Kazik Staszewski


Kazik Staszewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kazik Staszewski (2008 r.)

Kazik Staszewski, również Kazik, właśc. Kazimierz Piotr Staszewski (ur. 12 marca 1963 w Warszawie[1]) – polski muzyk, wokalista, saksofonista, autor tekstów i muzyki, aranżer. Współzałożyciel i członek zespołów Kult, KNŻ, El Dupa, Buldog, Zuch Kazik, Yugoton i Kazik + Zdunek Ensemble występujący również solo oraz angażujący się w inne projekty muzyczne oraz filmowe.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jest synem Krystyny i Stanisława Staszewskich oraz wnukiem Kazimierza Staszewskiego. Wychowały go babcia i matka, gdyż ojciec wyjechał do Francji, gdy Kazik miał 4 lata. Po ukończeniu liceum im. Reja podjął studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, ale ich nie ukończył.

Od 1984 r. żonaty z Anną Staszewską, z którą ma dwóch synów: Kazimierza i Jana, który w 2011 wydał album Piosenki o miłości[2]. W 2008 i 2013 został dziadkiem, ma dwie wnuczki. Na stałe mieszka w Polsce[3].Od kilku lat ma mieszkanie na Teneryfie[4], gdzie przebywa kilka tygodni każdego roku.

Kariera | edytuj kod

Pierwszym zespołem, w którym występował, był Poland, założony przez Roberta Schmidta i działający w latach 1979–1980. Nagrał z nim m.in. utwory „Młodzi Warszawiacy” oraz „Wojny”. W 1981 roku założył zespół Novelty Poland. W 1982 roku założył zespół Kult. W 1991 roku rozpoczął karierę solową.

Pierwszym solowym albumem było Spalam się z przebojami „Dziewczyny”, „Piosenka trepa”, „Spalam się” czy rozsławioną „Jeszcze Polska”, w której senator z ramienia ZChN Jan Szafraniec doszukał się paszkwilu na hymn Polski i oddał sprawę do sądu. Sprawę umorzono. Rozgłos zyskała też wydana na następnym albumie Spalaj się! piosenka „100 000 000” z refrenem Wałęsa dawaj nasze sto milionów!. Utwór ten wykonany został wcześniej na festiwalu w Sopocie i odnosił się do niespełnionej obietnicy przedwyborczej.

W 1995 ukazało się Oddalenie, nagrane w domowym studiu. Na płycie znalazła się piosenka „Łysy jedzie do Moskwy”, odnosząca się do wyjazdu ówczesnego premiera Polski Józefa Oleksego do Moskwy podczas rosyjskiej agresji zbrojnej na Czeczenię. Największym sukcesem[potrzebny przypis] cieszył się album 12 groszy nagrany w 1997 z wielkim przebojem „12 groszy”. Na płycie znalazły się także utwory napisane przez Kazika do filmu Sztos. W 1998 roku dołączył do zespołu El Doopa.

W 2000 ukazała się Melassa z przebojami „4 pokoje” nagranym w duecie z Edytą Bartosiewicz i „Mars napada” oraz „Gdybym wiedział to, co wiem”. Kazik nagrał także trzy albumy zawierające własne interpretacje utworów Kurta Weilla i Nicka Cave’a (Melodie Kurta Weill’a i coś ponadto – 2001), Toma Waitsa (Piosenki Toma Waitsa – 2003) (teksty przetłumaczone przez Romana Kołakowskiego) oraz Silnej Grupy Pod Wezwaniem (Silny Kazik Pod Wezwaniem – premiera 1.12.2008 r.)

W roku 2004 ukazał się album Czterdziesty pierwszy z piosenką „Polska płonie”, a rok później Los się musi odmienić (część piosenek pochodziła ze ścieżki dźwiękowej filmu Rozdroże Cafe, w którym Kazik zagrał epizodyczną rolę). Staszewski nagrał także muzykę do filmów PitBull, Szaleńcy, Balladę o Janku Wiśniewskim do filmu Czarny czwartek, Yuma, oraz z zespołem Kult Czarne Słońca do filmu o tym samym tytule, a także Oczy niebieskie. W latach 2005–2009 był wokalistą zespołu Buldog.

Kazik Staszewski podczas koncertu z zespołem KULT, Łódź, 26 października 2014 roku

Kazik otrzymał wiele nagród (m.in. Fryderyki, Machinery, nagrodę MTV), które jednak rzadko odbierał. Odebrał m.in. Paszport „Polityki” (1998 rok)[5]. O Kaziku i Kulcie opowiada książka Leszka Gnoińskiego Kult Kazika oraz Wiesława Weissa Kult. Biała Księga (wyd. 2009), zawierająca m.in. teksty i historię powstania wszystkich piosenek zespołu.

Był felietonistą na łamach Gazety Wyborczej. W czerwcu 2005 zrezygnował z publikowania, zarzucając szefom redakcji cenzurę w zakresie treści jego felietonu[6][7]. W maju 2008 zbiór felietonów Kazika ukazał się w wersji książkowej pt. Niepiosenki[8]. W 2014 ukazała się książka pt. Tata mimo woli stanowiąca biografię Stanisława Staszewskiego, której autorami są Kazik Staszewski i Jarosław Duś[9].

Postanowieniem prezydenta Polski Bronisława Komorowskiego z 30 maja 2014 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w pracy twórczej i działalności artystycznej, za osiągnięcia w promowaniu polskiej kultury[10].

W 2020 jego utwór „Twój ból jest lepszy niż mój” zajął 1. miejsce w 1998. notowaniu Listy przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia. Tekst piosenki mówi o wizycie Jarosława Kaczyńskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, mimo tego, że został on zamknięty z powodu pandemii COVID-19 w Polsce. Notowanie listy przebojów zostało unieważnione[11], co spowodowało zerwanie współpracy z radiem przez wielu muzyków i odejście ze stacji kilkunastu dziennikarzy, m.in. Marka Niedźwieckiego (prowadzącego Listę…)[12] i Piotra Metza (dyrektora muzycznego stacji)[13].

31 lipca 2020 roku ukazała się piosenka Kazika do filmu „25 lat niewinności. Sprawa Tomka Komendy” pod tytułem „25 lat niewinności”.

Poglądy | edytuj kod

Kazik Staszewski deklaruje przywiązanie do tradycyjnych wartości, z których najważniejszą jest rodzina[14].

Jest przeciwnikiem penalizowania narkotyków, gdyż przez to handlem nimi zajmują się grupy przestępcze[15]. Ze względu na swoje poglądy był bliski Unii Polityki Realnej[4], w roku 2013 stwierdził, że jest to partia bez znaczenia[4]. Deklaruje się jako „niewierzący”, choć „z ogromną potrzebą wiary”[4] i silnym antyklerykalizmem. Od lat 80. XX w. jest krytykiem Kościoła katolickiego, szczególna krytyka dotyczy pazerności kleru[16]. W młodości przez kilka lat był związany ze Świadkami Jehowy – studiował z nimi Pismo Święte, a rozstał się po sugestiach o konieczności rezygnacji z muzyki[4].

Dyskografia | edytuj kod

 Osobny artykuł: Dyskografia Kazika Staszewskiego.

Filmografia | edytuj kod

Aktor | edytuj kod

  • 1993 – Tata Kazika jako Kazik
  • 1994 – Na ulicy Kazika jako Kazik
  • 1999 – Bułgarski pocisk[20]
  • 2000 – Dzieci Jarocina jako Kazik
  • 2005 – Rozdroże cafe jako Kazik
  • 2005 – Pod gradobiciem pytań jako Karmnik Staniszewski (głos) (gościnnie)
  • 2006 – Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku jako Kurier
  • 2006 – Chasing the Acids – w pogoni za Acid Drinkers jako Kazik
  • 2006 – Wściekłe pięści Węża jako Andrzej „Bad girl”

Przypisy | edytuj kod

  1. Kazik Staszewski w bazie Filmweb [dostęp 2016-09-26].
  2. Czym zajmuje się syn Kazika Staszewskiego?, EskaROCK [dostęp 2019-12-21]  (pol.).
  3. Kontestator, muzyk, poeta, wokalista – Video Dzień Dobry TVN.
  4. a b c d e Robert Mazurek. Rozmowa Mazurka. Półgłówki z sierpem i młotem. Kazik Staszewski. „Rzeczpospolita. PlusMinus”, s. P10-P11, 23–24 marca 2013. 
  5. P.Sa.. Z paszportami w świat. „Polityka”. Nr 3/1999 (2176), s. 46, 16 stycznia 1999. 
  6. Kazik przestaje pisać felietony w Gazecie Wyborczej (pol.). muzyczneabc.pl, 2005-06-18. [dostęp 2013-06-19].
  7. Kazik: Dwa oświadczenia (pol.). interia.pl, 2005-06-17. [dostęp 2013-06-19].
  8. Niepiosenki. kosmoskosmos.pl. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  9. Kazik Staszewski, Jarosław Duś „Tata mimo woli” Premiera książki 10.05.14r.. kosmoskosmos.pl. [dostęp 29 kwietnia 2014].
  10. M.P. z 2014 r. poz. 923.
  11. "Redakcja podjęła decyzję o unieważnieniu głosowania". Po tym, jak piosenka Kazika wygrała Listę Przebojów Trójki, TVN24 [dostęp 2020-05-17] .
  12. Marek Niedźwiecki po 35 latach pracy odchodzi z Trójki, stację krytykują muzycy, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-05-17]  (pol.).
  13. Piotr Metz odchodzi z Trójki, pokazał SMS-a od dyrektora z poleceniem usunięcia piosenki Kazika ze stacji, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-05-19]  (pol.).
  14. „Etos rockmana wcale nie musi wykluczać przywiązania do tradycyjnych wartości [...] Nie stoi to w sprzeczności z przywiązaniem do rodziny i wartości, jakie ta instytucja ze sobą niesie. To, że mam rodzinę, że mam swoje gniazdo [...] pozwoliło mi tak długo funkcjonować w tym, co robię.” – Kazik Staszewski w książce Mikołaja Lizuta: Punk Rock Later, s. 35, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ​ISBN 83-88807-31-5​.
  15. Mikołaj Lizut: Punk Rock Later, s. 30, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ​ISBN 83-88807-31-5​.
  16. Wiesław Kot, Dorota Górska Jak budowaliśmy kapitalizm. Pierwsze dziesięciolecie, Poznań 2011, s. 13.
  17. Wściekłe pięści Węża. [dostęp 2019-01-14].
  18. Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku. [dostęp 2019-01-14].
  19. Jarocin. Po co wolność. [dostęp 2017-09-30].
  20. Bułgarski pocisk (1999) – Filmweb [dostęp 2013-03-26].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazik Staszewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy