Karol (VI) Burbon


Karol Burbon (hrabia de Montemolín) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Karol (VI) Burbon) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol, hrabia de Montemolín, właśc. Carlos Luis de Borbón y Braganza (ur. 31 stycznia 1818, zm. 13 stycznia 1861) – karlistowski pretendent do tronu Hiszpanii jako Karol VI po tym jak jego ojciec Don Carlos, hrabia Molina abdykował w 1845. Wtedy też przyjął tytuł hrabiego Montemolin.

Urodził się w Pałacu Królewskim, w Madrycie jako najstarszy syn Karola Marii Izydora Burbona i jego pierwszej żony – Marii Franciszki Braganzy. Podczas jego rządów miała miejsce druga wojna karlistowska (1847-1849).

10 lipca 1850, w Pałacu Królewskim w Casercie, Carlos poślubił Marię Karolinę Sycylijską (ur. 1820), córkę króla Obojga SycyliiFranciszka I Burbona i infantki Marii Izabeli Hiszpańskiej.

W 1860 podczas powstania karlistów, razem ze swoim najmłodszym bratem – Don Fernando, zostali uwięziony w San Carlos de la Rápita. Później zostali obaj uwolnieni. W 1861 nagle i niespodziewanie, Carlos, jego żona Maria Karolina i jego brat Fernando zmarli z nieznanych powodów. Cała trójka została pochowana Trieście, w kaplicy świętego Karola Boromeusza – w Basilica di San Giusto. Politykę Carlosa kontynuował jego drugi brat – Don Juan, hrabia Montizon.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Karol (VI) Burbon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy