Kazimierz Burchardt


Kazimierz Burchardt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Burchardt ps. Andrzej (ur. 25 listopada 1925 w Bąkach[a], zm. 16 listopada 2006) – ekonomista, pedagog, harcerz Szarych Szeregów i żołnierz AK. Instruktor harcerski w stopniu harcmistrza, działacz Polskiego Związku Głuchych.

Syn Aleksandra i Marianny z Wyszpolskich, był uczniem szkoły podstawowej w Piastowie i szkół we Włochach, gdzie w 1945 zdał maturę[1].

Do harcerstwa wstąpił w 1937 (do 21 Mazowieckiej Drużyny Harcerskiej), był zastępowym. W sierpniu 1939 pełnił służbę łącznościową. Po wybuchu II wojny światowej działał w Szarych Szeregach, sprawował funkcje drużynowego i komendanta roju (konspiracyjnego hufca) „Grunwald” (Włochy)[1][2]. Współtworzył w latach 1942–1944 organizację najmłodszych harcerzy „Zawisza” na obszarze Jelonek, Piastowa, Pruszkowa i Ursusa. Jako żołnierz Armii Krajowej działał w Rejonie VII Obwodu „Obroża”. W 1944 ukończył Szkołę Podchorążych „Agricola”. W czasie powstania warszawskiego był jednym z organizatorów biuletynów „Wiadomości Codzienne” („Przeglad Codzienny”?[2]) i „Przegląd Tygodnia”[2] redagowanych na podstawie nasłuchów radia powstańczego „Błyskawica” i BBC[1][2]. Od września 1944 do stycznia 1945 był komendantem proporca „Victoria” w Ulu „Wisła” (Chorągwi Warszawskiej)[1][2], obejmującego teren Piastowa, Pruszkowa, Ursusa i Włoch oraz wydawcą „Biuletynu Informacyjnego VII Rejonu «Jaworzyn» VII Obwodu «Obroża» AK”[3].

Studiował na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, ukończył studia magisterskie na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego oraz studia podyplomowe i doktoranckie w zakresie polityki społecznej na tamtejszym Wydziale Prawa i Administracji[1].

W 1945 uczestniczył w Centralnej Akcji Szkoleniowej ZHP i otrzymał stopień podharcmistrza, a w 1949 – harcmistrza. W okresie powojennym pełnił m.in. funkcje komendanta hufców Włochy (1945), Praga Nowa (1947)[4], Powiśle (1948), Wola, Młynów i hufca Mokotów po jego połączeniu z trzech mniejszych hufców[5], członka komendy i zastępcy komendanta Chorągwi Warszawskiej (1961–1963), był komendantem wielu obozów i wizytatorem. Wieloletni przewodniczący kręgu instruktorów komendy chorągwi (1964–1999) i przewodniczący chorągwianej komisji historycznej. Był członkiem kapituły Krzyża „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą i Mieczami[1].

Pracował w Centralnym Zarządzie Przemysłu Cukierniczego i Zakładach Przemysłu Cukierniczego „Syrena”. W latach 60. był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Zakładów Szkoleniowo-Produkcyjnych Polskiego Związku Głuchych, w 1981–1986 był wiceprezesem tego związku, organizował różne formy pomocy osobom głuchym.

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Partyzanckim, Złotym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” z Rozetą i Mieczami, Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Odznaką „Zasłużonego Działacza Kultury”, Złotą Odznaką Polskiego Czerwonego Krzyża, Złotą Odznaką Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego[1] i licznymi wyróżnieniami władz województwa mazowieckiego i krakowskiego oraz ziemi pruszkowskiej[4].

Pochowany na cmentarzu w warszawskich Gołąbkach.

Uwagi | edytuj kod

  1. obecnie część Pruszkowa

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Jerzy Szczeciński. Odeszli na wieczną wartę. Hm. Kazimierz Burchardt (1925–2006). „Biuletyn Historyczny Chorągwi Stołecznej ZHP im. Bohaterów Warszawy”. 11, 2015. [dostęp 2018-11-27]. 
  2. a b c d e Ryszard Ostalski „Robert”. W: Archiwum Historii Mówionej [on-line]. Muzeum Powstania Warszawskiego, 2011-12-08. [dostęp 2018-11-28].
  3. Odeszli na wieczną wartę. Warszawa: Chorągiew Stołeczna ZHP Hufiec Warszawa Praga Północ, 2012.
  4. a b Tadeusz Tulibacki. Kazimierz Burchardt. „Gazeta Wyborcza Stołeczna”, 2007-05-04. [dostęp 2018-11-27]. 
  5. O nas. Hufiec Mokotów. [dostęp 2019-03-19].
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Burchardt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy