Karabin Spencer


Karabin Spencer w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karabin powtarzalny Spencera (ang. Spencer repeating rifle) – amerykański karabin powtarzalny kalibru 14,2 mm, przeładowywany przy pomocy dźwigni (lever-action) z siedmionabojowym magazynkiem rurowym, z okresu wojny secesyjnej. Produkowany był także w krótszej i lżejszej odmianie "karabinka" (Spencer carbine). Został zaprojektowany w marcu 1860 roku przez Christophera Spencera. Używany był przez Armię Unii, szczególnie przez oddziały kawaleryjskie. Pomimo znacznie lepszych osiągów od używanych wówczas karabinów ładowanych odprzodowo, nie wyparł ich całkowicie aż do końca wojny[1].

Początkowo konserwatywny Department of War zwlekał z wprowadzeniem do służby nowego karabinu, ale wynalazcy udało się zorganizować audiencję u prezydenta Abrahama Lincolna, któremu nowa broń tak się spodobała, że rozkazał wprowadzenie jej do produkcji.

Karabin najpierw wszedł na wyposażenie oddziałów Marynarki Wojennej, a następnie wojsk lądowych. Broń była niezawodna w warunkach bojowych i miała znacznie większą szybkostrzelność wynoszącą ponad dwadzieścia strzałów na minutę, w porównaniu z dwoma lub trzema strzałami na minutę używanych wówczas karabinów. Po raz pierwszy zostały użyte bojowo w czasie bitwy pod Hoover's Gap[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. D. Miller, s.192.
  2. D. Miller, s.202.

Bibliografia | edytuj kod

  • David Miller (red.): The Illustrated Book of Guns. London: Salamander Books, 2002. ISBN 1-84065-172-5.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Armia Unii

Na podstawie artykułu: "Karabin Spencer" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy