Kapacytancja


Kapacytancja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kapacytancjareaktancja pojemnościowa, inaczej opór bierny pojemnościowy.

Kondensator o pojemności równej C , {\displaystyle C,} dla prądu elektrycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości równej f , {\displaystyle f,} ma kapacytancję (oznaczaną najczęściej symbolem X C {\displaystyle X_{C}} ) wyrażającą się wzorem:

X C = 1 2 π f C = 1 ω C , {\displaystyle X_{C}={\frac {-1}{2\pi fC}}={\frac {-1}{\omega C}},}

gdzie ω {\displaystyle \omega } – to pulsacja prądu elektrycznego.

Ujemny znak kapacytancji[a] sprawia, że reaktancja połączenia szeregowego elementów pojemnościowych i indukcyjnych jest sumą reaktancji połączonych elementów. W przypadku szeregowego połączenia jednej cewki z jednym kondensatorem otrzymuje się:

X = X L + X C , {\displaystyle X=X_{L}+X_{C},}

gdzie X L {\displaystyle X_{L}} oznacza induktancję cewki, czyli jej opór pozorny indukcyjny.

Uwagi | edytuj kod

  1. W niektórych podręcznikach stosuje się inną konwencję, w której zarówno induktancja, jak i kapacytancja mają dodatnie znaki, zaś reaktancja ich połączenia szeregowego jest różnicą tych wartości.
Wielkości opisujące elementy w obwodach prądu przemiennego
Na podstawie artykułu: "Kapacytancja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy