Kazimierz Mann


Kazimierz Mann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Mann (ur. 7 października 1910 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1975 w Warszawie) – polski artysta, zajmował się malarstwem ściennym i sztalugowym, mozaiką, grafiką użytkową i warsztatową, plakatem oraz oprawą plastyczną wystaw.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Wilhelma Manna i Emilii z domu Quest. Kazimierz Mann studiował architekturę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie w latach 1928–1930 i w wiedeńskiej Kunstgewerbeschule w 1930–1935. Miał dwoje dzieci: Martę, która pracuje jako projektant w Los Angeles, oraz Wojciecha, dziennikarza radiowego i telewizyjnego. Jego braćmi byli: Roman (1911–1960), scenograf filmowy[1] i Tadeusz (1908–1993), biochemik.

Kontrowersje | edytuj kod

Podczas II wojny światowej jego rysunki publikowano w niemieckiej polskojęzycznej prasie propagandowej wychodzącej na terenach okupowanej Polski. Po wojnie, w 1948 roku, został skazany za kolaborację z nazistami. W więzieniu spędził pięć lat do amnestii w 1953 roku[2][3].

Twórczość | edytuj kod

W latach 1936–1938 Kazimierz Mann był kierownikiem atelier grafiki Polskiej Agencji Telegraficznej PAT. W latach 1937–1938 opracowywał graficznie Rocznik Polskiej Grafiki Reklamowej PAT i czasopisma Ligi Popierania Turystyki Polska. Do jego ważniejszych, przedwojennych realizacji należy zaprojektowanie i wykonanie w 1937 roku polichromii w schronisku na Gubałówce (niezachowana). Otrzymał złoty medal za projekt panneau w 1939 roku na Wystawie Światowej w Nowym Jorku.

Po wojnie zajmował się grafiką, był projektantem i autorem oprawy plastycznej wystaw dla:

  • Centrali Handlu Zagranicznego CIECH (Centrala Importowo-Eksportowa Chemikaliów),
  • Centrali Handlu Zagranicznego Uniwersal,
  • Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego Cetebe,
  • Centrali Handlu Zagranicznego PAGED, organizowanych m.in. w Wiedniu, Zagrzebiu, Moskwie, Londynie, Sztokholmie, Paryżu, Budapeszcie, Pradze, Pekinie, Izmirze, Helsinkach.

Projekty panneau:

  • w ramach Międzynarodowych Targów Poznańskich w 1948 w Pawilonie Przemysłu Stoczniowego i SPOŁEM
  • na Wystawie Ziem Odzyskanych, Wrocław
  • w sali energii słonecznej w Muzeum Techniki w Moskwie w 1970 r.

W latach 1965–1970 projektował i wykonywał polichromie w salach Muzeum Techniki im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie. W latach 1962–1969 zaprojektował mozaiki dla kopalń: Jan, Radzionków, Michałowice i Dom Metalowca w Muszynie. Zaprojektował również opracowanie plastyczne dworców kolejowych: Warszawa Gdańska, Kunowice, Terespol, Sandomierz, .

Od 1960 był członkiem szeregu komisji artystycznych, m.in.:

  • Spółdzielni Pracy Artystów Plastyków ART,
  • istniejącej do 1973 warszawskiej Specjalistycznej Spółdzielni Pracy Reklam Świetlnych i Neonowych LUMEN,
  • Przedsiębiorstwa Wystaw i Targów Zagranicznych,
  • Centrali Przemysłowo-Handlowej INCO, dla której również projektował materiały reklamowe i opakowania kosmetyków popularnej marki Celia.

Od 1963 roku był kierownikiem artystycznym Pracowni Projektowania Form Przemysłowych i Opakowań Związku Spółdzielni Inwalidów. W 1963 roku był jednym z uczestników wystawy Sztuka użytkowa w Centralnym Biurze Wystaw Artystycznych w Warszawie (obecnie Narodowa Galeria Sztuki Zachęta).

Prace artysty | edytuj kod

Plakaty | edytuj kod

  • 1962: Pinokio
  • 1962: Przez góry i doliny
  • 1963: Ali i wielbłąd
  • 1963: Ballada huzarska[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. Miejska Galeria Sztuki: Pasja pokoleń – artyści w rodzinie Mann., 5.09.2007, lodz-art.eu.
  2. Wojciech Mann: Moje pierwsze wspomnienie ojca pochodzi z więzienia, „Newsweek.pl” [dostęp 2018-12-03]  (pol.).
  3. WojciechW. Mann WojciechW., Artysta. Opowieść o moim ojcu, Znak, ISBN 978-83-240-5510-4 .
  4. Artists 60s: Mann, Kulczynska.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Mann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy