Kazimierz Kosztirko


Kazimierz Kosztirko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Kazimierza Kosztirko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Kazimierz Kosztirko (ur. 1917, zm. 20 grudnia 1977[1]) – prokurator generalny PRL.

Życiorys | edytuj kod

W latach 1938–1939 słuchacz XIII Kursu Wołyńskiej Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii.

Absolwent Państwowego Studium Administracyjnego w Rzeszowie (1948) i Uniwersytetu Jagiellońskiego na kierunku prawo.

Członek PZPR, prokurator w Warszawie w czasach stalinowskich, następnie – w latach 1955–1961 – był zastępcą prokuratora generalnego PRL, a w okresie od 1 czerwca 1961 do 10 marca 1972 prokuratorem generalnym PRL. Był również przewodniczącym Delegatury Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Rzeszowie.

W 1956 przewodniczył komisji badającej sprawę utajnionych pochówków mordowanych przez tzw. organa bezpieczeństwa wysokich wojskowych (zob. Kwatera na Łączce) stwierdzając w swoim protokole brak dokumentacji więziennej wskazującej, gdzie kogo pochowano. Członkami jego komisji byli także ppłk Marian Frenkiel – ówczesny szef III. Oddziału Naczelnej Prokuratury Wojskowej, któremu zarzuca się udział w mordach i Jan Barczak – wicedyrektor Centralnego Zarządu Więziennictwa.

Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera B4-tuje-17)[2].

Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy (1964)[3], Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (18 lipca 1955)[4] i dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (drugi raz 22 lipca 1950)[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. Nekrologi warszawskie - baza nekrologów
  2. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze. cmentarzekomunalne.com.pl. [dostęp 2019-11-30].
  3. Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964. 
  4. M.P. z 1955 r. nr 96, poz. 1264
  5. M.P. z 1950 r. nr 85, poz. 1025
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Kosztirko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy