Kathy Jordan


Kathy Jordan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kathy Jordan (ur. 3 grudnia 1959 w Bryn Mawr) – amerykańska tenisistka występująca na kortach w latach 1979–1991. Starsza siostra tenisistki Barbary Jordan. Triumfatorka trzech turniejów singlowych i czterdziestu dwóch deblowych. Reprezentantka w Pucharze Federacji oraz w Pucharze Wightmana.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Pierwszy raz wystąpiła w profesjonalnym turnieju w wieku siedemnastu lat w 1977 roku – przegrała w pierwszej rundzie eliminacji do US Open 1977. Już dwa lata później otrzymała nagrodę „Newcomer of the year” oraz wygrała swoje dwa pierwsze tytuły w grze pojedynczej.

W 1980 roku została wspólnie z Anne Smith wybrana za najlepszą parę deblową roku. Wówczas wygrała dwa pierwsze tytuły wielkoszlemowe: podczas French Open i Wimbledonu. Rok później skompletowała Karierowego Wielkiego Szlema wygrywając Australian i US Open. W 1982 roku Amerykańska para doszła do finału Mistrzostw WTA, w którym uległa Martinie Navrátilovej i Pam Shriver.

W 1983 roku osiągnęła największy sukces w singlowej karierze dochodząc do finału Australian Open. W decydującym meczu nie sprostała Martinie Navrátilovej 2:6, 6:7(5). Kilka tygodniu po tym sukcesie osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu gry pojedynczej WTA Tour – w notowaniu z 5 marca 1984 roku zajmowała piątą pozycję. W tym samym roku otrzymała nagrodę dla tenisistki, która poczyniła największe postępy („Most Improved Player of the Year”).

W 1985 roku wygrała piąty tytuł wielkoszlemowy w grze podwójnej. Wraz z Elizabeth Smylie w finale Wimbledonu pokonały Martinę Navrátilovą i Pam Shriver, kończąc serię 109. wygranych meczów przez Amerykańską parę. Dla Kathy Jordan finał w 1985 roku był piątym w ciągu sześciu lat podczas londyńskiego turnieju.

Rok później, w parze z Kenem Flachem, wygrała w grze mieszanej Roland Garros i Wimbledon. We wrześniu 1987 roku ponownie ze Smylie wystąpiła w finale turnieju wielkoszlemowego – US Open. W listopadzie na turnieju w New England nabawiła się kontuzji kolana. W lipcu 1988 roku przeszła jego operację. Napisała artykuł na temat swojego urazu do jednego z tenisowych magazynów.

Powróciła do tenisa w sierpniu 1989 roku. Już w tym samym sezonie zawitała ponowie do pierwszej setki rankingu deblowego, kończąc go na 65. pozycji. Rok później, ponownie w parze z Elizabeth Smylie, doszła do finału gry podwójnej podczas Wimbledonu, wróciła do pierwszej dziesiątki rankingu oraz wygrała Turniej Mistrzyń. Dzięki tym wynikom została nominowana do nagrody „Powrót roku”.

W kolejnym sezonie wygrała swój czterdziesty drugi turniej z cyklu WTA – w finale w Tokio pokonały Mary Joe Fernández i Robin White 4:6, 6:0, 6:3 oraz osiągnęła ćwierćfinały Australian Open, French Open i Wimbledonu. Po londyńskim turnieju zakończyła karierę.

Historia występów wielkoszlemowych | edytuj kod

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej się nie odbył

Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku w (styczniu i grudniu), za to nie został rozegrany w 1986 roku.

Występy w grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w grze podwójnej | edytuj kod

Występy w grze mieszanej | edytuj kod

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra pojedyncza 13 (3–10) | edytuj kod

Gra podwójna 78 (42-36) | edytuj kod

Gra mieszana 3 (2–1) | edytuj kod

Występy w Turnieju Mistrzyń | edytuj kod

W grze pojedynczej | edytuj kod

W grze podwójnej | edytuj kod

Występy w turnieju WTA Doubles Championships | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. a b Turniej na stronie wtatennis.com jest sklasyfikowany jako ITF, ale strona itftennis.com zalicza go do World Tour. Stąd występuje w zestawieniu jako turniej należący do głównego cyklu.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kathy Jordan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy