Karol Radoński


Karol Radoński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wizyta biskupa Radońskiego w północnej Francji (Montigny-en-Ostrevent) w towarzystwie ks F. Ciegiełki, rektora Polskiej Misji Katolickiej w Paryżu (15 lipca 1945)

Karol Mieczysław Radoński (ur. 7 października 1883 w Kociałkowej Górkce, zm. 15 marca 1951) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański w latach 1927–1929, biskup diecezjalny włocławski w latach 1929–1951.

Życiorys | edytuj kod

Święcenia kapłańskie przyjął 14 lutego 1909 w Gnieźnie. Studiował w Heidelbergu, Berlinie, Monachium, Poznaniu i Gnieźnie. Był wikariuszem w Czerniejewie i Poznaniu oraz proboszczem na poznańskich Jeżycach. Pełnił funkcję redaktora naczelnego „Przewodnika Katolickiego”.

8 kwietnia 1927 został prekonizowany biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej i biskupem tytularnym Berissy. Sakrę biskupią przyjął 29 maja 1927 z rąk arcybiskupa Augusta Hlonda. Nominowany kanonikiem kapituły archikatedralnej i wikariuszem generalnym. 5 kwietnia 1929 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji włocławskiej. Ingres do katedry we Włocławku odbył 20 maja 1929. W latach 1939–1945 przebywał na emigracji w Londynie, gdzie organizował duszpasterstwo dla emigrantów i informował światową opinię publiczną o prześladowaniach Kościoła w Polsce.

W 1937 „za wybitne zasługi na polu pracy społecznej” został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1934 otrzymał brazylijski Order Krzyża Południa III klasy[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 (jako ksiądz Karol Franciszek Radoński, biskup ordynariusz włocławski)
  2. Diário Oficial da União (DOU) (port.). 1934-10-26. [dostęp 2014-06-22].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Karol Radoński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy