Kanalia


Kanalia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kanalia – polski dramat psychologiczny o rewolucjonistach 1905 roku (historia oparta na autentycznych wydarzeniach). Fabularny debiut reżyserski Tomasza Wiszniewskiego.

Treść | edytuj kod

Wert, młody dowódca „piątki” – bojowej grupy PPS, po stłumieniu rewolucji 1905 roku potajemnie przedostaje się do Niemiec. Rosyjski śledczy – Jegor Potapowicz Jegorow, przypłaca wymknięcie się Werta trwałym kalectwem i degradacją do mało znaczącej funkcji prystawa. Pragnie się zrehabilitować, a równocześnie tęskni do spotkania z osobistym wrogiem, do którego nabrał szczególnego stosunku uczuciowego. Kiedy odkrywa miejsce pobytu Werta, po 3 latach zwabia go do Łodzi. Wbrew swym przełożonym, wcale nie chce go zlikwidować, tylko schwytać, a przez to upokorzyć i złamać. Ponownie więc rozpoczyna wymyślną grę psychologiczną z „kanalią” – swym ulubionym wrogiem. Osobiście głęboko przeżywa ostateczną rozgrywkę i cieszy się, gdy bojowcowi udaje się umknąć z osaczenia.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kanalia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy