Kanał przywodzicieli


Kanał przywodzicieli w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kanał przywodzicieli (łac. canalis adductorius) – rozpoczyna się otworem górnym w przedłużeniu wierzchołka trójkąta udowego, do tyłu od mięśnia krawieckiego. Przechodzą przez niego naczynia udowe (objęte powrózkiem naczyniowym) oraz nerw udowo-goleniowy. Kanał ma 5–9 cm długości i kieruje się z przestrzeni podpowięziowej trójkąta udowego dołu podkolanowego. Na przekroju jest kształtu trójkątnego. Jego przednią ścianę przebijają nerw udowo-goleniowy oraz tętnica zstępująca kolana (często przebijają ją razem). W świetle kanału tętnica udowa leży do przodu od żyły udowej. Bocznie i nieco do przodu od tętnicy udowej położony jest nerw udowo-goleniowy. Żyła udowa w swoim przebiegu przechodzi po tylnym obwodzie tętnicy udowej i przy rozworze kanału przywodzicieli żyła leży względem niej do tyłu i bocznie. Koniec kanału stanowi otwór dolny kanału zwany rozworem ścięgnistym przywodzicieli (łac. hiatus tendineus adductorius), który jest szczeliną położona między ścięgnem mięśnia przywodziciela wielkiego a kością udową, z którą to ścięgno się łączy. Większy swój przyczep końcowy ścięgno to znajduje na przyśrodkowej wardze kresy chropawej, natomiast dolne włókna ścięgna, które tworzą tylne ograniczenie rozworu ścięgnistego przywodzicieli, łączą się z guzkiem przywodziciela, położonego powyżej nadkłykcia przyśrodkowego kości udowej. Przez otwór dolny kanału przywodzicieli przechodzą tętnica udowa i żyła udowa. W wyniku wejścia do dołu podkolanowego te naczynia otrzymują nazwy odpowiednio: tętnica podkolanowa i żyła podkolanowa.

Spis treści

Ograniczenia | edytuj kod

Zawartość | edytuj kod

Należące do powrózka naczyniowego:

  • tętnica udowa (łac. arteria femoralis) oraz początkowy odcinek odchodzącej od niej tętnicy zstępującej kolana (łac. arteria genus descendens),
  • żyła udowa (łac. vena femoralis),
  • nerw własny tętnicy udowej (łac. nervus arteriae femoralis propriae);
  • naczynia chłonne uda głębokie (łac. vasa lymphatica femoris profunda);

Pozostałe:

  • nerw udowo-goleniowy (nervus saphenus),
  • gałąź stawowa gałęzi tylnej nerwu zasłonowego (łac. ramus articularis) – może przebijać mięsień przywodziciel wielki i biec w końcowym odcinku kanału przywodzicieli[1],
  • gałąź naczyniowa (łac. ramus vascularis) nerwu zasłonowego, zwana nerwem własnym tętnicy podkolanowej – drobna gałązka towarzysząca końcowemu odcinkowi tętnicy udowej, a następnie oddająca włókna do tętnicy podkolanowej[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka tom V. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008. ISBN 978-83-200-3848-4. str. 115.

Bibliografia | edytuj kod

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Kanał przywodzicieli" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy