Kazan Watanabe


Kazan Watanabe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kazan Watanabe, portret

Kazan Watanabe (jap. 渡辺崋山 Watanabe Kazan, ur. 20 października 1793, zm. 23 listopada 1841[1]) – japoński uczony i malarz.

Pochodził ze zubożałej rodziny samurajskiej[1][2]. Malarstwa uczył się u Bunchō[3]. Służył u daimyō hanu Tawara (prowincja Mikawa)[1]. Był przeciwnikiem izolacjonistycznej polityki siogunatu Tokugawa i nawoływał do nawiązania kontaktów handlowych i kulturowych z Zachodem. Spędził z tego powodu kilka lat w areszcie domowym, a w końcu został zmuszony do popełnienia seppuku[1][2][3].

Znany głównie jako twórca naturalistycznych portretów[1][2], tworzył także przedstawienia kwiatów i bambusów malowanych techniką mokkotsu oraz malarstwo pejzażowe w stylu nanga, inspirowane dziełami mistrzów chińskich, głównie Wu Zhena i Zhen Xie[3]. Biorąc za punkt wyjścia tradycyjną zasadę harmonii malarstwa, poezji i kaligrafii nie naśladował jednak bezrefleksyjnie dawnych mistrzów, szukając nowych rozwiązań plastycznych[3]. W swoich obrazach stosował zaczerpniętą z malarstwa zachodniego perspektywę[1].


Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Watanabe Kazan (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-06-02].
  2. a b c William E. Deal: Handbook to Life in Medieval and Early Modern Japan. Oxford: Oxford University Press, 2006, s. 50. ISBN 978-0-19-533126-4.
  3. a b c d Przemysław Trzeciak: Idea i tusz. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 142, 157. ISBN 83-7255-119-7.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazan Watanabe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy