Karen Lachmann


Karen Lachmann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karen Vilhelmine Lachmann (ur. 30 maja 1916 w Pekinie, zm. 30 września 1962 w Gentofte) – duńska florecistka, indywidualna mistrzyni świata (1954), medalistka igrzysk olimpijskich (1948, 1952), czterokrotna olimpijka (1936, 1948, 1952, 1956).

Życiorys | edytuj kod

Urodziła się w rodzinie żydowskiej. Była zawodniczką kopenhaskich klubów FK Cirklen (1931-1936) i Trekanten (od 1937). Jej największym sukcesem w karierze było indywidualne mistrzostwo świata w 1954. Ponadto była indywidualnie wicemistrzynią olimpijską (1948), dwukrotnie indywidualnie wicemistrzynią świata (1949, 1951), indywidualnie brązową medalistą igrzysk olimpijskich (1952). Dwukrotnie była drużynową mistrzynią świata (1947, 1948), w 1937 zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w turnieju drużynowym. Startowała także na igrzyskach olimpijskich w 1936 (5 m. indywidualnie) i 1956 (6 m. indywidualnie). Jej karierę przerywały ciężkie kontuzje w 1950 i 1958, po których powracała do wyczynowego sportu.

W latach 1951-1957 i 1959 była indywidualną mistrzynią Danii. Przez 25 lat była członkiem zarządu klubu Trekanten, w latach 1955-1962 prezesem klubu, w 1962 została członkiem Duńskiej Federacji Sportu

Pracowała zawodowo w administracji Instytutu Farmacji Uniwersytetu Kopenhaskiego.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Karen Lachmann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy