Katastrofa lotu Pennsylvania Central Airlines 410


Na mapach: 39°43′27″N 77°28′17″W/39,724167 -77,471389

Katastrofa lotu Pennsylvania Central Airlines 410 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Katastrofa lotu Pennsylvania Central Airlines 410 – wydarzyła się 13 czerwca 1947, Douglas DC-4 należący do linii Pennsylvania Central Airlines lecący z Pittsburgha do Waszyngtonu rozbił się podczas podejścia do lądowania. Zginęło 50 osób (47 pasażerów i 3 członków załogi).

Spis treści

Przebieg tragedii | edytuj kod

Douglas DC-4 (N88842) został wyprodukowany w czasie II wojny światowej w 1942, wylatał 8038 godzin. Samolot leciał z Chicago do Waszyngtonu z postojem w Norfolk, Cleveland i Pittsburgu. Z Chicago wystartował o godz. 13:52. O godz. 17:24 wystartował z Pittsburga do Waszyngtonu. O godz. 18:03 podchodził do lądowania. Samolot uderzył w górę Blue Ridge na wysokości 1425 stóp. Zginęło 47 pasażerów i 3 członków załogi

Przyczyny | edytuj kod

Przyczyną tragedii były błędy pilotów w warunkach złej widoczności.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Katastrofa lotu Pennsylvania Central Airlines 410" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy