Karol Szyndzielorz


Karol Szyndzielorz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Jan Szyndzielorz (ur. 24 listopada 1936 w Koźlu) – polski dziennikarz, publicysta.

Spis treści

Biografia | edytuj kod

W latach 1957–1982 pracownik (od 1981 zastępca redaktora naczelnego) Życia Warszawy, po Stefanie Bratkowskim kierował dodatkiem Życie i Nowoczesność. Od 1982 w Przeglądzie Tygodniowym, później naczelny dziennika Nowa Europa. Publicysta i komentator radiowy i telewizyjny (Tydzień w polityce od 1982, przedtem m.in. prowadzący teleturniej Drzewko mądrości). Zajmował się głównie polityką międzynarodową[1]. Stypendysta Harvard University, Stanford University i Cornell University[2].

Jego nazwisko znalazło się na tzw. Liście Kisiela, opublikowanej w 1984 przez Tygodnik Powszechny[3]. Uczestnik obrad Okrągłego Stołu przy stoliku medialnym ze strony rządowej. W wyborach czerwcowych 1989 bez powodzenia kandydował z województwa opolskiego do Senatu.

Przypisy | edytuj kod

  1. Szyndzielorz Karol, Encyklopedia PWN [dostęp 2017-04-21] .
  2. Helena Kowalik: My z Harvardu (pol.). www.tygodnikprzeglad.pl, 2004-05-30. [dostęp 2017-04-21].
  3. Stefan Kisielewski: Moje typy (pol.). Tygodnik Powszechny, 1984-12-02. [dostęp 2020-01-21].

Bibliografia | edytuj kod

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 725.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Karol Szyndzielorz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy