Kazimierz Aleksander Pociej


Kazimierz Aleksander Pociej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Aleksander Pociej herbu Waga (ur. 14 maja 1666, zm. 10 czerwca 1728) – chorąży trocki od 1696, kasztelan witebski od 1700, kasztelan trocki od 1703, wojewoda witebski od 1706, starosta rohaczewski, suraski i żyżmorski, dyrektor trockiego sejmiku gromnicznego 1701 roku[1], dyrektor trockiego sejmiku elekcyjnego 1704 roku[2].

Młodszy syn Leonarda Gabriela Pocieja i Reginy Korffowej z Ogińskich, brat Ludwika Konstantego Pocieja. Z żoną Anną Teresą Lettow miał pięcioro dzieci:

Ożenił się po raz drugi z Franciszką z Chaleckich, primo voto Rudominową, żoną Krzysztofa Rudominy Dusiatskiego, starosty raduńskiego .

W okresie wojny domowej na Litwie walczył przeciwko Sapiehom. Początkowo stronnik Augusta II Mocnego, członek konfederacji sandomierskiej (1704), potem poparł Stanisława Leszczyńskiego (1708), wreszcie ponownie po stronie Augusta II (1709).

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej B. Zakrzewski, Sejmiki Wielkiego Księstwa Litewskiego XVI-XVIII w. - ustrój i funkcjonowanie : sejmik trocki, Warszawa 2000, s. 223.
  2. Andrzej B. Zakrzewski, Sejmiki Wielkiego Księstwa Litewskiego XVI-XVIII w. - ustrój i funkcjonowanie : sejmik trocki, Warszawa 2000, s. 224.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Aleksander Pociej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy