Kazimierz Wiatr


Kazimierz Wiatr w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kazimierz Adam Wiatr (ur. 18 lutego 1955 w Krakowie) – polski naukowiec i polityk, profesor nauk technicznych, profesor zwyczajny AGH, harcmistrz, były przewodniczący Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, dyrektor Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet w Krakowie, senator VI, VII, VIII i IX kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Działalność naukowa | edytuj kod

Ukończył w 1980 studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1987 został doktorem (Analiza parametrów czasowych systemu mikroprocesorowego 8-bitowego do sterowania procesem dwustanowym w czasie rzeczywistym), w 1999 obronił habilitację na Politechnice Łódzkiej (Architektura potokowa specjalizowanych procesorów sprzętowych do wstępnego przetwarzania obrazów w systemach wizyjnych czasu rzeczywistego), w 2002 uzyskał tytuł profesora. W pracy naukowej zajmuje się informatyką i elektroniką, kierując w Katedrze Elektroniki AGH zespołem rekonfigurowalnych systemów obliczeniowych[1]. W 2004 został dyrektorem Akademickiego Centrum Komputerowego Cyfronet w Krakowie.

Działalność społeczna | edytuj kod

W latach 1963–1979 brał udział w konkursie szopek krakowskich. Jest laureatem kilku II i III nagród. Jego prace znalazły się w kolekcji Muzeum Historycznego Miasta Krakowa i były prezentowane na licznych wystawach krajowych i zagranicznych.

Instruktor harcerski, drużynowy i komendant Szczepu ZHP Kraków-Dąbie, początkowo w Hufcu ZHP Kraków-Grzegórzki, po reorganizacji w Hufcu ZHP Kraków-Śródmieście. Do odejścia z ZHP był komendantem tego Hufca. W latach 80. zasiadał w Radzie Porozumienia KIHAM oraz w Radzie Naczelnej ZHP. W latach 2004–2006 pełnił funkcję przewodniczącego Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. 22 maja 2005 został kanclerzem Kapituły Krzyża Honorowego ZHR.

W latach 1998–1999 zasiadał w Zespole do Spraw Opracowania Programu Polityki Prorodzinnej Państwa, a w 1998 w Zespole do Spraw Opracowania Raportu o Sytuacji Polskich Rodzin. W latach 1998–2001 był doradcą premiera Jerzego Buzka do spraw edukacji i wychowania, w latach 2001–2002 należał do Zespołu do Spraw Opracowania Programu Zapobiegania Niedostosowaniu Społecznemu i Przestępczości wśród Dzieci i Młodzieży, a także w Radzie do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii. W latach 2004–2006 działał w radzie przy Rzeczniku Praw Dziecka. Od 2006 działał w konwencie na rzecz utworzenia Akademii Tarnowskiej, w 2016 został przewodniczącym konwentu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, a w 2018 zastępcą przewodniczącego rady programowej Uniwersytetu Nauczania Społecznego Jana Pawła II w Tarnowie[2].

Działalność polityczna | edytuj kod

W 1997 bezskutecznie kandydował z list Akcji Wyborczej Solidarność do Sejmu w okręgu warszawskim. W 2005 wszedł do honorowego komitetu poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.

W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z ramienia Prawa i Sprawiedliwości w okręgu tarnowskim. Przewodniczył Komisji Nauki, Edukacji i Sportu, zasiadał też w Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami za Granicą.

W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PiS uzyskał po raz drugi mandat senatora do Senatu VII kadencji, otrzymując 101 918 głosów. W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, w nowym okręgu jednomandatowym dostał 52 814 głosów[3]. W 2015 został ponownie wybrany na senatora (zagłosowały na niego 91 164 osoby)[4]. W Senacie został m.in. przewodniczącym Komisji Nauki, Edukacji i Sportu[2].

Odznaczenia | edytuj kod

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Architektura potokowa specjalizowanych procesorów sprzętowych do wstępnego przetwarzania obrazów w systemach wizyjnych czasu rzeczywistego, Kraków, Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH 1998.
  • Sprzętowe implementacje algorytmów przetwarzania obrazów w systemach wizyjnych czasu rzeczywistego, Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne AGH, Kraków 2002.
  • Akceleracja obliczeń w systemach wizyjnych, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2003.

Przypisy | edytuj kod

  1. Informacje na stronie Katedry Elektroniki AGH. [dostęp 2015-08-18].
  2. a b Dossier w pigułce. kazimierzwiatr.pl. [dostęp 2018-08-02].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-08-18].
  4. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-26].
  5. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. nr 4, s. 60, 20 grudnia 1990. [dostęp 2017-10-11]. 
  6. M.P. z 1999 r. nr 41, poz. 626

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Kazimierz Wiatr" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy