Karta obciążeniowa


Karta obciążeniowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karta obciążeniowa (karta charge) – rodzaj karty płatniczej, w której podobnie jak przy karcie kredytowej, bank udziela klientowi limitu wydatków na zasadzie pay later (zapłać później). W Polsce karty tego typu są zwykle stosowane jako karty wydawane pracownikom przez pracodawców w celu umożliwienia ponoszenia wydatków na cele służbowe. Karta obciążeniowa jest powiązana z rachunkiem prowadzonym dla karty w banku, który z kolei jest powiązany z rachunkiem osobistym lub bieżącym w przypadku podmiotów gospodarczych. Na podstawie miesięcznych wpływów na rachunek bank określa limit środków, jakie może udostępnić posiadaczowi rachunku i, za jego pośrednictwem, użytkownikom (ang. cardholder) poszczególnych kart wydanych do tego rachunku [1]. Z rachunku w ustalonych odstępach czasu (najczęściej raz w miesiącu) jest pobierana kwota pokrywająca kwotę wydatków za poprzedni okres rozliczeniowy. Jednak inaczej niż w przypadku karty kredytowej, właściciel rachunku karty obciążeniowej jest zobligowany do spłaty całej kwoty zadłużenia w terminie wyznaczonym w umowie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. A. Bury: Karty płatnicze w Polsce, Warszawa: CeDeWu, 2014. ​ISBN 978-83-7941-052-1

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Karta obciążeniowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy