Katarzyna Potocka (1781–1820)


Katarzyna Potocka (1781–1820) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katarzyna Branicka – (ur.1781, zm. 1820 w Krzeszowicach[1]) Była pierwszym dzieckiem i najstarszą córką Franciszka Ksawerego Branickiego i Aleksandry Engelhardt. Ok 1800 wyszła za mąż za Konstantego Sanguszkę (1781–1808) syna Janusza Modesta Sanguszki. Dwoje dzieci z tego małżeństwa zmarło w dzieciństwie (syn Mieczysław zmarł w 1813 w wieku 6 lat, córka Klementyna jako niemowlę.)[2]

W 1813 poślubiła Stanisława Potockiego, z którym miała jedno dziecko córkę Aleksandrę (1818–1892), przyszłą żonę ostatniego z wilanowskich Potockich, hr. Augusta na Podhajcach h. Pilawa (Srebrna) (1805–1867).

Przypisy | edytuj kod

  1. Data śmierci
  2. Dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
Na podstawie artykułu: "Katarzyna Potocka (1781–1820)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy