Kečka (Góry Starohorskie)


Na mapach: 48°51′22″N 19°15′17″E/48,856111 19,254722

Kečka (Góry Starohorskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kečka (1225 m) – szczyt w Starohorskich Wierchach na Słowacji. Znajduje się blisko między wierzchołkami Barania hlava (1206 m) i Hadliarka (1211 m). Na północ opada z Kečki krótki grzbiet z wierzchołkiem Kochuľa, tworzący zachodnie zbocza doliny Veľká Šindliarka, stoki południowo-wschodnie opadają do Doliny Uhliarskiej[1].

Szczyty Kečka i Barania hlava oddziela szeroka i trawiasta przełęcz Bulovský príslop (1125 m). Znajduje się na niej schronisko turystyczne Útulňa pod Kečkou[2].

Szczyt Kečki jest kopulasty i trawiasty, pokryty pasterskimi halami. Trawiasty jest cały grzbiet ciągnący się od Kečki po Kozí chrbát. Wiosną zakwitają na nich krokusy. Dzięki trawiastym halom z grzbietu rozciąga się szeroka panorama widokowa obejmująca szczyty Niżnych Tatr, Rudawy Słowackie. Góry Kremnickie, pobliską Wielką Fatrę i Wielki Chocz[3].

Kečka znajduje się na obszarze Parku Narodowego Niżne Tatry (jeszcze do niedawna Starohorskie Wierchy zaliczane były do Niżnych Tatr)[3].

Turystyka | edytuj kod

Kečka jest łatwo dostępna ze znanego ośrodka narciarskiego w miejscowości Donovaly. Prowadzi przez nią czerwony szlak będący odcinkiem szlaku Cesta hrdinov SNP. Jest to najdłuższy szlak turystyczny całej Słowacji prowadzący szczytami i grzbietami gór[3].

Donovaly – Barania hlava – Bulovský príslop – Kečka – Hadliarkasedlo HadlankaKozí chrbátHiadeľské sedlo. Odległość 9,5 km, suma podejść 540 m, suma zejść 435 m, czas przejścia: 3:10 h, z powrotem 3 h[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. Niżne Tatry – zachód. Mapa turystyczna 1:50 000, Banská Bystrica, Tatraplan, 2013
  2. Útulna pod Kečkou [dostęp 2020-08-08] .
  3. a b c Ján Lacika, Niżne Tatry, Bratislava: Dajama, 2001, ​ISBN 80-88975-33-6
  4. Turystyczna mapa Słowacji [dostęp 2020-08-03] .
Panorama widokowa ze szczytu Kečka
Na podstawie artykułu: "Kečka (Góry Starohorskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy