Kazimierz Lubowicki


Kazimierz Lubowicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Lubowicki (ur. 18 czerwca 1958 w Brańsku na Podlasiu) – kapłan rzymskokatolicki, oblat Maryi Niepokalanej, teolog duchowości małżeństwa i rodziny, profesor nauk teologicznych, sekretarz Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich, założyciel Wspólnoty Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, prorektor ds. naukowo-dydaktycznych Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu (2010–2014).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Młodość | edytuj kod

Najstarszy z czworga dzieci Józefa i Jadwigi z d. Bolesta. Od Pierwszej Komunii ministrant, w 1971 promowany na lektora przez biskupa Władysława Jędruszuka[1] W latach 1970–1973 prezes ministrantów. W 1971 założył w Brańsku dziecięcą grupę Przyjaciół Misji oblatów M.N. Od piątej klasy szkoły podstawowej grał w szkolnym zespole muzycznym. Od 1972 wyjeżdżał na rekolekcje oazowe do Sokółki i Drohiczyna, gdzie był animatorem.

Po ukończeniu szkoły podstawowej, w 1973 podjął naukę w niższym seminarium duchownym w Markowicach k. Strzelna. Pełnił tam funkcję liturgisty (1974–1977). Uzyskawszy w 1977 świadectwo maturalne, wstąpił do Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Po rocznym nowicjacie w klasztorze na Świętym Krzyżu, 8 września 1978 złożył pierwsze śluby zakonne i podjął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, gdzie także pełnił funkcję liturgisty (1979–1984), 8 września 1982 złożył śluby wieczyste, a 23 czerwca 1984 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Stanisława Napierały.

W czasach licealnych i seminaryjnych napisał wiele tekstów piosenek, m.in. znaną w całej Polsce „Nie umiem dziękować Ci, Panie”[2]. Jako maturzysta zainicjował ogólnopolskie obchody 50. rocznicy ogłoszenia św. Teresy z Lisieux Patronką Misji i Misjonarzy oraz przygotował na tę okazję materiały duszpasterskie pt. „Tylko Miłość się liczy”[3]. Jako kleryk zainicjował w 1980 wydawanie „Kalendarza Misyjnego”, który aktualnie rozchodzi się w nakładzie ponad 150 000[4]. Współpracował z wydawanym przez Komisję Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet pismem „List”[5]. Na zlecenie tejże Komisji w 1981 napisał misterium pt. „Kielich, który jest wezwaniem” wystawiane podczas pielgrzymki papieża na Jasnej Górze. Prezentuje ono postaci czterech kobiet (Św. Jadwiga z Wawelu, Św. Jadwiga z Trzebnicy, Bł. Teresa Ledóchowska, Sł. B. Stanisława Leszczyńska) umieszczonych na kielichu – wotum kobiet polskich – wręczonym Janowi Pawłowi II[6]. Od początku (1982) był w pierwszej redakcji „Misyjnych Dróg”[7].

Wykształcenie | edytuj kod

Podstawowe studia filozoficzno-teologiczne ukończył w WSD Misjonarzy Oblatów M.N. w Obrze, afiliowanym do ówczesnego PWT w Poznaniu. W 1984 obronił tam pracę magisterską[8]. Po roku pracy kapłańskiej w Kędzierzynie-Koźlu, 23 czerwca 1985 został skierowany na studia specjalistyczne z teologii duchowości w Papieskim Instytucie Duchowości „Teresianum” w Rzymie. Ponad pięć lat przebywał tam w międzynarodowej wspólnocie domu generalnego przy Via Aurelia 290, którą tworzyli zakonnicy ze wszystkich kontynentów[9].

W 1987 przedstawił pracę licencjacką w języku włoskim[10], która została opublikowana jako 20 numer w serii „Quaderni di Vermicino”. Następnie opublikował w języku francuskim i 14 listopada 1990 obronił rozprawę doktorską przygotowaną pod kierunkiem o. prof. Jesùsa Castellano Cervera OCD, w oparciu o źródła archiwalne[11]. 10 lutego 2000 nostryfikował dyplom doktorski w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[12]. 19 maja 2006 uzyskał na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu stopień naukowy doktora habilitowanego nauk teologicznych[13]. 10 stycznia 2009 po uzyskaniu „nihil obstat” z Kongregacji Edukacji Katolickiej[14] został mianowany profesorem nadzwyczajnym[15], natomiast 14 kwietnia 2013, po podjęciu uchwały przez Centralną Komisję ds Stopni i Tytułów[16] otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych[17]. 1 lutego 2014 został zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego[18].

Posługiwanie kapłańskie | edytuj kod

Po przyjęciu święceń kapłańskich, przez rok był duszpasterzem młodzieży w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie prowadził katechezę dla szkół średnich i zawodowych oraz opiekował się Oazą i Odnową w Duchu Świętym.

Od grudnia 1990 pracuje we Wrocławiu, w parafii NMP Królowej Pokoju. Najpierw jako wikariusz, a obecnie duszpasterz rodzin intensywnie zaangażowany w parafię. W 1992 założył Wspólnotę Rodzin Katolickich „Umiłowany i umiłowana”, którą prowadzi do dzisiaj. Od tego czasu jest w szczególny sposób zaangażowany w duszpasterstwo rodzin. W latach 1994–1996 był kierownikiem redakcji rodzinnej w Katolickim Radiu Rodzina we Wrocławiu. W 1992 został mianowany wicepostulatorem bł. o. Józefa Cebuli OMI w procesie beatyfikacyjnym 108 Męczenników Kościoła w Polsce. W latach 1996–2002 oraz 2009–2015 pełnił urząd superiora czyli przełożonego klasztoru we Wrocławiu[19]. Od 3 października 2012 jest sekretarzem Rady Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Świeckich[20]. Uczestniczył w synodzie o rodzinie (4-25 X 2015) jako doradca teologiczny delegacji Episkopatu Polski[21]. Odpowiedzialny za polskie tłumaczenie dokumentu końcowego Synodu Biskupów[22]. Prezentował adhortację „Amoris laetitia” podczas konferencji zorganizowanej 8 IV 2016 przez Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski[23].

Działalność dydaktyczno-naukowa | edytuj kod

W latach 1991–2009 wykładał w wyższym seminarium duchownym swego zgromadzenia zakonnego w Obrze. Od 2001 wykłada teologię małżeństwa i rodziny na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu. Uchwałą Senatu z 27 września 2007 został pierwszym Kierownikiem Katedry Teologii Małżeństwa i Rodziny[24]. W latach 2007–2010 był redaktorem naczelnym „Wrocławskiego Przeglądu Teologicznego” oraz sekretarzem Rady Wydziału, zaś w latach 2010–2014 prorektorem ds. naukowo-dydaktycznych. Od 2012 jest dyrektorem Instytutu Teologii Duchowości PWT. Recenzent dorobku naukowego kard. Gerharda Ludwiga Müllera, w związku z nadaniem doktoratu honoris causa PWT we Wrocławiu[25].

Członek rzeczywisty Association d'Etudes et de Recherches Oblats (1989), Wrocławskiego Towarzystwa Teologicznego (2005), Polskiego Stowarzyszenia Teologów Duchowości (2009). Redaktor naukowy serii „Źródła Duchowości Małżeńskiej” oraz „Amoris Scientia”. Opublikował ponad 20 książek naukowych i popularnonaukowych oraz ponad 300 artykułów i recenzji[26].

Wyróżnienia | edytuj kod

  • Mater Verbi [Matka Słowa] (2005-09-17) – Medal redaktora naczelnego Tygodnika Katolickiego „Niedziela”[27].
  • Amicus Matrimoniorum [Przyjaciel Małżeństw] (2016-10-07) – Nagroda Ogólnopolskiego Kongresu Małżeństw w Świdnicy [28].

Publikacje książkowe | edytuj kod

  • Kielich, który jest wezwaniem. Misterium o postaciach kobiet umieszczonych na Kielichu Życia, Komisja Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet, Warszawa 1982.
  • Maria nella vita del beato Eugenio de Mazenod e della sua Congregazione, Quaderni di Vermicino, 20, Frascati 1988, ss. 279.
  • Mystère et dynamique de l'Amour dans la vie du Bx Eugene de Mazenod, Maison Générale des Missionaires Oblats de Marie Immaculeé, Rome 1990, ss. 426. (Tłumaczenie polskie: Misterium i dynamika Miłości w życiu Św. Eugeniusza de Mazenoda, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2006, ss. 208.) ​ISBN 83-920148-2-0
  • Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Redakcja i Wstęp [s. 5-10], Wydawnictwo M, Kraków 1997, ss 253. ​ISBN 83-8724-323-X
  • Zakochać się w Bogu. Ideał życia Wspólnoty Rodzin Katolickich Umiłowany i umiłowana, Wydawnictwo M, Kraków 1998, s. 198 (Przekład ukraiński: Zakochatis w Bogowi, tłum. Paweł Wyszkowski, Wydawnictwo OMI, Kijów 2004, ss. 144). ​ISBN 83-7221-000-4
  • Po prostu Kapłan. Szkic do portretu O. Józefa Cebuli, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 1999, ss. 128. ​ISBN 83-911129-1-8
  • Posoborowe dokumenty Kościoła Katolickiego o małżeństwie i rodzinie, red. 2 tomy, Wydawnictwo M, Kraków 1999, ss. 468+493. (I wydanie: Kraków 1999; II wydanie: Kraków 2000). ​ISBN 83-7221-011-X
  • Życie małżeńskie uczynić Eucharystią, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2000, ss. 126. ​ISBN 83-86991-72-0
  • Mała Teresa – wielka misjonarka, Kraków, Wydawnictwo OO Karmelitów Bosych 2000, ss. 66. ​ISBN 83-7305-004-3
  • Dom dla Jezusa, Kraków, Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew" 2001, ss. 164. ​ISBN 83-86991-47-X
  • Rozpoznaję Ciebie w każdej twarzy, Wydawnictwo Misjonarzy Oblatów M.N., Poznań 2001, ss. 144. ​ISBN 83-911129-4-2
  • Błogosławiony o. Józef Cebula, Wydawnictwo Duszpasterstwa Rolników, Włocławek 2001, ss. 67. ​ISBN 83-887438-4-8
  • Tajemnice życia rodzinnego, Wydawnictwo "Bratni Zew", ss. 126. I wydanie: Kraków 2002; II wydanie: Kraków 2003. ​ISBN 83-88903-01-2
  • Rekolekcje z… Święty Eugeniusz de Mazenod, Wydawnictwo M, Kraków 2003, ss. 163. ​ISBN 83-7221-482-4
  • O małżeństwie. Zamyślenia nad Katechizmem Kościoła Katolickiego, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2003, ss. 204. ​ISBN 83-88903-37-3
  • O wyobraźnię miłosierdzia, Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2004, ss. 91. ​ISBN 83-88903-46-2
  • W trosce o świat. Modlitwy misyjne, Wydawnictwo Edycja Świętego Pawła, Częstochowa 2004, ss. 112. ​ISBN 83-7168-915-2
  • Codzienne życie dojrzałych chrześcijan, Wydawnictwo Królowej Pokoju, Wrocław 2005, ss. 86. ​ISBN 83-920148-1-2
  • Listy Ojca Świętego Jana Pawła II do wszystkich kapłanów Kościoła na Wielki Czwartek (1979–1997), Kraków 2005, ss. 331. ​ISBN 83-8724-323-X
  • Duchowość małżeńska w nauczaniu Jana Pawła II, (rozprawa habilitacyjna) Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2005, ss. 437. (I wydanie: Kraków 2005 ​ISBN 83-88903-84-5​; II wydanie: Kraków 2007 ​ISBN 978-83-7485-021-6​; III wydanie: Kraków 2012 ​ISBN 978-83-7485-171-8​).
  • Intorno al cammino verso la santità, Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław 2012, ss. 114. ​ISBN 83-920148-8-X
  • Małżeństwo w Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Papieski Wydział Teologiczny. Katedra Teologii Małżeństwa i Rodziny, Wrocław 2012, ss. 91. ​ISBN 978-83-60370-99-5
  • Źródła Duchowości Małżeńskiej, III. Magisterium Kościoła Katolickiego: 1. Synod w Elwirze – Leon XIII (306-1879), Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2012, ss. 339. Seria: ​ISBN 978-83-7485-182-4​; tom: ​ISBN 978-83-7485-183-1
  • Źródła Duchowości Małżeńskiej, III: Magisterium Kościoła Katolickiego: 2. Leon XIII-Pius XI (1888–1938), Wydawnictwo "Bratni Zew", Kraków 2012, ss. 397. Seria: ​ISBN 978-83-7485-182-4​; tom: ​ISBN 978-83-7485-184-8
  • Elementy duchowości w liturgicznych obrzędach sakramentu małżeństwa w Kościele Zachodnim (książka profesorska), Papieski Wydział Teologiczny, Wrocław 2012, ss. 555. ​ISBN 978-83-63642-02-0
  • Wasze małżeństwo to wiele więcej, niż myślisz, Kraków 2014, ss. 205 ​ISBN 978-83-7485-227-2

Wybrane tłumaczenia | edytuj kod

  • Konstytucje Sióstr Św. Rodziny z Bordeaux, Maison Générale des Soeurs de la Sainte Familie de Bordeaux, Rzym 1987, ss. 170.
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Przygotowanie do Sakramentu Małżeństwa, (tłum. i posłowie), Wydawnictwo TUM, Wrocław, 2000, ss. 83. ​ISBN 83-8696-899-0
  • Kongregacja Nauki Wiary, Ardens felicitatis desiderium, (tłum. i posłowie), Wydawnictwo TUM, Wrocław 2003, ss. 55. ​ISBN 83-88301-44-6
  • Siostry klaryski, Jak niezmącone źródło. Medytacje o św. Klarze, Wydawnictwo OO. Franciszkanów, Niepokalanów 2003, ss. 72. ​ISBN 83-87638-62-5
  • Piotr Molla, Bł. Joanna Beretta Molla. Świadectwo męża,w: Sprawy Rodziny 2000, nr 54, s. 76-86.
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Rodzina a ludzka prokreacja, Fundacja Vita Familiae, Warszawa 2008, ss. 70.​ISBN 83-913626-5-5
  • Kongregacja ds. Duchowieństwa, Adoracja eucharystyczna w intencji uświęcenia kapłanów oraz duchowe macierzyństwo, Wydawnictwo Sióstr Loretanek, Warszawa 2008, ss. 64. ​ISBN 978-83-7257-340-7
  • Papieska Rada ds. Rodziny, Rodzina szkołą wartości ludzkich i chrześcijańskich. Katechezy przygotowawcze do VI Światowego Spotkania Rodzin, Fundacja Vita Familiae, Łomża 2008, ss. 24.

Przypisy | edytuj kod

  1. Zob. Dyplom promocji na lektora, 8 XII 1971.
  2. Zob. Idę przez świat. Śpiewnik, Markowice 1977, s. 26; Ks. Stanisław Wódz OMI, Uwielbiajmy Pana, Kodeń 2007, s. 90-91, 138-139, 144-145, 169-177, 185-186, 195-196, 218-219, 226-227
  3. Zob. Kazimierz Lubowicki, Teczka z materiałami na obchody 50 rocznicy ogłoszenia św. Teresy Patronką Misji i Misjonarzy, Poznań 1977. Archiwum Prowincjalne OMI, Poznań, ul. Ostatnia 14, teczka: Lubowicki
  4. Zob. Kazimierz Lubowicki, W hołdzie naszej Matce, Maryi Niepokalanej. Kalendarz Misyjny polskich Misjonarzy Oblatów M.N., Vaudricourt 1980, s. 31; Głosić ewangelię ubogim – wezwanie ciągle aktualne. Kalendarz…, Limburg 1981, s. 31; To, co dla niego było najważniejsze. Kalendarz..., Limburg 1982, s. 31; Apostolstwo świeckich – znak i potrzeba naszych czasów. Kalendarz..., Limburg 1983, s. 31.
  5. Zob. np. Kazimierz Lubowicki, Bez specjalnych możliwości, w: List nr 6, s. 3; Alfabet pojęć: Pomoc, tamże, s. 8; A jednak, Marto..., tamże, nr 7, s. 4; Dziecko, tamże nr 10, s. 2-3; List, na który trzeba odpowiedzieć, tamże nr 19, s. 2.
  6. Zob. Kazimierz Lubowicki OMI, Kielich, który jest wezwaniem (do użytku wewnętrznego), Komisja Episkopatu ds. duszpasterstwa kobiet, Warszawa 1982, ss. 32.
  7. Zob. [Kazimierz Lubowicki], Od Redakcji, „Misyjne Drogi” 1983, nr 1, s. 1.
  8. Zob. Dyplom nr 483 z 15 VI 1984
  9. Zob. Personel des Missionnaires Oblats de Marie Immaculee, Rome 1990.
  10. Zob. Dyplom Reg. I, fol. 42/3 z 16 VI 1987
  11. Zob. Dyplom Reg. I, fol. 11/8 z 8 XII 1990
  12. Zob. Zaświadczenie l.dz. 392/2000/T
  13. Zob. Dyplom nr 33 z 10 X 2006
  14. Zob. Dekret N. 1215/2008
  15. Zob. Nominacja l.dz.116/R/09
  16. Zob. Pismo Nr BCK-I-P-922/2012 z 25 lutego 2013
  17. Zob. Dyplom l.dz. 19/R/2013
  18. Zob. Nominacja l.dz.10/S/2014
  19. Zob. Czwarta strona okładki następujących książek: Zakochać się w Bogu, Duchowość małżeńska..., Elementy duchowości w liturgicznych obrzędach...
  20. List SEP – D/2.8.1-1 z 4 X 2012.
  21. Synod biskupów – o. Lubowicki OMI konsultorem KEP, www.zyciezakonne.pl [dostęp 2016-05-18] .
  22. Powołanie i misja rodziny w Kościele i świecie współczesnym, Wydawnictwo M, Kraków 2015, s. 119. 
  23. :: Episkopat.pl :: Informacje KEP :: 8 kwietnia – prezentacja adhortacji ,,Amoris Laetitia", episkopat.pl [dostęp 2016-05-18] .
  24. Nominacja l.dz.9/R/2008 z 28 I 2008
  25. Kardynał Gerhard Ludwig Müller. Prefekt Kongregacji Nauki Wiary. Doktor honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, Wrocław 2015, s. 25-37 .
  26. odczyt 16.01.2013
  27. Laureaci Madalu „Mater Verbi” 2005 [1]
  28. W rytm bossa novy - swidnica.gosc.pl, swidnica.gosc.pl [dostęp 2017-11-15]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Kazimierz Lubowicki [2] w Systemie POL-on MNiSW
  • Kazimierz Lubowicki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Strona Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu [3]
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Lubowicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy