Karabin powtarzalny


Karabin powtarzalny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przekrój karabinu powtarzalnego Berthier

Karabin powtarzalny – długa indywidualna broń powtarzalna. Karabin lub karabinek posiadający magazynek, w którym strzelec każdorazowo po oddaniu strzału, musi ręcznie przeładować broń: wprowadzając nabój z magazynka do komory nabojowej, poprzez wykonanie odpowiednich ruchów rączką lub dźwignią zamkową. W zależności od liczby koniecznych przy przeładowaniu ruchów można wyróżnić karabiny z zamkami dwutaktowymi lub czterotaktowymi.

Karabiny powtarzalne zastąpiły karabiny jednostrzałowe (nie posiadające magazynków), w II poł. XIX w. Pierwszymi wojskowymi karabinami powtarzalnymi w Europie były: szwajcarski Vetterli M1867 oraz austro-węgierski Fruwirth M1872[1].

Stanowiły najpopularniejsze uzbrojenie żołnierzy w czasie I i II wojny światowej. Po II wojnie światowej zostały szybko wyparte z uzbrojenia przez karabiny samopowtarzalne i automatyczne. Obecnie karabiny powtarzalne obecne są w wojsku jedynie w roli karabinów wyborowych, natomiast na rynku cywilnym jako broń myśliwska (zob. sztucer) lub sportowa.


Przypisy | edytuj kod

  1. http://www.hungariae.com/Fruwirth.htm

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej(od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
Na podstawie artykułu: "Karabin powtarzalny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy