Katastrofa kolejowa pod Działdowem


Na mapach: 53°14′N 20°11′E/53,233333 20,183333

Katastrofa kolejowa pod Działdowem w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katastrofa kolejowa wydarzyła się 3 lipca 1967 o godz. 13:13 między Działdowem a Nidzicą, w okolicach Sarnowa, na trasie WarszawaEłk. Wykoleiły się ostatnie cztery wagony pociągu prowadzonego prawdopodobnie przez lokomotywę parową Pm-2.[potrzebny przypis]

Śmierć poniosło 7 osób (4 kobiety, jeden mężczyzna i dwoje dzieci: 4-letni chłopiec i 13-letnia dziewczynka), 47 zostało rannych – w tym 5 ciężko. Wśród rannych był także ks. Marian Jaworski[1] (późniejszy arcybiskup metropolita Lwowa obrządku łacińskiego i kardynał), który stracił w tym wypadku dłoń.

Winą za tę tragedię obarczono robotników torowych, a ich brygadzistę (toromistrza, który będąc pod wpływem alkoholu nie nadzorował należycie prac) skazano na 7 lat więzienia.

Lista ofiar[2]:

  1. Józefa Czerniak (Bartążek, pow. Olsztyn)
  2. Jadwiga Ducman – lat 57 (Warszawa)
  3. Andrzej Fabian – lat 19 (Wrocław)
  4. Anna Maria Galwas – lat 30 (Warszawa)
  5. Anna Kowal – lat 13 (Warszawa)
  6. Elżbieta Mendrych – lat 23 (Białystok)
  7. Krzysztof Woźniak – lat 4 (Pustelnik, pow. Wołomin)

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Na podstawie wywiadu z ks. Marianem Jaworskim dla Rzeczpospolitej (2007.02.31 Nr 077)
  2. Nidzica / Neidenburg : Katastrofa kolejowa pod Kozłowem, neidenburg-nibork-nidzica.blogspot.com [dostęp 2017-11-24] .
Na podstawie artykułu: "Katastrofa kolejowa pod Działdowem" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy