Kathleen Turner


Kathleen Turner w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mary Kathleen Turner[1] (ur. 19 czerwca 1954 w Springfield, w stanie Missouri) – amerykańska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralna, reżyserka i producentka[2]. Dzięki urodzie i unikalnemu, niskiemu głosowi, była jedną z największych gwiazd kina lat 80.[3], porównywana do wcześniejszych legend kina takich jak Lana Turner czy Ava Gardner[4]. Jej kariera uległa załamaniu w latach 90., kiedy z powodu choroby i problemów z alkoholem hollywoodzcy decydenci zdecydowali, że nie warto więcej współpracować z aktorką[5].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodziła się w Springfield, w stanie Missouri w rodzinie metodystów[6] jako córka Patsy (z domu Magee; 1923–2015) i Allena Richarda Turnera[7], dorastającego w Chinach dyplomaty, który przez cztery lata był więźniem Japończyków podczas II wojny światowej[8]. Jej pradziadek był misjonarzem metodystą. Podróżowała w dzieciństwie z ojcem obejmującym placówki na Kubie, w Wenezueli i Anglii. Kiedy jej ojciec zmarł z powodu zakrzepów krwi w naczyniach w 1972, rodzina (ma dwóch braci i siostrę Susan) przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych.

Po ukończeniu szkoły średniej American School w Londynie w 1972, studiowała na wydziale teatru i dramatu w Central School of Speech and Drama[9]. Uczęszczała także przez dwa lata na Southwest Missouri State University[9] w Springfield. W 1977 ukończyła University of Maryland Baltimore County[9].

Kariera | edytuj kod

Grała na scenach studenckich i w awangardowych teatrach off-Broadwayu. Brała udział w przesłuchaniach do tytułowej roli w filmie Alicja w krainie czarów (1976), została nawet zaproszona na zdjęcia próbne, jednak ostatecznie zaangażowano Kristine DeBell. W 1979 otrzymała epizodyczną rolę Noli Aldrich w operze mydlanej NBC The Doctors. Miała za sobą kreacje teatralne w repertuarze szekspirowskim, gdy w 1981 zadebiutowała w mrocznym filmie Żar ciała (Body Heat) z Williamem Hurtem jako zmysłowa femme fatale emanująca erotyzmem, będąc jednocześnie aktorką w pełni świadomą konwencji.

Rola roztargnionej autorki ckliwych romansów, która przeżywa nieprawdopodobną przygodę w awanturniczym melodramacie Roberta Zemeckisa Miłość, szmaragd i krokodyl (Romancing the Stone, 1984) z Michaelem Douglasem i postać morderczyni na usługach mafii w brawurowym filmie Johna Hustona Honor Prizzich (Prizzi's Honor, 1985) u boku Jacka Nicholsona przyniosła jej nagrodę Złotego Globu[10].

Zdobytą pozycję gwiazdy kina utrwaliła nagrodą krytyków filmowych Los Angeles w filmie Kena Russella Zbrodnie namiętności (Crimes of Passion, 1984), gdzie zagrała kobietę, która co wieczór odrzuca zwyczajność swego życia, aby przemienić się w wyzywającą prostytutkę. Natomiast za rolę kobiety, która przenosi się w lata 50., aby raz jeszcze przeżyć młodość w komedii Francisa Forda Coppoli Peggy Sue wyszła za mąż (Peggy Sue Got Married, 1986)[11] z Nicolasem Cage zdobyła nominację do nagrody Oscara.

Spotkała się ponownie na planie filmowym z Michaelem Douglasem i tworzyła z nim mistrzowski duet podczas realizacji sequelu ich pierwszego filmu Klejnot Nilu (1985) i czarnej komedii Wojna państwa Rose (The War of the Roses, 1989) – jako para małżeńska, przechodząca od miłości do nienawiści. Podkładała głos za Jessicę Rabbit, rysunkową postać w Kto wrobił królika Rogera? (1988). Proponowano jej rolę Catherine Tramell w Nagim instynkcie (1992), ale odrzuciła ją jako zbyt ryzykowną[12].

W 1990 za rolę Maggie w spektaklu Kotka na gorącym blaszanym dachu otrzymała Special Theatre World Award i była nominowana do Tony Award. W 1995 zajęła 73. miejsce na liście 100. najseksowniejszych gwiazd w historii filmu magazynu „Empire”. W 2001 została laureatką Nagrody Margaret Sanger.

W sitcomie NBC Przyjaciele (2001) zagrała postać Charlesa Bing, transseksualnego ojca Chandlera Binga, który został drag queen Heleną Handbasket[5]. Wystąpiła jako Sue Collini w serialu Showtime Californication (2009)[13].

W 2002 powróciła na scenę teatralną, odnosząc sukcesy zarówno na Broadwayu, jak i na West Endzie: najpierw jako pani Robinson w Absolwencie[12], a w 2005 w nagradzanej roli Marthy, zgryźliwej, nie stroniącej od kieliszka żony w Kto się boi Virginii Woolf?[12], zdobywając nominację do Tony Award i Drama Desk Award. W 2011 za rolę siostry Jamison Connelly, zgryźliwej i wulgarnej mniszki, doradczyni ds. nadużywania narkotyków z własną burzliwą przeszłością, byłą narkomanką i alkoholiczką, w przedstawieniu High zdobyła nominację do Drama League Award.

W 2006 napisała autobiografię Send Yourself Roses (Wyślij sobie róże)[12].

Życie prywatne | edytuj kod

W latach 1977–1982 była w związku z agentem Davidem Guc. W sierpniu 1984 poślubiła Jaya Weissa, z którym się rozwiodła w 2007. Mają córkę Rachel Ann Weiss (ur. 14 października 1987)[14].

W 1992 zdiagnozowano u niej reumatoidalne zapalenie stawów, które wkrótce poważnie ograniczyło jej aktywność i na długie lata zahamowało karierę aktorską. Ostatnio, dzięki postępowi medycyny choroba zaczęła ustępować, a aktorka ponownie pojawia się na ekranie. Kathleen Turner miała opinię osoby wyjątkowo trudnej we współpracy.

W 2002 przyznała się, że ma problemy z alkoholem[5] i przeszła kurację odwykową[12]. Problemy te w pewnym stopniu były skutkiem ubocznym dokuczliwej choroby[15].

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Personalidade: Kathleen Turner (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2019-07-12].
  2. Kathleen Turner (ang.). Listal. [dostęp 2016-11-27].
  3. Kathleen Turner (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2019-07-12].
  4. Kathleen Turner - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2019-07-12].
  5. a b c Kathleen Turner o swojej karierze i Hollywood lat 80.: Elizabeth Taylor nie była szczególnie utalentowana (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-12)].
  6. Kathleen Turner Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2017-01-12].
  7. Kathleen Turner – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2014-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-12)].
  8. Kathleen Turner Biography (1954-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2019-07-12].
  9. a b c Kathleen Turner - Actors and Actresses (ang.). Film Reference. [dostęp 2019-07-12].
  10. Kathleen Turner (wł.). MYmovies. [dostęp 2019-07-12].
  11. Kathleen Turner (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-11-27].
  12. a b c d e Kathleen Turner bez makijażu (pol.). Onet.pl. [dostęp 2019-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-12)].
  13. Kathleen Turner (19 de Junho de 1954) (port.). Filmow. [dostęp 2019-07-13].
  14. Kathleen Turner Actor (ang.). „TV Guide”. [dostęp 2019-03-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-12)].
  15. Jesse Green (2005-03-20): Kathleen Turner Meets Her Monster (ang.). The New York Times. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kathleen Turner" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy