Karol Walter


Karol Walter w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karol Julian Walter (ur. 27 stycznia 1891 w Nadwórnej, zm. 1940 w ZSRR) – polski sędzia, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 27 stycznia 1891 w Nadwórnej jako syn Adama. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W Wojsku Polskim został awansowany na stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925[1][2]. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 31 pułku Strzelców Kaniowskich[3][4]. W 1934 jako porucznik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer reklamowany na 12 miesięcy i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[5].

Został sędzią grodzkim we Lwowie. Z tego stanowiska na początku sierpnia 1937 został mianowany przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego sędzią okręgowym we Lwowie[6].

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w nocy 9/10 kwietnia 1940 w swoim mieszkaniu we Lwowie. Później został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam w 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 72/1-52 oznaczony numerem 392)[7]. Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Jego żoną była Maria z domu Kozłowska, z którą miał synów Zygmunta, Mariusza (ur. 1937), córkę Michalinę.

Upamiętnienie | edytuj kod

Karolowi Walterowi został poświęcony jeden z odcinków filmowego cyklu dokumentalnego pt. Epitafia katyńskie (2010)[8].

Przypisy | edytuj kod

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 525.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 464.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 216.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 201.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 23, 952.
  6. Nominacje w sądownictwie. „Gazeta Lwowska”. Nr 174, s. 2, 5 sierpnia 1937. 
  7. Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 102. [dostęp 27 października 2014].
  8. Epitafia Katyńskie – Karol Walter. youtube.com. [dostęp 2015-09-19].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Karol Walter" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy