Karabin Werder M1869


Karabin Werder M1869 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

M1869 Bavarian Werderkarabin bawarski konstrukcji Johanna L. Werdera konstruktora lokomotyw, narzędzi i broni.

Historia | edytuj kod

Do 1918 roku Bawaria była samodzielnym królestwem, które w 1871 r. dobrowolnie przystąpiło do II Rzeszy Niemieckiej (Cesarstwa Niemiec). Do czasu wystąpienia po stronie Prus w wojnie, traktowanej przez niemiecką opinię publiczną, jako obrona przed agresją francuską, armia Bawarii zachowywała całkowitą odrębność (inaczej niż siły zbrojne państw "Związku Północnego" - w znacznym stopniu zintegrowane z armią Prus).

W 1869 wojsko Bawarii przyjęło na uzbrojenie karabin konstrukcji Johanna L. Werdera, zastępując przestarzałe karabiny Linder ładowane odtylcowo amunicją w łusce papierowej.

Konstrukcja Werdera opierała się rozwiązaniu karabinu Peabody'ego z zamkiem w postaci opuszczanego bloku. Produkowany był także pistolet oparty na tych samych rozwiązaniach.

Ponieważ amunicja typu Werdera nie miała wystarczającej mocy przystosowano go do strzelania amunicją Mauser Scharfe Patronene M71 (11 x 60 mm R) poprzez rozwiercenie komory, a tak przerobioną broń oznaczono jako M1869 Aptiertes. Ten z kolei nabój okazał się zbyt mocny w wielu przypadkach powodując rozrywanie broni. Problem ten rozwiązano zmieniając lufę broni na lufę od karabinu Mauser M1871, tworząc karabin M1869 n.M. Werder. Mimo dużo większej niezawodności w porównaniu do poprzednich modeli, M1869 n.M. Werder był od 1877 roku zastępowany karabinami Mauser M1871, a później Mauser M1871/84.

Opis konstrukcji | edytuj kod

Pomimo tego, że konstrukcja karabinu Werdera bazowała na projekcie Peabody'ego, zastosowano w nim wiele rozwiązań bardzo nowatorskich i pomysłowych biorąc pod uwagę, że pierwszy jej egzemplarz zbudowano w lipcu 1869 roku.

W karabinie zastosowano dwa języki spustowe z których jeden służył do strzelania, natomiast drugi umieszczony z przodu i wygięty w przeciwną stronę niż normalnie używany był do przeładowywania. Zamek miał postać stalowego bloku umocowanego na zawiasie, który opuszczał się po naciśnięciu (popchnięciu) drugiego języka spustowego jednocześnie wyrzucając wystrzeloną łuskę. Po włożeniu naboju do komory nabojowej blok zamka unosił się do połowy normalnej wysokości ryglując komorę. Po odwiedzeniu kurka blok unosił się do końca umożliwiając oddanie strzału. Sam blok zamkowy pełnił również funkcję bezpiecznika uniemożliwiającego oddanie strzału przypadkowego na skutek wstrząsu lub uderzenia w broń jeśli kurek nie został odwiedziony.

Zastosowane rozwiązanie zamka umożliwiało bardzo szybkie strzelanie, także z pozycji leżącej. Dzięki szybkości przeładowywania karabin zyskał nazwę Bawarskiej błyskawicy (Bayerische Blitz).

Na podstawie artykułu: "Karabin Werder M1869" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy