Kawalerskie życie na obczyźnie


Kawalerskie życie na obczyźnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 14 lut 2018. Od tego czasu wykonano 2 zmiany, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kawalerskie życie na obczyźnie – polski film obyczajowy z 1992 roku na podstawie utworu Życiorys własny robotnika (1930) Jakuba Wojciechowskiego.

Plenery: Łódź (m.in. fabryka „Uniontex” przy ul. Tymienieckiego), Pabianice.

Opis fabuły | edytuj kod

Początek XX wieku. Michał – młody chłopak z Wielkiego Księstwa Poznańskiego – jedzie w głąb Niemiec szukając pracy. Pracując w fabryce włókienniczej poznaje Stefana, z którym się zaprzyjaźnia. Obaj uczestniczą w kursie tańca i form towarzyskich. Jednak wyuczone maniery nie pasują do środowiska, w którym Michał przebywa i staje się przyczyną konfliktów. Z tego powodu Michał przyłącza się do taboru karuzelnika. Bujne życie erotyczne karuzelnika i jego pomocnika Hermana uświadamia Michałowi istnienie tej sfery. Następnie trafia do kotłowni, mieszka u Frau Luther – nienasyconej erotycznie rozwódki. Zbyt mocno przez nią eksploatowany, wyjeżdża do Westfalii. Tam pracuje w kopalni. Zaspokaja swoje potrzeby erotyczne u prostytutek. Po bójce opuszcza kopalnię, ponownie spotyka Stefka.

Obsada | edytuj kod

i inni

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Kawalerskie życie na obczyźnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy