010/2011. 01.12.2010 – Kuopio (Finlandia) K-120 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-16].
  298. Puchar Świata 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 05.12.2010, Lillehammer K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-17].
  299. Puchar Świata 2010/2011. 17.12.2010 – Engelberg (Szwajcaria) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-17].
  300. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „To był jeden z najlepszych skoków tej zimy” (pol.). Skijumping.pl, 2010-12-17. [dostęp 2014-07-23].
  301. Puchar Świata 2010/2011. 18.12.2010 – Engelberg (Szwajcaria) K-125 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-17].
  302. Puchar Świata 2010/2011. 19.12.2010 – Engelberg (Szwajcaria) K-125 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-17].
  303. a b c d e f g h i j k STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2010/2011. Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-065].
  304. FIS World Cup Ski-Jumping (SUN 19 DEC 2010). FIS-Ski. [dostęp 2014-07-17].
  305. 26.12.2010 – Zakopane (Polska) K-120. Skokinarciarskie.pl, 2010-12-26. [dostęp 2011-05-09].
  306. Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Małysz Mistrzem Polski na Wielkiej Krokwi. skijumping.pl, 2010-12-26. [dostęp 2011-04-06].
  307. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Nie będę płakał” (pol.). Skijumping.pl, 2010-12-29. [dostęp 2014-07-23].
  308. Turniej Czterech Skoczni 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2011, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  309. Turniej Czterech Skoczni 2010/2011 03.01.2011 – Innsbruck (Austria) K-120. Wyniki po I serii. (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  310. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Mój drugi skok nie był rewelacyjny” (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-03. [dostęp 2014-07-23].
  311. Turniej Czterech Skoczni 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 03.01.2011, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  312. Turniej Czterech Skoczni 2010/2011. 06.01.2011 – Bischofshofen (Austria) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-22].
  313. Skoki narciarskie – Turniej Czterech Skoczni 2010/2011. skokinarciarskie.pl, 2011-01-06. [dostęp 2011-02-01].
  314. FIS World Cup Ski-Jumping (THU 06 JAN 2011). FIS-Ski. [dostęp 2011-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-11)].
  315. Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2011-01-08 w Harrachov (HS 205), Czechy Seria I (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2014-07-23].
  316. Puchar Świata w lotach 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 09.01.2011, Harrachov K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  317. Puchar Świata 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 09.01.2011, Harrachov K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  318. Puchar Świata 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 16.01.2011, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  319. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Cieszę się, że mogę tutaj być” (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-21. [dostęp 2014-07-23].
  320. Paweł Stawowczyk: PŚ: Małysz wygrywa w Zakopanem!!! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-01-21. [dostęp 2014-07-23].
  321. Maciej Mikołajczyk: Mieszane nastroje w Zakopanem – pierwsze zwycięstwo Stocha, pechowy upadek Małysza (pol.). sportowefakty.pl, 2014-07-14. [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-01-26)].
  322. Paweł Stawowczyk: PŚ: Historyczne zwycięstwo Stocha! (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-23. [dostęp 2014-07-23].
  323. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Zwycięstwo dedykuję tym, co we mnie wierzyli” (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-23. [dostęp 2014-07-23].
  324. Sabina Żurawska: Stoch: Spełniło się moje marzenie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-01-23. [dostęp 2014-07-23].
  325. Michał Białoński, Dariusz Wołowski: Kamil Stoch zwycięzcą niedzielnego konkursu PŚ w Zakopanem!. Sport Interia.pl, 2011-01-21. [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-21)].
  326. 21th World Cup Competition Zakopane (POL) – Official Results (ang.). FIS-Ski, 2011-01-23. [dostęp 2014-07-14].
  327. Puchar Świata 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 23.01.2011, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  328. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Austria zwycięża, Niemcy i Polska na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-01-29. [dostęp 2014-07-23].
  329. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Zwycięstwo Freunda przed własną publicznością (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-01-30. [dostęp 2014-07-23].
  330. Rewelacyjny Stoch – wygrał w Klingenthal. Sport Interia.pl, 2 lutego 2011. [dostęp 2011-04-10].
  331. Kamil Stoch znów zwycięski, siódme miejsce Małysza!. sportowefakty.pl, 2011-02-02. [dostęp 2011-02-02].
  332. FIS World Cup Ski-Jumping (WEN 02 FEB 2011). FIS-Ski. [dostęp 2014-10-26].
  333. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Koch deklasuje w Oberstdorfie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-05. [dostęp 2014-07-23].
  334. Puchar Świata w lotach 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 05.02.2011, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  335. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Austriacy wygrywają konkurs i FIS Team Tour (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-06. [dostęp 2014-07-23].
  336. FIS Team Tour 2011 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  337. Andrzej Mysiak: PŚ Vikersund: Zwycięstwo Evensena i Schlierenzauera (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-12. [dostęp 2014-07-23].
  338. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Nie mogę dostosować się do tej skoczni” (pol.). Skijumping.pl, 2011-02-11. [dostęp 2014-07-23].
  339. Puchar Świata 2010/2011 Klasyfikacja po konkursie: 13.02.2011, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  340. Puchar Świata w lotach 2010/2011. Klasyfikacja po konkursie: 13.02.2011, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  341. Maria Mysiak: Kamil Stoch mistrzem Polski, Byrt srebrny jedzie do Oslo (filmy i zdjęcia) (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-19. [dostęp 2011-05-09].
  342. FIS Nordic World Ski Championships 2011Oslo (NOR) Ski JumpingNormal Hill IndividualResults Training. WED 23 FEB 2011 (ang.). FIS, 2011-02-23. [dostęp 2014-07-23].
  343. FIS Nordic World Ski Championships 2011Oslo (NOR)Ski JumpingNormal Hill IndividualResults Training 2. THU 24 FEB 2011 (ang.). FIS. [dostęp 2014-07-23].
  344. MŚ w Oslo: Komplet Polaków powalczy o medale! (pol.). Skijumping.pl, 2011-02-25. [dostęp 2014-07-23].
  345. www.fisskijumping.com SJM070191_73C1 1.0 Print Date SAT 26 FEB 2011 14:34 FIS Nordic World Ski Championships 2011 Oslo (NOR) Ski Jumping Normal Hill Individual Results Trial Round. SAT 26 FEB 2011 (ang.). FIS. [dostęp 2014-07-23].
  346. Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Złoty Morgenstern, srebrny Kofler, brązowy Małysz MŚ Oslo: Złoty Morgenstern, srebrny Kofler, brązowy Małysz (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-26. [dostęp 2011-05-09].
  347. Sebastian Kaniewski: MŚ w Oslo: Hautamaeki wygrywa serię próbną, Stoch w czołówce! (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-27. [dostęp 2014-07-23].
  348. Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Bez niespodzianki – Austria ze złotem, Polska czwarta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-02-27. [dostęp 2014-07-23].
  349. Łukasz Kruczek: „Niemcy byli po prostu lepsi” (pol.). Skijumping.pl, 2011-02-27. [dostęp 2014-07-23].
  350. www.fisskijumping.comSJM090O10_73A 1.0Print Date MON 28 FEB 2011 17:10FIS Nordic World Ski Championships 2011Oslo (NOR)Ski JumpingLarge Hill IndividualResults Training. MON 28 FEB 2011 (ang.). FIS. [dostęp 2014-07-23].
  351. MŚ w Oslo: Anders Jacobsen wygrywa kwalifikacje (pol.). Skijumping.pl, 2011-03-03. [dostęp 2014-07-23].
  352. a b Marcin Hetnał: Kamil Stoch „Poobijana duma boli bardziej” (pol.). Skijumping.pl, 2011-03-04. [dostęp 2014-07-23].
  353. Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Schlierenzauer mistrzem świata ! MŚ Oslo: Schlierenzauer mistrzem świata ! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-03. [dostęp 2011-05-09].
  354. Andrzej Mysiak: MŚ Oslo: Austriacy mistrzami świata (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-05. [dostęp 2011-05-09].
  355. Paulina Bielawska: Stoch: To nie jest niedosyt, ale czysta złość (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  356. Andrzej Mysiak: PŚ Lahti: Austria przed Norwegią i Polską (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-12. [dostęp 2014-07-23].
  357. Puchar Świata 2010/2011. 18.03.2011 – Planica (Słowenia) K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-23].
  358. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Schlierenzauer wygrywa serię próbną, nowa życiówka Stocha (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-19. [dostęp 2014-07-23].
  359. Andrzej Mysiak, Paweł Stawowczyk: PŚ Planica: Austria wygrywa, Polska znów za Słowenią (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-03-19. [dostęp 2014-07-23].
  360. Małysz odchodzi w chwale! Stoch wygrywa! Dziękujemy!. eurosport.pl, 2011-03-20. [dostęp 2011-04-05].
  361. Kamil wyskakał Adamowi Mazurka. skokinarciarskie.pl, 2011-03-20. [dostęp 2011-04-05].
  362. Puchar Świata 2010/2011. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-05].
  363. „Kiedyś miałem ADHD. Jestem Rakietą z Zębu”. TVN24.pl, 24-03-2011. [dostęp 2011-04-24].
  364. Paweł Stawowczyk: Już 18 skoczków potwierdziło udział w „Skoki do Celu” (pol.). Skokinarciarskie.pl.
  365. Paweł Stawowczyk: Adam oddał swój ostatni skok (pol.). Skokinarciarskie.pl, 26 marca 2011. [dostęp 22 kwietnia 2011].
  366. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Morgenstern zwycięża, Stoch w „10” (pol.). Skijumping.pl, 17 lipca 2011. [dostęp 17 lipca 2011].
  367. Andrzej Mysiak: LGP Szczyrk: Morgenstern zwycięża, Stoch na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-20. [dostęp 2011-07-20].
  368. a b Andrzej Mysiak: LGP Zakopane: Austriacy zwyciężają. Polacy daleko, słaby Stoch (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-22].
  369. a b Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Dałem ciała” (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-22. [dostęp 2011-07-23].
  370. Andrzej Mysiak: LGP Zakopane: Morgenstern po raz trzeci, świetni Polacy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
  371. FIS: FIS Grand Prix Ski Jumping 2011 – Lotos Poland Tour (pol.). Berkutschi, 2011-07-23. [dostęp 2011-07-23].
  372. Letnia Grand Prix 2011. Klasyfikacja po konkursie: 23.07.2011, Zakopane K-120. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-07-23].
  373. Anna Szczepankiewicz: LGP w Hinterzarten: Austria wygrywa, Polacy na drugim miejscu! (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-06. [dostęp 2011-08-06].
  374. Anna Szczepankiewicz: LGP w Hinterzarten: Czwarte zwycięstwo Morgensterna, Stoch drugi! (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-07. [dostęp 2011-08-14].
  375. Letnia Grand Prix 2011. Klasyfikacja po konkursie: 07.08.2011, Hinterzarten K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-08-14].
  376. a b LGP w Courchevel: Thomas Morgenstern triumfuje po raz piąty, Stoch na podium! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2011-05-12].
  377. Daniel Ludwiński: Zwycięstwo Kamila Stocha w Einsiedeln! (pol.). Sportowefakty.pl, 2011-08-14. [dostęp 2011-08-14].
  378. Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem: Kamil Stoch ze złotym medalem (pol.). Skijumping.pl, 2011-09-17. [dostęp 2011-09-17].
  379. Paweł Stawowczyk: LGP: Kamil Stoch triumfuje w finałowym konkursie! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-10-03. [dostęp 2011-10-03].
  380. Dwor: Kamil Stoch przed Pucharem Świata (pol.). Przegląd Sportowy, 2011-11-12. [dostęp 2011-11-13].
  381. Andrzej Mysiak: PŚ Kuusamo: Austriacy triumfują, Polska dopiero siódma (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
  382. Paweł Guzik: PŚ w Kuusamo: Austriackie podium z Koflerem na czele. Stoch 4. (pol.). Skijumping.pl, 2011-11-27. [dostęp 2011-11-27].
  383. Paweł Guzik, Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lillehammer: Kofler zwycięża, Stoch na podium! (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-03. [dostęp 2011-12-03].
  384. Tadeusz Mieczyński, Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: „Lekcja pokory numer jeden” (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-04. [dostęp 2011-12-04].
  385. Maciej Mikołajczyk: Andreas Kofler nie zwalnia tempa, bolesny spadek Kamila Stocha (pol.). Sportowefakty.pl, 2011-12-04. [dostęp 2011-12-04].
  386. Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer wygrywa z nieznaczną przewagą (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-09. [dostęp 2011-12-09].
  387. Andrzej Mysiak: PŚ Harrachov: Norwegia pokonała Austrię, Polska piąta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-10. [dostęp 2011-12-10].
  388. Paweł Guzik: PŚ w Harrachovie: Richard Freitag zwycięża! (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-11. [dostęp 2011-12-11].
  389. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Bardal wygrywa, upadek Schlierenzauera (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-12-17].
  390. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Zwycięstwo Koflera, Stoch na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-18. [dostęp 2011-12-18].
  391. Tadeusz Mieczyński: MP w Wiśle: Stoch wygrywa z nowym rekordem skoczni (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-26. [dostęp 2011-12-26].
  392. Tadeusz Mieczyński: TCS w Oberstdorfie: Kofler najlepszy w kwalifikacjach, fatalny skok Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].
  393. Tadeusz Mieczyński: TCS w Oberstdorfie: Trudne pary polskich skoczków (pol.). Skijumping.pl, 2011-12-29. [dostęp 2011-12-29].
  394. Andrzej Mysiak: TCS Oberstdorf: Schlierenzauer najwyżej na austriackim podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-30. [dostęp 2011-12-30].
  395. Andrzej Mysiak: TCS Garmisch-Partenkirchen: Kofler z Kranjcem, Stoch z Kochem. Pary noworocznego konkursu. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2011-12-31. [dostęp 2012-01-01].
  396. Andrzej Mysiak: TCS Garmisch-Partenkirchen: Schlierenzauer wygrywa, Stoch Czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-01. [dostęp 2012-01-01].
  397. Turniej Czterech Skoczni 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2012, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-01].
  398. a b Tadeusz Mieczyński, Natalia Konarzewska: TCS w Innsbrucku: Andreas Kofler przerywa passę Schlierenzauera. Skijumping.pl, 2012-01-04. [dostęp 2012-01-04].
  399. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: „Kamil popełnił stary błąd” (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-04. [dostęp 2012-01-04].
  400. Natalia Konarzewska: TCS w Bischofshofen: Morgenstern zwycięża, Schlierenzauer triumfatorem 60. TCS (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-06. [dostęp 2012-01-08].
  401. Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2012, Bischofshofen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-26].
  402. Andrzej Mysiak: PŚ Kulm: Zwycięstwo Kranjca, Stoch szósty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-15. [dostęp 2012-01-15].
  403. Puchar Świata 2011/2012: Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
  404. Andrzej Mysiak: PŚ Kulm: Zwycięstwo Bardala, dyskwalifikacja Schlierenzauera (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-15. [dostęp 2012-01-15].
  405. Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
  406. Puchar Świata w lotach 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 15.01.2012, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-15].
  407. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Zwycięstwo Stocha, Zniszczoł dziewiąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-20. [dostęp 2012-01-20].
  408. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Schlierenzauer wygrywa, Stoch siódmy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-21. [dostęp 2012-01-21].
  409. Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 21.01.2012, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-21].
  410. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Sapporo: Kofler dominuje na treningach (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-27. [dostęp 2012-01-27].
  411. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Sapporo: Sklett zwycięża w kwalifikacjach, czterech Polaków w konkursie (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-27. [dostęp 2012-01-27].
  412. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Nie doszedłem jeszcze do siebie” (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-27].
  413. Andrzej Mysiak: PŚ Sapporo: Stoch najlepszy w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-18. [dostęp 2012-01-28].
  414. Paweł Guzik: PŚ w Sapporo: Daiki Itō wygrywa pierwszy raz w karierze! (pol.). Skijumping.pl, 2012-01-28. [dostęp 2012-01-28].
  415. Paweł Stawowczyk: PŚ: Ito wygrywa po raz drugi! Stoch znów na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-29. [dostęp 2012-01-29].
  416. Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 29.01.2012, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-01-29].
  417. PŚ w Predazzo: Schlierenzauer triumfuje, Stoch 7. (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-04].
  418. PŚ w Predazzo: Przepiękny triumf Kamila Stocha! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-05].
  419. Klasyfikacja po konkursie: 05.02.2012, Val di Fiemme K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-05].
  420. Paweł Stawowczyk: PŚ: Norwegia wygrywa w Willingen (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-11. [dostęp 2012-02-19].
  421. Kolejny wielki sukces Norwegów, piąta pozycja Kamila Stocha (pol.). Sportowefakty.pl. [dostęp 2012-02-12].
  422. Z notatnika statystyka: Willingen (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-12].
  423. Puchar Świata 2011/2012. 18.02.2012 – Oberstdorf (Niemcy) K-185 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  424. PŚ w Oberstdorfie: Martin Koch wygrywa (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2012-02-18].
  425. Andrzej Mysiak: PŚ Oberstdorf: Druga seria odwołana, triumf Słoweńców (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-19. [dostęp 2012-02-19].
  426. Puchar Świata 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 19.02.2012, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-20].
  427. Puchar Świata w lotach 2011/2012. Klasyfikacja po konkursie: 18.02.2012, Oberstdorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-07-26].
  428. Vikersund 2012: Główni faworyci do medalu (pol.). berkutschi.com, 22 lutego 2012. [dostęp 2012-02-22].
  429. Paweł Stawowczyk: MŚwL: Koch 237 metrów w 1. treningu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-24].
  430. Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Drugi trening również dla Kocha. Rekord życiowy Miętusa (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-23. [dostęp 2012-02-24].
  431. Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Kofler wygrywa kwalifikacje, komplet Polaków w konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-02-24].
  432. Natalia Konarzewska: Skoki Narciarskie: MŚwL Vikersund: Dzisiejszy konkurs odwołany! Jutro trzy serie! (pol.). skijumping.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
  433. Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie – MŚ Vikersund: Dzisiejsze skoki odwołane! (pol.). skokinarciarskie.pl, 24 lutego 2012. [dostęp 2012-02-24].
  434. Andrzej Mysiak: MŚ Vikersund: Robert Kranjec mistrzem świata w lotach! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-02-25. [dostęp 2012-02-25].
  435. Andrzej Mysiak: PŚ Lahti: Austriacy zwyciężają, Polacy na podium! (pol.). skokinarciarskie.pl, 3 marca 2012. [dostęp 2012-03-03].
  436. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Lahti: Daiki Itō triumfuje, dramat Stocha, Żyła 10. (pol.). skijumping.pl, 4 marca 2012. [dostęp 2012-03-04].
  437. Maciej Mikołajczyk: PŚ: Wspaniałe skoki w Trondheim, czwarty raz Daiki Itō (pol.). sportowefakty.pl, 8 marca 2012. [dostęp 2012-03-08].
  438. Klasyfikacja po konkursie: 08.03.2012, Trondheim K-123 (pol.). skokinarciarskie.pl, 8 marca 2012. [dostęp 2012-03-08].
  439. Paweł Stawowczyk: PŚ: Koch najlepszy w Oslo, trzech Polaków w czołowej 12-ce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-11. [dostęp 2012-03-11].
  440. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Zwycięski Kranjec, Bardal o punkt od Pucharu! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-16. [dostęp 2012-03-18].
  441. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Austriacy triumfują, Polska piąta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-17. [dostęp 2012-03-18].
  442. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Konkurs dla Kocha, Puchar Świata dla Bardala. Kranjec z PŚ w lotach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-18. [dostęp 2012-03-18].
  443. Puchar Świata 2011/2012 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-03-18].
  444. Tadeusz Mieczyński: MP w Zakopanem:Drużyna AZS Zakopane złotymi medalistami (pełne wyniki) (pol.). Skijumping.pl, 2012-03-24. [dostęp 2012-03-24].
  445. Anna Onuszczuk: Kamil Stoch mistrzem Polski! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-03-25. [dostęp 2012-03-25].
  446. Tadeusz Mieczyński: Zmiany w strukturze kadr polskich skoczków! (pol.). Skijumping.pl, 2012-04-24. [dostęp 2012-07-19].
  447. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Kubacki wygrywa kwalifikacje, 10 Polaków w konkursie! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-19. [dostęp 2012-07-19].
  448. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Awaria oświetlenia na skoczni. Słowenia wygrywa, Polska druga! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-20. [dostęp 2012-07-21].
  449. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Kot zwycięża przed Ammannem i Loitzlem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-07-20. [dostęp 2012-07-21].
  450. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: „Ten występ nawet przerósł trochę nasze oczekiwania” (pol.). Skijumping.pl, 2012-07-21. [dostęp 2015-08-09].
  451. Tadeusz Mieczyński: Maciej Kot: „Skakanie jako lider to dodatkowy dreszczyk emocji” (pol.). Skijumping.pl, 2012-07-21. [dostęp 2015-08-09].
  452. Mistrzostwa Polski. 02.09.2012 – Wisła (Polska) K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-10-07].
  453. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 23.09.2012, Ałmaty K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-08-09].
  454. Stawowczyk Paweł: LGP: Maciej Kot wygrywa w Hinzenbach! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-09-30. [dostęp 2012-09-30].
  455. Letnia Grand Prix 2012. Klasyfikacja po konkursie: 30.09.2012, Hinzenbach K-85 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-09-30].
  456. Paweł Stawowczyk: LGP: Freund wygrywa kwalifikacje, Stoch trzeci (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-10-02. [dostęp 2012-10-08].
  457. Paweł Stawowczyk: LGP: Freund wygrywa konkurs, Wank puchar (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-10-03. [dostęp 2012-10-08].
  458. a b Adrian Dworakowski: http://www.skijumping.pl/news.php?pokaz_news=15198 (pol.). Skijumping.pl, 2012-09-19. [dostęp 2015-08-09].
  459. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch wygrywa Puchar Solidarności (pol.). Skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2012-10-07].
  460. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Freund wyprzedził Morgensterna i Bardala, słaby występ Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-30. [dostęp 2012-11-30].
  461. Andrzej Mysiak: PŚ Lillehammer: Kranjec wygrywa kwalifikacje, Polacy w komplecie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-25. [dostęp 2012-11-30].
  462. Paweł Stawowczyk: PŚ Lillehammer: Schlierenzauer triumfuje 41. raz! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-25. [dostęp 2012-11-30].
  463. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 25.11.2012, Lillehammer K-123 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2012-11-30].
  464. Paweł Stawowczyk: PŚ kwalifikacje: Hvala znów dominuje, Stoch poza konkursem... (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-29. [dostęp 2012-11-30].
  465. Paweł Stawowczyk: PŚ: Niemcy wygrywają drużynówkę, Polska ostatnia... (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-11-30. [dostęp 2012-11-30].
  466. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Zwycięstwo Koflera, wielki powrót Kamila Stocha! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-15. [dostęp 2012-12-15].
  467. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: 43. triumf Schlierenzauera, trzech Polaków z punktami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-16. [dostęp 2013-02-23].
  468. Klasyfikacja po konkursie: 16.12.2012, Engelberg K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-16. [dostęp 2012-12-16].
  469. a b Paweł Stawowczyk: Kamil Stoch najlepszy w Wiśle (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-26. [dostęp 2012-12-26].
  470. Paweł Guzik: TCS w Oberstdorfie: Gregor Schlierenzauer wygrywa kwalifikacje (pol.). Skijumping.pl, 2012-12-29. [dostęp 2012-12-29].
  471. Paweł Stawowczyk: TCS Oberstdorf: Jacobsen deklasuje Schlierenzauera! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-30. [dostęp 2013-01-01].
  472. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 30.12.2012, Oberstdorf K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  473. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer najdalej w kwalifikacjach, zabraknie Murańki (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-31. [dostęp 2013-01-11].
  474. Paweł Stawowczyk: TCS: Pary noworocznego konkursu w Ga-Pa (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-12-31. [dostęp 2013-01-11].
  475. Paweł Stawowczyk: TCS: Niesamowity Jacobsen znów najlepszy. Dwóch Polaków w ścisłej czołówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-01. [dostęp 2013-01-11].
  476. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2013, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-11].
  477. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2013, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-20].
  478. Paweł Stawowczyk: TCS Innsbruck: Ciekawe pary w jutrzejszym konkursie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-03. [dostęp 2013-01-13].
  479. Paweł Stawowczyk: Schlierenzauer z 44. zwycięstwem, zostaje liderem TCS, Stoch drugi. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-01-04].
  480. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2013, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-20].
  481. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2013, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-20].
  482. Paweł Stawowczyk: TCS: Loitzl przed Stochem w kwalifikacjach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-20. [dostęp 2013-02-20].
  483. Paweł Stawowczyk: TCS: Schlierenzauer wygrywa konkurs i Turniej, Kamil czwarty i... czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-06. [dostęp 2013-02-20].
  484. a b Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Jestem zły” (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-06. [dostęp 2013-07-19].
  485. Turniej Czterech Skoczni 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-20].
  486. Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2013, Bischofshofen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-02-20].
  487. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Opuściła mnie moc” (pol.). Skijumping.pl, 2013-01-10. [dostęp 2013-07-19].
  488. Paweł Stawowczyk: PŚ Wisła: Bardal najlepszy, dwóch Polaków w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-09. [dostęp 2013-02-23].
  489. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Słowenia wygrywa, Polacy na podium konkursu drużynowego! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-11. [dostęp 2013-03-01].
  490. Paweł Stawowczyk: PŚ Zakopane: Jacobsen wygrywa, Stoch na podium, Kot piąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-12. [dostęp 2013-03-01].
  491. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 12.01.2013, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-01].
  492. a b STOCH Kamil (Polska) Analiza Występów w Pucharu Świata w sezonie 2012/2013 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-03-01].
  493. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 20.01.2013, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-01].
  494. Paweł Stawowczyk: PŚ: Schlierenzauer wyrównuje rekord Nykaenena, Stoch i Żyła w szóstce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-01-26. [dostęp 2013-03-01].
  495. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 27.01.2013, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-01].
  496. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 27.01.2013, Vikersund K-195 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-01].
  497. Paweł Stawowczyk: PŚ Harrachov: Schlierenzauer przechodzi do historii! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-03. [dostęp 2013-03-01].
  498. Paweł Stawowczyk: PŚ Harrachov: Schlierenzauer znów wygrywa! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-03. [dostęp 2013-03-01].
  499. Puchar Świata w lotach 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 03.02.2013, Harrachov K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-01].
  500. Paweł Stawowczyk: PŚ Willingen: Słowenia najlepsza w drużynówce! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-09. [dostęp 2013-03-01].
  501. Paweł Stawowczyk: PŚ: Jaka Hvala wygrywa w Klingenthal, Żyła szósty, Stoch zdyskwalifikowany (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-13. [dostęp 2013-03-01].
  502. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Hilde wygrywa kwalifikacje, dobre skoki Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-22. [dostęp 2013-03-01].
  503. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Stoch wygrywa serię próbną, dobre skoki Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-03-01].
  504. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Bardal z tytułem, Stoch ósmy... (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-03-01].
  505. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Medal był na wyciągnięcie ręki” (pol.). Skijumping.pl, 2013-02-23. [dostęp 2013-03-01].
  506. Paweł Stawowczyk: MŚ: Wolfgang Loitzl wygrywa kwalifikacje na dużej skoczni (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-27. [dostęp 2013-03-01].
  507. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Descombes przed Stochem w serii próbnej (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-28. [dostęp 2013-03-01].
  508. Andrzej Mysiak: Kamil Stoch mistrzem świata! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-02-28. [dostęp 2013-03-01].
  509. MŚ w skokach. Stoch mógł zostać zdyskwalifikowany (pol.). Gazeta.pl, 2013-02-28. [dostęp 2013-03-01].
  510. Andrzej Mysiak: Stoch: Jeśli w siebie uwierzysz, uda ci się! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-01. [dostęp 2013-03-01].
  511. Andrzej Mysiak: MŚ Val di Fiemme: Austria wygrywa drużynówkę, Polacy z brązowym medalem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-02. [dostęp 2013-03-02].
  512. a b Tadeusz Mieczyński: PŚ w Lahti: Stoch nokautuje w obu seriach treningowych! (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-08. [dostęp 2013-03-09].
  513. Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lahti: Kamil Stoch najlepszy w serii próbnej (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-09. [dostęp 2013-03-09].
  514. Paweł Stawowczyk: PŚ: Niemcy wygrywają drużynówkę, Polska na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-09. [dostęp 2013-03-09].
  515. Andrzej Mysiak: PŚ Lahti: Stoch najlepszy w serii próbnej, dobre skoki Kubackiego i Kota (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-10. [dostęp 2013-03-12].
  516. Andrzej Mysiak: PŚ Lahti: Zwycięstwo Freitaga, Stoch i Kot w dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-10. [dostęp 2013-03-12].
  517. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 10.03.2013, Lahti K-116 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-12].
  518. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Pojawiły się minimalne błędy” (pol.). Skijumping.pl, 2013-03-10. [dostęp 2013-03-12].
  519. Paweł Stawowczyk: PŚ: Stoch deklasuje rywali w Kuopio! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-12. [dostęp 2013-03-12].
  520. Klasyfikacja po konkursie: 12.03.2013, Kuopio K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-12].
  521. PŚ Oslo: Żyła i Schlierenzauer wygrywają, Stoch czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-20].
  522. PŚ w Planicy: 50. zwycięstwo Gregora Schlierenzauera (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-03-22].
  523. Klasyfikacja po konkursie: 22.03.2013, Planica K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-22].
  524. Paweł Stawowczyk: PŚ: Słowenia wygrywa w Planicy, Polacy tuż za podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-24. [dostęp 2013-03-24].
  525. Paweł Stawowczyk: Finał w Planicy: Tepes zwycięża, Norwegia lepsza od Austrii, Stoch na podium w PŚ (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-03-24. [dostęp 2013-03-24].
  526. Puchar Świata 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-24].
  527. Puchar Świata w lotach 2012/2013 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-24].
  528. MP Wisła: Maciej Kot mistrzem Polski! (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-03-27].
  529. Składy grup szkoleniowych PZN na sezon 2013/2014 (pol.). pzn.pl, 22 maja 2013. [dostęp 2013-05-23].
  530. Puchar Prezesa PZN w Skokach Narciarskich Official Results. Wisła 20.07.2013 (pol.). Berkutschi, 2013-07-20. [dostęp 2013-07-20].
  531. Andrzej Mysiak: LGP: Freitag przed Wellingerem w Hinterzarten, Kot i Stoch w dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-07-28. [dostęp 2013-07-28].
  532. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Polacy nokautują w konkursie drużynowym! (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-02. [dostęp 2013-08-04].
  533. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Wellinger triumfuje, Kot drugi! (pol.). Skijumping.pl, 2013-08-03. [dostęp 2013-08-04].
  534. Letnia Grand Prix. Klasyfikacja po konkursie: 03.08.2013, Wisła K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-30].
  535. Alicja Kosman: Kamil Stoch tuż za podium Grand Prix w Courchevel (pol.). pzn.pl, 2013-08-15. [dostęp 2013-08-16].
  536. Paweł Guzik: LGP w Einsiedeln: Kamil Stoch wygrywa, Maciej Kot drugi! (pol.). skijumping.pl, 2013-08-17. [dostęp 2013-08-18].
  537. Letnia Grand Prix w skokach narciarskich. Klasyfikacja po konkursie: 17.08.2013, Einsiedeln K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-08-30].
  538. Paweł Stawowczyk: Dawid Kubacki mistrzem Polski! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-09-01. [dostęp 2013-09-02].
  539. Puchar Solidarności, Zakopane, HS 134 – 07.09.2013 (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-09-07].
  540. MP w Zakopanem: Jan Ziobro Mistrzem Polski! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-09-08].
  541. Letnie Grand Prix 2013. Klasyfikacja po konkursie: 22.09.2013, Ałmaty K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-09-29].
  542. Wyniki Letniego Grand Prix, z dnia 2013-10-03 w Klingenthal (HS 140), Niemcy (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-10-03].
  543. Kamil Stoch już nie potrzebuje Wódki – SOCZI 2014 (pol.). gwizdek24.se.pl. [dostęp 2013-11-28].
  544. PŚ w Klingenthal: Krzysztof Biegun wygrywa! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-11-25].
  545. Paweł Stawowczyk: Morgenstern wygrywa kwalifikacje! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-11-29. [dostęp 2013-11-29].
  546. Andrzej Mysiak: PŚ Kuusamo: Schlierenzauer po raz 51., Biegun nadal liderem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-11-29. [dostęp 2013-11-29].
  547. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 29.11.2013, Kuusamo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-11-29].
  548. PŚ Lillehammer: Japonia wygrywa, Polska poza finałem (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-08].
  549. PŚ: Schlierenzauer wygrywa i zostaje liderem (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-08].
  550. PŚ w Lillehammer: Severin Freund wygrywa, Piotr Żyła 6.! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-12-08].
  551. PŚ w Titisee-Neustadt: Kamil Stoch najlepszy w kwalifikacjach (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-12-13].
  552. Andrzej Mysiak: PŚ Titisee-Neustadt: Morgenstern wygrywa, Stoch na podium! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-14. [dostęp 2013-12-14].
  553. PŚ w Titisee-Neustadt: Kwalifikacje dla Stocha, Żyła drugi! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-12-15].
  554. PŚ w Titisee-Neustadt: Kamil Stoch wygrywa! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-12-15].
  555. Klasyfikacja po konkursie: 15.12.2013, Titisee-Neustadt K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-15. [dostęp 2013-12-15].
  556. Andrzej Mysiak: PŚ Engelberg: Ziobro wygrywa, Stoch liderem Pucharu Świata! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-21. [dostęp 2013-12-21].
  557. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 21.12.2013, Engelberg K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-12-21].
  558. PŚ w Engelbergu: Triumf Kamila Stocha, Jan Ziobro trzeci! (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2013-12-22].
  559. Adrian Dworakowski: „Gdybym wtedy miał ten rozum, który mam dziś...” – rozmowa z Wojciechem Fortuną (pol.). Skijumping.pl, 2013-12-23. [dostęp 2013-12-23].
  560. Marcin Hetnał: TCS: Kamil Stoch faworytem bukmacherów (pol.). Skijumping.pl, 2013-12-26. [dostęp 2013-12-27].
  561. Paweł Stawowczyk: TCS: Anders Bardal wygrywa kwalifikacje (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-28. [dostęp 2013-12-28].
  562. Dominik Szczepański: TCS. Sześciu Polaków w finale, ale żadnego w dziesiątce. Zwycięstwo Ammana (pol.). Sport.pl, 2013-12-29. [dostęp 2013-12-29].
  563. Paweł Stawowczyk: TCS Oberstdorf: Ammann wygrywa! Stoch nadal liderem PŚ. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-12-29. [dostęp 2013-12-29].
  564. 01.01.2014 – Garmisch-Partenkirchen (Niemcy) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-01. [dostęp 2014-01-07].
  565. Klasyfikacja po konkursie: 04.01.2014, Innsbruck K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-04. [dostęp 2014-01-07].
  566. Paweł Guzik: TCS w Bischofshofen: Diethart wygrywa konkurs i Turniej Czterech Skoczni! (pol.). Skijumping.pl, 2014-01-06. [dostęp 2014-01-07].
  567. Paweł Guzik: PŚ w Bad-Mitterndorf: Noriaki Kasai najstarszym zwycięzcą zawodów PŚ! (pol.). Skijumping.pl, 2014-01-11. [dostęp 2014-01-07].
  568. Dominik Formela: PŚ w Bad Mitterndorf: Pierwsze zwycięstwo Petera Prevca w karierze! (pol.). Skijumping.pl, 2014-01-12. [dostęp 2014-01-07].
  569. Puchar Świata w lotach 2013/2014 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-19].
  570. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 12.01.2014, Tauplitz/Bad Mitterndorf K-185 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-19].
  571. FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 18th World Cup Competition Wisla (POL) Large Hill Individual Unofficial Results 1st Round (ang.). FIS. [dostęp 2014-01-19].
  572. Paweł Stawowczyk: PŚ Wisła: Wellinger wygrywa konkurs, Stoch drugi (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-16. [dostęp 2014-01-19].
  573. Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Słowenia triumfuje, Polska czwarta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-18. [dostęp 2014-01-19].
  574. a b Andrzej Mysiak: PŚ Zakopane: Druga seria odwołana, Bardal wygrywa absurdalny konkurs (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-19. [dostęp 2014-01-19].
  575. Krzysztof Srogosz: Kamil Stoch: w niedzielę musiałem się ratować (pol.). Eurosport.onet.pl, 2014-01-19. [dostęp 2014-01-19].
  576. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 19.01.2014, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-19].
  577. Andrzej Mysiak, Paweł Stawowczyk: Piątka na Igrzyska ogłoszona! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-19. [dostęp 2014-01-19].
  578. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 26.01.2014, Sapporo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-26].
  579. Paweł Stawowczyk: PŚ: Kamil Stoch wygrywa w Willingen! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-02-01. [dostęp 2014-02-01].
  580. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Kwalifikacje dla Kubackiego, świetne skoki Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-02-02. [dostęp 2014-02-02].
  581. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Stoch wygrywa i wraca na pozycję lidera PŚ! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-02-02. [dostęp 2014-02-02].
  582. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 02.02.2014, Willingen K-130 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-02-02].
  583. IO w Soczi: Hayboeck najrówniejszy na czwartkowym treningu (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2014-02-16].
  584. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Sport jest tylko na chwilę” (pol.). Skijumping.pl, 2014-02-07. [dostęp 2014-02-16].
  585. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Poszedłem, skoczyłem, zwyciężyłem” (pol.). Skijumping.pl, 2014-02-09. [dostęp 2014-02-16].
  586. Andrzej Mysiak: Kamil Stoch otrzymał złoty medal igrzysk olimpijskich (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-02-10. [dostęp 2014-02-16].
  587. Tadeusz Mieczyński: Decyzja w sprawie startu Kamila w dzisiejszym treningu po południu. skijumping.pl, 2014-02-13. [dostęp 2014-02-13].
  588. Dominik Formela: ZIO w Soczi: Świetne skoki Stocha na czwartkowym treningu. skijumping.pl, 2014-02-13. [dostęp 2014-02-13].
  589. a b Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Postaram się być sobą”. skijumping.pl, 2014-02-15. [dostęp 2014-02-16].
  590. Soczi – Stoch: Nadal mogę się rozwijać. sportowefakty.pl, 2014-02-16. [dostęp 2014-02-16].
  591. Soczi 2014. Kamil Stoch: Przed mną ciężka praca, żeby móc poczuć się w pełni spełnionym. sport.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-02-17].
  592. ZIO w Soczi: Niemcy ze złotem, Polacy tuż za podium!. skijumping.pl, 2014-02-17. [dostęp 2014-02-17].
  593. Falun Lugnet. skisprungschanzen.com. [dostęp 2014-02-27].
  594. Klasyfikacja po konkursie: 28.02.2014, Lahti K-116. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-03-01].
  595. Wyniki Pucharu Świata, z dnia 2014-03-02 w Lahti (HS 130), Finlandia Seria I (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2014-12-27].
  596. PŚ w Lahti: 12. zwycięstwo Kamila Stocha, Polak ponownie liderem!. skijumping.pl, 2014-03-02. [dostęp 2014-03-02].
  597. Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch: „Moja pewność siebie wzrosła” (pol.). Skijumping.pl, 2014-03-02. [dostęp 2014-12-27].
  598. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 02.03.2014, Lahti K-116 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-27].
  599. PŚ w Kuopio: Kamil Stoch triumfuje i ucieka rywalom!. skijumping.pl, 2014-03-04. [dostęp 2014-03-04].
  600. Puchar Świata 2012/2013. Klasyfikacja po konkursie: 04.03.2014, Kuopio K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-03-08].
  601. Paweł Stawowczyk: PŚ: Bardal wygrywa w Trondheim. Prevc poza finałem. (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-07. [dostęp 2014-03-08].
  602. Paweł Stawowczyk: Ś Oslo: Stoch wygrywa serię próbną, Kot czwarty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-09. [dostęp 2014-03-10].
  603. a b FIS Ski Jumping World Cup presented by Viessmann 31st World Cup Competition Oslo (NOR) Large Hill Individual Official Results (ang.). FIS. [dostęp 2014-03-10].
  604. Paweł Stawowczyk: PŚ: Freund deklasuje w Oslo! Kamil trzeci. skokinarciarskie.pl, 2014-03-09. [dostęp 2016-06-05].
  605. Puchar Świata 2013/2014. Klasyfikacja po konkursie: 09.03.2014, Oslo K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-03-10].
  606. Paweł Stawowczyk: MŚwL: Peter Prevc najlepszy w 1. treningu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-13. [dostęp 2014-03-15].
  607. Paweł Stawowczyk: MŚwL: Peter Prevc deklasuje w 2. treningu (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-13. [dostęp 2014-03-15].
  608. Andrzej Mysiak: MŚ Harrachov: Bardal i Wasiliew wygrywają kwalifikacje, Polacy awansowali w komplecie (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-13. [dostęp 2014-03-15].
  609. Andrzej Mysiak: Stoch: Brakowało równowagi na rozbiegu (pol.). Skokinarciarskie, 2014-03-14. [dostęp 2014-03-15].
  610. Andrzej Mysiak: MŚ Harrachov: Freund przed Bardalem i Prevcem na półmetku rywalizacji (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-14. [dostęp 2014-03-15].
  611. Andrzej Mysiak: MŚ Harrachov: Koniec skoków, Severin Freund mistrzem świata! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-15. [dostęp 2014-03-15].
  612. Adrian Dworakowski, Dominik Formela: MŚwL w Harrachovie: Konkurs drużynowy odwołany! (pol.). Skijumping.pl, 2014-03-16. [dostęp 2014-03-16].
  613. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Freund zwycięża i awansuje, Kryształowa Kula dla Stocha (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-21. [dostęp 2014-03-22].
  614. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Austriacy wygrywają, Polacy na podium! Rekord skoczni Piotra Żyły (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-22. [dostęp 2014-03-22].
  615. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Prevc triumfuje przed własną publicznością (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-03-23. [dostęp 2014-03-23].
  616. Tomasz Kalemba: Deszczowo-burzowa dekoracja kryształowego Kamila Stocha (pol.). eurosport.onet.pl, 2014-03-23. [dostęp 2014-03-23].
  617. Dominik Formela: Znamy skład polskich kadr A i B na sezon 2014/2015 (pol.). Skijumping.pl, 2014-04-22. [dostęp 2014-07-23].
  618. Andrzej Mysiak: Stoch z kolejnym tytułem mistrzowskim (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-07-17. [dostęp 2014-07-23].
  619. Andrzej Mysiak: MP Wisła: AZS Zakopane I zdobywa tytuł w konkursie drużynowym (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-07-20. [dostęp 2014-07-23].
  620. Dominik Formela: LGP w Wiśle: Komplet Polaków w sobotnich seriach (pol.). Skijumping.pl, 2014-07-24. [dostęp 2014-07-24].
  621. Tadeusz Mieczyński: Łukasz Kruczek: „Szkoda, że akurat w kwalifikacjach” (pol.). Skijumping.pl, 2014-07-24. [dostęp 2014-07-24].
  622. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Zwycięstwo Prevca, Żyła na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-07-26. [dostęp 2014-07-26].
  623. Andrzej Mysiak: LGP Wisła: Polacy miażdżą konkurencję w drużynówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-07-25. [dostęp 2014-07-26].
  624. VI Memoriał Olimpijczyków: Zwycięstwo Stefana Huli. skijumping.pl, 2014-07-27. [dostęp 2014-07-28].
  625. Andrzej Mysiak: LGP Einsiedeln: Hayboeck wygrywa kwalifikacje. Żyła, Kot i Stoch w czołówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-08-08. [dostęp 2014-08-14].
  626. Martyna Szydłowska: LGP Einsiedeln: Triumf Schlierenzauera, Żyła drugi. Polak liderem LGP! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-08-09. [dostęp 2014-08-14].
  627. Letnie Grand Prix 2014. Klasyfikacja po konkursie: 09.08.2014, Einsiedeln K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-14].
  628. Paweł Stawowczyk: LGP: Stoch najlepszy w kwalifikacjach (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-08-15. [dostęp 2014-08-17].
  629. Paweł Stawowczyk: LGP: Stjernen wygrywa zawody w Courchevel, Stoch trzeci (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-08-15. [dostęp 2014-08-17].
  630. Letnia Grand Prix 2014. Klasyfikacja po konkursie: 15.08.2014, Courchevel K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-08-17].
  631. Letnia Grand Prix 2014. Klasyfikacja po konkursie: 21.09.2014, Ałmaty K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-09-28].
  632. Andrzej Mysiak: LGP Hinzenbach: Koudelka triumfuje, Stoch dziesiąty. Damjan wygrywa klasyfikację generalną (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-09-28. [dostęp 2014-09-28].
  633. Letnia Grand Prix 2014. Klasyfikacja po konkursie: 28.09.2014, Hinzenbach K-85 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-09-28].
  634. Paweł Stawowczyk: Piotr Żyła z tytułem Mistrza Polski (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-10-11. [dostęp 2014-10-12].
  635. Dominik Formela: Najnowsze informacje o stanie zdrowia Kamila Stocha (pol.). skijumping.pl, 2014-11-23. [dostęp 2014-12-24].
  636. Kamil Wolnicki: Kamil Stoch dochodzi do siebie po operacji i chce wrócić na skocznię (pol.). przegladsportowy.pl, 2014-12-11. [dostęp 2014-12-21].
  637. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch powrócił na skocznię i jedzie na Turniej 4 Skoczni! (pol.). Skijumping.pl, 2014-12-24. [dostęp 2014-12-24].
  638. Andrzej Mysiak: TCS Oberstdorf: Kwalifikacje dla Prevca, Polacy na piątkę (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-12-27. [dostęp 2014-12-27].
  639. Andrzej Mysiak: TCS Oberstdorf: Trudne pojedynki polskich skoczków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-12-27. [dostęp 2014-12-27].
  640. Dominik Formela: TCS w Oberstdorfie: Życiowy sukces Krafta, Stoch tuż za podium! (pol.). skijumping.pl, 29-12-2014. [dostęp 2014-12-29].
  641. Puchar Świata 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 29.12.2014, Oberstdorf K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-12-29].
  642. Andrzej Mysiak: TCS Ga-Pa: Jacobsen zwycięża, Stoch i Żyła w II dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-01. [dostęp 2015-01-01].
  643. Turniej Czterech Skoczni 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 01.01.2015, Garmisch-Partenkirchen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-01].
  644. Andrzej Mysiak: TCS Innsbruck: Zwycięstwo Freitaga, Kraft powiększa przewagę. Stoch siódmy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-04. [dostęp 2015-01-04].
  645. Dominik Formela: TCS w Bischofshofen: Pierwsze zwycięstwo Hayboecka, Kraft pieczętuje sukces! (pol.). skijumping.pl, 2015-01-06. [dostęp 2015-01-10].
  646. Puchar Świat 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 06.01.2015, Bischofshofen K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-21].
  647. PŚ w skokach – Kamil Stoch nie pojedzie do Bad Mitterndorf. Tylko dwóch Polaków (pol.). sport.interia.pl, 2015-01-06. [dostęp 2015-01-10].
  648. PŚ Wisła: Kot przed Żyłą w kwalifikacjach, daleki lot i podpórka Stocha (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-15. [dostęp 2015-01-17].
  649. Klaudia Kaźmierczak: Stoch: Każdego z nas było stać na lepszy skok (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-17].
  650. Paweł Stawowczyk: PŚ Wisła: Kraft wygrywa i jest liderem PŚ, siedmiu Polaków z punktami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-15. [dostęp 2015-01-17].
  651. Dominiki Formela: PŚ w Zakopanem: Sukces Niemców, piąte miejsce Polaków (pol.). skijumping.pl, 2015-01-17. [dostęp 2015-01-18].
  652. PŚ w Zakopanem: Kamil Stoch najlepszy w kwalifikacjach! (pol.). skijumping.pl, 2015-01-18. [dostęp 2015-01-18].
  653. Paweł Stawowczyk: PŚ Zakopane: Stoch wygrywa u siebie !!! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-18. [dostęp 2015-01-21].
  654. Dominik Formela: PŚ w Zakopanem: Zwycięstwo Kamila Stocha!!! (pol.). skijumping.pl, 2015-01-18. [dostęp 2015-01-18].
  655. Andrzej Mysiak: Stoch: Czułem, że jestem blisko wysokiej formy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-01-19. [dostęp 2015-01-21].
  656. Puchar Świata 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 18.01.2015, Zakopane K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-01-21].
  657. Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela: PŚ w Sapporo: Już o 6:00 oficjalny trening! (lista startowa) (pol.). skijumping.pl, 23-01-2015. [dostęp 2015-01-25].
  658. Dominik Formela: PŚ w Sapporo: Zwycięstwo Prevca, Stoch siódmy (pol.). skijumping.pl, 24-01-2015. [dostęp 2015-01-25].
  659. Dominik Formela: PŚ w Sapporo: Koudelka przed Stochem, Zniszczoł zdyskwalifikowany! (pol.). skijumping.pl, 25-01-2015. [dostęp 2015-01-25].
  660. Dominik Formela: PŚ w Willingen: Tepes wygrywa kwalifikacje, Stoch trzeci (pol.). skijumping.pl, 30-01-2015. [dostęp 2015-01-31].
  661. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Wielki triumf Kamila Stocha (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2014-01-30. [dostęp 2015-02-02].
  662. Dominik Formela: PŚ w Willingen: Triumf Słoweńców, dyskwalifikacja Kamila Stocha (pol.). skijumping.pl, 2015-01-31. [dostęp 2015-01-31].
  663. Adrian Dworakowski: Kamil Stoch: „Moja wina, że tego nie upilnowałem” (pol.). skijumping.pl, 2015-01-31. [dostęp 2015-01-31].
  664. Tadeusz Mieczyński, Paweł Guzik: Niedziela, 01 lutego 2015, 18:50 Kamil Stoch: „Z miejsca jestem zadowolony” (pol.). Skijumping.pl, 2015-02-01. [dostęp 2015-02-02].
  665. Andrzej Mysiak: PŚ Willingen: Freund minimalnie przed Veltą, Stoch siódmy (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-02-01. [dostęp 2015-02-02].
  666. Puchar Świata 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 01.02.2015, Willingen K-130 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-02-02].
  667. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Wiem, że podium było w moim zasięgu” (pol.). Skijumping.pl, 2015-02-07. [dostęp 2015-03-22].
  668. Paweł Guzik: PŚ w Titisee-Neustadt: Zwycięstwo Freunda, dwóch Polaków w „10"! (pol.). skijumping.pl, 2015-02-07. [dostęp 2015-02-15].
  669. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Konkurs nie był łatwy” (pol.). Skijumping.pl, 2015-02-08. [dostęp 2015-03-22].
  670. Dominik Formela: PŚ w Titisee-Neustadt: Fannemel przed Stochem! (pol.). skijumping.pl, 2015-02-07. [dostęp 2015-02-15].
  671. Puchar Świata 2014/2015. Klasyfikacja po konkursie: 08.02.2015, Titisee-Neustadt K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-02-16].
  672. Dominik Formela: Pięciu Polaków polata w Vikersund (pol.). skijumpning.pl, 2015-02-11. [dostęp 2015-02-15].
  673. Dominik Formela: MŚ w Falun: Ammann wygrywa kwalifikacje, pewny awans Polaków (pol.). skijumping.pl, 2015-02-20. [dostęp 2015-02-21].
  674. Dominik Formela: MŚ w Falun: Stoch i Murańka w czołówce serii próbnej! (pol.). skijumping.pl, 2015-02-21. [dostęp 2015-02-21].
  675. Dominik Formela: MŚ w Falun: Velta o włos przed Freundem! (pol.). skijumping.pl, 2015-02-21. [dostęp 2015-02-21].
  676. Adam Bucholz: MŚ w Falun: Freitag wygrywa kwalifikacje, komplet Polaków w konkursie (pol.). skijumping.pl, 2015-02-25. [dostęp 2015-02-26].
  677. Dominik Formela: MŚ w Falun: Norwegowie najlepsi w serii próbnej, Stoch piąty (pol.). skijumping.pl, 2015-02-26. [dostęp 2015-02-26].
  678. Paweł Guzik: MŚ w Falun: Severin Freund ze złotym medalem! (pol.). skijumping.pl, 2015-02-26. [dostęp 2015-02-26].
  679. Tomasz Kalemba: Dziwna sytuacja po skoku Kamila Stocha. Łukasz Kruczek musiał interweniować (pol.). Eurosport, 2015-02-26. [dostęp 2015-03-22].
  680. Dominik Formela, Tadeusz Mieczyński: Wypowiedzi polskich medalistów po konkursie drużynowym (pol.). Skijumping.pl, 2015-02-28. [dostęp 2015-03-22].
  681. Andrzej Mysiak: MŚ Falun: Norwegowie mistrzami świata, Polacy z brązowym medalem! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-02-28. [dostęp 2015-03-22].
  682. Robert Błoński: Kamil Stoch: Nie zdobyłem medali ot, tak. To nie koniec mojej drogi (pol.). przegladsportowy.pl, 2015-03-02. [dostęp 2015-03-03].
  683. Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lahti: Norwegowie wygrywają, Polacy tuż za podium (pol.). skijumping.pl, 2015-03-07. [dostęp 2015-03-08].
  684. Paweł Guzik: PŚ w Lahti: Bezkonkurencyjny Stefan Kraft (pol.). skijumping.pl, 2015-03-08. [dostęp 2015-03-08].
  685. Łukasz Kruczek: Stoch nie może skakać, ale zostaje z kadrą (pol.). sportowefakty.pl, 2015-03-10. [dostęp 2015-03-10].
  686. Dominik Formela: PŚ w Trondheim: Ogromny pech Krafta, Freund nowym liderem! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-12. [dostęp 2015-03-14].
  687. Dominik Formela: PŚ w Oslo: Kolejna wygrana Freunda, Stoch i Żyła w czołówce! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-14. [dostęp 2015-03-14].
  688. Dominik Formela: PŚ w Oslo: Freund ponownie górą, Stoch na podium! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-15. [dostęp 2015-03-15].
  689. Marcin Hetnał: Prevc wygywa w Planicy z nowym rekordem Letalnicy! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-20. [dostęp 2015-03-20].
  690. Dominik Formela: PŚ w Planicy: Słowenia najlepsza w jednoseryjnym konkursie, Polska czwarta (pol.). skijumping.pl, 2015-03-21. [dostęp 2015-03-21].
  691. Dominik Formela: PŚ w Planicy: Kryształowa Kula dla Severina Freunda, dramat Prevca!!! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-22. [dostęp 2015-03-22].
  692. Puchar Świata 2014/2015 (pol.). skokinarciarskie.pl, 2015-03-22. [dostęp 2015-03-22].
  693. Puchar Świata w lotach 2014/2015 (pol.). skokinarciarskie.pl, 2015-03-22. [dostęp 2015-03-22].
  694. Dominik Formela: MP w Zakopanem: Stoch mistrzem Polski z rekordem skoczni! (pol.). skijumping.pl, 2015-03-24. [dostęp 2015-03-24].
  695. Adam Bucholz: Znamy składy polskich kadr na sezon 2015/2016! (pol.). Skijumping.pl, 2015-04-29. [dostęp 2016-07-19].
  696. Andrzej Mysiak: Hula, Chyc i Pilch najlepsi w Memoriale Olimpijczyków, Stoch osiemnasty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-07-17. [dostęp 2015-07-18].
  697. Andrzej Mysiak: Kubacki mistrzem Polski, Murańka i Kot na podium (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-07-18. [dostęp 2015-08-08].
  698. Paweł Stawowczyk: LGP Wisła: Polska deklasuje rywali w drużynówce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-07-31. [dostęp 2015-08-01].
  699. Paweł Stawowczyk: LGP Wisła: Kubacki przed Żyłą, znakomity występ Polaków (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-08-01. [dostęp 2015-08-08].
  700. Paweł Stawowczyk: LGP: Niemcy deklasują w drużynówce, Polska druga (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-08-07. [dostęp 2015-08-08].
  701. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 08.08.2015, Hinterzarten K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-08-08].
  702. Paweł Stawowczyk: LGP: Freund wygrywa w Courchevel, Stoch 9-ty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-08-14. [dostęp 2015-09-06].
  703. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 14.08.2015, Courchevel K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-09-06].
  704. Tadeusz Mieczyński, Adrian Dworakowski, Dominik Formela: Kamil Stoch: „Miałem dziś do zrealizowania cele zadaniowe” (pol.). Skijumping.pl, 2015-08-14. [dostęp 2015-09-06].
  705. Andrzej Mysiak: LGP Einsiedeln: Freund znów zwycięża, Kubacki traci żółty plastron (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-08-15. [dostęp 2015-09-06].
  706. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 15.08.2015, Einsiedeln K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-09-06].
  707. Tadeusz Mieczyński, Adrian Dworakowski, Dominik Formela: Kamil Stoch: „Mam jeszcze sporo problemów” (pol.). Skijumping.pl, 2015-08-15. [dostęp 2015-09-06].
  708. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 30.08.2015, Hakuba K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-09-06].
  709. Letnia Grand Prix 2015. 05.09.2015 – Czajkowski (Rosja) K-95. wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  710. Letnia Grand Prix 2015. 05.09.2015 – Czajkowski (Rosja) K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  711. Dominik Formela: Łukasz Kruczek: „Spodziewaliśmy się lepszych skoków” (pol.). Skijumping.pl, 2015-09-06. [dostęp 2015-12-20].
  712. Letnia Grand Prix 2015. 06.09.2015 – Czajkowski (Rosja) K-125 « wyniki po I serii. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  713. Letnia Grand Prix 2015. 06.09.2015 – Czajkowski (Rosja) K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  714. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 06.09.2015, Czajkowski K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  715. Letnia Grand Prix 2015. Klasyfikacja po konkursie: 13.09.2015, Ałmaty K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  716. Letnia Grand Prix 2015. 27.09.2015 – Hinzenbach (Austria) K-85 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  717. Letnia Grand Prix 2015 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-12-20].
  718. Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Triumf Niemiec na inaugurację sezonu, Polska szósta (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2016-07-19].
  719. Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela: Kamil Stoch: „Jutro będzie lepiej” (pol.). Skijumping.pl, 2015-11-21. [dostęp 2016-07-19].
  720. Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela: Łukasz Kruczek: „Bartka Kłuska zastąpi Stefan Hula” (pol.). Skijumping.pl, 2015-11-22. [dostęp 2016-07-19].
  721. Andrzej Mysiak: PŚ Klingenthal: Pierwsze zwycięstwo Tande, Stoch trzynasty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2015-11-22. [dostęp 2016-07-19].
  722. Adam Bucholz: PŚ w Lillehammer: Freund wygrywa jednoseryjny konkurs, 4 Polaków w „30" (pol.). Skijumping.pl, 2015-12-05. [dostęp 2016-07-19].
  723. Dominik Formela: Kamil Stoch: „Mój świat się nie zawalił” (pol.). Skijumping.pl, 2015-12-06. [dostęp 2016-07-19].
  724. Puchar Świata 2015/2016. Klasyfikacja po konkursie: 06.12.2015, Lillehammer K-90 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-07-19].
  725. Alicja Kosman: Kamil Stoch: „Muszę poszukać pozycji z igrzysk” (pol.). Polski Związek Narciarski, 2016-05-17. [dostęp 2016-07-19].
  726. Tadeusz Mieczyński: Znamy kadry szkoleniowe polskich skoczków na sezon 2016/2017 (pol.). Skijumping.pl, 2016-04-28. [dostęp 2016-07-19].
  727. Tadeusz Mieczyński, Dominik Formela: Kamil Stoch: „Do Letniej Grand Prix podchodzę bardzo treningowo” (pol.). Skijumping.pl, 2016-07-15. [dostęp 2016-10-04].
  728. Andrzej Mysiak: LGP Courchevel: Kot przed Stochem, wszyscy Polacy z punktami (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2016-07-16. [dostęp 2016-07-19].
  729. Dominik Formela: LGP w Courchevel: Seria próbna dla Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2016-07-16. [dostęp 2016-07-19].
  730. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „To zwieńczenie ostatnich miesięcy pracy” (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2016-10-04].
  731. Paweł Stawowczyk: LGP Wisła: Norwegia wygrywa, Polska szósta (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2016-07-22. [dostęp 2016-08-09].
  732. Katarzyna Skoczek, Joanna Sibińska: Kamil Stoch: „Zdążymy z formą do zimy” (pol.). Skijumping.pl. [dostęp 2016-10-04].
  733. Paweł Stawowczyk: LGP: Maciej Kot wygrywa w Wiśle, Ziobro i Stoch w dziesiątce (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2016-07-23. [dostęp 2016-08-09].
  734. Letnia Grand Prix 2016. Klasyfikacja po konkursie: 23.07.2016, Wisła K-120 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-08-09].
  735. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Czuję, że się rozwijam” (pol.). Skijumping.pl, 2016-07-29. [dostęp 2016-10-04].
  736. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Miły gest trenera, który bardziej nas ze sobą spoił” (pol.). Skijumping.pl, 2016-08-05. [dostęp 2016-10-04].
  737. Letnia Grand Prix 2016. Klasyfikacja po konkursie: 30.07.2016, Hinterzarten K-95 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-10-04].
  738. Letnia Grand Prix 2016. 06.08.2016 – Einsiedeln (Szwajcaria) K-1050 « wyniki po I seri (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-10-04].
  739. Letnia Grand Prix 2016. 06.08.2016 – Einsiedeln (Szwajcaria) K-1050 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-10-04].
  740. Letnia Grand Prix 2016. Klasyfikacja po konkursie: 06.08.2016, Einsiedeln K-105 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-10-04].
  741. Letnia Grand Prix 2016. Klasyfikacja po konkursie: 11.09.2016, Czajkowski K-125 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-10-04].
  742. Dominik Formela: Kamil Stoch: „Obiekt w Klingenthal jest bardziej przyjazny” (pol.). Skijumping.pl, 2016-10-01. [dostęp 2016-12-03].
  743. Letnia Grand Prix 2016. 02.10.2016 – Klingenthal (Niemcy) K-125 « wyniki po I serii (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-12-03].
  744. Klingenthal GER 2016.10.02 GP Grand Prix Ski Jumping (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2016-12-03].
  745. Letnia Grand Prix 2016 (pol.). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-12-03].
  746. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch: „Lubię zimę, a tutaj można poczuć ją w kościach” (pol.). Skijumping.pl, 2016-11-24. [dostęp 2016-12-03].
  747. a b Andrzej Mysiak: PŚ Ruka: Pierwsze zwycięstwo Domena Prevca, Maciej Kot piąty (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2016-11-25. [dostęp 2016-12-03].
  748. Tadeusz Mieczyński, Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Popełniłem błąd” (pol.). Skijumping.pl, 2016-11-25. [dostęp 2016-12-03].
  749. Marcin Hetnał: Kamil Stoch: „Męczyłem się nad bulą” (pol.). Skijumping.pl, 2016-11-26. [dostęp 2016-12-03].
  750. Tadeusz Mieczyński, Marcin Hetnał: Stefan Horngacher: „Za nami dopiero dwa konkursy” (pol.). Skijumping.pl, 2016-11-26. [dostęp 2016-12-03].
  751. Andrzej Mysiak: TCS Oberstdorf: Kraft zwycięża, Stoch drugi (pol.). skokinarciarskie.pl, 2016-12-30. [dostęp 2017-01-07].
  752. Andrzej Mysiak: TCS Ga-Pa: Tande zwycięzcą, Stoch nowym liderem TCS (pol.). skokinarciarskie.pl, 2017-01-01. [dostęp 2017-01-07].
  753. Paweł Stawowczyk: TCS Innsbruck: Tande wygrywa loterię i jest nowym liderem cyklu (pol.). skokinarciarskie.pl, 2017-01-04. [dostęp 2017-01-07].
  754. TCS Bischofshofen: Stoch wygrywa konkurs i Turniej, Żyła na podium! (pol.). skokinarciarskie.pl, 2017-01-06. [dostęp 2017-01-07].
  755. Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., PŚ w Wiśle: triumf Norwegów. Polacy na podium! – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 18 listopada 2017 [dostęp 2018-01-03]  (pol.).
  756. Szymon Łożyński: PŚ w Bad Mitterndorf: nieudany konkurs Polaków. Triumf Norwega. sportowefakty.pl, 2018-01-13. [dostęp 2018-01-14].
  757. First win in the World Cup for Andreas Stjernen (ang.). fis-ski.com, 2018-01-13. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-25)].
  758. Daniel Andre Tande mistrzem świata w lotach. Kamil Stoch drugi!. www.sport.pl. [dostęp 2018-01-14].
  759. Szymon Łożyński: 25. MŚ w lotach: piękna walka Polaków! Historyczny medal dla Biało-Czerwonych! Złoto dla Norwegów. sportowefakty.wp.pl, 2018-01-21. [dostęp 2018-03-24].
  760. PawełP. Stawowczyk PawełP., AndrzejA. Mysiak AndrzejA., Willingen Five 2018, Skokinarciarskie.pl [dostęp 2018-03-19] .
  761. Willingen Five: Wygrał Stoch, choć Forfang deptał mu po piętach. Przegląd Sportowy, 2018-02-04. [dostęp 2018-03-24].
  762. a b c Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., Raw Air: wielki triumf Kamila Stocha. Polak najlepszy w klasyfikacji końcowej – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 18 marca 2018 [dostęp 2018-03-18]  (pol.).
  763. Polska drużyna na podium. Tylko Norwegowie latali dalej, „TVN24.pl” [dostęp 2018-03-18] .
  764. Co się stało ze Stochem w drugiej serii?! Polak dopiero na 6. miejscu w pierwszym konkursie indywidualnym Raw Air, „naTemat.pl” [dostęp 2018-03-18]  (pol.).
  765. Raw Air. Historyczny konkurs w Lillehammer. Stoch ponownie bezkonkurencyjny, Kubacki na drugim stopniu podium, „Sport.pl” [dostęp 2018-03-18]  (pol.).
  766. Raw Air. Kamil Stoch odleciał w Trondheim. Rządzi jak Adam Małysz w najbardziej popisowym roku w historii Piłka nożna – Sport.pl, „Sport.pl” [dostęp 2018-03-18]  (pol.).
  767. INTERIA.PL, PŚ w skokach. Polska druga w konkursie drużynowym w Vikersund [dostęp 2018-03-18]  (pol.).
  768. FIS Nordic World Ski Championships 2005 – Oberstdorf * Allgäu / GER – Ski-Jumping – Normal Hill Individual – Results Qualification (ang.). fis-ski.com, 2005-02-18. [dostęp 2012-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-02-23)].
  769. Wyniki na oficjalnej stronie FIS (ang.). 2016-01-14. [dostęp 2016-01-14].
  770. Stoch: To dla mnie przełomowy sezon. Eurosport. [dostęp 2011-04-23].
  771. Puchar Burmistrza dla Stryczuli. Skijumping.pl, 2003-02-18. [dostęp 2011-04-28].
  772. Kamil Stoch wygrywa Puchar Solidarności. skijumping.pl, 2012-10-06. [dostęp 2012-10-06].
  773. Średnia Krokiew, Zakopane (pol.). Skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-05-06].
  774. a b c Gorney Gigant, Almaty (pol.). Skisprungschanzen.com. [dostęp 2011-05-06].
  775. Skoki Narciarskie: MP w Wiśle: Stoch wygrywa z nowym rekordem skoczni! (pol.). skijumping.pl, 26 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-26].
  776. Soczi – Trener Sobański: Marzenia się spełniają!. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-02-10].
  777. Czy Polska pokocha Stocha?. MojaWyspa.co.ok, 10 stycznia 2007. [dostęp 2011-04-11].
  778. Skarb kibica Soczi 2014. „Przegląd Sportowy”, 2014. Axel Springer Polska (pol.). 
  779. Stefan Horngacher (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
  780. Hannu Lepistoe (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
  781. Łukasz Kruczek (sylwetka, biografia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-04-11].
  782. Stefan Horngacher trenerem głównym Kadry Narodowej mężczyzn w skokach narciarskich. pzn.pl. [dostęp 2016-12-07].
  783. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch z oficjalną stroną i profilem na FB (pol.). Skijumping.pl, 2011-02-01. [dostęp 2014-07-23].
  784. Adrian Dworakowski: Powstał pierwszy oficjalny fan klub Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-23. [dostęp 2011-12-28].
  785. REGULAMIN I DEKLARACJA CZŁONKOWSKA (pol.). kamilstoch.info. [dostęp 2019-06-01].
  786. Adrian Dworakowski: Kamil Stoch dostał mercedesa (pol.). Skijumping.pl, 2011-08-03. [dostęp 2013-12-19].
  787. Kamil Stoch. 4f.com.pl, 2014-03-31. [dostęp 2016-06-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-05)].
  788. Isover wspiera polskich skoczków! (pol.). saint-gobain.pl, 2014-03-31. [dostęp 2014-03-31].
  789. Klaudia Kaźmierczak: Kamil Stoch w Komisji Zawodniczej FIS (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2013-04-30. [dostęp 2013-04-30].
  790. Adam Bucholz: Ustalenia po konferencji FIS w Warnie (pol.). Skijumping.pl, 2015-06-08. [dostęp 2015-06-08].
  791. Anna Szczepankiewicz: Kamil Stoch ambasadorem Fundacji „Sportowcy Dzieciom” (pol.). Skijumping.pl, 2013-12-19. [dostęp 2013-12-19].
  792. Soczi 2014: Stoch Ambasadorem Lotnictwa Polskiego (pol.). eurosport.onet.pl, 2014-02-16. [dostęp 2014-02-16].
  793. Kamil Stoch na znaczkach pocztowych (pol.). skokinarciarskie.pl, 2014-04-04. [dostęp 2014-04-04].
  794. Kamil Stoch na znaczku pocztowym (pol.). skijumping.pl, 2018-04-11. [dostęp 2018-04-12].
  795. Kamil Stoch założył własny klub, chce zadbać o rozwój skoków narciarskich (pol.). eurosport.onet.pl, 2014-10-17. [dostęp 2014-10-17].
  796. KAMIL STOCH ODDAJE KASK (pol.). szlachetnapaczka.pl, 2014-11-27. [dostęp 2015-04-13].
  797. Skoczkowie z Kamilem Stochem reklamują „zasięg 4 sieci” w Play (wideo) (pol.). wirtualnemedia.pl, 2014-12-24. [dostęp 2015-01-06].
  798. Kamil Stoch ma nowego sponsora! (pol.). skijumping.pl, 2015-01-15. [dostęp 2015-01-16].
  799. Kamil Stoch ambasadorem marki Breitling (pol.). skijumping.pl, 2015-11-05. [dostęp 2015-11-06].
  800. Amatorzy rywalizowali w Skawicy o Puchar Kamila Stocha (pol.). skijumping.pl, 2017-02-06. [dostęp 2017-02-07].
  801. Kamil Stoch w Team Visa (pol.). skijumping.pl, 2017-09-20. [dostęp 2017-09-20].
  802. Kamil Stoch odebrał tytuł Honorowego Obywatela Gminy i Miasta Proszowice [ZDJĘCIA, WIDEO (pol.). dziennikpolski24.pl, 2017-06-11. [dostęp 2018-06-15].
  803. KAMIL STOCH - HONOROWYM OBYWATELEM MIASTA ZAKOPANE (pol.). radiokrakow.pl, 2018-06-12. [dostęp 2018-06-14].
  804. Doniosłe wyróżnienia dla Kamila Stocha (pol.). skijumping.pl, 2018-06-14. [dostęp 2018-06-14].
  805. "Kamil Stoch. Moja historia". Poznaj lepiej zwycięzcę Turnieju Czterech Skoczni. Tele Magazyn.
  806. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 marca 2014 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2014 r. poz. 656, pkt 7.)
  807. Odznaczenia dla medalistów olimpijskich i trenerów. prezydent.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 3 kwietnia 2014].
  808. Medale Holmenkollen dla Stocha, Bardala i Sagen. skijumping.pl, 15 marca 2015. [dostęp 6 kwietnia 2015].
  809. Stoch i Kubacki nagrodzeni w Krakowie (pol.). skijumping.pl, 17 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-23].
  810. Kamil Stoch – Kadra Polski (pol.). Interia. [dostęp 2011-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-26)].
  811. Barbara Niewiadomska: Kamil Stoch – najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 28 kwietnia 2007. [dostęp 2011-04-24].
  812. Natalia Konarzewska: Kamil Stoch najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 25 kwietnia 2008. [dostęp 2011-04-24].
  813. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 24 kwietnia 2009. [dostęp 2011-04-24].
  814. Tadeusz Mieczyński: Kamil Stoch ponownie najpopularniejszy na Podhalu. Skijumping.pl, 15 kwietnia 2011.
  815. Tadeusz Mieczyński: Tytuły „Asów Podhala” przyznane. Skijumping.pl, 23 kwietnia 2010. [dostęp 2011-04-24].
  816. Kamil Stoch sportowym Asem Małopolski (pol.). eurosport.onet.pl, 21 grudnia 2013. [dostęp 2013-12-21].
  817. Kamil Stoch ponownie Asem Małopolski (pol.). skokinarciarskie.pl, 19 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-19].
  818. Niepołomiczanie Asami Małopolski (pol.). Polski Związek Karate Tradycyjnego, 9 marca 2011. [dostęp 2011-04-05].
  819. Kamil Stoch trzeci w plebiscycie „Asy Małopolski” (pol.). skokinarciarskie.pl, 28 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-28].
  820. Ogłoszono sportowych Asów Małopolski [ZDJĘCIA, WIDEO (pol.). Gazetakrakowska.pl, 21 grudnia 2012. [dostęp 2013-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-24)].
  821. PAP: Stoch: Wolę być liderem PŚ niż grupy. SportoweFakty.pl, 6 kwietnia 2011. [dostęp 10 kwietnia 2011].
  822. Adrian Dworakowski: Kolejna nagroda dla Kamila Stocha (pol.). Skijumping.pl, 2011-05-09. [dostęp 2011-05-09].
  823. Kamil Stoch sportowcem roku 2014! (pol.). skokinarciarskie.pl, 10 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-10].
  824. 83. Plebiscyt „Przeglądu Sportowego”. Kamil Stoch najlepszym sportowcem 2017 roku (pol.). sport.pl, 6 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-07].
  825. Stoch drugi w Plebiscycie Przeglądu Sportowego (pol.). skokinarciarskie.pl, 12 stycznia 2014. [dostęp 2014-01-12].
  826. Plebiscyt Przeglądu Sportowego: Kurek zwycięzcą, Stoch drugi, wyróżnienie dla Horngachera (pol.). skokinarciarskie.pl, 5 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-06].
  827. Alicja Bochenek: Adam Małysz i Kamil Stoch wśród Najlepszych Sportowców Roku 2011 (pol.). Skijumping.pl, 2011-01-07. [dostęp 2011-01-07].
  828. Wyniki 81. Plebiscytu Przeglądu Sportowego 2015 (pol.). plebiscyt.przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-01-07].
  829. Rekordowa Justyna. Kowalczyk sportowcem roku 2012 (pol.). plebiscyt.przegladsportowy.pl, 2014-11-26. [dostęp 2018-01-07].
  830. Kamil Stoch Sportowcem Roku 2013 (pol.). eurosport.onet.pl, 5 lutego 2014. [dostęp 2014-02-05].
  831. Dominik Formela: Kamil Stoch „Królem nart” (pol.). Skijumping.pl, 2014-04-22. [dostęp 2014-04-22].
  832. MateuszM. Król MateuszM., Forum Nordicum: Kamil Stoch i Dario Cologna Królami Nart, sportsinwinter.pl, 22 października 2018 [dostęp 2018-10-22]  (pol.).
  833. Tadeusz Mieczyński: Marit Bjoergen „Królową Nart”, Kamil Stoch w „10” (pol.). Skijumping.pl, 2013-12-19. [dostęp 2013-12-19].
  834. Dominik Formela: Plebiscyt FIS: Polacy bezkonkurencyjni (pol.). Skijumping.pl, 2014-03-29. [dostęp 2015-04-06].
  835. Łukasz Szewczyk: Wiktory 2013 dla Młynarskiej, Chajzera, Kraśko, Stocha i Podsiadło (pol.). media2.pl, 2014-03-30. [dostęp 2014-03-30].
  836. Wiktory 2014: oto laureaci (pol.). film.onet.pl, 2015-03-30. [dostęp 2015-03-30].
  837. Dominik Formela: Kolejna nagroda dla Adama Małysza (pol.). skijumping.pl, 2014-06-02. [dostęp 2014-06-03].
  838. Adrian Dworakowski: Następny laur dla Małysza (pol.). skijumping.pl, 2014-06-11. [dostęp 2014-06-11].
  839. Wielka Honorowa Nagroda Sportowa 2014 (pol.). olimpijski.pl. [dostęp 2015-01-13].
  840. Stoch po raz drugi z Wielką Honorową Nagrodą Sportową PKOl (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2019-01-04].
  841. Hamilton sportowcem Europy według dziennikarzy (pol.). sport.tvp.pl, 2014-12-26. [dostęp 2014-12-26].
  842. Serbski tenisista Novak Djokovic najlepszym sportowcem roku w ankiecie PAP (pol.). pap.pl, 2018-12-26. [dostęp 2018-12-26].
  843. Justyna Kowalczyk i Kamil Stoch Małopolanami Roku 2014 (pol.). eurosport.onet.pl, 7 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-07].
  844. DWAJ POLACY NA CZELE NIETYPOWEJ KLASYFIKACJI – W TYM SEZONIE LATALI NAJDALEJ! (pol.). przegladsportowy.pl, 26 marca 2017. [dostęp 2018-03-30].
  845. Ponad 7 kilometrów w powietrzu! Stoch pokonał największy dystans (pol.). skijumping.pl, 7 kwietnia 2017. [dostęp 2018-03-30].
  846. Kamil Stoch: „Nie myślę o zakończeniu kariery” (pol.). skijumping.pl, 10 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-10].
  847. Kamil Stoch i Sven Hannawald laureatami prestiżowej nagrody (pol.). skijumping.pl, 2 kwietnia 2018. [dostęp 2018-04-02].
  848. Stoch, Skolimowski i Heller laureatami konkursu „Wybitny Polak” (pol.). terazpolska.pl. [dostęp 2018-11-19].
  849. Stoch i Horngacher z Nagrodami im. Bohdana Tomaszewskiego (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-12-20].
  850. Kamil Stoch siódmy w plebiscycie na sportowca świata 2018 roku (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2019-01-02].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Szablon:Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (duża skocznia drużynowo) Szablon:Medaliści mistrzostw świata w lotach narciarskich (indywidualnie) Szablon:Medaliści mistrzostw świata w lotach narciarskich (drużynowo) Szablon:Zwycięzcy Turnieju Czterech Skoczni Szablon:Zwycięzcy skoków narciarskich na Igrzyskach Narciarskich w Lahti Szablon:Polska Zimowe MŚ Szablon:Zdobywcy Pucharu Świata w skokach narciarskich Szablon:Zdobywcy Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich Szablon:Mistrzowie Polski w skokach narciarskich Szablon:Zwycięzcy Plebiscytu Przeglądu Sportowego Szablon:Wyróżnieni Medalem Holmenkollen Szablon:Reprezentacja Polski w skokach narciarskich Szablon:Małopolanin Roku

Szablon:Kontrola autorytatywna

Na podstawie artykułu: "Kamil Stoch" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy