Kartingowy Puchar Pokoju i Przyjaźni


Kartingowy Puchar Pokoju i Przyjaźni w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania  Zobacz też: Puchar Pokoju i Przyjaźni (ujednoznacznienie).

Puchar Pokoju i Przyjaźni, także Puchar Krajów Demokracji Ludowej i Puchar Przyjaźni Krajów Socjalistycznych – cykl wyścigów kartingowych, odbywający się wśród zawodników państw socjalistycznych w latach 1964–1989.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W ramach pucharu wyłaniano mistrza wśród kierowców i narodów. Pierwsza edycja cyklu odbyła się w 1964 roku, a wzięli w niej udział zawodnicy polscy, radzieccy, węgierscy i wschodnioniemieccy. Odbyły się wówczas trzy eliminacje (w NRD, Polsce i na Węgrzech). W pierwszych latach puchar zdominowali zawodnicy NRD, których gokarty były napędzane przez silniki MZ o pojemności 125 cm³[1]. Pierwszym mistrzem został Winfried Parthum[2]. Podczas zawodów w Szegedzie w 1968 roku śmiertelnemu wypadkowi uległ Klaus Schuring, któremu przyznano pośmiertnie tytuł mistrzowski[3].

Do początku lat 70. tytuły dzielili między sobą kierowcy z NRD i ZSRR. W 1970 roku w zawodach zadebiutowała Czechosłowacja, która już rok później zdobyła mistrzostwo narodów, a kierowcy z tego kraju sześć razy z rzędu byli mistrzami w klasyfikacji kierowców[4]. W sezonie 1974 w cyklu zadebiutowała Bułgaria, a w 1980 Rumunia[5]. Puchar organizowano do 1989 roku[6].

Mistrzowie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wasiński 1986 ↓, s. 39.
  2. Wasiński 1986 ↓, s. 187.
  3. Wasiński 1986 ↓, s. 62.
  4. Wasiński 1986 ↓, s. 188.
  5. Wasiński 1986 ↓, s. 89, 119.
  6. Dmitrij Kabanow: Картинг в СССР: как увлечение американских лётчиков стало массовым DIY-хобби в Советском Союзе (ros.). habr.com, 2019-03-17. [dostęp 2020-03-09].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kartingowy Puchar Pokoju i Przyjaźni" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy